Kitap Künyesi

Yazar: Ahmet Küçükkerniç

Yayın Evi: Profil Yayıncılık

İSBN: 9789759964627

Sayfa Sayısı: 264

--reklam--

Kelebeklerin Göçü Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Mezarın başında, anne dediğim mezar taşıyla dertleşiyordum.

“Tuhaf bir hafta geçirdim. İnan ömrüm boyunca karşılaşmadığım bir sürü acayip hadise, birbiri ardına geldi. Aslında buraya birkaç gün sonra gelecektim, ama planlarda umulmadık bir değişiklik oldu. Bizim projede çalışan birisi vardı, adı Tayfun. İntihar etmiş. Neden böyle bir şey yaptığını bilmiyorum. İşte tuhaflık da bunun yüzünden oldu. Bana gelip abuk sabuk bir şeylerden bahsetti. Pek kafama takmadım. Müfit Hoca ile ilgili delice düşünceleri vardı sanıyorum. Kendisini öldürmek isteyenlerin olduğunu düşünüyormuş. Aslına bakarsan anne, ben de pirelenmiyorum değil hani.”

Korkuyordum…

Dünya ülkelerinin silahlanmaya ayırdığı bütçelerin büyüklüğü hakkında bir fikriniz var mı?

Siz bu satırları okurken bile, silah üreticileri hızla depolarını doldurmakla kalmıyor, silah baronları mevduat hesaplarına her saniye milyonlarca dolar ekliyor!

Üretilen bunca yüksek teknolojili savaş aletlerine ne oluyor?

Bir müzede sergilenmediği çok açık… Sonuçta üretilen her şey, satılması muhtemel ticari bir malzemedir! Ve ülkeler, bu ölüm oyuncaklarına çılgınlar gibi para harcıyorlar. Yoksulluk çeken halklarına, ölümcül bir özgürlük vaat ediyorlar…

Herkes sinsi bir paranoyanın pençesinde!

Ve terapistleri: Silah Üreticileri!

“Elimde kanıt yok ama Oğuz’un intihar etmiş olabileceğine ihtimal vermiyorum… Yükseklik korkusu yüzünden uçağa bile binemeyen birisi, bir otelin on beşinci katına çıkıp, kendini balkondan aşağıya bırakmaz!”

Korkuyordum…

--reklam--

Kelebeklerin Göçü Alıntıları - Sözleri

  • Az sütlü ve şekersiz kahvenin de insanlar arasında kırk yıllık hatırı var mıydı acaba
  • İnsan eleştirme konusunda birinciliği hiçbir hayvana vermez.
  • "İnsan beyni ilginç bir organ... Hatırlamaktan rahatsız olduğunuz ne varsa, inadına aklınızın başköşesine oturtur."
  • Cem Karaca, bir zamanlar Nazım Hikmet'in bir şiirini okumuştu.Nedense aklımın bir köşesinde bu parçanın girişindeki o eşsiz davudi sesinin yankıları kalmış. "Çok yorgunum, beni bekleme kaptan..." ...
  • Hatırlamaktan rahatsız olduklarımız pişmanlıklardan başka bir şey değildir.
  • Arada sırada sokaklarda şöyle bir cümle duymanız bile mümkündür; "Fatih Sultan Mehmet mezarından kalksa, bu şehri yeniden fetheder!" Neye inandığınız ve içinizde hangi güzel umutları beslediğiniz, yeri geldiğinde sizleri kurtaramayabilir. Aklınızda şu soru belirmedi mi daha ? "Bu şehrin güzel tarafları yok mu ?" Bilmiyorum... Sorduğunuz soruya cevabı yine siz verin. Belki de bu kadar söylenene, benim kim olduğumu bile bilmeden hak veriyorsunuz. O zaman ben size sorarım; "Bu şehrin hiç mi güzel tarafı yok ?" Belki de vardır.Fakat sadece iyiye bakmak, kötüden korunmak değil sadece devekuşları gibi kafaları kuma gömmektir.Bin bir umutla yürünen yollar sokaklar ve yine bin bir umutla beklenen yeni gün... Burası İstanbul ! Burada umut yok. Kalmadı... Burası İstanbul !
  • Ben ne anlarım böyle girintili çıkıntılı işlerden kardeşim ! Ben sıradan bir bilgisayar programcısıyım... Acaba öyle miyim ? Değilim... Sadece kendimi kandırıyorum ! Kalabalıkta kolayca fark edilmeyecek bir öküz olmak istiyorum artık.O nasıl olacak ki ? Kalabalıkta bir öküz... Hemen fark edilir. En azından gelir benim gözümün içine girer. Her sabah yaptığım saçmalama egzersizinden çıkan sonuç, aklım yerindeydi...
  • İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı, demiş ya Orhan Veli.Adam romantikmiş hakikaten... Şimdi olsa böyle mi yazardı acaba devamını, bilmiyorum. Önce hafiften bir rüzgar esiyor; Yavaş yavaş sallanıyor Yapraklar, ağaçlarda; Uzaklarda, çok uzaklarda, diye devam eder Ve kapağı koyardı sonuna inan; Polislerin hiç durmayan sirenleri, Aşağıda birini vurmuşlar belli. Bak yaklaşıyor hızla ambulans, Polisler tetikte... İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı, der işi bitirirdi..
  • Hatırlamaktan rahatsız olduklarımız pişmanlıklardan başka bir şey değildir.
  • "Hiçbir zaman bu canım şehre sonsuz bir özgürlük nasip olmamıştı. Hep bir oyun, hep bir entrika, hep bir dalavere vardı ve bu şehrin içini oyuyor, her defasında karanlık dehlizler açıyor ve her defasında güzel yüzüne, kör bıçaklarla binlerce kesik yerleştiriyordu."
  • "Hatırlamaktan rahatsız olduklarımız pişmanlıklardan başka bir şey değildir."
  • Cem Karaca, bir zamanlar Nazım Hikmet'in bir şiirini okumuştu.Nedense aklımın bir köşesinde bu parçanın girişindeki o eşsiz davudi sesinin yankıları kalmış. "Çok yorgunum, beni bekleme kaptan..."
  • "Fatih Sultan Mehmet mezarından kalksa, bu şehri yeniden fetheder!" Neye inandığınız ve içinizde hangi güzel umutları beslediğiniz, yeri geldiğinde sizleri kurtaramayabilir. Aklınızda şu soru belirmedi mi daha? "Bu şehrin güzel tarafları yok mu?" Bilmiyorum... Sorduğunuz soruya cevabı yine siz verin. Belki de bu kadar söylenene, benim kim olduğumu bile bilmeden hak veriyorsunuz. O zaman ben size sorarım; "Bu şehrin hiç mi güzel tarafı yok?" Belki de vardır.Fakat sadece iyiye bakmak, kötüden korunmak değil sadece devekuşları gibi kafaları kuma gömmektir. Bin bir umutla yürünen yollar sokaklar ve yine bin bir umutla beklenen yeni gün... Burası İstanbul! Burada umut yok. Kalmadı... Burası İstanbul!
  • "Az sütlü ve şekersiz kahvenin de insanlar arasında kırk yıllık hatırı var mıydı acaba?"
  • "Burası İstanbul! Bu memlekette bir liranın bin köpeği var!"

--reklam--

Kelebeklerin Göçü İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Gizli bir devlet projesi... Görünmez mekanizmalı bir füze.. Bu gizli devlet projesinde çalışan mühendislerden biri de Kaya Sağır. Projede çalışan iki arkadaşının intihar haberini alıyor.. Ama bunlar intihar değil... Peki bunun arkasında kimler var ? Gerçekten çok şaşıracağınız bir son.. Keyifle Okuyun :) (Tuğba Dokuz)

Güzel bir polisiye roman daha. Kaya adında iyi bir bilgisayar programcısı milli bir yazılım projesinde çalışmaktadır. Ancak projede çalışan tanıdıklarından Oğuz intihar eder. Oğuz'un samimi arkadaşı Tayfun, olayın intihar olmadığını cinayet olduğunu savunmaktadır. Bunu Kaya'ya anlatır ve Müfit Hoca'sını da suçlar. Kaya bu duruma inanmaz ancak kısa süre sonra Tayfun da ölü bulunur. Artık Kaya bakkal Yunus dışında kimseye güvenemez olmuştur. Eski kız arkadaşı Yeliz ve ölen babasına da lanet okur. Hayatı ciddi bir şekilde tehlike altındadır. Acaba postu deldirmeden kurtulabilecek midir? Soluksuz okunan bir roman. (Serdar Poirot)

--reklam--

Kelebeklerin Göçü PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Ahmet Küçükkerniç - Kelebeklerin Göçü kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Kelebeklerin Göçü PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Ahmet Küçükkerniç Kimdir?

Ahmet Küçükkerniç 1972 yılında Konya'da doğdu.

İlk, Orta ve Lise öğrenimini Karaman'da tamamladı.

Çeşitli dergi ve gazetelerde makaleleri ve kısa hikayeleri yayınlandı. 2010 yılından itibaren, Türk Edebiyatı'nın polisiye-macera alanını benimseyerek, bu alanda romanlar kaleme aldı.

Yazar, gözlerden uzak yaşamanın verdiği rahatlıkla çalışmalarını sürdürmekte ve alanında romanlar yazmaya devam etmektedir.

--reklam--

Ahmet Küçükkerniç Kitapları - Eserleri

  • Kan Sıcağı
  • Beni Kim Öldürdü
  • Kelebeklerin Göçü
  • Yedi Kapı
  • Ayrık
  • Kıskaç
  • Şeytanın Çırağı

--reklam--

Ahmet Küçükkerniç Alıntıları - Sözleri

  • '' Köpeğe sormuşlar: günde kaç taş atılır sana, diye. .... çocuğunun gelişine bağlı, demiş. '' (Ayrık)
  • Herkes aynı yere bakar, ama aynı şeyi görmez. (Beni Kim Öldürdü)
  • Cem Karaca, bir zamanlar Nazım Hikmet'in bir şiirini okumuştu.Nedense aklımın bir köşesinde bu parçanın girişindeki o eşsiz davudi sesinin yankıları kalmış. "Çok yorgunum, beni bekleme kaptan..." ... (Kelebeklerin Göçü)
  • Arada sırada sokaklarda şöyle bir cümle duymanız bile mümkündür; "Fatih Sultan Mehmet mezarından kalksa, bu şehri yeniden fetheder!" Neye inandığınız ve içinizde hangi güzel umutları beslediğiniz, yeri geldiğinde sizleri kurtaramayabilir. Aklınızda şu soru belirmedi mi daha ? "Bu şehrin güzel tarafları yok mu ?" Bilmiyorum... Sorduğunuz soruya cevabı yine siz verin. Belki de bu kadar söylenene, benim kim olduğumu bile bilmeden hak veriyorsunuz. O zaman ben size sorarım; "Bu şehrin hiç mi güzel tarafı yok ?" Belki de vardır.Fakat sadece iyiye bakmak, kötüden korunmak değil sadece devekuşları gibi kafaları kuma gömmektir.Bin bir umutla yürünen yollar sokaklar ve yine bin bir umutla beklenen yeni gün... Burası İstanbul ! Burada umut yok. Kalmadı... Burası İstanbul ! (Kelebeklerin Göçü)
  • "Geleceği fethetmek yine bizim elimizde!" (Kıskaç)
  • Kimin hakkında nasıl bir yargıya sahip olunacağı onu tanımadan asla bilinmez. (Kan Sıcağı)
  • Shakespeare'nin de dediği gibi, "kılıçla yaşayan kılıçla ölür." (Kıskaç)
  • İşin aslı her zaman başka bir boyut taşır! (Kıskaç)
  • Yalan söylemekle,bazı şeyleri söylememenin arasında fark yoktu. (Kan Sıcağı)
  • "Az sütlü ve şekersiz kahvenin de insanlar arasında kırk yıllık hatırı var mıydı acaba?" (Kelebeklerin Göçü)
  • Az sütlü ve şekersiz kahvenin de insanlar arasında kırk yıllık hatırı var mıydı acaba (Kelebeklerin Göçü)
  • “Gerçeğin ortaya çıkmak gibi bir huyu vardır” (Şeytanın Çırağı)
  • İnsanlar da böyleydi... Yapılması gereken ne kadar kabahat, dedikodu, fitne ve daha bir sürü günahı işlerken akıllarına dâhi gelmeyen inançları, mesela can korkusuna dönüşünce hemen ilk başa yerleşip, okunan dualara ayetlere dönüşüyordu. (Yedi Kapı)
  • Ömürleri boyunca vatansız yaşamış bir toplumu, ancak bir vatan vaadiyle ikna edebiliriz. (Kıskaç)
  • Yalan söylemekle, bazı şeyleri söylememenin arasında fark yoktu. Konu adaleti yanıltmak olduğunda, ikisi de terazinin aynı kefesinde yer alıyordu. (Kan Sıcağı)
  • Neyse, bizden geçti diyeceğim bu sefer, zaten hiç gelmedi ki... (Beni Kim Öldürdü)
  • "İnsan beyni ilginç bir organ... Hatırlamaktan rahatsız olduğunuz ne varsa, inadına aklınızın başköşesine oturtur." (Kelebeklerin Göçü)
  • Tebrizli Şemsettin Efendi bir keresinde Şeyh Celalettin'e şunu dedi: "Çok yerler gördüm. Çok insanlar tanıdım.Her biri ayrı baş, her biri ayrı bir akıl. Tek bir hal gördüm; Bu kadar insan hâşâ Allah olma derdine düşmüş. Hiç kul olma derdinde olan yok... Sen ki Şeyh Celalettin, kul olmaya hazır mısın?" (Yedi Kapı)
  • Düşman içimize kadar işlemiş! (Kıskaç)
  • Kan döken, gün gelir kendi kanında boğulur. (Kıskaç)