Kitap Künyesi

Yazar: Stefan Zweig

Çevirmen: Gülperi Sert

Orijinal Adı: Drei Dichter Ihres Lebens

Yayın Evi: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

İSBN: 9786053604587

Sayfa Sayısı: 407

Kendi Hayatının Şiirini Yazanlar: Casanova, Stendhal, Tolstoy Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Stefan Zweig "Dünya Fikir Mimarları" dizisinde yer alan Kendi Hayatının Şiirini Yazanlar kitabında, pek çok açıdan birbirinden farklı üç yazarın, Casanova, Stendhal ve Tolstoy'un hikayesini anlatıyor; bu üç ayrıksı ismin yaşamlarına, biyografik, duygusal, felsefi ve insani bir sondaj yapıyor. İlk bakışta Casanova gibi rahat, ahlak kurallarına uymayan bir çapkınla, yaptığı ve yapmadığı her davranışın kökenini kendi Ben'inde arayan bir yazar olan Stendhal ve ahlak savunucusu, gerçek bir sanatçı olan Tolstoy'un yaşam öykülerini aynı kitapta bulmak okuru şaşırtsa da, Zweig bu üç ismi "Kendi Ben'lerinin dünyasını evrene açmayı, sanatlarının en önemli görevi olarak görmüş olmak" ortak paydasında buluşturuyor.

Türkçeye ilk kez orjinal dili Almanca'dan çevrilen Kendi Hayatının Şiirini Yazanlar'da, okuru, bu üç önemli ismin içine doğdukları coğrafya ve çağın portresinin yanı sıra, Zweig'in bütün eserlerine hakim olan derin bir edebiyat ve felsefe tadı bekliyor.

Kendi Hayatının Şiirini Yazanlar: Casanova, Stendhal, Tolstoy Alıntıları - Sözleri

  • Her şey olabilecek bu insan, hiçbir şey olmamayı tercih etmiştir..
  • "İçten içe biliyorum ki daha başlangıcın en başındayım."
  • Her sanatçı çoğunlukla yaşayamadığı şeyleri anlatır.
  • Tanrım, hayat böyledir işte, tümüyle adaletsiz ve bir günü diğerine uymaz..
  • ..mantıklı bir yaşam biçimi doğama aykırıdır.
  • İnsanlığı incelemenin gerçek yolu insanı incelemektir.
  • "İnsanların seni dinlemesi için gerçeği acıyla yoğurman gerekir, hatta ölümle."
  • İster mutlu, ister mutsuz olsun, hayat insanoğlunun sahip olduğu yegâne servettir ve hayatı sevmeyen kimse onu yaşamaya layık değildir.
  • Tolstoy, gerçeği bulmak ve sadece kendini değil, tüm insanlığı kurtarmak için savaştı. Böyle bir sorumluluğu yüklenmesi onu bir kahraman, hatta bir aziz yaptı, bu uğurda ölmesi ise insan neslinin en insancılı.
  • "Benim en büyük servetim" der gururla, "kendi kendimin efendisi olmam..."
  • Yalnızlık insanı kendisine ve başkalarına karşı daima dikkatli yapar.
  • Kimseye ihanet etmedim, Çünkü kalbim hepsine Ebediyen minnet duydu.
  • Hiçbir şey olmak istemez, sanki her şeymiş gibi görünmek ona yetmektedir.

Kendi Hayatının Şiirini Yazanlar: Casanova, Stendhal, Tolstoy İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Tolstoy, hepimizden, hoşgörülü ve alçakgönüllü bir ruha sahip olmamızı istiyor. Sosyal tabakalaşmanın gittikçe artan eşitsizliğinin yaratacağı kaçınılmaz çatışmayı önleyebilmek için aşağıdan gelen devrime, kendi isteğimizle yukarıdan başlayarak karşı çıkmamızı öğütlüyor. Zenginler servetini, fikir adamları kendini beğenmişliğini feda etmeli, yazarlar fildişi kulelerinden çıkmalı ve anlayışla halka yaklaşmalı; hepimiz tutkularımızı, -hayvani benliğimizi-baskı altına almalıyız ve alma isteğinin yerine, o kutsal verme yeteneğini geliştirmeliyiz içimizde. Bizleri daha çabuk ikna edebilmek için de, tutkulu dehası en öfkeli abartmalara kaptırıyor kendini; onun emrini dinleyip çabucak her şeyden vazgeçmemizi, duygularımızla bağlı olduğumuz her şeyi feda etmemizi, terk etmemizi istiyor; (altmış yaşında olan Tolstoy) gençlerden cinsel isteklerine gem vurmalarını istiyor .(oysa olgun bir erkekken kendisi bunu hiçbir zaman yapamamıştı) Her zaman, yanında, kendisini her gün muayene eden özel bir doktoru bulunan Leon Tolstoy'un, tıbbı ve doktorları -yararsız şeyler-, hayatı bir -günah-, mülkiyeti -gereksiz bir lüks- olarak gördüğüne insan nasıl inanabilir? Eserleri bir kütüphanenin bir bölümünü dolduran kendisi gibi bir adam, bir -asalak-, bir -bit- gibi mi yaşamıştır? Hayatını, anlattığı şekilde mi geçirmiştir? Yemek yiyorum, gevezelik ediyorum, dinliyorum, tekrar yiyorum, yazıyorum ve okuyorum, yani yeniden konuşuyorum ve dinliyorum, sonra yine yemek yiyorum, oyun oynuyorum, yiyorum ve tekrar konuşuyorum; sonra yine yiyorum ve yatmaya gidiyorum!- Peki, Savaş ve Barış ve Anna Karennina böyle mi yaratıldı? Gençliğinde -yorulmak nedir bilmeden zina işlemiş- ve daha sonra evlilik yatağında da on üç çocuk yaratmış onun gibi biri, bütün gençlerin, onlara yaptığı çağrılardan etkilenerek namuslu ve temiz kişiler haline geleceklerine ve kendilerini hadım ettireceklerine sahiden inanıyor mu? Görülüyor ki Tolstoy, öfke içerisinde her şeyi abartıyor ve abartması da, vicdan azabı çekmesinin mantıki bir sonucu. Tolstoy'un ciddiliği ve ağırbaşlılığı, bizim kuşağın vicdanını eşi benzeri görülmemiş derecede derinleştirmiştir. Öbür dünyadaki mutluluğumuz için, bugünkü hayatımızın göz kamaştırıcı zenginliğini, ne idiği belirsiz, dar ve sınırlı bir basitlikle değiş-tokuş etmek istemiyoruz. İlkel olmaktansa -günahkar olma-yı, budala olup İncil'in istediği gibi namuslu ve dürüst olmaktansa tutkulu olmayı tercih ediyoruz. Bunun içindir ki, Avrupa, Tolstoy'un sosyolojik teoriler yığınını edebiyatla ilgili eski belgelerin bulunduğu dolaba tıkıvermiştir. Çağımızın en güçlü tenkitçisi olan Tolstoy, tenkitleriyle açmış olduğu tarlaya, Avrupa'nın geleceği için tek bir tohum bile ekememiştir ve bu bakımdan tam bir Rustur o, kendi ırkının ve kendi soyunun dehasıdır. Birçok şeyi daha derinden hissediyorsak, başka birtakım şeyleri daha kesin olarak biliyorsak, çağımızın problemleri ve insanlığın ebedi problemleri bize eskisinden daha şiddetli, daha acı ve daha acımasız görünüyorsa, bunu Rusya'ya ve Rus edebiyatına borçluyuz; eski gerçekleri aşarak yepyeni bir gerçeğe ulaşmak imkanını veren o yaratıcı endişeyi de Rus edebiyatına borçluyuz. Her Rus düşüncesi, zihnin bir mayalanmasıdır, esnek ve patlayıcı bir güçtür, ama Spinoza'nın, Montaigne'in ve birkaç Alman düşünürünki gibi açıklayıcı değildir; dünyanın manevi ufkunun genişlemesine olağanüstü bir şekilde katkıda bulunur; ve hiçbir çağdaş sanatçı, ruhumuzu, Tolstoy'un ve Dostoyevski'nin yaptığı gibi deşmemiş, eşelememiştir. Ama ne o, ne de öteki, yeni bir düzen yaratabilmemiz için bize yardım etmemişlerdir ve kendi kargaşalarından, ruhlarının sonsuz kargaşasından, bize dünyanın anlamını verebilecek bir cevaba ulaşmaya çalıştıkları zaman da, onların bulduğu çözüm yolunu kabul etmemişizdir. Çünkü her ikisi de, Tolstoy da, Dostoyevski de, önlerinde bir uçurum gibi açılan nihilizmden duydukları korkudan kurtulabilmek için, ilkel bir endişeyle, dini bir cevaba sarılmışlardır. (Begüm Özlem Yaman)

Stefan Zweig'ın Dünya Fikir Mimarları Dizinin son kitabı kendi hayatının şiirini yazanlar .. Üç kitaptan oluşan bu dizinin her biri eşsiz bir eser.. Her anlatılan dünya yazarlarında kendinizi buluyorsunuz. Sade bir dil ve ayrıntılı bir anlatım sunuyor. Hiç sıkılmadan sindirerek okuduğumuz da sanki bu yazarların hayatlarını bir köşeden izliyormuşcasına eserlerdi.. Mutlaka Okunmalı .. :) (M.)

#kitapyorumum #kendihayatininsiiriniyazanlar #zweig ✴ Merhaba, ben Casanova. Yazar aynı zamanda büyük bir çapkın! 18.yy'da Italya'da yaşadım.73 yıllık ömrümde en çok duyduğum cümle: " Biliyor musunuz çok yakışıklisiniz. " oldu. Kadınlar ve kumar vazgecilmezim!!! Edebiyat konusunda değil ama hayatın zevkleri konusunda profesyonelimdir. Ahlaki değerlere sahip olmadigim için dönemimde çok aşağılandım. Ama otobiyografim bugün hâlâ en çok ilgi görenler arasında. Ölümümden yüz yıl sonra bir zamanlar kovuldugum Paris'te, sahsim için Casanova Derneği kurulmuş. Burda elyazimla yazdığım bütün notlar ve birlikte olduğum yaklaşık 4800 kadının ismi mevcuttur. Beni özetleyen cümle: " Kadınları deliler gibi sevdim; fakat özgürlüğü onlara tercih ettim! ✴ Merhaba, ben Henri Beyle. Nam-i diğer Stendhal! Bu hayatta en çok maske takmak ve ismimi değiştirmek istedim. Yalan söyleme hastalığına tutkunum. Çünkü gerçek, bilakis onu görmeyi bilenleri hak eder. Ilgi çekici bir yüzüm ve fizigim olmadığı için zekaya ve yeteneğe önem verdim. Kırmızı ve Siyah'i yazmadan hemen önce intihara karar verdim. Fakat bu fikir beni kurtarmaya yetmediği için yazmakta karar kıldım. Cimriligimi ve egoistligimi babamdan,diygusalligimi ise annemden aldim.1880'li yillarda ünlü olacağım dedim. Nitekim 1888'de oldum. Birgün kalp krizinden sokakta aniden ölünce mezar taşıma şunları yazdılar: Yaşadı, yazdı, sevdi !! Beni tanımlayan cümle : Edebiyat, bu tecrübeli zevk adamı için arada bir yaptığı şeydi. Ve asla kişiliğini kesin olarak ifade eden şey değildi. ✴ Merhaba, ben Tolstoy. Hayatım elli yaşına gelene kadar ,mutluluğum sınır tanımayacak derecede iyiydi. Taa ki sevincimi yitirip o hiclik/ölüm duygusu içime yerleşene kadar. Rusya'nin soguklarina dayanmış vücudum iki şeye dayanamadı: kadınlar ve müzik !! Hayır,Casanova gibi çapkın değilim. Tensel günaha karşı olduğum ve kırılgan bir yapıya sahip olduğum içindir. Içimde ölüm korkusuyla tam 30 yıl yasadım. Öyle ki tuttuğum günlükler " Eğer hâlâ hayattaysam..." diye başlar. Günde 18 saat çalıştım kusursuz yazmak için. Savaş ve Baris'i 7 kez elden geçirdim. Gözlemlerimdeki titizliği anlamak için Anna Karanina'ya bakınız lütfen. Gün geldi Tanri'ya yalvardım, bana bir inanç armağan etmesi için...83 yıllık omrume cok eser sigdirdim. Beni en iyi anlatan cümlelerden biri sanırım şudur: " Insan yaşamın sarhoşluğunu hissetmiyorsa, yaşayamaz. " Keyifli okumalar dilerim. (Öztürks)

Kitabın Yazarı Stefan Zweig Kimdir?

Babası varlıklı bir sanayici olan Stefan Zweig, küçük yaşlardan itibaren kültür ve edebiyat alanında eğitim görmeye başladı. İngilizce, Fransızca, İtalyanca, Latince ve Yunanca öğrendi. Viyana ve Berlin üniversitelerinde felsefe öğrenimi gördü. İlk şiirlerini lisedeyken, Hugo von Hofmannsthal'ın ve Rainer Maria Rilke'nin eserlerinin etkisiyle yazdı. 1901'den sonra Fransızca yazan Paul Verlaine ve Baudelaire'in şiirlerini Almanca'ya çevirdi. 1907-1909 yılları arasında Seylan, Gwaliar, Kalküta, Benores, Rangun ve Kuzey Hindistan'ı gezdi, bunu, 1911'deki New York, Kanada, Panama, Küba ve Porto Riko'yu kapsayan Amerika yolculuğu izledi. 1914 yılında Belçika'ya Émile Verhaeren'in yanına gitti.

I. Dünya Savaşı'nda (1914-1917) gönüllü olarak Viyana'da savaş karargâhında "Savaş Arşivi"nde memur olarak çalıştı. Savaştan sonra Avusturya'ya dönerek Salzburg'a yerleşti. 1920 yılında, Frederike Von Winternit ile evlendi. Stefan Zweig Salzburg'da yaklaşık 20 yıl yaşadı. Kapuzinerberg'in yamacındaki villasında geçirdiği yıllar, Zweig'ın en verimli yıllarıdır. Kapuziner yokuşu, 5 numaradaki villayı, Friderike ile evli olduğu yıllarda satın aldı. Salzburg'da geçirdiği yıllar Zweig'ı edebiyatta doruğa tırmandırdı, en güzel eserlerini, kente ve Salzach’a yukardan bakan iki katlı, ağaçlar arasına gizlenmiş villada yazdı. Kısa sürede ünlü insanlarla dostluk kurdu, onları sık sık Salzburg'da konuk etti. Romain Rolland, Thomas Mann, H.G. Wells, Hugo von Hofmannstahl, James Joyce, Franz Werfel, Paul Valery, Arthur Schnitzler, Ravel, Toscanini ve Richard Strauss, Zweig'in konuğu oldu. Salzburg'da geçen yıllarında Zweig, Avrupa'nın düşünsel birliği için ağırlığını koydu; makaleleriyle ve konferanslarıyla aşırılıklara karşı uyarılarda bulundu; diplomatik çevrelere, akıl ve sabır çağrısı yaptı. 1927'de Almanya'nın Münih şehrinde "Duygu Karmaşası", "Yıldızın Parladığı Anlar" ve "Tarihsel Baş Minyatür" adlı kitapları yayımlandı, yine 1927'nin 20 Şubat tarihinde "Rilke'ye Veda" başlıklı konuşmasını yaptı. 1928'de Leo Tolstoy'un 100. Doğum Yıldönümü Kutlamaları'na katılmak üzere, Sovyetler Birliği'ne gitti. 1933'de, Nazilerin yakmaya başladıkları kitaplar arasında Yahudi kökenli Zweig'ın eserleri de yer alıyordu. 1934'te Gestapo'nun villasını basıp, silah araması üzerine Zweig ülkesini terk etmek zorunda kaldı ve İngiltere'ye, Londra'ya yerleşti. Ancak, kendini burada da rahat hissedemedi ve taşındı.

Zweig, 1937'de ilk karısı Frederike'den ayrıldı ve bir yıl sonra Portekiz'e yanında Lotte Altman adında bir kadınla gitti. O sıralarda Avusturya, Alman Reich'ına katılmıştı ve Zweig da İngiliz vatandaşlığına geçmek için müracaat etti. 1939'da "Kalbin Sabırsızlığı" adlı romanı yayımlandı ve Zweig da, Portekiz seyahatine birlikte çıktığı Lotte Altman ile evlendi. 1940'ta İngiliz tabiiyetine girdi, II. Dünya Savaşı sırasında New York'a, Arjantin'e, Paraguay'a ve Brezilya'ya gitti. Zweig konferanslar için gittiği Brezilya'ya yerleşmeye karar verdi. Orada ünlü "Bir Satranç Öyküsü"nü kaleme aldı. Stefan Zweig, 1941'de Montaigne üzerine çalışmaya başladı ve "Dünün Dünyası - Avrupa Anıları" adlı otobiyografisini kaleme aldı. "Dünün Dünyası" kitabı, 1900’lerin başında gençliğini yaşamış bir yazarın yaşadığı dünyanın asla eskisi gibi olmayacağını farkettiğinde eski günlere düzdüğü bir övgüdür.

Avrupa’nın içine düştüğü durumdan duyduğu üzüntü ve yaşamındaki düş kırıklıkları nedeniyle 22 Şubat 1942'de Rio de Janeiro'da, karısı Lotte ile birlikte intihar etti. Buna Hitler’in dünya düzenini kalıcı sanmasının verdiği karamsarlığın yanı sıra, kendi dünyasının asla bir daha varolmayacağı düşüncesi neden oldu.

Üretken bir yazar olan Zweig, birçok konuda denemeler yaptı. Lirik şiirler yazdı, trajedi ve dram türünde sahne eserleri denedi, özellikle biyografi alanında önemli eserler ortaya koydu. Freud ve psikolojiye olan ilgisi onu bu alana yöneltti. Biyografi alanındaki çalışmaları, dönemin birçok ünlü kişisinin hayatlarını gözler önüne serdi. Üç Büyük Usta: Balzac, Dickens, Dostoyevski; Kendi İçindeki Şeytanla Savaşanlar: Hölderlin, Kleist, Nietzsche; Romain Rolland; Marie Antoinette; Magellan, Stendhal, Erasmus, Fouche eserleri bu biyografilerden birkaçıdır.

Stefan Zweig Kitapları - Eserleri

  • Satranç
  • Amok Koşucusu
  • İnsanlığın Yıldızının Parladığı Anlar
  • Sabırsız Yürek
  • Dünün Dünyası
  • Değişim Rüzgarı

  • Geleceğe Güven
  • Yolculuklar
  • Unutulmuş Düşler
  • Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu
  • Balzac
  • Montaigne
  • Clarissa

  • Macellan
  • Rotterdamlı Erasmus
  • Amerigo
  • Günlükler
  • Joseph Fouche
  • Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört Saat
  • Kendileriyle Savaşanlar: Hölderlin, Kleist, Nietzsche

  • Marie Antoinette
  • Vicdan Zorbalığa Karşı ya da Castello Calvin'e
  • Üç Büyük Usta: Balzac, Dickens, Dostoyevski
  • Ay Işığı Sokağı
  • Avrupa'nın Vicdanı
  • Amok - Usta İşi
  • Ruh Yoluyla Tedavi

  • Korku
  • Kendi Hayatının Şiirini Yazanlar: Casanova, Stendhal, Tolstoy
  • Yarının Tarihi
  • Yakıcı Sır
  • Mektuplaşmalar
  • Sahaf Mendel - Bir Kadının Yirmi Dört Saati
  • Olağanüstü Bir Gece

  • Gömülü Şamdan
  • Dostlarla Mektuplaşmalar
  • Freud - Cinselliğin Yeryüzü
  • Mürebbiye
  • Mary Stuart
  • Korku Ruhu Kemirir
  • Buluşmalar

  • Karmaşık Duygular
  • Alacakaranlıkta Bir Öykü
  • Kurşun Mühürlü Tren
  • Mecburiyet
  • Bir Çöküşün Öyküsü
  • Seçilmiş Öyküler
  • Hikayeler

  • Geçmişe Yolculuk
  • Freud - Mutluluğun Mimarı
  • Kuş Kapanı ve Dönüşüm
  • Kaçak ve Sahaf Mendel
  • Dadı ve Leporella
  • Stefan Zweig - Seçme Eserleri
  • Geç Ödenen Bedel

  • Sanatta Yaratıcılığın Sırrı
  • Virata ya da Ölümsüz Bir Kardeşin Gözleri
  • Rilke'ye Veda
  • Görünmez Koleksiyon - Unutulmuş Düşler - Karda
  • Cenevre Gölü'ndeki Olay
  • Kadın ve Manzara
  • Nietzsche

  • Kızıl
  • O muydu?
  • Bir Kalbin Çöküşü
  • Bizans'ın Fethi
  • Gölge Kadınlar
  • Zalimce Bir Oyun
  • Dürüst Aptal Efsanesi Verlaine

  • Satranç
  • Lyon'da Düğün
  • Satranç Ustası - Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu
  • Rahel Tanrı’yla Hesaplaşıyor
  • Stefan Zweig'ın Mektupları
  • Erika Ewald'ın Aşkı
  • Efsaneler

  • Dostoyevski: Yalnızlığın Keşfi
  • Toplu Öyküler 1
  • Toplu Öyküler 3
  • Toplu Öyküler 2
  • Unutulmaz Bir İnsan
  • İki Yalnız
  • Stefan Zweig - Seçme Eserleri 2

  • Ormanın Üzerindeki Yıldız
  • Leporella
  • Aylak
  • Emile Verhaeren
  • Hayatın Mucizeleri
  • Brezilya
  • Kitapçı Mendel

  • Birbirine Benze(me)yen Kız Kardeşler
  • Stefan Zweig Kutulu Set
  • Bir Zanaatla Beklenmedik Karşılaşma
  • Leman Gölü Kıyısındaki Olay
  • Benimle Dostluk Zordur
  • Stefan Zweig - Seçme Eserleri
  • Seçme Eserler

  • Hikayeler 2
  • Bir Hayat
  • Öz Nəğməsini Oxuyanlar
  • Novellalar
  • Seçilmiş Əsərləri
  • Tolstoy - Û ronahî di tarîye de dibirike
  • Oradan Uzakta

  • Twenty-Four Hours in the Life of a Woman and The Royal Game
  • Wondrak. Der Zwang. Zwei Erzählungen gegen den Krieg
  • Stefan Zweig Seti

Stefan Zweig Alıntıları - Sözleri

  • Verdiği kararın uygulanmasını engelleyecek her şeyi önlemek istiyordu... (Stefan Zweig - Seçme Eserleri)
  • Ancak herkes de bilir ki, yardım çağrısında bulunmayan bir insana yardım etmekten daha zor bir şey yoktur, çünkü yardım dilenmiyorsa mutlaka son bir şey daha vardır: Israr edip incitmememiz gereken gururudur bu. (Bir Zanaatla Beklenmedik Karşılaşma)
  • Karakteri gereği kendini hiçbir şeyden yoksun bırakmaz, insan arasına karışmaktan hoşlanan biri olarak her yerde aranırdı. Arkadaşları, onun yalnızlığa hiç alışık olmadığını bilirdi. (Stefan Zweig - Seçme Eserleri 2)
  • Sana yardım edemem Boris. İnsanlar artık birbirine yardım etmiyor. (Kaçak ve Sahaf Mendel)
  • Unutuldu ve öyle de kaldı. (O muydu?)
  • Doğanın cömert davranarak engin topraklar, sonsuz zenginlikler bahşettiği, güzellikle ve akla hayale gelebilecek her türlü potansiyel güçle kutsanmış bu ülkenin kuruluşundan beri görevi hep aynıdır: Kalabalık bölgelerden aldığı insanlara geniş topraklarında kök saldırmak, eskiyle yeniyi birleştirerek yeni bir medeniyet kurmak. (Brezilya)

  • Ancak gerçeklik tüm düşlerden daha güçlü ve daha sağlamdır. (Aylak)
  • "...bu adam konuşmak istiyordu, konuşmalıydı. Ve biliyordum ki ona ancak sessiz kalarak yardım edebilirdim." (Toplu Öyküler 3)
  • ... eski acısını iki kat daha fazla duyuyordu. (Hayatın Mucizeleri)
  • "...darbeyi yiyen ancak bilir onun ne olduğunu, darbeyi vuran değil ve acı çekmeyi sadece acı çekenler bilir." (Virata ya da Ölümsüz Bir Kardeşin Gözleri)
  • Ruhlarının kapısını kapattıkları için kimse onlara ulaşamıyordu ve bu belki de yıllarca sürecekti. Herkesle savaş halindeydiler. Bir günde, kısacık bir günde büyümüşlerdi! (Dadı ve Leporella)
  • Buralardan çekip gittiğimizde tozun üzerindeki ayak izlerimizi bir rüzgar süpürüp götürecekse yaşamanın ne anlamı var ki? (Kaçak ve Sahaf Mendel)
  • Yoksun kalınan şey öylesine kaybedilmiştir ki, artık sadece bir ağrı gibi hissedilir ve acı verir. (Alacakaranlıkta Bir Öykü)

  • Bir Rus için tek bir şey vardır: ya hep, ya hiç! Rus insanı varoluşun o kozmik gücünü hissetmek ister. (Dostoyevski: Yalnızlığın Keşfi)
  • "İyilikle gülümseyebilen insanlar vardı hâlâ.." . (Satranç)
  • Ne de olsa, güzellik kadınlardan kaçıp gittiğinde ondan boşalan yere bilgelik yerleşirmiş. (Birbirine Benze(me)yen Kız Kardeşler)
  • Derimin altında akışını hissettiğim kan gibi bu karanlık yaşamın etrafımı yavaş yavaş kapladığını hissediyordum. Sanki hiçbir şey bana göre değildi, ama hepsi benim içindi. (Zalimce Bir Oyun)
  • Sevgili bay Zweig, Okumam için ödünç vermis olduğunuz kitaplari geri yollamadigim icin affiniza rica ediyorum... R.M. Rilke (Dostlarla Mektuplaşmalar)
  • Yalnız yaşayan biri yalnızca kendine ders verebilir. (Efsaneler)
  • İki hafta boyunca kitap okumak , yürüyüşe çıkmak , hayal kurmak , rahatsız edilmeden uzun uzun okumak , iki hafta boyunca telefonsuz ve radyosuz yaşamak, konuşmak zorunda olmamak , bir anlamda rahatsız edilmeden kendim olmak istiyordum ... (O muydu?)