Kitap Künyesi

Yazar: Stefan Zweig

Çevirmen: Mine Bali

Yayın Evi: Zeplin Kitaplar

İSBN: 9786059691871

Sayfa Sayısı: 360

İnsanlığın Yıldızının Parladığı Anlar Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

İnsanlığın Yıldızının Parladığı Anlar, tarihteki belirleyici anlar üstüne kısa denemelerden oluşuyor. Stefan Zweig, çevrelerindeki geçici koşulların dayattığı sınırları aşabilen Fatih Sultan Mehmet, Händel, Dostoyevski, Tolstoy, Lenin gibi “yaratıcı bireyler”in o benzersiz anlarını anlatıyor. En iyisi, kendisinden dinleyelim:

Çağları aşan bir kararın bir tek takvime, bir tek saate, çoğu kez de yalnızca bir tek dakikaya sıkıştırıldığı trajik ve yazgıyı belirleyici anlara, bireylerin yaşamında ve tarihin akışı içinde çok ender rastlanır. Ben böyle anları İnsanlığın Yıldızının Parladığı Anlar diye adlandırdım; çünkü onlar, tıpkı yıldızlar gibi, hiç değişmeden geçmişin karanlığına ışık tutmaktadırlar... Olayları anlatırken, gerçekleri değiştirmedim, kendi katkılarımla renklendirip zenginleştirmedim. Çünkü tarih, kusursuzluğa ulaştığı böylesine eşsiz anlarda, kendisine yardım için uzatılan ellere gereksinim duymaz.

İnsanlığın Yıldızının Parladığı Anlar Alıntıları - Sözleri

  • "Yazgı hep güçlülerin ve zorbaların arkasındadır. Yıllar boyunca tek bir kişiye kölece bağlanır: Ceaser'a, Büyük İskender'e veya Napoleon'a olduğu gibi; çünkü o kendine, yani o akıl almaz elemente benzeyen, esaslı insanları sever."
  • Bir saniyede bin yıl yaşlanıyor insan.
  • "Bir tek saatin kaybettirdiği şeyi, bin yıl geri getiremez.."
  • Adam cavan olanda, elə bilir xəstəlik də, ölüm də başqaları üçündür.
  • İnsanlar sadece bir şeyden yorgun düşerler: kararsızlıktan.
  • Adam hər şeyi itirəndə yerdə qalan üçün var gücü ilə vuruşur.
  • Axı söhbət başqasından gedəndə adam daha ağıllı, daha işgüzar olur.
  • Ve işitiyor, Hıçkıran çocukların yakınmalarını, Kandırılmışların güçsüz feryadını, Feda edilmişleri, bitkinleri, hor görülenleri, Bütün sokakların ve günlerin mazlumlarını, silik varlıklarını. Adam, Bütün bunların seslerini ve bütün bu seslerin, Sadece bir tek ve eşsiz bir uyumla gökyüzüne yükseldiğini işitiyor.
  • ... hayal ettiklerini bir başkası gerçekleştirecektir.
  • "Tanrı aşkına geride bıraktıklarımızla ilgilenin!"
  • Fakat şans en çok sevdiklerine bile her zaman cömert değildir.
  • İnsanlar sadece bir şeyden yorgun düşerler: kararsızlıktan. Yapılan her iş insanı rahatlatır, hatta en kötüsü bile hiçbir şey yapmamaktan daha iyidir.
  • madde, insanoğlunun isteklerine karşı üstünlüğünü korumayı sürdürüyor.
  • "Sakalımın bir telinin bile ne düşündüğümden haberi olsaydı onu hemen koparır atardım."
  • “Ancak çok acı çekmiş olanlar sevinci öğrenebilir ve sınavı geçirmiş olan ilahi lütfun değerini bilebilir!”

İnsanlığın Yıldızının Parladığı Anlar İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Zweig en sevdiğim yazarlardan biri, bu kitabıda tarih ile ilgili bir araştırması olduğunu görünce hemen aldım. Çünkü biyografilerinin ne kadar muhteşem olduğunu biliyorum. Bu konuda da yine en güzelini yapmaya çalıştığını düşündüm. Kitap 14 bölümden oluşuyor; • Ölümsüzlüğe Kaçış • Bizans'ın Fethi • Georg Friedrich Haendel'in Dirilişi • Bir Gecelik Dâhi • Waterloo'da Yazgıyı Değiştiren An • Marienbad Ağıdı • Eldorado'nun Keşfi • Bir Kahramanlık Anı • Okyanusu Aşan İlk Sözcük • Tanrı'ya Sığınış • Güney Kutbu İçin Mücadele • Mühürlü Tren • Cicero • Wilson Başarısızlığa Uğruyor İlk okumaya başladığımda Zweig yapmış yapacağını çok güzel bir kitap olacak dedim ta ki Bizans'ın Fethi'ni okunyacaya denk. Çünkü bu bölümünde Zweig'in Sultan Mehmed'i övüyor mu, gömüyor mu hiç belli değil yani açıkçası rahatsız oldum okurken, daha çok Bizans tarafından anlatmış olayı. sanırım bu konuda objektif olmayı başaramadı, İstanbul Fethi hakkın da bilgim tarih derslerinden öğrendiklerim kadar derin bir bilgiye sahip olmamanın utancı içindeyim, neyin doğru neyin yanlış olduğu hakkında büyük bir kararsızlığa düştüm. Bu konu hakkında muhakkak kitaplar okuyacam. Bu bir savaş sadece bize özgü bir şeymiş gibi lanse edilmiş. Barbar felan olmadı ya. Bu bölümde soğudum kitaptan. Diğer bölümler daha güzeldi, keyifliydi. Başta böyle bir şey okuyunca baya elimde kaldı kitap. En beğendiğim bölüm ise MARİENBAD AĞIDI oldu Goethe'nin kendisinin en çok sevdiği yapıtıdır. Yürekli bir veda ve kahramanca bir yeniden başlayıştır. Okurken açıkçası biraz duygulandım. 74 yaşındaki şairin aşık olduğunu görüyoruz ve bunun sonucunda yazılmış bir ağıd. . Tanrı'ya Sığınış bölümü de etkileyiciydi. Lev Tolstoy'un Tamamlanmamış Oyunu 'Ve Işık Karanlıkta Parlıyor' İçin yazılmış bir Sonsöz. Zweig'in devam ettirdiği güzel bir bölümdü. .. Benim diyeceklerim bu kadar. Okumak size kalmış. (Mervé)

Karşımızda Zweig'ın psikolojik tahlillerini tarih üzerinde gösterdiği bir kitap var. Adından da anlaşılacağı gibi geçmişten günümüze; insanlık için, sanat için, tarih için, bilim için ve daha birçok şey için önemli olan, olayları ve dönüm noktalarını bize tarihi öykülerle anlatmaktadır. Sanatçıların ve tarihi kişiliklerin benliklerini, şöhretlerini nasıl kazandıklarını veya nasıl kaybettiklerini ve bu süreçte zor anlardan nasıl geçtiklerini, verdikleri kararların hayatlarına nasıl yön verdiğini okuyoruz. İçerisinde pekiştirebileceğiniz bilgiler ile birlikte hiç duymamış olabileceğiniz bilgiler de olabilir. Genel kültür anlamında kesinlikle okunmalı. Şiddetle tavsiye ederim. (Tuğba inanç)

Kısa tarihi öykülerden oluşan bir kitap. Zweig'i zaten öykü tadında ince kitaplarıyla tanıyoruz. Tarih konusunda da başarılı olduğunu memnuniyetle görmüş olduk. "Bazen tek bir evet, tek bir hayır, biraz erken davranma veya biraz gecikme bu anı yüzlerce kuşak boyunca geri dönülmez biçimde erteler ve bir bireyin, bir halkın, hatta bütün yazgısını belirler." İşte Zweig böyle anlara insanlığın yıldızının yükseldiği anlar diye adlandırmış. Ama işin en güzel yanı ele aldığı öyküler sadece sadece başarı öyküleri değil, bazıları başarısızlık öyküleri. İçindeki öykülerde Bizans'ın fethi de var. Ama bu öykü bilmediğimiz bir yönü anlatıyor, surlarda açık unutulmuş bir kapı sayesinde istanbul'un fethedildiğini yazıyor. Ne kadar doğrudur bilemiyorum. Ama önsözde tarihe kurgu eklemediğinden bahsetmiş. Benim daha çok beğendiğim öyküler ise California'da altına hücum, Amerika kıtasına telgraf götürmek için okyanus altından kablo döşenmesi, güney kutubuna ilk ayak basan insanlar olmak üzere yola çıkan ekip ve son öykü olan Wilson başarısızlığa uğruyor. Yıllarca tarih derslerinde 1. Dünya savaşını bitiren Wilson ilkelerini ezberleyip durmuştuk. Ama hiç Wilson kimdir, felsefesi nedir, neden böyle ilkeler belirlemiş ve daha da önemlisi bunları dünyaya nasıl benimsetmiş (ya da benimsetememiştir) hiç öğrenmemişiz. Şimdiye kadar da araştırıp öğrenmediğim için utandım açıkçası. (Deniz Elma)

Kitabın Yazarı Stefan Zweig Kimdir?

Babası varlıklı bir sanayici olan Stefan Zweig, küçük yaşlardan itibaren kültür ve edebiyat alanında eğitim görmeye başladı. İngilizce, Fransızca, İtalyanca, Latince ve Yunanca öğrendi. Viyana ve Berlin üniversitelerinde felsefe öğrenimi gördü. İlk şiirlerini lisedeyken, Hugo von Hofmannsthal'ın ve Rainer Maria Rilke'nin eserlerinin etkisiyle yazdı. 1901'den sonra Fransızca yazan Paul Verlaine ve Baudelaire'in şiirlerini Almanca'ya çevirdi. 1907-1909 yılları arasında Seylan, Gwaliar, Kalküta, Benores, Rangun ve Kuzey Hindistan'ı gezdi, bunu, 1911'deki New York, Kanada, Panama, Küba ve Porto Riko'yu kapsayan Amerika yolculuğu izledi. 1914 yılında Belçika'ya Émile Verhaeren'in yanına gitti.

I. Dünya Savaşı'nda (1914-1917) gönüllü olarak Viyana'da savaş karargâhında "Savaş Arşivi"nde memur olarak çalıştı. Savaştan sonra Avusturya'ya dönerek Salzburg'a yerleşti. 1920 yılında, Frederike Von Winternit ile evlendi. Stefan Zweig Salzburg'da yaklaşık 20 yıl yaşadı. Kapuzinerberg'in yamacındaki villasında geçirdiği yıllar, Zweig'ın en verimli yıllarıdır. Kapuziner yokuşu, 5 numaradaki villayı, Friderike ile evli olduğu yıllarda satın aldı. Salzburg'da geçirdiği yıllar Zweig'ı edebiyatta doruğa tırmandırdı, en güzel eserlerini, kente ve Salzach’a yukardan bakan iki katlı, ağaçlar arasına gizlenmiş villada yazdı. Kısa sürede ünlü insanlarla dostluk kurdu, onları sık sık Salzburg'da konuk etti. Romain Rolland, Thomas Mann, H.G. Wells, Hugo von Hofmannstahl, James Joyce, Franz Werfel, Paul Valery, Arthur Schnitzler, Ravel, Toscanini ve Richard Strauss, Zweig'in konuğu oldu. Salzburg'da geçen yıllarında Zweig, Avrupa'nın düşünsel birliği için ağırlığını koydu; makaleleriyle ve konferanslarıyla aşırılıklara karşı uyarılarda bulundu; diplomatik çevrelere, akıl ve sabır çağrısı yaptı. 1927'de Almanya'nın Münih şehrinde "Duygu Karmaşası", "Yıldızın Parladığı Anlar" ve "Tarihsel Baş Minyatür" adlı kitapları yayımlandı, yine 1927'nin 20 Şubat tarihinde "Rilke'ye Veda" başlıklı konuşmasını yaptı. 1928'de Leo Tolstoy'un 100. Doğum Yıldönümü Kutlamaları'na katılmak üzere, Sovyetler Birliği'ne gitti. 1933'de, Nazilerin yakmaya başladıkları kitaplar arasında Yahudi kökenli Zweig'ın eserleri de yer alıyordu. 1934'te Gestapo'nun villasını basıp, silah araması üzerine Zweig ülkesini terk etmek zorunda kaldı ve İngiltere'ye, Londra'ya yerleşti. Ancak, kendini burada da rahat hissedemedi ve taşındı.

Zweig, 1937'de ilk karısı Frederike'den ayrıldı ve bir yıl sonra Portekiz'e yanında Lotte Altman adında bir kadınla gitti. O sıralarda Avusturya, Alman Reich'ına katılmıştı ve Zweig da İngiliz vatandaşlığına geçmek için müracaat etti. 1939'da "Kalbin Sabırsızlığı" adlı romanı yayımlandı ve Zweig da, Portekiz seyahatine birlikte çıktığı Lotte Altman ile evlendi. 1940'ta İngiliz tabiiyetine girdi, II. Dünya Savaşı sırasında New York'a, Arjantin'e, Paraguay'a ve Brezilya'ya gitti. Zweig konferanslar için gittiği Brezilya'ya yerleşmeye karar verdi. Orada ünlü "Bir Satranç Öyküsü"nü kaleme aldı. Stefan Zweig, 1941'de Montaigne üzerine çalışmaya başladı ve "Dünün Dünyası - Avrupa Anıları" adlı otobiyografisini kaleme aldı. "Dünün Dünyası" kitabı, 1900’lerin başında gençliğini yaşamış bir yazarın yaşadığı dünyanın asla eskisi gibi olmayacağını farkettiğinde eski günlere düzdüğü bir övgüdür.

Avrupa’nın içine düştüğü durumdan duyduğu üzüntü ve yaşamındaki düş kırıklıkları nedeniyle 22 Şubat 1942'de Rio de Janeiro'da, karısı Lotte ile birlikte intihar etti. Buna Hitler’in dünya düzenini kalıcı sanmasının verdiği karamsarlığın yanı sıra, kendi dünyasının asla bir daha varolmayacağı düşüncesi neden oldu.

Üretken bir yazar olan Zweig, birçok konuda denemeler yaptı. Lirik şiirler yazdı, trajedi ve dram türünde sahne eserleri denedi, özellikle biyografi alanında önemli eserler ortaya koydu. Freud ve psikolojiye olan ilgisi onu bu alana yöneltti. Biyografi alanındaki çalışmaları, dönemin birçok ünlü kişisinin hayatlarını gözler önüne serdi. Üç Büyük Usta: Balzac, Dickens, Dostoyevski; Kendi İçindeki Şeytanla Savaşanlar: Hölderlin, Kleist, Nietzsche; Romain Rolland; Marie Antoinette; Magellan, Stendhal, Erasmus, Fouche eserleri bu biyografilerden birkaçıdır.

Stefan Zweig Kitapları - Eserleri

  • Satranç
  • Amok Koşucusu
  • İnsanlığın Yıldızının Parladığı Anlar
  • Sabırsız Yürek
  • Dünün Dünyası
  • Değişim Rüzgarı

  • Geleceğe Güven
  • Yolculuklar
  • Unutulmuş Düşler
  • Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu
  • Balzac
  • Montaigne
  • Clarissa

  • Macellan
  • Rotterdamlı Erasmus
  • Amerigo
  • Günlükler
  • Joseph Fouche
  • Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört Saat
  • Kendileriyle Savaşanlar: Hölderlin, Kleist, Nietzsche

  • Marie Antoinette
  • Vicdan Zorbalığa Karşı ya da Castello Calvin'e
  • Üç Büyük Usta: Balzac, Dickens, Dostoyevski
  • Ay Işığı Sokağı
  • Avrupa'nın Vicdanı
  • Amok - Usta İşi
  • Ruh Yoluyla Tedavi

  • Korku
  • Kendi Hayatının Şiirini Yazanlar: Casanova, Stendhal, Tolstoy
  • Yarının Tarihi
  • Yakıcı Sır
  • Mektuplaşmalar
  • Sahaf Mendel - Bir Kadının Yirmi Dört Saati
  • Olağanüstü Bir Gece

  • Gömülü Şamdan
  • Dostlarla Mektuplaşmalar
  • Freud - Cinselliğin Yeryüzü
  • Mürebbiye
  • Mary Stuart
  • Korku Ruhu Kemirir
  • Buluşmalar

  • Karmaşık Duygular
  • Alacakaranlıkta Bir Öykü
  • Kurşun Mühürlü Tren
  • Mecburiyet
  • Bir Çöküşün Öyküsü
  • Seçilmiş Öyküler
  • Hikayeler

  • Geçmişe Yolculuk
  • Freud - Mutluluğun Mimarı
  • Kuş Kapanı ve Dönüşüm
  • Kaçak ve Sahaf Mendel
  • Dadı ve Leporella
  • Stefan Zweig - Seçme Eserleri
  • Geç Ödenen Bedel

  • Sanatta Yaratıcılığın Sırrı
  • Virata ya da Ölümsüz Bir Kardeşin Gözleri
  • Rilke'ye Veda
  • Görünmez Koleksiyon - Unutulmuş Düşler - Karda
  • Cenevre Gölü'ndeki Olay
  • Kadın ve Manzara
  • Nietzsche

  • Kızıl
  • O muydu?
  • Bir Kalbin Çöküşü
  • Bizans'ın Fethi
  • Gölge Kadınlar
  • Zalimce Bir Oyun
  • Dürüst Aptal Efsanesi Verlaine

  • Satranç
  • Lyon'da Düğün
  • Satranç Ustası - Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu
  • Rahel Tanrı’yla Hesaplaşıyor
  • Stefan Zweig'ın Mektupları
  • Erika Ewald'ın Aşkı
  • Efsaneler

  • Dostoyevski: Yalnızlığın Keşfi
  • Toplu Öyküler 1
  • Toplu Öyküler 3
  • Toplu Öyküler 2
  • Unutulmaz Bir İnsan
  • İki Yalnız
  • Stefan Zweig - Seçme Eserleri 2

  • Ormanın Üzerindeki Yıldız
  • Leporella
  • Aylak
  • Emile Verhaeren
  • Hayatın Mucizeleri
  • Brezilya
  • Kitapçı Mendel

  • Birbirine Benze(me)yen Kız Kardeşler
  • Stefan Zweig Kutulu Set
  • Bir Zanaatla Beklenmedik Karşılaşma
  • Leman Gölü Kıyısındaki Olay
  • Benimle Dostluk Zordur
  • Stefan Zweig - Seçme Eserleri
  • Seçme Eserler

  • Hikayeler 2
  • Bir Hayat
  • Öz Nəğməsini Oxuyanlar
  • Novellalar
  • Seçilmiş Əsərləri
  • Tolstoy - Û ronahî di tarîye de dibirike
  • Oradan Uzakta

  • Twenty-Four Hours in the Life of a Woman and The Royal Game
  • Wondrak. Der Zwang. Zwei Erzählungen gegen den Krieg
  • Stefan Zweig Seti

Stefan Zweig Alıntıları - Sözleri

  • Verdiği kararın uygulanmasını engelleyecek her şeyi önlemek istiyordu... (Stefan Zweig - Seçme Eserleri)
  • Ancak herkes de bilir ki, yardım çağrısında bulunmayan bir insana yardım etmekten daha zor bir şey yoktur, çünkü yardım dilenmiyorsa mutlaka son bir şey daha vardır: Israr edip incitmememiz gereken gururudur bu. (Bir Zanaatla Beklenmedik Karşılaşma)
  • Karakteri gereği kendini hiçbir şeyden yoksun bırakmaz, insan arasına karışmaktan hoşlanan biri olarak her yerde aranırdı. Arkadaşları, onun yalnızlığa hiç alışık olmadığını bilirdi. (Stefan Zweig - Seçme Eserleri 2)
  • Sana yardım edemem Boris. İnsanlar artık birbirine yardım etmiyor. (Kaçak ve Sahaf Mendel)
  • Unutuldu ve öyle de kaldı. (O muydu?)
  • Doğanın cömert davranarak engin topraklar, sonsuz zenginlikler bahşettiği, güzellikle ve akla hayale gelebilecek her türlü potansiyel güçle kutsanmış bu ülkenin kuruluşundan beri görevi hep aynıdır: Kalabalık bölgelerden aldığı insanlara geniş topraklarında kök saldırmak, eskiyle yeniyi birleştirerek yeni bir medeniyet kurmak. (Brezilya)

  • Ancak gerçeklik tüm düşlerden daha güçlü ve daha sağlamdır. (Aylak)
  • "...bu adam konuşmak istiyordu, konuşmalıydı. Ve biliyordum ki ona ancak sessiz kalarak yardım edebilirdim." (Toplu Öyküler 3)
  • ... eski acısını iki kat daha fazla duyuyordu. (Hayatın Mucizeleri)
  • "...darbeyi yiyen ancak bilir onun ne olduğunu, darbeyi vuran değil ve acı çekmeyi sadece acı çekenler bilir." (Virata ya da Ölümsüz Bir Kardeşin Gözleri)
  • Ruhlarının kapısını kapattıkları için kimse onlara ulaşamıyordu ve bu belki de yıllarca sürecekti. Herkesle savaş halindeydiler. Bir günde, kısacık bir günde büyümüşlerdi! (Dadı ve Leporella)
  • Buralardan çekip gittiğimizde tozun üzerindeki ayak izlerimizi bir rüzgar süpürüp götürecekse yaşamanın ne anlamı var ki? (Kaçak ve Sahaf Mendel)
  • Yoksun kalınan şey öylesine kaybedilmiştir ki, artık sadece bir ağrı gibi hissedilir ve acı verir. (Alacakaranlıkta Bir Öykü)

  • Bir Rus için tek bir şey vardır: ya hep, ya hiç! Rus insanı varoluşun o kozmik gücünü hissetmek ister. (Dostoyevski: Yalnızlığın Keşfi)
  • "İyilikle gülümseyebilen insanlar vardı hâlâ.." . (Satranç)
  • Ne de olsa, güzellik kadınlardan kaçıp gittiğinde ondan boşalan yere bilgelik yerleşirmiş. (Birbirine Benze(me)yen Kız Kardeşler)
  • Derimin altında akışını hissettiğim kan gibi bu karanlık yaşamın etrafımı yavaş yavaş kapladığını hissediyordum. Sanki hiçbir şey bana göre değildi, ama hepsi benim içindi. (Zalimce Bir Oyun)
  • Sevgili bay Zweig, Okumam için ödünç vermis olduğunuz kitaplari geri yollamadigim icin affiniza rica ediyorum... R.M. Rilke (Dostlarla Mektuplaşmalar)
  • Yalnız yaşayan biri yalnızca kendine ders verebilir. (Efsaneler)
  • İki hafta boyunca kitap okumak , yürüyüşe çıkmak , hayal kurmak , rahatsız edilmeden uzun uzun okumak , iki hafta boyunca telefonsuz ve radyosuz yaşamak, konuşmak zorunda olmamak , bir anlamda rahatsız edilmeden kendim olmak istiyordum ... (O muydu?)