Kitap Künyesi

Yazar: Molière

Çevirmen: Bedrettin Tuncel

Orijinal Adı: L'École des femmes

Yayın Evi: İş Bankası Kültür Yayınları

İSBN: 9786053601852

Sayfa Sayısı: 100

Kadınlar Mektebi Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Molière [Jean-Baptiste Poquelin] (1622-1673): Clermont Koleji'nde Latin ve Yunan dili ve edebiyatı dersleri aldı. Hukuk öğrenimi yaptı, bir süre sonra barodan ayrıldı. Oyunlarında insan gerçekliğini hayranlık verici bir derinlikle sergiledi. Yazdığı pek çok büyük komedya ile tanınan yazar, tiyatroda trup yöneticisi ve oyuncu olarak da çalıştı. 

Kadınlar Mektebi Molière'in ilk büyük komedisidir. 

Yazar bu eserinde kadın erkek ilişkileri, eş seçimi ve evlilik, aşk ve gençlik konularını ele almış, sahne hayatının en büyük başarılarından birini kazanmıştır.

(Tanıtım Bülteninden)

Kadınlar Mektebi Alıntıları - Sözleri

  • "Kalbini başkasının çalması iki kere acı veriyor bana. Aşkıma mı yanayım, şerefime mi?"
  • "Acaba çocuklar insanın kulağından mı doğar?"
  • “Tanrı göstermesin, ben öyle kafası çalışanına dünyada yanaşmam; eli kalem tutan kadın, gereğinden fazlasını bilir.”
  • "Ona dargındım, kızgındım, ondan ümidimi kesmiştim fakat gözüme her zamankinden güzel göründü; hiçbir zaman bakışları içime bu kadar işlememişti, hiçbir zaman sözleri bende bu kadar şiddetli arzular uyandırmamıştı."
  • Kadın kısmına düşen itaattir.
  • "Çünkü kıskançlık... sana nasıl anlatayım Georgette, kıskançlık öyle bir şeydir ki... İnsanın kafasına girdi mi aklını fikrini perişan eder..."
  • "O kadar ki kadının aptal ve çirkin olmasına razıyım da çok güzel ve çok akıllı olmasına razı değilim."
  • "Çok bilmiş kadın alanların başına neler geldiğini bilirim."
  • "Zeki kadın bir kusur işleyebilir fakat hiç olmazsa bunu düşünerek ve isteyerek yapar; halbuki aptal kadın genellikle istemeden ve ne yaptığını bilmeden günaha girer."
  • Ah, kara bahtım! Ben seni yalancı çıkaracağım!
  • "En mükemmel mutluluğu yüzlerce defa tatsak bile, onu bir başkasına söylemedikçe içimiz rahat etmez."
  • "Sevmek ne garip şey!"
  • Kader bu belayı alnınıza yazmışsa bütün gayretler boştur.
  • O kadar ki, kadının aptal ve çirkin olmasına razıyım da çok güzel ve akıllı olmasına razı değilim.

Kadınlar Mektebi İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Kitapları okurken hep yazarın belli bir fikri benimseyip o doğrultuda yazdığını düşünürdüm ta ki moliere in kitaplarını bir bir okuyana kadar. Her konuda haklı kadınlar da erkeklerde de… “Cimri” kitabını tezahüratlarla okurken “Kadınlar Mektebi”ni linçleyerek bitirdim :) Ancak iki kitap da ortak bir payda vardı ki hangi görüş ön planda olursa olsun ikisi de adeta toplumun aynası olmuş. Belki de Moliere’i yaşadığı dönemde ön plana çıkaran buydu: toplumu çok iyi gözleyen, gözlediklerini de kusursuz yansıtan, yansıttıklarını da komediyle birleştirmiş olması. Esere gelecek olursak… Aldatılmaktan korkan yaşlı bir adam ve sırf bu korkusundan dolayı kendi evlenmek üzere koruma amaçlı yanına alıp manastırda yetiştirdiği kızla evlenme daha doğrusu evlenememe hikayesi… “Arnolphe, kırkını geçtiği halde, daha on altı yaşını doldurmayan Agnes isminde bir kızla evlenmek sevdasındadır. Arnolphe bu dört yaşındayken fakir annesinin elinden almış, onu dünyadan uzak bir manastırda koyu bir cehalet içinde büyütmüştür. Amolphe, çokbilmiş karıları tarafından aldatılan kocaların durumuna düşmemek için Agnes'i böyle koyu bir cehalet içinde bırakmaktan çekinmemiştir. Çünkü ona göre bir kadın aptal ve çirkin olabilir ama akıllı olmamalı; eli kalem tutan her şeyi bilir ve her şeyi bilirse kocasının başına türlü çoraplar örer. Ve ailenin bir parçası erkek, bir parçası da kadındır, fakat parçalar arasında eşitlik yoktur; biri yukarıda, diğeri aşağıdadır, biri emreder, diğeri boyun eğer. Eser başladığı zaman, Arnolphe genç kızı manastırdan almış, kendi evinin yanında bulunan başka bir eve hapsetmiş, yanına muhafız olarak bir hizmetçiyle ahmak bir uşağı koymuştur. Fakat bütün bu tedbirlere rağmen, günün birinde Agnes, Horace isminde bir delikanlıya gönlünü kaptırır. Arnolphe ise ne kadar türlü türlü oyunlara başvursa da hayatın planı kendi planlarının önüne geçer. Agnes, aşığıyla evlenir… Aslında hayat bizlere karşı da daima böyle olmuştur. Neyden korkarsak başımıza gelir, neyi asla yapmayız dersek kendimizi onu yaparken buluruz. Bu da hayatın paradoksal bir cilvesi olsa gerek… (Cansu D.)

Helal süt emmiş kız nasıl bulabilirim enter: -Spoiler İçermez- Molière okumaya ba-yı-lı-yo-rum... Yazar bu kitabında, kadın-erkek ilişkilerini, doğru eş seçimini ve evlilik konusunu işlemek için, okuyucuyu kanser eden bir tip oluşturmuş kendine Arnolphe adında. Arnolphe konuştukça bir taraftan tansiyonum çıktı bir taraftan şekerim düştü gün boyunca. Tahammül etmesi zor bir karakterdi. Ama engelleri aştık, mutlu sona ulaştık şükür. Annesinden 'gözü açılmamış, saf, namuslu, helal süt emmiş bir köylü kızı' bulup kendisini evlendirmesini isteyenler yok mu? Ha işte onun Fransız versiyonu bu Arnolphe. Evlenmek istediği kadında aradığı bazı kriterler şu şekilde; -Eli erkek eline değmemiş olsun -Okuma yazması olmasın -Eğitimsiz, kültürsüz olsun -Çok bilmiş olmasın -Parası pulu olmasın -Gezme tozma istemesin, evinde otursun -Davetlere, sohbetlere katılmasın -Tek meşgalesi dikiş dikmek ve kocasını sevmek olsun -En önemlisi de itaatkar olsun Günümüzde yaşasa bir diğer kriteri de 'telefonu olmasın' olurdu kesin, biliyorsunuz değil mi?.. Bize o kadar tanıdık konular ki bunlar, Hüseyin Rahmi, Ahmet Mithat Efendi falan yazmış olsa bu tiyatro eserini, cuk otururdu, hiç garipsemezdim. Zira geçmişten günümüze eğitim, bilhassa kadınların eğitimi konusu kanayan yaramız bizim... Mutlu bir evliliğin formülünün 'itaatkar bir kadın eş' olduğunu düşünen bu erkekler benim nezdimde özgüvensiz erkeklerdir. Okuyan, konuşan, eleştiren, mukayese eden, bilgili, kültürlü bir kadınla evlenecekler de yetemeyecekler, altta kalacaklar, küçümsenecekler diye ödleri kopuyor bunların. Haklılar, ben olsam benim de ödüm kopardı. Ama çareyi kapalı kutuda büyütülmüş, ağzı dili olmayan, dünyaya dair hiçbir bilgisi olmayan bir eş aramakta bulmazdım. Bilakis daha çok okumakta, öğrenmekte, sanat/spor etkinliklerine katılmakta, farklı şeyler deneyimlemekte, hülasa kendimi yetiştirmekte bulurdum... 'Babasının evinde yokluk çeksin ki, benimle evlendiğinde her türlü nimete şükretsin, bana minnet duysun, elimi ayağımı öpsün yalasın, bana kul köle olsun' anlayışı olan bir koca, hangi evrende ve hangi düzende ideal eş olabilir? Birtakım küçük hesaplar peşinde koşan, karısını kendine muhtaç kılan, ayrılmayı aklından bile geçirmesin diye kolunu kanadını kıran eş, ideal eş olamaz. Tasarladığı eş de ideal eş olamaz. Bunlardan doğan çocuk da ideal çocuk olamaz... Konuşsam daha neler neler konuşurum da inceleme daha fazla uzasın istemiyorum. Biraz da siz sövün yorumlarda da ben okuyayım. Ele alınması gereken bir konuyu ele aldığı ve eleştirdiği için yazara olan sevgim biraz daha arttı bu kitapla. Ne yazsa okurum dediğim yazarlardandır kendisi. Size de şiddetle tavsiye ederim kitabı. Okuyacak herkese iyi okumalar dilerim, kitapla kalın, hoşçakalın. (Miss Nobody)

Evleneceği kadının namusundan ve sadakatinden emin olmak isteyen Arnolphe,küçük yaşlarda himayesine aldığı ve cahil kalması için elinden geleni yaptığı Agnés ile evlenmek ister.Ancak işler beklediği gibi gitmez.Arnolphe'un dostlarından Horace,Agnés'i görür görmez aşık olur üstelik bu aşk karşılıksız değildir. Gerek konusu gerekse anlatımı ile harika bir eser.Her ne kadar Arnolphe karakterini okurken sinirlerim bozulsa da genel olarak kitabı zevkle okudum.Tavsiye ederim. (Ayşegül Kıvanç)

Kitabın Yazarı Molière Kimdir?

Molière, sarayın döşemelerini yapan bir mobilyacı olan Jean Poquelin ile bir zengin burjuva ailesinin kızı olan Marie Cresse'nin oğluydu. Moliere annesini 10 yaşındayken yitirdi ve babası ile bağlantıları hiç sıkı değildi. Annesinin ölümünden sonra babası ile Paris'de o zaman yukarı burjuva sınıfından kişilerin evlerinin bulunduğu Rue Saint-Honoré'de yaşadılar. İlk okul eğitimini Paris'te yaptı ve sonra Paris'in en iyi okullarından Cizvit'lerin idaresinde olan "Collège de Clermont"'da öğrenim gördü. 1641'de bu okuldan ayrıldı. Babası 1531'de bir imtiyaz satın almıştı ve Moliere babasının işini devam ettirmeye başladı ve bu arada hukukçu olmak için çalışmalara başladığı da bildirilir.

Haziran 1643'te Moliere 23 yaşında iken birden babasının işini bırakmaya ve Paris'ten ayrılmaya karar verdi. Daha önce tanışmış olduğu tiyatrocu güzel aktrist Madelaine Bejart ile birleşip kendisi 630 livre sermaye katarak ile Bejart'la birlikte Illustre Théâtre adlı bir tiyatro topluluğu kurdu. Böylece bağlı oldugu sosyal sınıf ilişkilerini geride bıraktı. Sahne adı olarak Fransa'nin Midi bölgesinde Vigan şehri civarında bir köy olan Molière ismini kullanmaya başladı. Bundan hemen sonra bu topluğa Madelaine'nin erkek ve kız kardeşleri de katıldı. Moliere hem iyi aktörlük gücü hem de eğitimi dolayısıyla bu gezici tiyatro trupunun idarecisi oldu. 1645'te bu gezici tiyatro trupu, çoğu pansiyon masrafları olmak üzere, 2000 livre borçlanmıştı. Moliere bu borçlar dolayısıyla hapse atıldı ama ya babası ya da topluluk mensupları borcu ödeyerek 24 saat sonra hapisten kurtarıldı.

Bundan sonra Moliere ve Madelaine Bejart 12 yıl sürecek bir gezici tiyatro hayatına başladılar. Önceleri "Charle Dufresne"'nin trupuna katıldılar ve sonra kendi truplarını kurdular. Bu topluluk biraz başarı kazanarak Orleans Dükü I. Filip'in koruması ve desteği altında çalışmaya başladı. Bu gezginci tiyatroculuk döneminden Moliere'in ancak iki eseri elimize geçmiştir: "L'Étourdi" ve "Le Docteur amoureux". Bu eserlerde Moliere'in gezginci tiyatroların alışılagelen İtalyan asıllı ve yarı tuluat şeklindeki Comedia del Arte konu ve stilinden ayrılıp kendine has bir oyun uslubu geliştirmeye başladığı gorülmektedir. Bu arada Moliere Languedoc Eyaleti valisi Conti Dükü ile iyi arkadaş olmuş ve onun mali desteğini almıştır. Fakat bu kişi bir zuhrevi hastalığa tutulunca dinsel baskılar dolayısıyla tiyatroculara mali desteğini kesmiş ve şahsi ilişkilerden bile uzaklaşmıştır. 1650 - 1953'te tiyatroyla Lyon'da kaldı ve Lyons'da iken Moliere'in trubuna Markiz sahne adlı Mademoiselle Duparc katıldı. Bu aktrist tanınmış oyun yazarları olan Pierre Corneille, sonra da Jean Racine ile ilişki kurdu ve hatta bir müddet Racine'in metresliğini yaptı. Racine hazırladığı ilk eserini Moliere'in sahnelemesini istemiştir ama Moliere bunu kabul etmemiştir.

Paris'te "Rue de Richelieu" ve "Rue Molière" kavşağındaki Moliere anıtı

1658'de Moliere ve trupu en sonunda Paris'e geldiler. Kral XIV. Louis'nin kardeşinin koruması altında, 1658'de eski Louvre'da Kral'a Corneille'in "Nicomedes" adlı trajedisini ve "Le Docteur amoureux (Aşık doktor)" adlı fars oyunun oynadılar. Moliere'in trupu Kral'ın kardeşi Orleans Dükü I. Filip'in mali desteğini kazanarak "Mösyö'nun Trupu" olarak anılmaya başladılar. Yine Orleans Dükü desteği ile bu trup ve Fiorelli'nin (Scaramouche) rolünü benimsediği İtalyan Commedia dell'Arte trubu birleşip Paris'te tanınan yeni bir tiyatro topluluğu oluşturdular. Bu topluluk Louvre Sarayı yakınlarındaki "Petit Bourbon Tiyatrosu"'nda merkezlendi.

Bu toplulukla 18 Kasım 1659da "Les Précieuses ridicules (Gülünç Kibarlar)" eserini sahnediler. Bu oyunla Moliere çok dikkat çekti ise de Paris'in tiyatro seyircileri bu oyundan özellikle hoşlanmadılar. Bu sefer Moliere toplulukta arkadaşı olan ve Scaramouche karekteri ile ün yapan Italyan Tiberio Fiorelli'den Commedia dell'Arte hakkında epey ders alıp bunları uygulamaya koyuldu. 1660'da temsile koyduğu "Sganarelle, ou Le Cocu imaginaire (Hayalde Aldatılmış Koca)" adlı oyunu cok tutuldu. Bu trup 1660'da Kral huzurunda birkaç kez oyunlar oynadı. 1661'de Kardinal Richelieu'nün bir tiyatro binası olarak yaptırdığı yeni "Theatre du Palais-Royal"de topluluğuyla oyunlar sahnelemeye başladı. Moliere'in bundan sonra bütün "Paris" oyunları burada sahnelendi.

1662'de trupunun kurucularından olan arkadaşı Madeleine Bejart'ın Comte de Modene'den olan kızı Armande Bejart'la evlendi. Üç çocukları oldu; ama bunlardan yalnızca tek biri yaşadı. Kral tarafından 1.000 livre yıllık maaş bağlandı. 1664'te Kral, Moliere'in oğlunun vaftiz babası oldu. Aynı yıl Kral'ın bağladığı yıllık maaş 7.000 livreye çıkartıldı.

Bu dönemde Moliere drama kuramcısı Boileau, La Fontaine ve Racine ile dostluk kurdu. "Kadınlar Okulu" ve "Tartuffe" oyunları yüzünden Cizvit Jansenitlerle arası bozuldu ve onların ve diğer koyu dindarların öfkesi üzerine çekildi. Sağlığı bozuldu. Başrolünü oynadığı "Le malade imaginaire (Hastalık Hastası)" oyununun oynandığı 17 Şubat 1673'teki oyunun dördüncü sahnesinde, Molière sahnede fenalaşıp yere düştü. Verem hastası olan yazar kanlı öksürük krizini atlattıktan sonra, tüm ısrarlara rağmen rolünü tamamladı. Oyundan birkaç saat sonra evinde yeniden fenalaşan yazar, bu ikinci krizi atlatamayarak vefat etti.

Zamanının Katolik kilisesi aktörlerden ve tiyatrodan hoşlanmamaktaydı ve kilisenin israrıyla çıkartılan devlet kanunlarına göre de aktörlerin kilise töreni ile kiliselerin takdis ettiği mezarlıklara gömülmeleri yasaktı. Moliere ölmekte iken Katolikler için geleneksel olan bir rahip tarafından son nefeste takdis edilmesi imkânı olmamıştı ve Katolik kilisesi ona dinsel cenaze töreni yapmaktan ve mezarlıkta bir kabir temin etmekten kaçındı. Fakat Moliere'in karısı Armand Krala'a başvurarak eğer kocasının cenazesi töreninin tamamiyle geleneklere uzak olarak geceleyin yapılması ve normal bir kilise cenaze törenine benzemesi için ondan özel izin aldı. Moliere'in ceseti takdis edilmiş bir kilise mezarlığının duvarla ayrılmış bir köşesinde bulunan ve vaftiz edilmeden, yani Katolik mezhebine kabul edilmeden, ölen bebeklerin mezarlığına gömüldü. 1792'de Fransız Devrimi idaresi sırasında Moliere'in ceseti bu mezarlıktan çıkartılarak o zaman kurulan "Fransız Anıtlar Müzesi"ne geçirildi; 1816'de ise Paris'te tanınmış kişiler için bir mezarlık olan Pere Laschaisee şair Lafontain mezarı yakınında bulunan bir mezara konuldu.

Molière'in bilinen ilk yapıtları, Paris dışında gezgin tiyatroculuk yapmakta iken 1655'te Lyon'da sahnelenen "L'Etourdi ou contretemps" (Türkçe olarak ilk sahnelenme adı "Savruk", 1876; Dünya Edebiyatından Tercümeler serisinde yayımlanma adı "Şaşkın yahut Beklenmedik Engeller", 1944) ve "Le Docteur amoureux (Aşık Doktor)" idi. Bu eserlerle Moliere bu dönemde gezginci tiyatroların uydukları İtalyan ve yarı tuluat şeklindeki Comedia del Arte tiyatro konu ve stilinden ayrılıp kendine has bir oyun uslubu geliştirmeye başlamıştır.

Moliere, 1656'da ilk önemli komedisi sayılan ve Paris'te sahnelenen ilk oyunu olan "Les Precieuses Ridicules"'ü (ilk Türkçe sahnelenme adı "Dudukuşları", 1876; yayımlama adı Gülünç Kibarlar , 1943) yazdı. Sosyetenin kibar davranışlarına özenen iki taşralı genç kızı konu alan bu oyun, Moliere'in bütün yapıtlarında öne çıkan bir temanın ilk işlenişiydi. Moliere burada, toplumsal kuralların gerektirdiği yüzeysel kibarlıkla altta yatan içgüdüsel davranış arasındaki uyumsuzluğun yarattığı gülünçlüğü ele alıyordu. Bu oyunla Moliere çok dikkat çekti ise de Paris'in tiyatro seyircileri bu oyundan özellikle hoşlanmadılar ve çok tenkide uğradı. Bu sefer Moliere toplulukta arkadaşı olan ve "Scaramouche" karekteri ile ün yapan İtalyan aktör Tiberio Fiorell'den Commedia dell'arte hakkında epey ders alıp bunları uygulamaya koyuldu. 1660'da temsile koyduğu "Sganarelle, ou Le Cocu imaginaire (Hayalde Aldatılmış Koca)" adlı oyunu çok tutuldu. Bu eserin aile içi ilişkiler teması Moliere'in insan ilişkilerinin yapmacıklığa dayandığı hakkındaki pesimist dünya görüşünü dramatik olarak ifade etmektedir.

Moliere'in topluluğu 1661'de, Kardinal Richelieu'nün bir tiyatro binası olarak yaptırdığı Palais Royal'deki (Kraliyet Sarayı) bir salona taşındı. Moliere'in bütün "Paris" oyunları burada sahnelendi.

1662'de sahneye konan ünlü oyunu "L'Ecole des femmes" (Türkçe'de ilk sahnelenme adı "Kadınlar Mektebi, 1876; yayımlanma adı Kadınlar Mektebi", 1941) daha ilk gecesinde skandal yarattı. Seyirciler ve yetkililer, artık hiçbir değere saygısı kalmamış bir komedyenle karşı karşıya olduklarını düşünüyorlardı. Oyun, kadınlardan çekinen ve bu yüzden de saf, gözü açılmamış bir genç kızla evlenerek onu kendi ilkeleri doğrultusunda yönetmek isteyen bir erkeği konu alıyordu. Oyunun sonunda adam genç eşine aşık oluyor, ama aşkı dile getirmesini ve kadınlara bir sevgili gibi yaklaşmasını bilmediği için gülünç durumlara düşüyordu.

Moliere oyuna gelen eleştirilere 1663'te La Critique de L'Ecole des femmes ("Kadınlar Mektebinin Tenkidi, 1944) ve L'Impromptu de Versailles (Versailles Tulûatı, 1944) adlı tek perdelik oyunlarıyla karşılık verdi. Bunlardan ilkinde komedi anlayışını yansıtıyor, ikincisinde ise oyuncuların dinlenme odasını ve prova sırasında sahne arkasındaki konuşmaları çok gerçekçi bir bakışla anlatıyordu.

Molière Kitapları - Eserleri

  • Kibarlık Budalası
  • Cimri
  • Hastalık Hastası
  • Scapin'in Dolapları - George Dandin
  • Tartuffe
  • İnsandan Kaçan

  • Kadınlar Mektebi
  • George Dandin veya Bir Koca Nasıl Rezil Edilir?
  • Kibarlık Budalası - Sevda Doktoru
  • Gülünç Kibarlar
  • Don Juan
  • Zorla Evlenme
  • Tartüf

  • Hastalık Hastası - Cimri
  • Şanlı Aşıklar
  • Münasebetsizler
  • Şaşkın
  • Mösyö de Pourceaugnac
  • Sevda Hekim
  • Amphitryon

  • Zoraki Hekim
  • Kocalar Okulu
  • Tartuffe Cilt 1
  • Don Garcia De Navarre Yahut Kıskanç Prens
  • Tartuffe ve Diğer Oyunlar
  • Hekim Uçtu ve Soytarının Kıskançlığı

Molière Alıntıları - Sözleri

  • Güçlükler, muvaffakiyetin değerini artıran süslerdir. (Şaşkın)
  • Siz erkekler bir tuhafsınız! İnsan sizi yüreğinin bütün açıklığıyla sevdi mi, sevgisini gösterdi mi, hemen soğuyuverirsiniz; hem de nasıl! Ölsek kılınız kıpırdamaz. (Cimri)
  • Ama, açık söyliyeyim, siz dediniz diye hiçbir huyumu değiştirmeye niyetim yok. Ben dinlesem dinlesem keyfimi dinlerim, yaşayışımdan da pek memnunum. (Kocalar Okulu)
  • "Kalbini başkasının çalması iki kere acı veriyor bana. Aşkıma mı yanayım, şerefime mi?" (Kadınlar Mektebi)
  • Seven adam, güzel duygulardan, insanın gönlüne hoş gelen şeylerden, şefkatten, aşktan ateşli bir şekilde bahsetmesini bilmeli, evleneceği kıza usul ve erkânı ile muamele etmelidir. (Gülünç Kibarlar)
  • Doğrulara daima düşman olurlar; hasetler ölür, hasetlik kalır. (Tartuffe ve Diğer Oyunlar)

  • Mahsus aldırmadım, anlamamazlıktan geldim. Çünkü, tabiatım hiddetlidir, bir kızarsam kendimi tutamam. (Gülünç Kibarlar)
  • Değil mi ki gönlümüz, seviyorum demeye Kararlı olunca çok zorluk çeker (İnsandan Kaçan)
  • Ah! İnsan sevdiklerinin sözlerine ne kadar kolay inanıyor. (Cimri)
  • Bu cenabet şehir de, burada oturan cenabet insanlar da cehennemin dibine gitsin. Adım başında sizi süzen, sırıtan aptallara rastlamamak kabil değil! Eh aylak baylar, işinize gidin. Herkesin suratına karşı gülmeyi bırakın da yollarına gitsinler. Hele birisi gülsün, görür görmez suratına bir tane yapıştırmazsam allah belamı versin. (Mösyö de Pourceaugnac)
  • Hem bilirsin, ben aşkta özgürlüğü severim, dört duvar arasına hapsedemem yüreğimi. (Don Juan)
  • Ama aşk kararlılık ister yürekten. (Tartüf)
  • ...-sizin kibarlığınız bizim karnımızı doyurmaz!" (Gülünç Kibarlar)

  • "Her şeyi mahveden bizim endişelerimiz, sabırsızlığımızdır." (Hastalık Hastası)
  • Ah! Sevmek ne kadar güzel Sadıkken kalplerimiz! (Kibarlık Budalası)
  • Kalbim ne kadar sağlammış, görecekler... Onu terk edeceğim. (Kibarlık Budalası)
  • Ne adaletsiz bir adalet ... (Mösyö de Pourceaugnac)
  • Dünyaya güven olmaz. (Şaşkın)
  • Güzel bir talihten kolay şüphe edilir. İnanmadan evvel elde etmek lazımdır. (Tartuffe)
  • Biz neler gördük be sizin gibi. (Don Juan)