Kitap Künyesi

Yazar: Jostein Gaarder

Çevirmen: Sabir Yücesoy

Orijinal Adı: The Solitaire Mystery (Kabalmysteriet)

Yayın Evi: Pan Yayıncılık

İSBN: 9789757652649

Sayfa Sayısı: 344

İskambil Kağıtlarının Esrarı Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

"Astronotlar üzerinde yaşam olan başka bir gezegen keşfetse, herkes müthiş şaşırır, ama kendi gezegenlerinin varlığı hiç de şaşırtmıyor onları." Jostein Gaarder, "Sofi'nin Dünyası"ndan önce kaleme aldığı "İskambil Kağıtlarının Esrarı"nda, insanın kendine ve dünyaya bakışını sorguluyor. İskambil kağıtlarının kişileştirildiği, gerçek ve hayalin iç içe işlendiği kitapta, dünyaya kendini kaptıranlarla görünenin ardındakini gören "Jokerler" arasındaki karşıtlık sunuluyor okura. Kendini arayan gençlere....

(Tanıtım Yazısından)

İskambil Kağıtlarının Esrarı Alıntıları - Sözleri

  • Pişmanlık için artık çok geç.
  • Maskelerin durmadan değiştirildiği sonsuz bir maskeli balonun bir parçasıyız sadece.
  • Tanrı gökyüzünden, kendisine inanmayan insanların haline güler ...
  • Zamandan kaçıp hiçbir yere sığınamayız.
  • Bildiği kadarından memnun olan insanlar, asla filozof olamazlar.
  • Biraz garip bir şey bu. Şu gezegende belki beş milyar insan yaşıyor. Ama işte tutup birini seviyorsun ve onu başka hiç kimseyle değişemiyorsun.
  • ..... Ama bir tek meleğe bile rastlamadım..! ....,
  • Ne yazık ki, kime aşık olacağımıza her zaman kendimiz karar veremiyoruz.
  • Söylediğiniz kadar boş mu kafanızın içi gerçekten?
  • Astronotlar üzerinde yaşam olan başka bir gezegen keşfetse, herkes müthiş şaşırır, ama kendi gezegenlerinin varlığı hiç de şaşırtmıyor onları.
  • Bizden ayrıldı diye öyle kızgındım ki anneme, bir damla gözyaşı dökmek gelmiyordu içimden. O zamandan beri öfkenin acıya karşı en iyi ilaç olduğunu düşünürüm hep.
  • Denizi göremezsem, hapsedilmişim gibi gelir bana.
  • Yaşam, sadece kazanan numaraların görülebildiği muazzam bir piyango.

İskambil Kağıtlarının Esrarı İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Açıkçası bu kitap hakkında nasıl yorum yapabilirim bilmiyorum. Mükemmel bir kurgusu, mükemmel karakterleri mükemmel bağlantıları olan bir kitap. Zekice kurgulanmış kitaplara aşığım resmen. Uzun bir aradan sonra böyle bir kitaba denk gelmek benim için çok iyiydi. Çok rastlamiyorum böyle kitaplara. Konusundan ufacık bahsetmem gerekirse bir baba ve oğulun annesini ya da karısını bulma hikâyesi. Fakat tabi ki de bu bu kadar basit bir konu degil. Yolda çocuğumuza verilen büyüteç ve küçük kitap büyülü adanın hikayesini açığa çıkarıyor. Aynı anda iki tane öykü okuyorsunuz ve o kadar mükemmel ki. Okuyun okutturun lütfen (Betül)

Bazı yazarlar, bazı kitaplarıyla bir anılır. Bu durum, yazarın diğer kitaplarının daha geç keşfedilmesine, belki de hiç keşfedilememesine neden olabilmektedir. Sofie'nin Dünyası ile büyük bir üne kavuşan Jostein Gaarder'in durumu, anlatmaya çalıştığım şeye en iyi örneklerden biridir. İskambil Kağıtlarının Esrarı, fantastik, sorgulayıcı, sürükleyici, ağızda ve dimağda muazzam bir tat bırakan sıra dışı bir roman... Daha doğrusu felsefi bir masal olarak da tanımlayabiliriz. Hangi yaşta, hangi yılda, hangi konumda olursanız olun bu kitabı açıp okuyabilirsiniz. Çünkü Gaarder'in sorguladığı konular zamanın çok ötesinde, varoluşla ilgili konular... Bu kitabın baş karakteri de Sofie'nin Dünyası'nda olduğu gibi yine bir çocuk... Zaten iki kitabı da okuyanlar, kitaplar arasında pek çok benzerlik bulacaktır. Ancak Sofie'nin Dünyası daha çok Felsefeye giriş niteliğinde, öğretici bir kitaptı. İskambil Kağıtlarının Esrarı'nda ise felsefe, gerçekten de sıra dışı bir kurgu ile paketlenip sunulmuş adeta... Kitap boyunca, sayfaları birbiri ardına çevirip bir sonraki bölüm için sabırsızlanıyorsunuz... Kimi zaman semboller çıkıyor karşınıza, kimi zaman masal kahramanları, kimi zamansa gerçek insanlar ve gerçek ilişkiler... Fonda ise kimi zaman masal dünyasının renkli coğrafyası, kimi zamansa Norveç'ten Yunanistan'a uzanan Avrupa'nın renkli coğrafyası eşlik ediyor size... İskambil Kağıtlarının Esrarı'nı dinlenmek için okuyun, öğrenmek için okuyun, mutlu olmak için okuyun ya da merak ettiğiniz soruların cevabını bulmak için okuyun... Kısacası, kendinize bir sebep yaratın ve bu kitapla mutlaka tanışın... Keyifli okumalar... (Necip G.)

Yazarın " kendini arayan gençlere... " diyerek ithafta bulunduğu, insanın kendine ve dünyaya bakışını sorgulatan, derin mesajlar veren farklı bir kitap. Felsefeyi sevenler için muhteşem. Ben okurken çok zevk aldım.Hiç sıkılmadan, yorulmadan okudum. Kitabı okumama sebep olan arkadaşlarıma da teşekkür ederim. Çok iyi seçimdi gerçekten. Keyifli okumalar diliyorum (Oblomov)

Kitabın Yazarı Jostein Gaarder Kimdir?

Annesi, Inger Margrethe Gaarder öğretmendi ve çocuk kitapları yazarıydı. Babası, Knut Gaarder Oslo'da kolej müdürlüğü yapıyordu. 1971'te Oslo Katedral Okulunu bitirdi. 1974'te evlendi. 1976 ve 1983 yıllarında iki oğlu oldu. 1976'da Oslo Üniversitesinde İskandinav dilleri (Norveççe), düşünce tarihi ve dinler tarihinden lisans eğitimini tamamladı. 1981'de Ailece Bergen'e yerleştiler. Jostein Gaarder Fana Kolejinde on yıl boyunca felsefe ve edebiyat öğretmenliği yaptı. 1991'de Jostein Gaarder tam zamanlı yazar oldu. Sofie'nin Dünyasını yazdı. 1994 yılından beri doğduğu yer olan Oslo'da yaşıyor.

Jostein Gaarder Kitapları - Eserleri

  • Sofie'nin Dünyası
  • Aynadaki Muamma
  • Hayat Kısa 'vita Brevis'
  • İskambil Kağıtlarının Esrarı
  • Maya
  • Sirk Müdürünün Kızı

  • Orada Kimse Var Mı?
  • Acaba
  • Portakal Kız
  • Pireneler'deki Şato
  • Das Orangenmädchen
  • Mercan ile Alican
  • Dukkeforeren

Jostein Gaarder Alıntıları - Sözleri

  • "Yol yürürken oluşur." (Sirk Müdürünün Kızı)
  • Bir anda, seni bütün kalbim ve ruhumla sevebileceğimi anladım. (Hayat Kısa 'vita Brevis')
  • -Evrende canlı bir beyin olmak ilginç bir duygu olmalı.Bu büyük evrende,kendine has küçük bir evren olmak gibi.Çünkü senin beyninde evrendeki yıldız ve gezegenler kadar atom ve molekül var... Cecilie sözünü kesti. -Belki de en içteki düşüncelerime olan mesafe en uzaktaki yıldızlara olan kadar uzundur. (Aynadaki Muamma)
  • "Yalnızlık ve özlem aynı madalyonun iki yüzüdür. " (Sirk Müdürünün Kızı)
  • "Her zaman en korkulan kişiler soru soran kişilerdir." (Sofie'nin Dünyası)
  • Eğer bir şeyi çizecek olsam ve çizeceğim şeyin canlanacağını bilseydim, bir tek çizgi çizmezdim. Bütün renkli ve hırslı kalemlere karşı kendilerini savunamayacak bir şeye hayat vermeye hiçbir zaman cesaret etmezdim. (Aynadaki Muamma)

  • İnsanların, dünyadaki her bitkiye ve her hayvana bir isim vermeleri binlerce yıl aldı, üstelik henüz bitiremediler. O halde yaşam, bütün bu isimleri öğrenmek için biraz kısa değil mi? (Orada Kimse Var Mı?)
  • "Burada da özümü narahat hiss edirəm. Yenidən gəmini dolaşmağa başlayıram. Elə bil nəsə axtarıram. Birdən başa düşürəm ki, hazırda içərisində olduğum gəmi nəhayətsizliyin, sonsuzluğun özüdür. Nə axtarıramsa, onu burada tapa bilərəm." (Dukkeforeren)
  • insan beyninin evrendeki en sır dolu şey olduğunu düşündün mü hiç? (Aynadaki Muamma)
  • Kendine saygı,artık gitgide daha az rastlanan bir ruhsal durumun adıdır. (Sirk Müdürünün Kızı)
  • Ve mucizeler zamanı geçmiş olsa da bu büyülü bir gün,her şeyin mümkün olduğu büyülü bir gün. (Portakal Kız)
  • Günümüzde, pek çok kişi dinozorların, uzaydan düşen koskocaman bir meteorun Dünya'ya çarpmasının sonucunda yok olduğunu düşünüyor. Olmamış olsaydı, dinozorlar mutlaka evrimleşmeye devam ederdi. Belki de, şehirlerle uzay mekiklerini, bilgisayarlarla hastaneleri, üniversitelerle jimnastik salonlarını onların çocukları yaratırdı. (Orada Kimse Var Mı?)
  • "Tüm pencereler kapalıyken kuşlar evin içine giremez." (Pireneler'deki Şato)

  • Biraz garip bir şey bu. Şu gezegende belki beş milyar insan yaşıyor. Ama işte tutup birini seviyorsun ve onu başka hiç kimseyle değişemiyorsun. (İskambil Kağıtlarının Esrarı)
  • Önce yaram yandı tutuştu ve dehşetli acılar çektim ama sonra çürüdü ve ben acıya daha az duyarlı oldum. (Hayat Kısa 'vita Brevis')
  • Yaratılan her şeyi her zaman tümüyle anlamak mümkün değildir. Mesela ben bir kağıda resim çizebilir veya boya yapabilirim. Ama bu, çizdiğim şey olmayı anlıyorum anlamına gelmez. Zaten çizdiğim şey canlı değil ki. Garip olan da bu: Ben canlıyım! (Aynadaki Muamma)
  • Denizi göremezsem, hapsedilmişim gibi gelir bana. (İskambil Kağıtlarının Esrarı)
  • "Bu dünyanın biliminin sadece bu dünyada olan biteni göstermesi hiç de tuhaf birşey değil bence." (Pireneler'deki Şato)
  • "Annem öldüğünde şöyle düşündüğümü çok iyi hatırlıyorum: Annem artık beni göremeyecekti, o halde beni kim görecekti?" (Sirk Müdürünün Kızı)
  • - Bir yanıt asla önünde eğilmeye değmez. Zekice ve doğru gibi görünse bile, bunu hak etmez. Hemen başımı salladım ama bunu yaptığıma derhal pişman oldum. Çünkü Mika bana vermiş olduğu yanıt karşısında eğildiğimi sanabilirdi. - Eğildiğinde, diye devam etti, pes edersin. Bir yanıt karşısında asla pes etmemelisin. - Neden? - Yanıt ister istemez daha önceden katedilmiş bir yoldur. Sadece sorular katedilecek yolu gösterirler. (Orada Kimse Var Mı?)