Kitap Künyesi

Yazar: Nilüfer Altunkaya

Tasarımcı: Hamdi Akçay

Yayın Evi: İthaki Yayınları

İSBN: 9786257650465

Sayfa Sayısı: 80

--reklam--

Katı Olmayan Şeyler Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Yalnızca çocukların bildikleri bir lisan var. Yalın, sahici, ürkütücü bir lisan. Her şeyi olduğu gibi söyleyen, yamasız, süssüz, hatta çıplak. Sadece konuşmuyorlar üstelik onunla, bakıp görmeyi, dinleyip anlamayı da beceriyorlar. Bazısı büyür büyümez unutuyor bu lisanı, bazısı hiç çıkarmıyor aklından.

Nilüfer Altunkaya, Katı Olmayan Şeyler kitabıyla yalnızca çocukların konuştuğu tertemiz bir lisan sunuyor bize. Olanı allayıp pullamadan, saf gerçekliğiyle gösteriyor okura. Kimi zaman arka sokağımızdan geçiyor, kimi zaman da uzak bir gelecekten sesleniyor bize.

“Yaz geceleri insanın aklını başından alıyor. Yaz mevsiminin tenimde soluk alıp veren, her şeyi kuşatan, boşlukları dolduran bir gecesini daha yaşıyor olmak. Sadece bu. Görünmez olmak istiyorum. Zaten gölge gibiyim. Kendimin gölgesi. Tek bir kişi olmaya çalışan ruhumdaki kalabalığın gölgesi. İşte bütün bunlar çok zor.”

Katı Olmayan Şeyler Alıntıları - Sözleri

  • "Benim mutsuzluğum, annemin mutsuzluğuyla başladı."
  • Çocuklara özgü bir yorgunluk içindeydim, uzun bir uykudan uyanamıyor gibiydim.
  • "Hiçbir şey olmamış gibi kaldığı yerden devam ederdi. Kaldığı yerden devam etmeye o kadar alışıktı ki..."
  • "Görünmez olmak istiyorum. Zaten gölge gibiyim. Kendimin gölgesi. Tek bir kişi olmaya çalışan ruhumdaki kalabalığın gölgesi."
  • "Bilinçsiz ve içgüdüsel davranmıyorlardı. Aksine oldukça bilinçli ve düşman bellediklerine karşı son derece acımasızlardı. Sayıca bu kadar çok olmaları onları olduklarından daha güçlü kılıyordu. Yine de kaskatı bir korku okunuyordu yüzlerinde."
  • Satın alınabilen şeylerle huzur bulmaya çalışmak, evrimsel dönüşümün en utanç verici aşamasıymış meğer.
  • "Çürümüşlüğün keskin kokusu içinde yüzüyoruz."
  • "Yaz mevsiminin tenimde soluk alıp veren, her şeyi kuşatan, boşlukları dolduran bir gecesini daha yaşıyor olmak. Sadece bu."
  • Yalnızca çocukların bildikleri bir lisan var. Yalın, sahici, ürkütücü bir lisan. Her şeyi olduğu gibi söyleyen, yamasız, süssüz, hatta çıplak.
  • Düşünüyorum da kavga , sadece annemle babamın arasında olup bitmiyor. Herkesin herkesle sürüp giden bir kavgası var. Bakımsız çilli tavuklarımız, Bir kulağı kesik şapşal kedimiz boncuk , bahçeyi sarmış dikenler , yabani otlar arasında boy vermiş papatyalar bile bunun parçası.

Katı Olmayan Şeyler İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Katı Olmayan Şeyler: Katı olmayan şeyler, Afacan, Annecik ve Ajda Pekkan, Kardeş payı, Bir ısırık daha , Meryem , Baykuşun Çağrısı , Giderken , Öykünün sonu hepsi çok çok güzeldi . (Egeli okur)

Katı Olmayan Şeyler.. Konu ve kurgu olarak birbirinden farklı on üç kısa öykünün bulunduğu kitap sevgili yazarımız Nilüfer ALTUNKAYA ile tanıştığım ilk kitap oldu.. Her öykü bambaşka duygulara götürürken ve sorgulatırken bazı öykülerin sonunda ters köşe olduğumu da açıkça söylemem gerekiyor doğrusu.. Kurgu olarak özellikle çok başarılı bulduğum öykülerde ilk sırayı Çemberin İçi öyküsü aldı bana göre.. Okursanız belki size de bana olduğu gibi çok tanıdık gelecek cümlelerle karşılaşacaksınız.. Dijvar'ın Çığlığı öyküsü beni en çok etkileyen öykü oldu.. İyisi mi okuyun bu kitabı.. Pişman olmazsınız.. Sevgili yazarımızın diğer kitaplarını okumak için sabırsızlanıyorum... Yüreğinize ve kaleminize sağlık sevgili Nilüfer ALTUNKAYA.. (mlbzkr)

Nilüfer Altunkaya'nın son öykü kitabı "Katı Olmayan Şeyleri" okudum. İthaki Yayınları'ndan çıkıyor. 13 öykü var. Öykülerin kurguları çok başarılı. Düz yolda giderken birden ayağınız bir şeye takılıyor, bakınıyorsunuz neye takıldığınıza, bulamıyorsunuz. Nilüfer Altunkaya neredeyse bütün öyküleri böyle bitirmiş. Önce dümdüz giden bir yol açmış okura, yolda hiçbir kaza geçirmeyeceğinize, menzile sağ salim varacağınıza dair ikna etmiş ama öykü biterken iyi bir öykücü ne yaparsa onu yapmış. Takılmak, düşmek, tökezlemek serbest! Öyküler bittikten sonra içimde devam etti bir süre. Aile mefhumundaki o zayıf halkayı, o güvendiğimiz tarafın çürüğünü kesip çıkarmış. Öykülerin sıkça vurduğu bu nokta dikkate değer. "Dijvar'ın Ağlaması" öyküsünde Emine'nin çocuğunun elini bırakması, hemen sonraki öykü olan "Maske-siz"de Nesrin'in oğlu Berk'e güzel bir kahvaltı hazırlayıp içinin rahat etmesi, arka arkaya gelince öyküler bir bütüne ulaşıyor. Güzel bir kitap. Tavsiye ederim. Eline sağlık nilufeer_a (Özgür Çırak)

Katı Olmayan Şeyler PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Nilüfer Altunkaya - Katı Olmayan Şeyler kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Katı Olmayan Şeyler PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Nilüfer Altunkaya Kimdir?

1975’te doğdu. İlkokul dördüncü sınıfa kadar Kütahya’nın Tunçbilek ilçesinde öğrenim gördü. Babasının ölümü nedeniyle annesinin ailesinin yanına, İzmir’e göç etti ve öğrenimini İzmir’de tamamladı. Dokuz Eylül Üniversitesi Fizik Öğretmenliği’nden 1999 yılında mezun oldu. Aynı yıl Tokat’ın Turhal ilçesine bağlı bir köy okuluna atandı. Üç yıla yakın burada görev yaptıktan sonra Eskişehir’e yerleşti. Halen Eskişehir’de fizik öğretmenliği yapmaktadır. Evli ve iki çocuk annesidir.

İlk yayımlanan şiiri ortaokul yıllarında yerel bir madenci dergisinde madenciler hakkında yazılmış bir şiirdi. Daha sonra İzmir’de Hasan Hüseyin Yalvaç’ın çıkardığı kısa ömürlü bir dergi olan Minerva’da “Mavi Deli” adlı öyküsü yayımlandı. Beşparmak, Damar, Yazın, Kıyı, Aydınca gibi dergilerde yer aldı. 2004 yılında, Sone Yayınları’ndan Sokak Düşleri adlı öykü kitabını çıkaran Altunkaya, 2007 yılında, Hasan Hüseyin Yalvaç’ın desteğiyle yine Sone Yayınları’ndan Şiir ve Kız adlı şiir kitabını yayımladı. Bu dönemden sonraki süreçte Akatalpa, Kurşunkalem, Sözcükler (bir şiir), Berfin Bahar, Eliz, Dize, Kurgu, Varlık (bir şiir), Yeniyazı, Hece Öykü gibi oldukça geniş bir dergi yelpazesinde şiir, öykü ve yazıları yer aldı. 2011 yılında Komşu-­‐Yasakmeyve Yayınları’ndan Sanki Sonsuz adlı şiir kitabım çıktı. 98-­99 yıllarında dergilerin düzenlediği çeşitli yarışmalarda ve İzmir’de düzenlenen Nektar Bar, Şiir Kafe gibi mekânlardaki yarışmalarda ödüller aldı. 2009 Cemal Süreya Şiir Ödülleri Yarışması'nda özendirme ödülüne layık bulundu.

Yapıtları:

Sokak Düşleri (öykü, Sone, 2004)

Şiir ve Kız (şiir, Sone, 2007)

Sanki Sonsuz (şiir, Komşu-­Yasakmeyve, 2011)

--reklam--

Nilüfer Altunkaya Kitapları - Eserleri

  • Orhan Kemal Bir Türkü Gibi
  • Katı Olmayan Şeyler
  • Sevgili Yalnızlık
  • Sen Buralarda Yokken
  • Şiir ve Kız
  • Sokak Düşleri
  • Sanki Sonsuz

--reklam--

Nilüfer Altunkaya Alıntıları - Sözleri

  • Acının şiiriyim. (Şiir ve Kız)
  • Kendi hayatında bir misafirdi herkes... (Sevgili Yalnızlık)
  • Aldırma suçsuz olmamıza şiirle asacaklar bizi (Şiir ve Kız)
  • Sizde yazar olmak için iyi bir yetenek var. Yalnız çok okumalı, çok çalışmalısınız . Bana bu öğüdü veren büyük şairimiz Nazım Hikmet i bütün kalbimle seviyorum. (Orhan Kemal Bir Türkü Gibi)
  • Kaldım ortasında bitmez yangının. (Şiir ve Kız)
  • Geçmiş denilen neydi ki ? Şu nereye gitse peşinden gelen korkulardan başka . (Sen Buralarda Yokken)
  • Urfada balıklardan açtı çocuklar Sinek ısırıklarıyla dolu kara tenleri Gülüşlerinde uyuttum yorgunluğumu Yerim yurdum sürgün. (Şiir ve Kız)
  • Ayrılırken yakama taktığı karanfil kurudu. Kokusu avuçlarımda saplandı , kaldı. (Sokak Düşleri)
  • O kızı görüyoruz. Gülizar ' ın yerinde olmak istediği kızı. Uzun, dalgalı açık kumral saçları var. Uçuk pembe bir elbise, oldukça beyaz sıkı çoraplar giymiş. Pembe bir toka tepeden toplanmış saçlarının bir kısmını. Huzurla salınan bir çiçeğe benziyor. (Sevgili Yalnızlık)
  • "Hiçbir şey olmamış gibi kaldığı yerden devam ederdi. Kaldığı yerden devam etmeye o kadar alışıktı ki..." (Katı Olmayan Şeyler)
  • Kimler vurulmadı ki yüreği yangın Kurşun tüküren bir gecede korkmadan. (Şiir ve Kız)
  • Düşünüyorum da kavga , sadece annemle babamın arasında olup bitmiyor. Herkesin herkesle sürüp giden bir kavgası var. Bakımsız çilli tavuklarımız, Bir kulağı kesik şapşal kedimiz boncuk , bahçeyi sarmış dikenler , yabani otlar arasında boy vermiş papatyalar bile bunun parçası. (Katı Olmayan Şeyler)
  • Limon kolonyası bana , annemin sevmediğim misafirlerini anımsattı. Ve de zorunlu bayramlarını çocukluğumun. (Sokak Düşleri)
  • Bakışlarında biriken hüznü , iki elinden tutup gün ışığına savurdum. O yüzden boş bulduğum dükkanın önündeki kaldırıma oturup, bir sigara içimlik yaşadım yokluğunu. Hep iyi davrandım ayakkabılarıma. Sen ne dersen de , bıraktığın kadar kaldı bu sokak... (Sokak Düşleri)
  • Acıyı, bir elbise gibi geçirmişti bedenine... (Sevgili Yalnızlık)
  • Tek bacağın da kalsa sen bu yuvanın diregisin dese. Ya daha kötüsü olsaydı , n'apardım bi başıma dört çocukla? Sağsın ya başımızdasın ya. Üzülme artık. Geçer. Bu günler de geçer. Güzel Günler görürüz elbet. Neler neler atlattık biz. Kararmadık hiç. Yine dururuz ayakta. Hani Adile Naşit le Münir Özkul un filmleri var ya... Gözlerimiz hep aynı sahnelerde doluverir. Namusuyla çalışıp didinen yoksulların kazandığı (Sen Buralarda Yokken)
  • Beklemek, insanın yalnızlığıdır. (Sen Buralarda Yokken)
  • Soğuk kış günlerinin yoğun karanlıklarını kovalayan yağmurlu bir gün.Yağmur sesini, okşayışını bırakmış, kendisi çekip gitmiş. Yabani otların diz boyu saçıldığı, Nisan'ın bulutların ardında gülümseyen güneşe kucak açtığı bir gün. Çiçekler ve renklerin kokusu... Huzurla sevdalı bir gelin gibi uyanıyor doğa. Belki de çoktan uyanmıştır. (Sevgili Yalnızlık)
  • Çok uzaklarda kalan bir varoş evine hapsedilmiş çocukluğun. Yıllar geçtikçe içinde bir azalma , yarım kalmışlık. Söylenmemiş bir türkü ezikliğiyle çal o kapıyı... Anan açsın sevinçle... ' Islanmışsın oğlum ' desin. Sıcak çorbaya dalsın kaşıklar. Tarhana olsun , yanında kuru soğan , pul biber... Sönsün içinin yangını... Çiçek yağsın varoş ağaçlarına. Ağaçlardan beter, bahara yakışır cilveleriyle, ne de güzel çiçeklenir varoş kadınları... Erkeklerine inat , çiçeklenip dursunlar... (Sokak Düşleri)
  • Sevtap Abla' mın elinde torbalarla umursamaz bir edayla taksiden inişine , iri topuklu ayakkabılarıyla daracık deri pantolonuyla kalçalarını hoplata hoplata, saçlarını savura savura yürüyüşüne bakakalıyoruz. Her zamanki gibi yüreğimin derinliklerinde canımı yakan bir çaresizliğe dönüşüyor gelişi. (Sen Buralarda Yokken)