Kitap Künyesi
Yazar: Erich Kastner
Çevirmen: Serap Sezgin
Yayın Evi: Can Çocuk Yayınları
İSBN: 9789755100920
Sayfa Sayısı: 176
Küçük Hafiyeler Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Emil ve arkadaşlarının serüvenlerini
tek solukta okuyacaksınız.
Melon şapkalı kötü bir adam, küçük Emil'in parasını çalar. Emil'le arkadaşları da bir dedektif çetesi kurarak hırsızın ardına düşerler.
"Küçük Hafiyeler"i birbirinden heyecanlı serüvenler beklemektedir. Elinizden düşüremeyeceğiniz bir kitap...
Küçük Hafiyeler Alıntıları - Sözleri
- “ Ağlamak insanca bir duygudur. Erkekler de ağlar.”
- "Bizim zamanımızda herkes daha saygılıydı," diye devam etti kadın. Bu sözleri Emil her zaman duyardı, onun için kadının söylediklerinin üstünde durmadı bile. Bazı insanların huyu böyleydi herhalde. Sanki suç içinde yaşadıkları zamandaymış gibi, nedense hep eski günlerin daha güzel, daha iyi olduğunu söylerlerdi. Onlara göre hava bile daha temizdi eski günlerde. Onlara tümüyle inanmanız beklenemez tabi ki! Dedikleri tümüyle yalan değildir, ama gerçek payıda çok azdır. Böyle insanlar ellerinde bulunanlarla yetinmeyi, mutlu olmayı öğrenememiş kimselerdir genellikle.
- ...Birden, kendini çok yalniz ve ufak hissetti Emil. Bu koskocaman, kalabalık ve uğultulu kentte minicik bir noktaydı sanki. Kimse onunla ilgilenmiyordu. Neden parasız olduğu, nereye gidiyor olduğunu bile bilmeyişi umurlarında değidi. O anda Berlin'de tam 4 milyon insan yaşıyordu ve içlerinden biri bile Emil Tişbayn'a aldırmıyordu. Büyük kentler böyledir işte. Kimse kimsenin sorunuyla ilgilenmez. Çünkü vakitleri ve sabırları yoktur. Sorunlarınızı anlatsanız bile, incelik olsun diye dinler görünür ve yalnızca çok üzüldüklerini söylerler. Oysa o anda içlerinden "Bana ne senin sıkıntılarından? Benim kendime yetecek kadar derdim var zaten" diyorlardır çoğunlukla.
Küçük Hafiyeler İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Kitabı, dönemi açısından(1929) önemli ve öncelikli kılan çocuk gerçekliğini ele alan ilk roman oluşu ile öncü bir romandır. Romanda sigara ve içkiden bir hayli bahsetmiş. Bir çocuk kitabında bunlar çok rahatsız etti beni. O dönemin Almanya sını bilip kıyaslamak lazım ama çocuklarda heves ilgi oluşturabileceği için bu yazıyı çocuklara okuturken dikkatli olmak, açıklamalarda bulunmak gerek. Çocuğunuzda heves oluşacağını düşünüyorsanız buraları önceden karalayabilirsiniz. Tabi kitap sizinse. Onun haricinde kitabın verdiği çok güzel mesajlar var. Okumaya başladığınızda eğlenceli bir süreç sizi içine çekiyor. Bu kitapla kurduğunuz iletişim kolaylaştırır. Dönemin sosyolojik gerçekliğine de tanıklık yapan bu romanda çocuk dünyası, o dönemin çocuk gerçekliğinden yola çıkarak vurgulanırken, onun (çocuğun) ilk kez bir romanda özneleşmesine imkân verir. Kaestner, bu romanında dönemin (2. Dünya Savaşı sonrası) çocuklarının hangi sorunlarla karşılaştığını, kendi yalnızlıklarının üstesinden gelmek için kendi aralarında nasıl örgütlendiğini ve bunun sokak çetelerinin (grupların) oluşmasına neden olduğunu, ama bu grupların dayanışma için, kendi aralarında destek ve paylaşım için, birbirlerini korumak için oluşturulduğunu anlatır. Bizde dönemsel olarak bu tür bir yaklaşımı Kemalettin Tuğcu’nun Köprü Altı Çocukları’nda görürüz. Ama Tuğcu olaylara duygusal yaklaşır ve gerçeklikten zaman zaman vazgeçer. Metin çocukları anlatırken olay örgüsünden yola çıkarak yetişkinlere de seslenir. Aslında doğrudan bir seslenme değildir bu. Böyle yaparak yazar kendini çocukların yanında gösterir ve onların gerçekliğini anladığını ve yetişkinlerin de anlamasının gerekli olduğunu onlarla paylaşır. Çocuklar, gerçeği anlayacak kadar yetenekli ve onu ortaya çıkaracak kadar becerikli ve güçlüdürler. Romanı ilginç kılan bir diğer özellik de erkek çocuklarla eşit bir yetenek ve zekâsıyla betimlenen ve ilk kez bu şekilde romana giren kız karakterle karşılaşırız. Bu, çocuk edebiyatında eşitlikçi yaklaşımın öncülüğünü yapması nedeniyle devrim niteliği taşıyan bir tavırdır. Kahramanımız kız çocuk, güzel olmasına güzeldir ama aynı zamanda çok akıllı, cesur ve erkeklerden hiç de aşağı kalan bir yanı yoktur. Kadın özellikleriyle vardır ve eşit görünümde betimlenmiştir. Toparlarsak kitap bir çocuğun çocukluğunu tanımlayan gerçekçi bir romandır. Bu bağlamda yayımlanan ilk kitap olmasıyla çocuk edebiyatı tarihinde önemli ve öncü bir yeri vardır. 20. yüzyılın ilk yarısında yaşanan bir olayın tanıklığıdır roman. Romanın akışına bakarsak, Emil, sınıfının en iyisidir, çalışkan ve hırslıdır. Neustadt isimli küçük bir kasabada annesiyle birlikte yaşar. Babası beş yaşındayken ölmüştür. Annesi kuaförlük yaparak evin geçimini sağlamaktadır ve Emil de fırsat bulduğu her zaman annesine hem işinde hem de evde yardımcı olmak için elinden geleni yapmaktadır. Emil, çalışkan olmasına çalışkandır; ama o, aynı zamanda bir çocuktur ve zaman zaman diğer çocuklar gibi macera yaşamak onun da hoşuna gider. Bir keresinde meydanda bulunan Büyük Dük Karl anıtına gidip düke şapka takıp yüzüne bıyık ve kırmızı burun çizerler. Bunu Emil üstlenmiştir. Ancak Emil bunları yaparken Polis Yeschke gelmiş, polisi gören arkadaşları kaçmış ama Emil yakalanmıştır. Emil yalnız bırakılmış olmasına rağmen arkadaşlarını ele vermez.(rüyasında) Okul biter ve tatil başlar. Annesi Emil’i Berlin’de yaşayan teyzesinin yanına göndermeye karar verir. Orada büyükannesi ve çok sevdiği kuzeni Poni de vardır. Annesi büyükanneye vermek üzere Emil’e para verir. Yola çıkarken Emil’e yolda nasıl davranacağını tekrar tekrar anlatır ve dikkatli olması için sürekli uyarır. En önemlisi ona emanet edilen parayı kaybetmemesidir. Sonunda tren yolculuğu ve macera başlar. Birkaç durak sonra Emil’in bulunduğu kompartımana kendisini Bay Grundeis(Grundays) olarak tanıtan bir adam gelir ve bir süre sonra ikisi yalnız kalırlar. Adamın melon şapkası Emil’in dikkatini çeker. Görüntüsü hiç de sempatik değildir ve gizemli hali Emil’i huzursuz eder. Bunun üzerine Emil tuvalete gidip parayı güvenceye almak için ceket yakasından çıkardığı iğneyle iç cebine iğneler. Kompartımana döndüğünde, Bay Grundeis'ın uyuduğunu görür. Yerine oturur ve uyumamak için uzun süre çabalar ama sonunda uykuya yenik düşüp gözlerini kapar. Uykusunda kâbuslar görür. Bir süre sonra uyandığında melon şapkalı adamın yerinde olmadığını fark eder. Ama farkına vardığı başka bir şey daha vardır. Annesinin biriktirmek için büyük emekler sarf ettiği parası yerinde yoktur. Emil bir sonraki durakta trenin durduğunu duyar. Melon şapkalı adamı görmek için pencereden sarkar ve onun peronda yürümekte olduğunu görür. Hemen trenden iner ve adamı takip etmeye başlar. Ama bu arada Berlin tren istasyonunda büyükannesi ve Pony onu karşılamak için beklemektedirler. Emil trenden çıkmaz ve çaresiz eve dönerler. Emil’in annesini aramak için telefonları da yoktur. Emil takip sırasında Gustav adında bir çocukla tanışır. Gustav ilginç bir çocuktur, çünkü cebinde borazan taşır. Emil’den sorunu öğrenen Gustav ona yardım etmeye karar verir. Ardından olaya bir düzine çocuk katılır ve maceranın ikinci aşaması başlar. Uzun süren takibe bu arada yüze yakın çocuk katılmıştır. Hatta bu arada haberleştiği Pony bile bu eyleme katılır. Sonunda hırsız bankada yakalanır. Adam yaptığını inkâr etse de Emil’in çok iyi bir kanıtı vardır: Paradaki iğne delikleri. Emil poliste bütün olanları anlatır ve uzun zamandır aranan hırsızı yakalattığı için de ayrıca 1000 Mark ödül alır. Bu parayla annesine kalın bir ceket ve saç kurutma makinesi almaya karar verir. Olayı öğrenen annesi de Berlin’e gelmiştir ve mutlu sonu hep birlikte kutlarlar. (Bu incelemede istanbul üniversitesi çocuk gelişimi bölümü çocuk edebiyatı notlarımdan yararlandım) (Nurdan Ernur)
Kitapta, Emil, tatilini geçirmek için anneannesine ve teyzesine gitmek üzere yola çıkıyor. Bu, Emil'in yalnız başına çıktığı ilk yolculuktur ve başına gelen bazı olaylarla birlikte hikâye ilerler. . Konu olarak güzel ve heyecanlı bir okumaydı kabul fakat çocuklara uygun olmadığını düşündüğüm çok fazla diyalog/davranış içeriyordu. Ayrıca Poni karakteri üzerinden sürekli cinsiyetçi yorumlar yapılmış. Yani ben pek sevmedim ve öneremiyorum. (Burcu Bal)
Yazarın özellikle de Uçan Sınıf adlı eserini okuduysanız, bu kitap size çok da akıcı gelmeyecektir. Özellikle gelişme bölümünde birtakım olayların beklenenden daha hızlı ilerlemesi, sürükleyiciliği olumsuz etkilese de genel olarak başarılı bir kurgu.. (ᏉᏗᎩ ᏝᏋᎷᎥ ALİKO)
Kitabın Yazarı Erich Kastner Kimdir?
Emil Erich Kästner (d. 23 Şubat 1899, Dresden - ö. 29 Temmuz 1974, Münih) Alman yazar.
I. Dünya Savaşı'na katıldı. Savaştan sonra liseyi bitirdi ve Üniversite de Alman dili, tarih, felsefe ve tiyatro tarihi okudu. Gazetelerde redaktör ve tiyatro eleştirmeni olarak çalıştı. 1933'te iktidardaki nasyonal sosyalistler bütün kitaplarını yaktılar. İki kez Gestapo tarafından tutuklandı ve 1943 yılında yazı yazması yasaklandı. Savaştan sonra tiyatro ve film alanlarında çalıştı. 1966 yılında edebiyat çalışmalarına son verdi. 1974 yılında Münih'te öldü. Yaşamı boyunca yapıtları için pek çok ödül aldı. Çocuklar için yazmış olduğu kitapları bütün dünyada çeşitli dillere çevrildi. Kästner, Alman çocuk edebiyatında yeni bir çığır açmış, çocuk kitaplarını gerçekçi temeller üzerine oturtmuştur.
Erich Kastner Kitapları - Eserleri
- Don Kişot
- Uçan Sınıf
- Hayvanlar Toplantısı
- Çizmeli Kedi
- Küçük Dedektif
- Küçük Hafiyeler
- Bok Yoluna Gitmek
- Palavracı Baron
- Açıkgöz Budalalar
- Kuafördeki Domuz ve Başka Öyküler
- İkizler Neyin Peşinde?
- Soytarının Tuhaf Hikayeleri
- Noktacık ile Anton
- Küçük Adam
- Küçük Hafiyeler
- 35 Mayıs
- Küçük Adam Ve Küçük Hanım
- Ben Küçük Bir Çocukken
- Sevimli İkizler
Erich Kastner Alıntıları - Sözleri
- “ Ağlamak insanca bir duygudur. Erkekler de ağlar.” (Küçük Hafiyeler)
- "Bizim zamanımızda herkes daha saygılıydı," diye devam etti kadın. Bu sözleri Emil her zaman duyardı, onun için kadının söylediklerinin üstünde durmadı bile. Bazı insanların huyu böyleydi herhalde. Sanki suç içinde yaşadıkları zamandaymış gibi, nedense hep eski günlerin daha güzel, daha iyi olduğunu söylerlerdi. Onlara göre hava bile daha temizdi eski günlerde. Onlara tümüyle inanmanız beklenemez tabi ki! Dedikleri tümüyle yalan değildir, ama gerçek payıda çok azdır. Böyle insanlar ellerinde bulunanlarla yetinmeyi, mutlu olmayı öğrenememiş kimselerdir genellikle. (Küçük Hafiyeler)
- Akıllı olduğumuz zamanlarda para kazanmak için yabancı ülkelere gitmek zorunda kalıyorduk. Şimdi budala olduk, para ayağımıza geliyor. (Açıkgöz Budalalar)
- “..yaşamak için ihtiyaç duyulan her şey makineler yardımıyla üretilerek halka bedava verilir. Herkes istediğini alabilir. Çünkü bilindiği üzere toprak da makineler de ihtiyacımızdan fazlasını üretiyorlar.” (35 Mayıs)
- ~ İnsanın günün birinde beşikte yatıp ciyak ciyak ciyaklamasının ve ‘kendi olması’nın hangi rastlantılara bağlı olduğunu düşünsenize! ~ Sahte kahramanlar hayal gücüne sahip olmadıkları için korkmazlar. Hem aptallardır hem de sinirleri yoktur. Gerçek kahramanlar ise korkar ama korkularını aşarlar. ~ Bu kitapta çocuklara, çocukluğumdan bazı kesitler anlatmak istiyorum. Bütün çocukluğumu değil, sadece bazı kesitleri. Yoksa o hiç hoşlanmadığım tuğla gibi ağır kitaplardan biri olurdu bu kitap; oysa çalışma masam tuğla üretim yeri değil. (Ben Küçük Bir Çocukken)
- ...Birden, kendini çok yalniz ve ufak hissetti Emil. Bu koskocaman, kalabalık ve uğultulu kentte minicik bir noktaydı sanki. Kimse onunla ilgilenmiyordu. Neden parasız olduğu, nereye gidiyor olduğunu bile bilmeyişi umurlarında değidi. O anda Berlin'de tam 4 milyon insan yaşıyordu ve içlerinden biri bile Emil Tişbayn'a aldırmıyordu. Büyük kentler böyledir işte. Kimse kimsenin sorunuyla ilgilenmez. Çünkü vakitleri ve sabırları yoktur. Sorunlarınızı anlatsanız bile, incelik olsun diye dinler görünür ve yalnızca çok üzüldüklerini söylerler. Oysa o anda içlerinden "Bana ne senin sıkıntılarından? Benim kendime yetecek kadar derdim var zaten" diyorlardır çoğunlukla. (Küçük Hafiyeler)
- Aslında öğretmen olmalıymışım, sadece çocuklar idealler için gereken olgunluğa sahip. (Bok Yoluna Gitmek)
- Yaşlı kadın bir yandan onu öperken bir yandan da yanağına vuruyordu.. (Küçük Dedektif)
- Hayat zordur. İyi durumda olan insanlar, durumu kötü olan öbür insanlara, fazladan sahip olduklarıyla yardımcı olmak istemezse sonumuz hiç de iyi olmayacak. (Noktacık ile Anton)
- "Bu bir yarım küre," dedi karısına. "Her yerde insanlar çaresizlik ve akılsızlık içindeler. Her hayvan görür bunu. Yalnız bir tanesi bu yoksulluğu ve karışıklığı görmek istemez: Devekuşu! Kafasını kuma gömer! Bak bu da öbür yarım küre. Her yerde yüzyıllardan beri savaş, yokluk, akılsızlık süregelmiştir. Her insan görür bunu. Yalnız bazı insanlar görmek istemezler. Bunlar devletleri yönetenler, konferanslar düzenleyenlerdir ve..." "Biliyorum" dedi karısı, "ve kafalarını kuma gömerler." (Hayvanlar Toplantısı)
- “Herkesin kendine göre birtakım dertleri vardır” dedi Sancho. Ama bu kiminde dirhemledir, kiminde okkayla; bizdeyse kum gibi kaynıyor mübarek. (Don Kişot)
- “İşlenen her suçta, suç sadece o suçu işleyende değildir, suçun işlenmesini engellemeyen de suçludur.” (Uçan Sınıf)
- "Çok korkunçlar!" diye lafa girdi. "Oysa her şey çok güzel olabilir! Balıklar gibi dalıyorlar, bizim gibi yürüyorlar, ördekler gibi süzülüyorlar, dağ keçileri gibi tırmanıyorlar ve kartallar gibi uçuyorlar. Ama bütün bu yeteneklerinin sonucu ne? "Savaşlar!" diye homurdandı Aslan Alois. "Sürekli savaşıyorlar. Devrimler ve grevler yapıyorlar. Her yerde açlık kol geziyor. Yeni hastalıklar da cabası. . (Hayvanlar Toplantısı)
- Son gülen her zaman oydu. (Soytarının Tuhaf Hikayeleri)
- Bir öğretmen kesinlikle değişime açık olmalıdır. Yoksa öğrenciler erkenden yataklarına yatar, derslerini de kasetten dinlerlerdi. (Uçan Sınıf)
- İnsan alışkanlıkları olan bir hayvandır. (Bok Yoluna Gitmek)
- İnsanın kafasını işletebilmesi, bütün erkekçe davranışların, kahramanlıkların temelidir. (Palavracı Baron)
- Boşuna söylememişler. İnsan yedisinde neyse yetmişinde de odur, hatta karakteri büyüdükçe daha da yerleşik bir hal alır. (Soytarının Tuhaf Hikayeleri)
- Yapmacıklık, en büyük kusurdur. (Don Kişot)
- İktisadî başarısızlığın herhangi bir şeyi değiştirmediği bir çağda yaşıyoruz; ekonomi, çöküşü hızlandırabilir ya da geciktirebilir. Yeni bir dünya görüşünün inşa edilmesinin gerektiği ender tarihsel dönüm noktalarından birinde bulunuyoruz, bunun dışında her şey yararsız. Artık, tesirsiz ilaçlarıyla kıtayı ölümüne tedavi eden politik uzmanlar tarafından alaya alınmaya cesaretim kalmadı. Haklı olduğumu biliyorum ama bu, bana bugün itibarıyla yetmiyor. Gülünç bir figüre dönüştüm, aşk ve meslek derslerinden çakmış bir insan adayıyım. (Bok Yoluna Gitmek)
Yorumlar
0 yorum