Kitap Künyesi

Yazar: Onur Ünlü (Ah Muhsin Ünlü)

Yayın Evi: Doğan Kitap

İSBN: 9786050965551

Sayfa Sayısı: 264

Kız Çocuğu Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Bir intikam hikâyesi…

“Peter’le el ele tutuşmuş, Kadife Sokak’ın biradan ve kahkahadan mürekkep şehvetli curcunasını yel gibi yarıp geçerek, ikindi vaktinin kalbine doğru çılgınlar gibi koşuyoruz. Ceplerimiz tıka basa altın paralarla, yorgun damatların, gerdeğin ertesi günü bir umut bozdurduğu, on dört ayar ince bileziklerle dolu. Barlar sokağının çakırkeyif yarı bakire genç kızları, bana gıptayla bakıyorlar. Hangi genç kız Kadıköy sokaklarında bir doksan boyunda bir zenciyle el ele koşmak istemez ki! Ama benim umurumda değil. Ben sadece on altı yaşındayım ve benden bir yaş büyük sevgilimle otuz bin euro’yu toparlamak için altı günümüz kaldı.”

Onur Ünlü’nün ilk romanı doludizgin, vurucu ve tavizsiz.

Kız Çocuğu Alıntıları - Sözleri

  • Bir kere düşmeye başlayıp bir yere tutunamazsanız, düşmenin kendisi bilinçli tercihinize dönüşür. Bu bilinç durumu, sizde sevinçli bir yaşama biçimi haline gelir ve bir süre sonra da düşmenin bizzat kendisi olursunuz.
  • Ölmekle yaşamak arasında bir fark kalmadığında, etikle ontoloji arasındaki bağ, önce şiddetle zedelenir, sonra da kopar. Yoksa mezarların üzerine çiçek ekilmesini nasıl açıklayabilirdik?
  • Çünkü biliyorum ki, toplum sizi onaylamaya başladığı an, vasatın sınırına inmişsiniz demektir.
  • Herkes kendi acısını anlamlandırmakla mükellef. Gerçekte kimse kimsenin acısıyla ilgilenmiyor, çünkü anlamıyorlar. Anlamadıkları için hissetmiyorlar, hissetmedikleri için anlamaya çalışmıyorlar. Üçüncü sınıf bir epimenides paradoksu.
  • Ülkemin geleceğe umutla bakan çalışkan insanları, televizyonlarının karşısındaki sonsuz intiharlarına yetişmek için koşuşturuyorlar.
  • “Bir kere düşmeye başlayıp bir yere tutunamazsanız, düşmenin kendisi bilinçli tercihimize dönüşür. Bu bilinç durumu, sizde sevinçli bir yaşama biçimi haline gelir ve bir süre sonra da düşmenin bizzat kendisi olursunuz. Artık düşmüyor, dünyaya düşmekle meydan okuyorsunuzdur.”
  • Bütün hayatımız boyunca günün birinde ölmek için yaşadıktan sonra ölmemiz, ironinin tarifi gibi bir şey.
  • Cehennemin en korkunç yeri, sanıldığı gibi en dibi değil, en kalabalık yeridir.
  • Vlademir Lenin, çok sevdiği halde, hayatının bir noktasında klasik müzik dinlemeyi bırakmıştı. Çünkü müziğin kalbini yumuşattığını düşünüyordu. Oysa bir devrimci, yumuşak kalpli olamazdı.
  • Bir kere düşmeye başlayıp bir yere tutunamazsanız, düşmenin kendisi bilinçli tercihlerinize dönüşür. Bu bilinç durumu, sizde sevinçli bir yaşama biçimi haline gelir ve bir süre sonra da düşmenin bizzat kendisi olursunuz.
  • Annemin yüzünün aldığı hali anlatacak herhangi bir kelimenin bulunduğu bir sözlüğe sahip olmak için, okuduğum binlerce kitabı yakmaya ve kendimi sonsuz bir unutuşa terk etmeye hazırdım.
  • Bir fincan kahve içmişim ya da kendimi bir psikayatri kliniğinin balkonuna asıvermişim, kimin umrunda!
  • Bir insanı sırtından izlemek her zaman merhameti tetikler. Fakat zihinsel olarak çökmüş bir insanı sırtından izlemek, muhayyilenizi harekete geçirir. Merhametin içine merak da katılır.
  • Bir kere düşmeye başlayıp bir yere tutunamazsanız, düşmenin kendisi bilinçli tercihinize dönüşür. Bu bilinç durumu, sizde sevinçli bir yaşama biçimi haline gelir ve bir süre sonra da düşmenin bizzat kendisi olursunuz. Artık düşmüyor, dünyaya düşmekle meydan okuyorsunuzdur.
  • İnsan, felakelere meftun bir hayvandır. Çünkü felaketler, hayata karşı hiçbir iradi gücümüz olmadığı hakikatiyle bizi yüzleştirerek üzerimizden nefsimizin baskını alır.

Kız Çocuğu İncelemesi - Şahsi Yorumlar

insanı insan yapan, kaygıdan kahrolmaktır!: Büyük bir hevesle okumayı beklediğim bir kitaptı. Onun Ünlü’nün kafasını çok sevdiğimden, yazı dilini olağanüstü bulduğumdan ötürü. Filmlerinden zaten bahsetmeyeceğim fakat filmleri ayrı, yazdıkları çok ayrı. Sanırım beklediğim gibi büyük bir etki bırakmadı bende. Dili hâlâ olağanüstü fakat aynı şeyi anlamamışızdır diye ısrarla defayen önümüze koyarak ilerlemesi bana biraz sıkıcı geldi. Keza tecevüz kelimesini çok sık kullandığı için artık normal bir şeyden bahsediyormuş hissi uyandırıyor baştan sona. Konusuna gelince; etrafımızda olan biten her şeyi sarsıcı bir şekilde ele almış ve yokmuş gibi davranılan, görmezden gelinen gerçekleri can acıtıcı bir şekilde ortaya koymuş. Sokaktakilerin “kızçocuğu” diye adlandırdığı Ayşe’nin sarsıcı ve aslında çokça yaşanılan, gördüğümüz, duyduğumuz, bildiğimiz korkunç gerçeklerle dolu hayat hikayesini konu alıyor. Çok genç yaşında bu kadar kötülüğe maruz kalıp yine de yaşamayı seçen bir kadının öyküsünü okuyoruz. Etrafında “normal” -kime göre¿- diye nitelendirebileceğimiz kimse olmamasına rağmen Ayşe drama bağlamadan (hatta kitapta hiçbir duyguya yer yok) hayatını yaşamaya devam ediyor (yahut yaşamak için direniyor) . Kitap içeriği bakımından kimilerine göre rahatsız edici olabilir. Zira, içinde uyuşturucu, seks, eşcinsel ilişki, dinî açıdan sorgulamalar (ve sorgulamaya teşvik ) gibi öğeler bulunuyor. Ve tabii ki en eğlenceli yanlarından biri -çokça sevdiğimiz- göndermeler. Okunmayacak bir kitap elbette değil; beklentinizi büyük tutmadığınız sürece.. (Yağmur)

Bazı adamların kafasını severim. Onur Ünlü'de onlardan biri. Çektiği filmler ayrı, yazdıkları ayrıdır benim için. O yüzden kitabı hemen alıp okumak istedim. Kitap bitince yorumum ne mi oldu? Koca bir hiç. İntikam hikayesi denilen kitapta, alınan intikam 2 sayfayla anlatılmış. 260 sayfasında intikamın nedenini anlamamışız gibi yüzlerce kez tekrarlanıyor. Kitapta o kadar çok tekrar vardı ki içimde anladım, anladım, anladım nidaları boy gösterdi. Benzetmeler çok sağlam ancak başlarda hoşuma gitmiş olsada bir süre sonra baymaya başladı beni. Hikâyenin içine o kadar benzetme girince ister istemez hikayeden kopmalar oluyor. Hatta benzetme yapmak uğruna 1 paragraf 1 cümle olarak karşımıza çıkabiliyor. Hatta bazı bölümler zaten rahatsız ediciyken (normalde kolay kolay okuduklarımdan rahatsız olmam) tekrar tekrar okumak beni baya zorladı. Onur Ünlü'nün (yada kitaptaki karakterin) Allah ve dinlerle ilgili kafası benden bile karışık. Eh işin içine birde bilim girince çılgınca bir hale geliyor karışıklık. Bir intikam hikayesinde ne alaka demeyin, hepimizin yaptığını yapıyor aslında. Başımıza kötü bir şey gelince Allah'ı sorgulamaya başlıyoruz. Varsa başıma neden kötülük geliyor diye. İşte sevgili karakterimiz Ayşe bunu engin bilgilerine dayanarak sürekli yapıyor. Kitapta tecavüz kelimesi bol bol karşımıza çıkıyor.Başta huzursuz etsede malesef o kadar çok tekrarlanıyor ki sanki normal bir şeymiş izlenimi uyandırmaya başlıyor. Sanırım kitapta en sevmediğim kısım buydu. Kötü olan bir şey normal izlenimini uyandırmaya çalışmak... Onur Ünlü kitabın bir bölümünde: "...bir banka oturup hepimizi her şeyden kurtaracak olan büyük İstanbul depremini bekleyerek hayaller kurmak, yapılacak en iyi şey oluyor." cümlesiyle karşımıza çıkıyor. Eh okuyucu olarak sormadan edemiyorum, 5.8 büyüklüğündeki depremde ne kadar korkmuştur yazarımız. Kitapta anlatılacak çok fazla konu var ancak spoiler vermemek için benden bu kadar. İtiraf: kitap beni hüsrana uğrattı. Belki Onur Ünlü olduğu için çok fazla beklentiye girdim. Siz okumadan beklentiye girmeyin belki o zaman kitabı sevebilirsiniz. (Cheshire Cat)

Sarsıcı, aykırı, kibirli, can acıtıcı, şaşırtıcı aynı zamanda hep gözümüzün önünde olan can kesiklerini içimize batıracak kadar cesur bir kitap Kızçocuğu. Hiperaktif kurgusu bazı okuyucularca eleştirilebilir fakat bana göre bu kitaba böyle kurgu yazılır! Bu kitap baş döndürür, can sıkar, "Ne pis bir dünyada yaşıyoruz be!" hissini yaşatır. Romantik mi, hayır. Arabesk mi, asla. Etrafımızı çepeçevre sarmış her şeyle ilgili bu kitap. Aslında bizlerle ilgili, gerçeklerle ilgili. Yokmuş gibi davranılan, böyle davranıldıkça içimize daha çok giren o yıkıcı gerçeklerle ilgili. Böyle yazdığıma bakıp kitabın karamsar, lirik, ağlak bir kitap olduğunu sanmayın. Bu bir Onur Ünlü kitabı; yani mizahın yılan misali kıvrıldığı cümlelerle dolu ve zeki. Anlayana. (Çağla Özden)

Kitabın Yazarı Onur Ünlü (Ah Muhsin Ünlü) Kimdir?

Ah Muhsin Ünlü, 1973 yılında İzmit'te doğdu. Altı yaşından itibaren yirmi üç yıl boyunca öğrenci olarak yaşadı. Öğrencilikle ilişiğinin kesilmesinin ardından fotoroman yönetmenliği, düğün müzisyenliği ve ticarî yazarlık yaptı.

22 Haziran 1993 günü akşamı, saat altıya çeyrek kala başladığı şiir çalışmalarına, 4 Eylül 1998 sabahı on biri yirmi geçe son verdi.

Kendisi tekrar şiire başlamak için uygun koşulların oluşmasını ummak istiyor.

Onur Ünlü (Ah Muhsin Ünlü) Kitapları - Eserleri

  • Gidiyorum Bu
  • Kız Çocuğu
  • Hesabım Var

Onur Ünlü (Ah Muhsin Ünlü) Alıntıları - Sözleri

  • Âşık olduysan, şiire düşerdin. (Hesabım Var)
  • Bir buz kümbetine çarptım devrildim diye güleceğim tutuyor. Oysa gülünecek nesi var bunun? (Gidiyorum Bu)
  • ayakkabılarını kapımın önünde görmeyi istiyorum! çünkü bu, seni seviyorum içine nal salmak demektir. (Gidiyorum Bu)
  • Biz neye benziyorsak hayatımız da ona benzer. (Hesabım Var)
  • Ölmekle yaşamak arasında bir fark kalmadığında, etikle ontoloji arasındaki bağ, önce şiddetle zedelenir, sonra da kopar. Yoksa mezarların üzerine çiçek ekilmesini nasıl açıklayabilirdik? (Kız Çocuğu)
  • İnsan, felakelere meftun bir hayvandır. Çünkü felaketler, hayata karşı hiçbir iradi gücümüz olmadığı hakikatiyle bizi yüzleştirerek üzerimizden nefsimizin baskını alır. (Kız Çocuğu)

  • Bir insanı sırtından izlemek her zaman merhameti tetikler. Fakat zihinsel olarak çökmüş bir insanı sırtından izlemek, muhayyilenizi harekete geçirir. Merhametin içine merak da katılır. (Kız Çocuğu)
  • Kavmin yanlış tufanlardan geçip duruyor, gözlerime baka baka ağlayıp, aşk diyorsun, aşk. (Gidiyorum Bu)
  • Bir kere düşmeye başlayıp bir yere tutunamazsanız, düşmenin kendisi bilinçli tercihinize dönüşür. Bu bilinç durumu, sizde sevinçli bir yaşama biçimi haline gelir ve bir süre sonra da düşmenin bizzat kendisi olursunuz. (Kız Çocuğu)
  • Oğlum sen ne biçim âşıksın? Âşık adam bu kadar soru sorar mı lan? Bırakır kendini, ne olacaksa olur... (Hesabım Var)
  • Herkes kendi acısını anlamlandırmakla mükellef. Gerçekte kimse kimsenin acısıyla ilgilenmiyor, çünkü anlamıyorlar. Anlamadıkları için hissetmiyorlar, hissetmedikleri için anlamaya çalışmıyorlar. Üçüncü sınıf bir epimenides paradoksu. (Kız Çocuğu)
  • Ülkemin geleceğe umutla bakan çalışkan insanları, televizyonlarının karşısındaki sonsuz intiharlarına yetişmek için koşuşturuyorlar. (Kız Çocuğu)
  • ”hayatın inandırıcı olmak gibi bir zorunluluğu yoktur komiserim. hayatta bir şeyler olur, ister inanırsın, ister inanmazsın...” (Hesabım Var)

  • Her şey için çok geç ve birçok şey için fazla erken (Hesabım Var)
  • "Cayır cayır bir cennet yangını düşünün Binbaşım. Hurilerin saçları tutuşmuş, çığlıklar atarak koşuşturuyorlar. Müminlere vaad edilmiş şarap ırmakları iğrenç kokular saçarak fokur fokur kaynıyor. Pırıl pırıl altından yapılmış köşkler, zift gibi erimiş, akmış. Cennet halkı, kara sinekler gibi yapışmış kara ziftin üstüne, çaresizce çırpınıyor. Düşün ki ne Allah söndürebiliyor cennetteki yangını, ne Peygamber, ne Ali. Yüreğim işte o lanetlenmiş cennet gibi yanıyor Binbaşım..." (Hesabım Var)
  • Ellerini el olarak tutmak istiyor ellerim (Gidiyorum Bu)
  • Bütün hayatımız boyunca günün birinde ölmek için yaşadıktan sonra ölmemiz, ironinin tarifi gibi bir şey. (Kız Çocuğu)
  • Çünkü biliyorum ki, toplum sizi onaylamaya başladığı an, vasatın sınırına inmişsiniz demektir. (Kız Çocuğu)
  • "Şiirden anlayan bir kadını, öyle alelâde bir şekilde sevemezsiniz." (Gidiyorum Bu)
  • Sence insan sevmekten öldürür mü? (Hesabım Var)