Kitap Künyesi

Yazar: Italo Calvino

Çevirmen: Rekin Teksoy

Yayın Evi: Yapı Kredi Yayınları

İSBN: 9789750815461

Sayfa Sayısı: 102

--reklam--

İkiye Bölünen Vikont Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

İkiye Bölünen Vikont'ta; savaştan dönen ve savaş sırasında bedeni ikiye bölünen Vikont Medardo'nun tuhaf hikâyesi, Kont'un yeğeninin çocuksu bakış açısıyla anlatılıyor.

Etraftaki tüm hayvanlar hatta bazen bitkiler boyan boya ikiye bölünmüş halde bulunmaya başlarlar. Zalimce davranışlar sergileyen kont, etrafındakileri sürekli olarak ölüm cezasına çarptırır.

Fakat zaman geçtikçe Kont, daha başka davranışlar da sergilemeye başlar. Çok geçmeden olayların iç yüzü açığa çıkar.

Vikontun bedeninin bir yarısında “iyi”, diğer yarısında kötü” kişiliğin uç noktaları yaşamaktadır ve bunların tekrar bir araya gelmesi olanaksız görünmektedir. İnsan olmanın doğasını yansıtan romanın baş karakteri Kont üzerinden insanın bölünmüşlüğü anlatılır, roman insanın kendisini hep eksik hissetmesi ve aslında bu eksik yanla kendisini yaşatmaya çalışması gibi fikirlerle zenginleşir...

--reklam--

İkiye Bölünen Vikont Alıntıları - Sözleri

  • Kendisini bekleyen korkunç yazıyı kestirebilseydi, olanca acısına karşın, belki onu da doğal ve kaçınılmaz sayacaktı.
  • Günler böyle geçiyordu. Duygularımız renksizleşiyor, köreliyordu. Çünkü kendimizi kötülükle erdem arasında yitip gitmiş hissediyorduk, ikisi de insan doğasına aykırıydı.
  • Birlikte iyilik yapmak birbirimizi sevmenin tek yolu.
  • "Kendisini bekleyen korkunç yazgıyı kestirebilseydi olanca acısına karşın, belki onu da doğal ve kaçınılmaz sayacaktı."
  • "Bu acımasız karar, ikimizde üzüntü ve acı doğurmuştu.."
  • Birlikte iyilik yapmak, birbirimizi sevmenin tek yolu.
  • "Birlikte iyilik yapmak, birbirimizi sevmenin tek yolu."
  • Bazen insan kendini eksik sanır. Oysa sadece gençtir.
  • İnsan, iki elinde de bir kılıç, kendi kendisiyle çatışıyordu.

--reklam--

İkiye Bölünen Vikont İncelemesi - Şahsi Yorumlar

KENDİNE SELAM SÖYLE!: Osmanlı topları vikont Medardo'ya çevrildiğinde oradaydım. Yeni rütbe almış genç bir teğmendi. Bir bütün olarak atının üzerinde duruyor, uzaktan bakıldığında içindeki iki farklı insan ayırt edilemiyordu. Doğduğu günden bu ana değin hiç tutarsızlık göstermemiş, özgüveni yüksek genç bir adama benziyordu. Topu ateşleyen yeniçeri, selam söyle dedi, içindeki diğer yarıya. Artık sizi ayırıyorum. Bundan böyle misafir olarak göreceksin diğer yarını. Geçirdiğiniz güzel günler anı olarak dursun, bu güllenin fitili gibi ateşlesin ruhunuzu. Belki de Pietrochiodo usta'nın yaptığı bir pergel etrafında düello etmek gerekecek rahibeler çayırında. Sizden başka kimsenin göremeyeceği kıyasıya bir düello. İncelemenin başında verilen selam iki yakayı bir araya getirememişse kılıçlar konuşsun artık. Bu kavga sona ersin. İyilikle veya kötülükle. "İnsan, iki elinde de bir kılıç, kendi kendisiyle çatışıyordu." (s.147) Düelo yapılırken oradaydım. "İkisi de âdeta, bir şey olmayan tarafa, yani kendisinin bulunması gereken tarafa saldırmada inat ediyordu."(s.148) İki düşman nasıl hırsla saldırırsa diğerine, öyle saldırıyordu kılıçlar. Hatta korkarım düşmanlıktan biraz daha fazla hınç vardı. Bu neyin nefreti, hangi yarım kalan duygunun bilemem. Yarım mı daha iyi, tam mı, onu da bilemem. Savaşta düşmana kurşun atmayı kendine yediremediği için havaya ateş edenler olduğunu duymuştum. İnsanın kendiyle savaşından çok önce, İkinci dünya savaşında. Bu savaş başka. Burada tam bir nefret içinde saldırıyordu hasımlar. Düşmanın tam kalbine yapıyordu hücumunu. Sağda olan biraz daha şanslıydı. Kalbi olmayanın kazanma şansı daha büyüktü bu savaşta! Calvino neden yapıyorsun bunu? Kafamı karıştırıyorsun. Düello içinde hissediyorum kendimi. Sadece biraz büyülü gerçeklikle geçiştirilebilecek bir konuyu derinlere çekmek neden? İkiye bölünmüş bir askerin ülkesine döndüğünde yaşamaya devam etmesi büyülü gerçeklik için yeterliyken, bir vikontun iki yanına yapılan vurgu hikayenin merkezine oturduğunda şunu görmüş oluyoruz. Büyülü gerçeklik, masalsı anlatım, hepsi söylenecek bir söze hizmet için aracı sadece. Calvino, bütünlük ve yarımlığı eserin ana sorunsalı olarak ortaya koyarken, şöyle söyletir kahramanına: "Bütünken, her şey doğal, bulanık, hava gibi saçmaydı benim için; her şeyi gördüğümü sanıyordum, oysa gördüğüm kabuktu sadece. Sen de bir gün kendinin yarısı olursan, ki olmanı dilerim evladım, tam beyinlerin sıradan akıllarının ötesinde neler bulunduğunu anlarsın. Kendinin, dünyanın yarısını yitirmiş olacaksın, ama kalan yarı, bin kez daha derin, daha değerli olacak." (s. 75) Değerli olabilmesi için farkında olmak gerekecek mutlaka. Bunu anlayana kadar, anne, baba, eş, çocuk, patron veya çalışan olarak çok farklı rollerde görecekler seni. Evde çok iyi bir aile babası, dışarda eşkiya. Bazen de ev dışında kuzu, içerde aslan kesilen, çevresinde çok sevilen, işyerinde nefret edilen. Askerde başka, sivilde başka. Bir konuda inanılmaz bir hassasiyet göstererek herkesi şaşkına çevirirken başka bir konuda şaşırtacak kadar vurdum duymaz, sağır. Bazen aynı yerde, iki farklı zamanda iki farklı insan. Hiçbiri diğerine benzemez, türlü türlü insan halleri. Sanki Osmanlı topçusu yarısını uçurmuş da kalan yarısı ülkesine dönmüş gibi. Kısa süre önce Calvino'un öykülerini okumuştum. (kitap/oykuler--7779) Calvino öykülerinde benim dikkatimi çeken; final kaygısı ve aforizma olmadan olay örgüsü ve akıcıılığın ön planda olmasıydı. Genellikle Gogol'un paltosunda olduğu gibi, sıradan insanların yaşamını anlatan, son derece keyifle okunan öykülerdi. Kurgu yanı ön planda ve okurken çok kolay yazılmış gibi kolay okunuyordu. Öykülerin çoğunda iki farklı sembolü metinde bir araraya getirerek, çok iddialı sözler söylemeden belirli mesajlar vermeye çalışıyor. Savaş ve siyaset içerikli olanları çok sevmemiştim ama günlük hayata dair kurmaca öykülerini keyifle okumuştum. Bütün öyküler okunup bittiğinde akılda çok çarpıcı cümleler kalmıyor. Fakat konu ve olay örgüsü olarak hikayelerin iz bıraktığı görünüyor. Bu anlamda Calvino'nun öykücülükte belirgin bir üslubunun dikkat çekici olduğunu söyleyebiliriz. Calvino öyküleri okurken çevremizde olan her şeyi anlatabiliriz, ben de rahatlıkla yazabilirim diye bir güven geliyor insana. Sonra kalemi alınca bu güven azalıyor :) Ustalık böyle bir şey çünkü. İşin ehli yaptığında yapılan şey çok kolay gibi görünür. Bir acemi seyredildiğinde tam bir eziyettir görünen. Yazan için de, okuyan için de… "İkiye Bölünen Vikont", yazarın "Atalarımız," adını verdiği üçlemenin ilk kitabı. Diğer iki kitap ise, kitap/agaca-tuneyen-baron--158697 ve kitap/varolmayan-sovalye--158696. Bu kitapları da okunacaklar hanesine ekliyorum. Son olarak söylemek istediğim, bu inceleme yazılırken oradaydım. Nasıl heyecanla ve bir çırpıda yazıldığını gördüm:) Okurken de yazarken de büyük keyif alınan bir eser olduğunun altını çizmek isterim. Hatta kendime şöyle söyleyebilirim, Calvino okumaya devam. İyilikle veya kötülükle. Masada veya çayırda. Tam kalbinin olduğu yere… (Resul Bulama)

Çok enteresan bir kitap. Varlıklı bir Vikont, Türkler ile savaşa girer ama savaş esnasında bedeni yukarıdan aşağıya ikiye bölünür. Bir tarafı tamamıyla iyi diğer bir tarafı da tamamıyla kötüdür. İki parçasında da bu erdemlerin ortası hiç yoktur. "Bütün olan her şey böyle ortadan bölünebilecek olsa" (fthyksl)

--reklam--

İkiye Bölünen Vikont PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Italo Calvino - İkiye Bölünen Vikont kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de İkiye Bölünen Vikont PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Italo Calvino Kimdir?

Italo Calvino, 15 Ekim 1923'te Küba'nın Santiago de las Vegas kentinde doğdu. Genç yaşta Küba'dan İtalya'ya göç eden Calvino, kurmaca yazarlığının yanı sıra, Komünist Parti üyeliği, Einaudi Yayınevi'ndeki görevi, gazetelerle çeşitli dergilerdeki yazıları aracılığıyla, II. Dünya Savaşı sonrası İtalyan kültürünün en önemli adlarından biri oldu. İlk yapıtlarından başlayarak İtalya'nın en önemli yazarları arasına giren Calvino, İtalya'da birçok edebiyat ödülü kazanmış ve 1960 yılında yayınlanan I nostri antenati(Atalarımız) adlı kitabında yer alan fantastik öyküleriyle uluslararası bir ün kazanmıştır. 1950'lerde fantezi ve alegoriye yönelen Calvino, yazdığı üç anlatıyla dünya çapında adını duyurdu: İkiye Bölünen Vikont, Ağaca Tüneyen Baron ve Varolmayan Şövalye. Calvino'nun, bilinç akışı yöntemiyle yazdığı ve evrenle insanların yaratılışını konu alan Kozmokomik Öyküler'den Marco Polo-Kubilay Han ilişkisi çerçevesinde arzu, bellek, yaşam, ölüm gibi temaları büyük bir incelik ve şiirsellikle işlediği Görünmez Kentler'e; yazma ve okuma etkinliğini, okurun anlatı sanatıyla karmaşık ilişkisini ele aldığı Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu'dan, İtalyan masallarını derlediği ve kendisi açısından bir tür anlatıda ekonomiklik alıştırması olan Fiabe Italiane'ye (İtalyan Masalları) birçok yapıtı içeren yazarlık yaşamının son ürünü Amerika Dersleri'dir. Calvino, 19 Eylül 1985'te, geçirdiği beyin kanaması sonucu Siena'da ölmüştür.

--reklam--

Italo Calvino Kitapları - Eserleri

  • Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu
  • Görünmez Kentler
  • Zor Sevdalar
  • İkiye Bölünen Vikont
  • Kesişen Yazgılar Şatosu
  • Marcovaldo ya da Kentte Mevsimler
  • Örümceklerin Yuvalandığı Patika
  • Ağaca Tüneyen Baron
  • Palomar
  • Klasikleri Niçin Okumalı?
  • Varolmayan Şövalye
  • Jaguar Güneş Altında
  • Sandık Gözlemcisinin Uzun Günü
  • Atalarımız
  • Sen "Alo" Demeden Önce
  • San Giovanni Yolu
  • Dere Tepe Ters
  • Kum Koleksiyonu
  • Amerika Dersleri
  • Bütün Kozmokomik Öyküler
  • Öyküler
  • Azıcık Acıklı Masallar
  • Efsunlu Eşya Masalları
  • Büyülü Kuş
  • Afacan Resimler
  • Kozmokomik Öyküler
  • Atlı Masalları
  • Üç Deneme
  • Paris'te Münzevi
  • Güldüren Masallar
  • Kızlara Masallar
  • Savaşa Giriş
  • Gözlemci
  • Ejderha ile Kelebekler ve Diğer Hikâyeler
  • Kurnazların Kazandığı Masallar
  • Azıcık Korkutan Masallar
  • Yengeç Prens
  • Yeni Bir Sayfa
  • Amerika'da Bir İyimser
  • Karga Sona Kaldı
  • Küçüklere Masallar
  • Sıfır Zaman
  • Efsunlu Kız Masalları
  • Deniz Masalları
  • Seçme Mektuplar (1945-1985)
  • Efsunlu Hayvan Masalları
  • If On A Winter's Night A Traveller
  • Adam, One Afternoon

--reklam--

Italo Calvino Alıntıları - Sözleri

  • Yitirilmiş bir geçmişin anısı, kavuşmayı arzuladığımız bir geleceğin güvencesini oluşturur. (Klasikleri Niçin Okumalı?)
  • “ O da birçokları gibi, deneyim sahibi olmanın biraz da karamsarlık demek olduğuna inanıyordu.” (Sandık Gözlemcisinin Uzun Günü)
  • Yediğimden fazla çalışmam gerekmiyor, çünkü kimseyle paylaşacak hiçbir şeyim yok. (Karga Sona Kaldı)
  • Delia’yı sevmek hep böyle olmuştu, mağaranın aynasındaki gibi: Sözcüklerin ötesindeki bir dünyaya girmek demekti. (Zor Sevdalar)
  • İnsan zaman içinde yaşayabilir, ama donmuş, dural ve devinimsiz bir geçmişte var olacaktır. (Sıfır Zaman)
  • "Bu acımasız karar, ikimizde üzüntü ve acı doğurmuştu.." (İkiye Bölünen Vikont)
  • Ama bölük pörçüklük yalnızca geçmişle ilgili değildir; için­ de bulunulan anda da, belli belirsiz gördüklerimizin ve irademiz dışında olanların, üzerimizde daha güçlü bir etkisi olabilir. (Klasikleri Niçin Okumalı?)
  • Günler, haftalar geçer ve odama bir kız gelmeye başlar. Hep aynı kızdır gelen, çünkü başlangıçta her kız aynıdır, yabancıdır, belli bir yöntemle konuşmaya başlarız. Anlaşmak için birlikte uzun zaman geçirip birçok şey yapmak gerekir; sonra büyük keşifler zamanı gelir, yani aşkın gerçek, belki de tek mevsimi başlar. Kızla zaman geçirip birçok şey yaptığımda, onun da diğerleri gibi olduğunu, benim de diğerleriyle aynı olduğumu, herkesin aynı olduğunu anlarım. (Sen "Alo" Demeden Önce)
  • Yüreğinde ne özlem, ne kuşku ne de kaygı vardı. Onun için henüz her şey bütün halindeydi ve tartışılmazdı; kendisi de öyleydi. (Atalarımız)
  • Fiziksel hızın yanı sora zihinsel hızın simgesi olarak at, edebiyat tarihinde önemli bir yer tutar ve çağımıza özgü teknolojik bakış açısının içerdiği bütün sorunsalların ilk habercisi niteliği taşır. (Amerika Dersleri)
  • “... zira yazar, insan kardeşlerini kurtarmak için kendini paralayan kimsedir.” (Seçme Mektuplar (1945-1985))
  • Okuyabildiği kadar okumak istiyordu. Korkusu romanı bitirememekti: Bir deniz kıyısı serüveninin başlaması, dingin yalnızlık saatlerinin sona ermesi, tatil günlerine bambaşka bir hızın el koyması demekti; oysa bir kitapla özdeşleşmiş biri, okumaya ara vermek zorunda kalır da bir süre sonra yeniden başlarsa, alacağı keyfin büyük bir bölümü yiterdi, bir sürü ayrıntı unutulurdu, eskisi gibi içine girilemezdi kitabın. (Öyküler)
  • Her işin başı, anlaşılması zaten pek o kadar zor olmayan şeyi anlamış olmaktır. (Sandık Gözlemcisinin Uzun Günü)
  • Edebiyat, bilinen kitapların değerini değiştiren gizli, uzak kitabı arayıştır... (Yeni Bir Sayfa)
  • Amerika kafasız bir beden olma tehlikesiyle karşı karşıya. (Amerika'da Bir İyimser)
  • Bu büyüteç altına alınmış ayrıntı üzerinde bu kadar duruyorsam, belleğimde ne çok boşluk olduğunu fark etmemek içindir. (San Giovanni Yolu)
  • Yaşam, diye düşündü çıplak adam, kadim ve mutlu cennetlerin ender olarak anımsanabildiği bir cehennemdir. (Öyküler)
  • “Hiçbir dil yoktur ki aldatmasın. “ (Görünmez Kentler)
  • İçinde gelişigüzel duyguların yüzdüğü bulaşık suyu denli sönük romanlar. (Yeni Bir Sayfa)
  • Ve karanlıkta, karanlık bir pencerenin pervazında, görmediğin bir kadının sesi şarkı söylemeye başladığında, yaşama ilişkin düşünceler birden geri dömüyor, arzuların bir nesneye kavuşuyor: Hangi nesne? Belki de gereğinden çok dinlediğin o ezgi değil, hiç görmediğin o kadın degil : Seni ses olarak, o ezgide kendini sunduğu biçimiyle o ses çekiyor. (Jaguar Güneş Altında)