Kitap Künyesi

Yazar: Hermann Hesse

Çevirmen: Kamuran Şipal

Orijinal Adı: Kurgast: Aufzeichnungen von einer Badener Kur

Yayın Evi: Can Yayınları

İSBN: 9789750724930

Sayfa Sayısı: 136

--reklam--

Kaplıcada Bir Konuk Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Sözün kısası, edebiyat çalışmalarında yoğun bir dikkate öylesine gereksinim var ki, üretim sürecinde engelleyici ve aksatıcı dış etkenlerle kolayca başa çıkabiliyor insan. Ancak rahat bir masada, kusursuz bir ışık altında, alıştığı yazı malzemesiyle özel kâğıtlar üzerinde yazıp çizebileceğine inanan yazar bende kuşku uyandırır. Dış kolaylık ve rahatlıklar elbette farkına varılmadan aranır yazılıp çizilirken ama bunlarsız da olur.

Hermann Hesse’nin, “Yaşlılık dönemime kadar yazdığım en iyi kitap” diye nitelediği Kaplıcada Bir Konuk, Hesse’nin kendi sözcükleriyle itiraflarından en kişisel, en ciddi olanlarını içeriyor.

--reklam--

Kaplıcada Bir Konuk Alıntıları - Sözleri

  • Yazımızın doğuştan alnımıza yazıldığını, bundan kaçıp kurtulamayacağımızı biliyorken, yine de hepimiz can ve gönülden, yanıp tutuşarak seçim kuruntusuna, irade özgürlüğü hayaline sarılmaz mıyız?
  • Öte yandan bilirim ki, bu insancıllık gerçekte var olmaktan çıkmıştır artık ve bunun jestlerine de çok geçmeden balmumundan figürler müzelerinde rastlanabilecektir.
  • ...öyle bir duygu ki, dilin ruhumuzda geçen olayları açığa vuracak yeterli sözcüklerden yoksunluğunu gösteriyordu bize...
  • İnsan, kötü ve aptalca şeylere ne çabuk alışıyor...
  • "... içinizde gazeteden, vergi makbuzlarından, Kant'tan, Marks'tan, Platon'dan ve faiz listelerinden başka şeye yer yok. Üfürsem yıkılıp gideceksiniz karşımda!"
  • Şimdiye kadar bulutların yalnızca kağıttan yapıldıklarını ve yerlerinin de salonların dekorasyonu olduğunu düşünmüştüm; ama şimdi havanın gerçek anlamda hava, bulutun gerçek anlamda bulut niteliği taşıdığını keşfetmek beni çok keyiflendirdi.
  • Gerçek, düşlerden çok daha masumdur..
  • ...başka zamanlar baş tacı edebileceğim us'un yüzünü hiç göresim gelmiyor, ölümlü olmak istiyorum ben, çocuk olmak, çiçek olmak istiyorum.
  • Yazımızın doğuştan alnımıza yazıldığını, bundan kaçıp kurtulamayacağımızı biliyorken, yine de hepimiz can ve gönülden, yanıp tutuşarak seçim kuruntusuna, irade özgürlüğü hayaline sarılmaz mıyız?

--reklam--

Kaplıcada Bir Konuk İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Bu kitabı bir anı, biraz da deneme kitabı olarak düşünmek gerek. Yazarın bir dönem kaldığı kaplıca otelde yaşadıkları ve burada kendisi ve çevresi ile ilgili yaptığı gözlem ve analizleri içeriyor. Yazar bunları kendine yaraşır şekilde ağır bir şekilde yapıyor. Bu tarz gözlem ve derinlemesine anlatımları sevenler için okunabilir bir kitap ama daha hafif şeyleri tercih edenler için bitirmesi zorlaşabilir. (Serhat G.)

Farklı bir Hesse kitabı okuyacağımı bilmeden başladım okumaya. Her sayfa çevirişimde bunu Hesse mi yazmış gerçekten dedim çünkü diğer okuduğum kitaplarından farklı bir anlatımı vardı. Sanki kafası karışmış, aradığını bulmaya çalışırken kendini kaybetmiş gibiydi. Oysa ben onun kitaplarındaki ne aradığını bilen ve o yolda ilerleyen işleyişi seviyordum. Son 20 sayfaya gelene kadar bu şekilde soru işaretleriyle, psikolojik analizlerle, toplumsal eleştirilerle geçti kitap. Son 20 sayfadaysa göz kırptı bana, resmen ödüllendirdi buraya kadar okuduğum için.☺ Kendisi bu kitap için "Yaşlılık dönemime kadar yazdığım en iyi kitap" demiş ama ben diyemedim. Kim bilir hangi açılardan ele aldı da bunu dedi ama benim için Siddhartha hala zirvede.❤ Yoksa siz hala Hermann Hesse okumadınız mı? Okumadıysanız Siddhartha ile başlamanızı öneririm. Kitapla kalın. (Buket)

Herkes okumalı diyemem ama...: okumayanların neler kaybettiklerinden bahsedebilirim belki. Hesse okumuşlar bilir; onun kitaplarına "kendini gerçekleştirme çabası" teması hakimdir. NEDİR BU? Maslow'un ihtiyaçlar hiyerarşisinin son basamağıdır; nirvanadır; kişinin benliğini tam olarak keşfetmesi sonucu kendini bu doğrultuda tam anlamıyla geliştirip hayattan keyif almasıdır. Maslow'a göre "kendini gerçekleştirmiş" insanların spesifik birtakım özellikleri vardır. Mesela bu insanlar gerçekçi ve kabullenicilerdir. Kendilerini oldukları gibi kabul etmişlerdir; çevrelerinde olup biteni algılarken de realistlerdir. Tahmin edeceğinizin aksine, problem odaklıdırlar çünkü probleme odaklanmayınca sonucun bulunamayacağını bilirler. Kendi iç dünyalarında bir yaşam sürerler genelde, etik algıları sıradan insanlarınkinden farklıdır ve deneyimlerine göre yaşarlar. Yani, alışık olduğumuz tabirle, "görmüş geçirmiş" insanlardır bunlar, tadılabilecek her şeyi tattıktan sonra durgunlaşmış ve huzura kavuşmuşlardır. Siddhartha'da çokça karşılaştığımız "kendini gerçekleştirme" meselesi bu kitapta da buluyor bizi. Kitabın kahramanı siyatiği olan bir Hesse, Baden'de bir kaplıcaya gidiyor tedavi için. Kitap umut dolu başlıyor. Hesse, çevresinde bastonuyla bile zar zor yürüyen, hastalığın iki büklüm ettiği insanları görünce, kendisinin çok daha iyi oluşuna bakarak mutlu oluyor, kısa sürede iyileşip gideceğini hissediyor. Kitap boyunca, kendi kendine konuşmalara dalıp bir şeylerden şikayet etmeye başladığında hemen bunu hatırlatıyor kendine; tedavisinin uzun sürmeyeceğini ve her şeyin çok daha iyi olacağını. Günlerini, haftalarını ve hatta aylarını kaplıcadaki otelde geçiriyor. 64 numaralı odadaki Hollandalı ile komşu oluyor, otel görevlileri ile diyaloglara giriyor, diğer konuklarla dertleşiyor. Bunlar yaşanırken sanki siz Hesse'ymişsiniz de orada, o kaynar suyun içinde bacaklarınızı hareket ettirirken, çevrenizdeki insanları da gözlemleme fırsatı bulmuşsunuz gibi hissediyorsunuz. Bu açıdan kitapta çokça psikolojik tespitler var; doğru-yanlış tartışmaları var; gerçeklik ve gerçek olmayışın bahsini diyaloglarda bile görebiliyoruz. Konuk ile yaptığı diyalogda "Ne var ki, gerçek değilsiniz." deyişi yukarıda bahsettiğim "kendini gerçekleştirme" basamağına bir dokunuştur aslında; burada Hesse, Buddha misali öğütler vermek yerine, ilk elden, kendi ağzından, acımasız bir şekilde eleştiriyor insanları, sistemi ve mümkün mertebe her şeyi. gonderi/74574145 ve gonderi/74578617 gibi alıntılarda görüldüğü üzere kitapta tüketici toplum ve milliyetçilik gibi çeşitli konuların eleştirileri de mevcut. Hesse'nin kendine göre oluşturduğu bu karakterden o kadar çok itiraf duyuyoruz ki, bazen durup acaba bu kitap bir otobiyografi kitabı mı, diye düşünmeden edemedim. Kendisinin dediğine göre yaşlılık dönemine kadar yazdığı en iyi kitapmış bu, takdiri size bırakıyorum. Kitabın son 20 sayfası, klasik Hesse işte, mistisizm ve spiritüellik kaynıyor. Buddha'nın, İsa'nın ve Musa'nın adları çokça geçiyor yine, Baden'den ayrılıp tek başına kaldığında başlıyor ruha dönüş hikayesi. Yol boyu insanları yargıladıktan sonra, oku kendine çeviriyor artık. gonderi/74591825 Baştan sona kadar kaç çeşit duyguyla karşılaştım, kaç kez boyut değiştirip farklılaştım bilmiyorum ama belirgin iniş-çıkışları olmasa da, tekdüze gibi görünse de, çok dolu bir kitaptı. Hesse'nin kalitesini bana bir kez daha hatırlattı ve onu okumaya bu kadar ara verdiğim için pişman ettirdi. İşte; herkes okusun diyemezdim ama okumayanların neler kaçırdıklarından böyle bahsedebilirdim. Keyifli okumalar. "Yaşamın her iki kutbunu eğip bükerek birbirine yaklaştırmanın, yaşam melodisinin iki sesliliğini yazıya dökmenin asla üstesinden gelemeyeceğim. Ama yine de içimden yükselen o karanlık buyruğa uyacak, dönüp dolaşıp bu yolda girişimlerde bulunacağım. İşte benim saatçiğin çarklarını işleten zemberek." (s;134) (orpheus)

--reklam--

Kaplıcada Bir Konuk PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Hermann Hesse - Kaplıcada Bir Konuk kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Kaplıcada Bir Konuk PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Hermann Hesse Kimdir?

1877'de Almanya'nın Calw Kasabası'nda doğdu. 1962 yılında İsviçre'nin Montagnola Kasabası'nda yaşamını yitirdi. İlk şiirini yirmi beş yaşında yazdı. Ardından Peter Camenzind, Çarklar Arasında, Gertrud, Rosshalde, Demian ve diğer romanları geldi. Birinci Dünya Savaşı'nda Alman militarizmini protesto etmek için İsviçre'ye yerleşti. İkinci Dünya Savaşı'nda hem Naziler, hem de antifaşistler tarafından sert şekilde eleştirildi. Bu eleştiriler, ayrıca sorunlu aile yaşamı ve savaş esirlerine yardım konusundaki yoğun çalışmasının sonucu ağır bir bunalım geçirdi. Jung'un öğrencisi Lang ona psikanaliz tedavisi uyguladı. Lang ile dostluğu ruhbilime ve Jung'a duyduğu ilgiyi körükleyerek şiirsel iç dünyasını zenginleştirdi. İnsancıllığı, barışseverliği ve insan yaşamını irdeleyen felsefesi, Bozkırkurdu, Narziss ve Goldmund ve Siddhartha adlı romanlarında özellikle belirgindir. Boncuk Oyunu adlı romanından sonra 1946'da Nobel Edebiyat Ödülü aldı. Doğu edebiyatına ve mistisizmine düşkünlüğü, ayrıca bireysel bunalımlara çözümü Doğu felsefesinde arayışı, 1960 yıllarında canlanan Budizm ve Zen Budizm akımlarının da yardımıyla özellikle Amerikan hippi gençliği arasında en çok okunan yazarlar arasına girmesini sağladı. Eserlerinin büyük bölümü Türkçe'ye çevrildi.

--reklam--

Hermann Hesse Kitapları - Eserleri

  • Siddhartha
  • Bozkırkurdu
  • Masallar
  • Gençlik Güzel Şey
  • Peter Camenzind
  • Demian
  • Doğu Yolculuğu
  • Kaplıcada Bir Konuk
  • Çarklar Arasında
  • Öldürmeyeceksin
  • Boncuk Oyunu
  • Gertrud
  • Klingsor'un Son Yazı
  • Knulp
  • Rosshalde
  • Narziss ve Goldmund
  • Şeftali Ağacı
  • Sevgi Üzerine
  • Hermann Hesse'den Mektuplar
  • Hermann Lauscher
  • Küçük Dünyalar
  • Bozkır Kurdu'nun Düş Yolculukları
  • Yabancı Bir Gezegenden Tuhaf Haberler
  • Klein ve Wagner
  • Mektuplar
  • Entelektüelin Kütüphanesi
  • Seçilmiş Şiirler
  • Görkemli Dünya
  • İnanç da Sevgi de Aklın Yolunu İzlemez
  • Ağaçlar
  • Sevebilen Mutludur
  • Wege nach innen: 25 Gedichte
  • Gece Yarısından Sonra Bir Saat
  • If the War Goes On

--reklam--

Hermann Hesse Alıntıları - Sözleri

  • "Çiçeklerden örülmüş çelengi şen bir pervasızlıkla yuvarlak başlı kazıklardan çözüp aldım." (Gece Yarısından Sonra Bir Saat)
  • Seni buna inandıracak kimse muhtemelen hiç gelmeyecek. Ama hayatta inançsız yaşanamayacağını zamanla sen kendin anlayacaksın; çünkü bilgi hiçbir şeye yaramaz. Her gün görüyoruz; çok iyi tanıdığımızı sandığımız birisi öyle bir şey yapıyor ki, bu yaptığının bilgiyle, iyi bilmekle ilgisi olmadığını gösteriyor bize. (Gençlik Güzel Şey)
  • ... çocukluğumuzun geçtiği yerlerde her şey güzeldir, kutsaldır. (Gençlik Güzel Şey)
  • "Her şeyden zor ele geçirilen şey , her şeyden çok sevilir." (Sevebilen Mutludur)
  • Öyle ya, insan kötü bir şey yaptı mı, sonradan kendisi bilir kötü olduğunu, utanır yaptığından. Ama paylanıp azarlanırsa, o kadar utanmaz. (Rosshalde)
  • Bir tez ne kadar sivri ve ödün vermez biçimde dile getirilirse, kendi antitezini davet edişi de o kadar kesinlik taşır. (Boncuk Oyunu)
  • Her şeye bir 'anlam' veren tek yaratığın insan olduğunu bilmiyor musunuz? (Masallar)
  • "gönlüm bu renksiz, sığ, belli normlara uydurulup sterilize edilmiş yaşama ateş püskürüyor." (Bozkırkurdu)
  • Çoğu zaman böyleydi; birisi mutluluğu ya da erdemiyle övünüyor, böbürleniyorsa, onda bunun ikisi de yok demekti. (Knulp)
  • "Yeniden inanç sahibi olacaksam, bu işi ancak, gelip beni buna inandıracak birisi başarabilir" Annem gülümsedi, yüzüme baktı; biraz düşündükten sonra dedi ki: "Seni buna inandıracak kimse muhtemelen hiç gelmeyecek. Ama hayatta inançsız yaşanamayacağînı zamanla sen kendin anlayacaksın; çünkü bilgi hiçbir şeye yaramaz. Her gün görüyoruz; çok iyi tanîdığımızı sandığımız birisi öyle bir şey yapıyor ki, bu yaptı- ğının bilgiyle, iyi bilmekle ilgisi olmadığını gösteriyor bize. Fakat insanın bir güvene, bir desteğe ihtiyacî vardır. Bir profesöre yahut Bismarck'a veya bir başka kimseye gitmektense, Hazreti isa'ya yönelmek her zaman için daha iyidir." "Neden?" diye sordum. "Hazreti İsa hakkında da da öyle fazla kesin bilgimiz yok ki!" 'Yoo, var pekâlâ. Hem sonra... Devirler boyunca orada burada tek tük insan çıkmıştır; kendilerinden emin ve korkusuz insanlar. Sokrates için, daha birkaç kişi için öyle derler; ama çok değildir sayıları; pek azdır hatta. Böyleleri rahat görülle ölebilmişlerse, bu onların zeki olmalarından değil, kalplerinin, vicdanlarının temizliğindendir. Diyeceğim, tek tüktür böyleleri; her biri ayrı ayrı hakkı olabilir. Ama hangşmiz onlar gibiyiz? Böyle pek az kimsenin karşısında, beri yanda binlerce, binlerce insan görüyorsun; zavallı, basit insanlar; Hazreti İsa'ya inandıkları için yine de uysal ve memnun ölebilmiş insanlar. Büyükbaban kurtuluncaya kadar ıstıraplar ve sefalet içinde tam on dört ay yattı da sızlanmadı; ıstırabına ve ölümüne adeta sevinçle katlandı, çünkü tesellisini Hazreti İsa'da bulmuştu." sözlerini şöyle bağladı annem: "Bunların seni inandıramayacağını iyi biliyorum. inancın yolu akıldan geçmez, aşk gibidir o da. Ama günün birinde, aklın her şeye yetmediğini göreceksin; O raddeye geldin de darda kaldın mı, bir teselli gibi görünen her ne varsa ona uzanacaksın. Bugün konuştuklarımızdan bazılarını belki hatırlarsın o vakit" (Gençlik Güzel Şey)
  • "Yani hayatımı, ona yeniden anlam katarak kurtarmak istiyorum." (Doğu Yolculuğu)
  • Saatler,sesleri işitilmeyen kanat hareketleriyle geçip gidiyor üstümüzden. (Gece Yarısından Sonra Bir Saat)
  • Genelde yaşanmaya değmez, çünkü amaçsız bir yaşamın tadı tuzu yoktur, amaçlı yaşam ise baş belasıdır. (Hermann Lauscher)
  • Sabır öğrenilmeye değer biricik şey, en zor şeydir. (İnanç da Sevgi de Aklın Yolunu İzlemez)
  • Her ölüm olayından sonra yaşam daha narin, daha incelikli niteliğe bürünür. (İnanç da Sevgi de Aklın Yolunu İzlemez)
  • Gel, ağla haydi! Ağlayabildiğimiz sürece işimiz bitik sayılmaz... Belki de bizim en değerli varlığımız, bizim şiirimiz, bizim yolunu gözlediğimiz büyük ezgi bu gözyaşlarının ardındadır. (Hermann Lauscher)
  • “…mutluluğun içinde bile bir pürüz vardı.” (Knulp)
  • İnsan yaşamı derin ve kasvetli bir gece gibi geliyor bana. (Gertrud)
  • Tanıdığım en güzel insanlar yenilgiyi, acıyı, mücadeleyi, kaybı yaşamış olan ve diplerden çıkış yolunu kendileri bulmuş insanlardır. Güzel insanlar öylece ortaya çıkmazlar; onlar oluşurlar... (Rosshalde)
  • Sadece şunu biliyorum. Zaman zaman dış bir etki olmadan içimde karanlık bir etki oluşuyor. Dünyayı bir gölge sarıyor. Tıpkı bir bulutun gölgesi gibi. Sevinç yanlış ve müzik bitkin görünüyor. Can sıkıntısı her şeye yayılıyor. Ölmek yaşamaktan çok daha iyi. Bu melankoli, bir saldırı gibi zaman zaman geliyor başıma. Hangi aralıklarla olduğunu bilmiyorum. Gökyüzümü yavaşça kara bulutlar kaplıyor. Kalpte bir huzursuzluk başlıyor. Bunun nedeni bir kuruntunun uyarısı, muhtemelen de gece gördüğüm rüyalar oluyor. (Görkemli Dünya)