Kitap Künyesi

Yazar: Küçük İskender

Yayın Evi: Can Yayınları

İSBN: 9789750736032

Sayfa Sayısı: 128

Kırık Kadeh Sineması İftiharla Sunar Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Biz de bir gün büyüyecek ve üst kata çıkacaktık. O kalabalık içersinde masamıza oturacak, çevremizde edebiyatçılara, sanat kokanlara, sanatçı gibi içen, içkiye sanat tadı verenlere karışacaktık. Çünkü meyhanede olmak bir sanattı. Birbirini kırmamak, incitmemekti. Alkolle incelen boya gibi dünyayı yeniden boyamak, renklendirmekti.

Şarkılar, filmler, şiirler, yeme-içme alışkanlıkları bir toplumun ortak hafızasını belirleyen en önemli yapıtaşları arasındadır. Bazen kulağınıza çalınan bir şarkı, bir filmin karesinden fırlayıp gelen bir karakteri yanı başınıza getirir. Bazen ortak hatırlanan bir şiir dizesi derin bir dostluğun yerini tutar. Meyhaneler ise Türkiye’de, özellikle de İstanbul’da ayrıca kuşaklar arasındaki usta-çırak ilişkisinin de altını çizer. Herhangi bir lokantada bulunmayan gizli bir hiyerarşi, zamanla kazanılan bir kabul... Kendi kültürünü tanıyanlara açılan bir kapı.

Çağdaş Türk şiirinin en önemli isimlerinden küçük İskender’in bu kitabı bir yeme-içme kitabı değil. Filmler, şiirler, şarkılar eşliğinde hepimizin ortak hafızasının geri planında var olan masumiyete saygı duruşu.

Kırık Kadeh Sineması İftiharla Sunar Alıntıları - Sözleri

  • "Aşk birdenbire olur. Sevinç birdenbire."
  • "Barış içindir her kadeh. Son yudumda bizi dünyayı paylaşabilmek kurtaracak."
  • "Keyif, kaçırılmaması şart bir fırsattır."
  • "Garsona aşk sipariş etsen efkâr getiriyordu. Hayat henüz küstahlaşmamıştı."
  • "...; meyhaneler şeyhanelerdir - şeyler hepimizin söylemek isteyip de söyleyemediklerinden ibarettir."
  • "Çıkış kapısı binlerce anahtarla kilitliydi."
  • "'En kötü günümüz hep böyle olsun' basit bir temenni değildir; gerçek bir aşkla bağlar insanı hayata, yanındakilere."
  • "Bir insan bir diğer insanın ümidi olamaz, olamıyor. Olmamalı da zaten belki."
  • "Serinletici gerçek kadar kötü bir içki yoktur."
  • "Asgari hisle ıstırap çekmenin manası olmaz."
  • "Herkes seri katilleri merak eder. Kimse çıkıp da seri cesetlerle ilgilenmiyor. Oysa hayatı boyunca aslında defalarca öldürülen o kadar insan var ki.."
  • "Siz nefreti başka yerde ararken nefret sizde uygarlığını kurmuş bile."
  • Meyhanedeki tüm masa örtülerini birleştirip kocaman harflerle şunu yazsak üstüne : ‘Barış içindir her kadeh. Son yudumda bizi dünyayı paylaşabilmek kurtaracak.’ Yarasın dostlar. Hepimiz yarayız neticede.
  • "Ama unutma ki sakın, rakı içiyorsan bu dünyada asla yalnız değilsindir. En kötü ihtimal yeryüzünün bir başka köşesinde tek başına içen biri senin için kadehini kaldırmış, 'şerefine' diyordur gökyüzüne bakıp tanımadığı biri adına."

Kırık Kadeh Sineması İftiharla Sunar İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Kırık Kadeh Sineması İftiharla Sunar ve küçük İskender'e Dair:     küçük İskender'den şiir dışında okuduğum ilk kitap, bende hayal kırıklığı yaratan kitap "Kırık Kadeh Sineması İftiharla Sunar"    Önceden e-kitap olarak bir şiir kitabına göz atmıştım küçük İskender'in. Zaten YouTube'da kendi seslendirdiği şiirlerden bolca bulunduğu için, bir okurun küçük İskender'in kitabını almadan onun şiirlerine az çok hakim olabilmesi mümkün. Bende de bu durum sözkonusu. Birkaç ay evvel, "artık şu adamın kitabını satın alma vakti gelmiştir!" dedim ve "Mayıs Giremez" isimli şiir kitabını (onun incelemesini yakın zamanda yazmayı düşünmüyorum) bir de şuan incelemesini yazıyor olduğum "deneme-öykü" kitabını sepetime ekledim.           "Mayıs Giremez" beni küçük İskender'in şiir kitaplarına devam etmeye yöneltti ama bu kitap için aynısını söyleyemeyeceğim. Şimdi bunun sebeplerine gelelim:     Aslında ilk başlarda güzel ilerliyordu kitap. Hatta ilk yazıları okuduğumda "herhalde tam puan vereceğim bu kitaba" demiştim kendi kendime. Ama öyle güzel devam etmedi maalesef. İlk yazılarda sıcak meyhane havalarını araya yer yer Yeşilçamdan, şimdiki filmlerden parçalar, yer yer şarkılar ve şiirler katarak anlatan yazar, kitabın devamında "rakı içen kadın edebiyatı"na filan başvurmuş. Syf 27'de," "pis rakı içen kadınlar" isimli yazıda "sürekli bekler rakı içen kadınlar" diyor mesela, syf 69'da "rakı içen kadınlar şiir severler" diyor, syf 107'de "rakıya doğru yürüyen her kadın bir-iki saat önce mutlaka bir şeyler adına gizli gizli ağlamıştır, onu ağlatmışlardır" diyor. "Gözyaşıyla beyazlayan rakının kimseye faydası dokunmaz" (syf 93) diyen yazar, kitapta rakının keyif için de içildiğinden bahsetmiş yer yer. Anladığım kadarıyla kadınlar dahil değil bu duruma. O zaman bir tane de benden gelsin be kardeşim: "Yemek yiyen, iki kulağı olan kadını üzmüşlerdir, şüphesiz ağlatmışlardır."    Yazarımız "rakı içen kadın edebiyatı" ile kalmamış, yer yer arabeske de başvurmuş. Syf 72'de yer alan "Ama birini bekliyorsam bir meyhanede ya da evde, tek başına içmedim rakıyı hiç. Elim gitmedi. Hep sanki en az iki kişilik bir şeydi rakı benim için. Yalnız içilen rakı sofralarının nedense hüzünlü olduğu hissine kapıldım. O hüzne teslim olmamak için de tek başıma içmekten kaçındım daima. Ama içtim, içirdiler." satırları buna örnektir.   "Edebiyat yapma!" diye bir söz vardır, bilmem bilir misiniz. En cıvık yerlerden romantiklikliklikler yapıp bunu "edebiyat" diye adlandıranlara söylenmesi gereken bu söz, halk arasında herhangi ciddi bir konuyu ciddiye alıp ciddi ciddi güzel güzel bir şeyler söyleyenlere söylenir genellikle. "Ne edebiyat yaptın lan!" denir, hatta bunun "felsefe yapma" versiyonu da vardır. İşte bu kitabı okurken ben de bazen bu sözü kullandım. Abartıya kaçan yerler olmuş çünkü. İçkinin, muhabbetin güzelliklerini düşsel ögelerle bağdaştırmak, onları müzik enstürmanlarına benzetmek, sevmeyi, ayrılmayı betimlemek filan güzeldi ama syf 93'teki "Sevmek içmektir zaten" ya da syf 95'teki "ben rakı içtikçe adisyona hep umut diye yazıyorlar" gibi ifadeler suyunu çıkarmak olmuş.   Bu kitabı okumadan evvel biri bana gelip "küçük İskender Rakı İçen Kadın Edebiyat'ı yapacak" deseydi inanmazdım.   küçük İskender gibi söz söyleme yeteneği üst düzey olan, kurduğu farklı cümlelerle yer yer Sunay Akın'ı ve Akgün Akova'yı andıran bir kişinin beceriksiz romantikciklerin başvurduğu bu edebiyat akımına ortak olmasına bir sebep uydurmak zor. Haklı bir sebep uydurabilen varsa söylesin bari.   Az evvel belirttiğim üzre kitabın türü "deneme-öykü". Denemeler çoğunlukta olmakla birlikte öyküler de mevcut. Şuana kadar denemelerden bahsettim, şimdi sıra geldi öykülere:     Denemelerde sıcak bir hava oluşturulmak istenmiş ama öykülerde durum bunun tam tersi. Filozofvari karakterlerin, genellikle "sahibi içini terk etmiş bir kaplumbağa kabuğuna benzeyen" (bu ifadeyi ilk okuduğumdan beri çok sevdim, syf 60) kuytu barlarda geçen küçük olaylarını, diyaloglarını okuyoruz. Denemeler gibi, öyküler de ilk başta hoşuma gitmişti. Bu anarşist kafaların garip düşüncelerini okumayı sevmiştim. Ama bu incelemeyi yazan sevgili okurun beklentileri bir kere karşılanır mı? Tabi ki de hayır. Hepi topu 2-3 sayfa olmasına rağmen, bazı öykülerde acayip sıkıldım. Öyle ki, bir an dublajlı bir Amerikan filmi izlediğimi zannettim. Kendime geldiğimde gördüm ki, elimde bu kitap var. Sonra seslendim karakterlere: "Anladık kardeşim, anarşizmin allahısınız siz, çok sıradışısınız, Bukowski'nin ikinci şubesisiniz hatta, anladık yeter bu kadar"    Bu öykülerin bir özelliği daha var. Bu hikayelerdeki arkadaşlar çok anarşist filozof kişiler ya, sizce bir lafı evirip çevirmeden doğru düzgün anlatabilirler mi? Yoo, lafı bile geçmez. İlle de küfür lazım. Boş gördüğün yere küfürü daya, al sana sıfır kilometre filozof. Bu "küfür eden filozoftur" algısının yavaş yavaş yeşerdiğini tek fark eden ben değilimdir herhal. Aslında yanlış söyledim, her küfür eden filozof olmuyor. Gözleri kısıp gırtlağının en derin yerlerinden çıkardığın sesinle söylersen filozofsun, aksi takdirde serseri. (Bunu küçük İskender için söylemiyorum, yanlış anlaşılmasın. Nejat İşler'in bir filmine nazaran uzun zamandır söylemek istediğim bir şey bu.)    Bu kitapta da öykü kısımlarında bol bol bu algıdan yararlanılmış. Yerinde kullanılırsa küfürün sanatsal bir yanının olduğunu savunan biri olarak soruyorum: syf 87 başta olmak üzere birçok sayfada bolca boy gösteren küfürlerin manası ne?   Son birkaç ay içerisinde okuduğum öykü kitaplarında bir şey denedim. Her metne 10 üzerinden puan verdim, sonra toplam puanı metin sayısına böldüm ve kitabın - kendimce- puanını buldum. Bu kitabın puanı garip bir şekilde beklediğimden epeyce yüksek çıktı: 6,3! Eylül 2021'de bitirmişim kitabı, galiba puanları da "ama küçük İskender bu, ayıp olur" kafasıyla biraz fazla vermişim. Sebebi bu olsa gerek.     Sonuca gelecek olursak 50-60 sayfalık az ve öz bir kitap olsaydı, 10 puan verebilirdim. Ama galiba küçük İskender, aynı temalı birkaç hikaye/deneme yazınca biraz daha yazıp bir kitap haline getireyim demiş ve türkçe derslerinde belli bir tema üzerine öykü yazdırırlar ya, işte ona benzer bir durum peydah olmuş. Belli bir konu üzerine yazmak için masaya oturulursa -eğer bu konu ile ilgili önceden aklında olan bir şey yoksa- zoraki işler ortaya çıkacağını kanıtlayan bir kitap olmuş. Önermeyeceğim bir kitap olmuş, her ne kadar "Yolluk Niyetine Dipnot" isimli son yazıda (syf 126) "Kitapta kimi isimlerin, durumların sıkça geçmesi okuru boğabilir, hatta tekrara düştüğüm zannıyla eleştirebilir beni. Haklılık payları varsa da bunun bilinçli yapıldığını bilmelerini isterim. Sıklık ve tekrar, hem sarhoşluğun verdiği "aynı şeyi bin kere söyleme" hem de belki buradan hareketle bir senaryo oluşturmak niyetine yelken açan çıkarsa bu isimlerin kullanıldığı yerler arasında seçim şansı olsun diyedir." satırlarını yazarak okura kendini ifade etse de. (Bu incelemede değinmek için kitapta altını çizdiğim yerleri silerken masamda biriken silgi çöplerini "kitapincelemeleriniikikelimeilekestiripatmayanlarderneği"ne bağışlıyorum. Öyle bir dernek mevcutsa eğer.) Güzel günlere... Başlangıç: 2 Kasım 2021 Sonlangıç: 4 Kasım 2021 Kırlangıç: Bilinmiyor (Ulaş Ekin)

Kırık Kadeh Sineması İftiharla Sunar: Çağdaş Türk şiirinin en önemli isimlerinden Küçük İskender'in bu kitabı bir yeme-içme kitabı değil. Filmler, şiirler, şarkılar eşliğinde hepimizin ortak hafızasının geri planında var olan masumiyete saygı duruşu. (Şiir Ceketli Adam)

Kitabın Yazarı Küçük İskender Kimdir?

Asıl adı Derman İskender Över. Grafik sanatçısı Derman Över’in oğludur. Kabataş Erkek Lisesi'nden mezundur. Beş yıl İÜ Cerrahpaşa Tıp Fakültesi, ardından da üç yıl İÜ Edebiyat Fakültesi Sosyoloji Bölümünde devam ettiği yüksek öğrenimini tamamlamadı. Tezgâhtarlık, düzeltmenlik, sokaklarda kartpostal satıcılığı, seslendirme, televizyon için skeç ve senaryo yazarlığı, fotoroman oyunculuğu, reklam ajansında kostümcülük, mizah dergilerinde köşe yazarlığı, resepsiyon memurluğu, barmenlik, meyhane işletmeciliği, erotik dergilerde köşe yazarlığı, televizyonda şiir programları, barlarda sanat söyleşileri, radyolarda programcılık, şarkı sözü yazarlığı gibi çok çeşitli işler yaptı.

İlk şiiri Milliyet Sanat’ta İskender Över imzasıyla yayımlandı. Şiir ve yazıları, 1986’dan itibaren Adam Sanat, Gösteri, Şiir Atı Öküz, Deli, Sombahar gibi dergilerde yer aldı ve 'Marjinal şair' olarak tanınmaya başladı. 1980’lerde yazılan şiirin içinde ayrıksı kişiliğiyle paralel bir şiir koydu ortaya. Erotik şiirleriyle tanındı. Başta, sözcük oyunlarından şiirini arındırarak sözcüklerin arka planını ön plana çıkaran bir tutum sergiledi. Olduğu gibi görünmekten yana olduğunu vurgulayarak “naif yani çocuk diliyle pat diye söylemekten” yana şiirler yazdı. Şiiri, çizgisini, modern çağa yönelttiği eleştirilerle, uyumsuzluğu ve aykırılığı ile belirledi. Bütün yazı ve şiirlerinde yerleşik ahlâksal değerleri sorguladı.

Kimi Avrupa ülkelerinde çıkan antolojilerde şiirleri basıldı. Kanada'da yayımlanan Descant adlı edebiyat dergisinin Türkiye özel sayısında, ABD'de ise Murat Nemet Nejat'ın 'eda' kavramında yoğunlaştığı Türk şairlerinden çeviri antolojisinde kendine yer buldu. 2000 yılında İtalya'da düzenlenen Avrupalı Genç Şairler Yarışması'nda (La Giovane Poesia D'europa Nel 1999) ilk ona girdi ve bu şairlerle birlikte kitaplaştırıldı. Yine aynı yıl Orhon Murat Arıburnu Ödülleri'nde Bir Çift Siyah Deri Eldiven adlı şiir kitabıyla birincilik alarak ödüllendirildi. 2001 yılında Almanya'da, 2002'de de Hollanda'nın çeşitli şehirlerindeki etkinliklerde konuşmacı olarak ve şiir performanslarıyla yeraldı. 2003 yılında Berlin'de düzenlenen İlk Türkiyeli Eşcinseller Kongresi'nde bu konudaki dekleresini okudu. 2004'te Newyork'ta ve Kuzey Carolania'da üniversitelerde konuşma yaptı ve tek kişilik okuma gecelerine konuk oldu. Bir dönem seslendirme, senaristlik, radyo programcılığı, şiir matineleri de yapan Küçük İskender, içlerinde Ağır Roman ve O Şimdi Asker'in de bulunduğu beş filmde de oyuncu olarak rol alan sanatçı, kanser tedavisi gördüğü hastanede 3 Temmuz 2019'da 55 yaşında hayatını kaybetmiştir.

ESERLERİ:

Şiir:

Gözlerim Sığmıyor Yüzüme (1988),

Erotika (1991),

Yirmi5 April (1994),

Periler Ölürken Özür Diler (1994),

Güzel Annemin Hayal Gücü (1996),

Suzidilâra (1996),

Ciddiye Alındığım Kara Parçaları (1997),

Papağana Silah Çekme (1998),

Gözyaşlarım Nal Sesleri (1999),

Cehenneme Gitme Yöntemleri (1999),

Bahname (2000),

İpucu Bırakma Sanatı (2000),

Bir Çift Siyah Deri Eldiven (2001),

Klarnet (2001),

Çürük Et Deposu (2001),

Bir Nedeni Yok Yalnızca Öptüm (2002),

Siyah Beyaz Denizatları (Toplu Şiirleri 1, 2003),

Insectiside (2003),

Bir Daha Bana Benzeme Angel! (2004),

Dicle ile Fırat (2004),

Çok Ayıp Bir Şey Mutluluk (seçme şiirler, 2004),

İskender’i Ben Öldürmedim (2005),

Karanlıkta Herkes Biraz Zencidir (2006).

Deneme:

666 (1994),

Şiirli Değnek (1995),

Pop H’art (1997),

Eski Kral Deposu (2002),

Made in Hell (2001),

Eflatun Sufleler (2002),

Rimbaud’ya Akıl Notları (2004),

Ortadoğa Hapishanesi (seçme yazılar, 2004),

Burç Hikâyeleri (2005).

Hikâye:

Dedem Beni Korkuttu Hikâyeleri (1992),

İkizler Burcu Hikâyeleri (1993),

Belden Aşağı Aşk Hikâyeleri (1996),

The Kırmızı Başlıklı İstasyon Şefi (1996),

Alp Ağrısı (2000),

Balık Burcu Hikâyeleri (2000).

Günce:

Cangüncem 1984-1993 (1996).

Roman:

Flu’es (1998),

Zatülcenp (2000).

Derleme:

Aşk Şiirleri Kolonisi (2003).

Küçük İskender Kitapları - Eserleri

  • Karanlıkta Herkes Biraz Zencidir
  • Bu Defa Çok Fena
  • Periler Ölürken Özür Diler
  • Balık Burcu Hikayeleri
  • Eflatun Sufleler
  • Ali

  • Kanlı Lağım Fareleri'nden Küçük İskender'e
  • 666
  • Bir Delinin Ot Defteri
  • Can Güncem
  • Yirmi5april
  • Elli Belirsiz
  • İskender'i Ben Öldürmedim

  • Sarı Şey
  • Bir Daha Bana Benzeme Angel
  • Belden Aşağı Aşk Hikayeleri
  • Kahramanlar Ölü Doğar
  • Gözlerim Sığmıyor Yüzüme
  • The God Jr
  • Hasta Hayat Depoları

  • Lezzetli Tümörler Lokantası
  • Lucifer'in Bisikleti
  • Underground Otopark
  • Bir Yaratığın Akıl Almaz Ahlaksız Maceraları
  • Siyah Beyaz Denizatları
  • Galileo'nun Pergeli
  • Zatülcenp

  • İt Cazı
  • Ağır Abiler Orkestrası
  • Burç Hikayeleri
  • Cin Kontrol Noktası
  • Rahibinden Satılık Kilise
  • Teklifsiz Serseri
  • Medusa'nın Makası

  • Papağana Silah Çekme!
  • Çok Ayıp Bir Şey Mutluluk
  • Cehenneme Gitme Yöntemleri
  • Ölü Evinde Seks Partisi
  • Rimbaud'ya Akıl Notları
  • Erotika
  • Alp Krizi

  • The Kırmızı Başlıklı İstasyon Şefi
  • İkizler Burcu Hikayeleri
  • Aşk Şiirleri Kolonisi
  • Bir Nedeni Yok Yalnızca Öptüm
  • Necronomicon
  • Mayıs Giremez
  • Flu'es

  • Waliz Bir
  • Her Şey Ayrı Yazılır
  • Bahname
  • Güzel Annemin Hayal Gücü
  • Ortadoğa Hapishanesi
  • Ölen Sevgilimin Şiir Defteri
  • Bir Çift Siyah Deri Eldiven

  • Dicle İle Fırat
  • Pop H'art
  • İkinci Waliz
  • Insectisid
  • İpucu Bırakma Sanatı
  • Ciddiye Alındığım Kara Parçaları
  • Gözyaşlarım Nal Sesleri

  • Suzidilara
  • Türkçe Sözlü Hafif Mavi
  • Kırık Kadeh Sineması İftiharla Sunar
  • Şiirlideğnek
  • Eski Kral Deposu
  • Arkadaşlar İçin İntihar Vakti
  • Dedem Beni Korkuttu Hikayeleri

  • Klarnet
  • Made İn Hell
  • Şifalı Rehabilitasyon Ortamı
  • Ruhdaki Peri
  • Çürük Et Deposu
  • Rimbaud'ya Akıl Notları
  • Dedem Beni Korkuttu Hikayeleri

Küçük İskender Alıntıları - Sözleri

  • beni annemin yanına gömme sakın (Kahramanlar Ölü Doğar)
  • içimde bir sıkıntı gibi cinayet içimde bir sıkıntı gibi telaş içimde felaket gibi bir merak hislerimin uzağına düştüm, şimdi çok üzgünüm şimdi çocukluğumun uzağına da düştüm daha da düşersem diye korktum seni birkaç saniye düşünürsem ay kıvrılırsa diye kan kıvranırsa diye can sıçrarsa ölürken bir yerlere daha da ölürsem diye korktum seni birkaç saniye düşünürsem sessem, sersem bir heceysem eğer seni bir kelime edersem diye korktum seni kötü bir cümlede kullanırsam adını söylerken takılırsam, yanlış telaffuz edersem böyle bir günah işlersem tanrı affeder diye korktum (Bir Daha Bana Benzeme Angel)
  • 'Bir gün buluşacağız seninle o koskoca bir pastaneye benzeyen şehirde! Kremalar içinde ağlayarak öpeceğim seni kaşlarının arasından dudaklarını en çok dudaklarını özledim: Görmeyeli epey büyümüşlerdir! Üstteki serseriydi biraz, şimdi gönüllüdür belki birine Alttaki okumak isterdi, dilimde yayınlanan aşk tefrikalarını! Bir gün buluşacağız seninle o koskoca bir pastaneye benzeyen şehirde! Pandispanya kokacak coşkuyla, hasretle kucaklaşmamız! Canım! Canım benim! Hazırla kendini! (Klarnet)
  • Dünya, tanrının intihar girişimidir. (İkinci Waliz)
  • 'Yalnızlıktan hoşlanan ya vahşi bir hayvandır ya da Tanrı' (Eflatun Sufleler)
  • Otuz yıllık ömrümde ilk kez düşledim ölümü.. (Periler Ölürken Özür Diler)

  • Aklımdasın diyen balıklar, ömrümsün diyen kelebekler gördüm.. (Periler Ölürken Özür Diler)
  • "Kanayan yüzlerle çevrili bir gezegende, rüzgâra karışan bellek tozlarımızla, erdemlerimizle, ideallerimizle ayaktayız." (Karanlıkta Herkes Biraz Zencidir)
  • Oy birliğiyle yalnızız. (Periler Ölürken Özür Diler)
  • sonra da sonra da sıçtık aşkın içine! (İpucu Bırakma Sanatı)
  • Senin burcun değişmiş. Eskiden bir balık gibi davranır­dın. Şimdi akrep gibisin. (Insectisid)
  • Sebebe gel! Kimsenin konuşmadığı bir unutulmuş lisan gibi diril etimde ve devlet ol sertleşen renklerimde. Hicvet! Ulaşılmazdaki sivri hayvanlarla konuş adımı; ve bereketli bir ölüm ol gecenin Kur'an'a el bastığı şizofrenilerde. yeniden ateşe at alevimi! (Klarnet)
  • ama senin gözlerinden büyük, gözlerinden iyi ne vardı ki başka inanmak, tapinmak, kollamak dostunu ve yaranmak aşka! Diklenmek sevdakirana! yaralı bir hayvanın intiharı sayılmaz mi uzaklara bakmak yuh be oysa bize! sesimize katlanabilir mi su, gök, toprak?! seni orda, mezarında, börtü böcekle yalnız bırakmak! delikanlılık mi bu ha, delikanlılık mı.. Karanlık mı, soğuk mu yüreğin örneğin, ben, sen, bize benzeyenler! kim gezer ha, söyle, kim gezer bu havada ölü saçlarında?! ben gezerim! kim dinler mizikandan çıkan iniltileri kim - ki ben dinlerim! o iniltileri -ki, atardamarlarımla, toplardamarlarımla tek kapıya gele atan hayatımla selamlarım sensizliği remzi! tanışamadık, alışamadık sanki birbirimize.. sonra abi bir sabah serinliğinde tam serinliğinde öpüvermek onu alnından bir ürkek tavşanı kovalamak onun musalla taşındaki çıplak vücudunda ve tavşanı kurumuş bir havuz ağzın kenarında tir tir titrerken yakalamak deymek.. ona deymek... ona, yağmura sudan şeyler söylermişcesine deymek.. abicim, şeker abicim şöyle bir duygudur ki.. anlatamam anlatılmazı anlatmak zorunda olmam demek! (Cehenneme Gitme Yöntemleri)

  • beni sen aşk şairi yaptın buram buram (Bu Defa Çok Fena)
  • Neden Türkiye'de yeraltı sineması, edebiyatı, tiyatrosu, müziği kendi üyelerini yaratamamıştır? Çünkü biz yalınayaklıktan hep korkmuş, çünkü biz hep temiz çorapla gizlemeyi öğrenmişizdir kirli ayaklarımızı. (İkizler Burcu Hikayeleri)
  • Nisana bir şey olsa hemen mayıstan biliyorlar. (Dedem Beni Korkuttu Hikayeleri)
  • İntihar, hayallerin bana borcudur.. (Periler Ölürken Özür Diler)
  • beni unut, öyle utandır! beğendin mi? önemser misin; beni unut, seni özlerim! mektup yazarım, yollamam! sen iyisin. güzel...Allah kahretsin. Allah her şeyi kahretsin. biz dahil! aynalar patlamıştı; yüzüme fışkırtmıştı. işeyen sarhoşun önüne diz çöküyorum; tenimde sade sidik ışıltısı: ağlıyorum. beni unut... (Bir Yaratığın Akıl Almaz Ahlaksız Maceraları)
  • Aynaya bakarken, yalnızca bana baktığını unutma! (Bir Çift Siyah Deri Eldiven)
  • islamiyetten önce Kabe'de duran üç puttan biri oydu, biri ben. öbürkünden arada bir şifreli mektuplar alırdık. mektuplara gülerdik biz. mektuplara gülmekle geçerdi vaktimiz. mutluyduk. cahildik ve bununla mutluyduk. (Insectisid)