Kitap Künyesi

Yazar: Necib Mahfuz

Çevirmen: Utku Umut Bulsun

Yayın Evi: Kırmızı Kedi Yayınevi

İSBN: 9786055340513

Sayfa Sayısı: 144

--reklam--

Kuştimur Kahvehanesi Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Yirminci yüzyılın ortalarında, Kahire'nin kalburüstü semtlerinden Abbasiye'de birlikte büyüyen beş arkadaş ve dostluklarına yıllar boyu tanıklık eden, vazgeçilmez buluşma yerleri olan kahvehane.

Geçip giden zamanın anılarıyla ve etraflarını saran, sürekli gelişen bir kentin renkleriyle bezeli bir masal.

Büyük değişimler yaşayan Mısır toplumunda, arkadaşlardan her birinin kendi yolunda akan hayatları, bu kahvehanede sığınılacak güvenli bir liman bulur. Doğuştan iş adamı olan Sadık, babasının arzusunun aksine doktorluğu seçmeyip edebiyat yollarında yürüyen Tahir, zevk insanı Hamada, eylem adamı İsmail ve geri planda kalan beşinci arkadaş: anlatıcı.

Kahvehane buluşma yerleri olsa da aralarındaki bağlar onun ötesine uzanır. Aşkları, evlilikleri, boşanmaları, çocukları, torunları ve kariyerleriyle bu beş arkadaşın birbirinden farklı hayatları, bütün olanlara rağmen değişmeyen bu kahvehanede birleşir. İkinci Dünya Savaşı'ndaki bombardımanlardan 23 Temmuz 1952 darbesine, Özgür Subaylar hareketinden Batı'ya açılan Mısır ekonomisinin 1980'lerde geçirdiği çalkantılara kadar çağdaş Mısır'ın tarihini belirleyen pek çok siyasi ve tarihi olay, Necip Mahfuz'un usta kaleminde kimi başarılarla dolu, kimisi hüsranla yoğrulu bu yaşamların arka planına dönüşüyor.

Necib Mahfuz'un ölümünden önce tamamladığı son roman olan Kuştimur Kahvehanesi, temelleri çocuklukta atılan bir dostluğun zamanın alıp götürdüklerine karşı direnişinin simgesi gibi.

(Tanıtım Bülteninden)

--reklam--

Kuştimur Kahvehanesi Alıntıları - Sözleri

  • Çok fazla hedef koyarsan, en önemlisini ıskalarsın.
  • Hayatı yıllarla ölçemezsin.
  • Sana güvendim, Ah zaman, Ama sen de bana ihanet ettin.
  • Ben kültüre, yaşama ve özgürlüğe aşığım.
  • Hepimiz ölüme sözde boyunu eğiyorduk ama kalbimizde onu belirsiz bir zamana öteliyorduk.
  • Hepimiz ölüme sözde boyun eğiyorduk ama kalbimizde onu belirsiz bir zamana öteliyorduk.
  • "Düşüncenin sınırları yoktur."
  • Kadınlar kalpleriyle düşünürler.
  • Ben kültüre, yaşama ve özgürlüğe âşığım.
  • Mikrofon, kendi düşüncesi dışındaki bütün düşünceleri bizlere ulaştırır.
  • "Aşkın ne olduğunu şimdi öğrendin mi?" "Belki de bir delilik ya da hastalıktır."
  • Kültür ölümcül bir saldırıdır, bizi küfre karşı harekete geçirir.
  • "Memnuniyetsizlik ruhun kanseri gibidir."
  • En kötü sürgün kendi memleketinizde hissettiğinizdir.
  • Bu hayatta benim için kültürden başka bir şey kalmadı.

--reklam--

Kuştimur Kahvehanesi İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Kuştimur Kahvehanesi, herkesin sahip olmak isteyeceği, dostluklarının gücüne imrenerek okuyacağı bir Necib Mahfuz eseri. Diğer bütün kitaplarında olduğu gibi yine Mısır'da yaşanıyor bu beş arkadaşın mükemmel dostluk örneği. Bu sefer Kahire'nin Abbasiye semtindeyiz. İlkokulda tanışmış, toplumun farklı kesimlerine ait beş arkadaşın, Kuştimur isimli Kahvehanede oturup ettiği sohbetlere, yaşantılarına, mutluluklarına, mutsuzluklarına, yıllar geçtikçe değişen dönemlerin hükümetlerine, ekonomi politikalarına dair görüşlerine, konuşmalarına misafirlik ediyoruz. Anlatıcının arkadaşlardan biri olduğu kitap öncelikle arkadaşları ve ailelerini tanıtmayla başlıyor. Sadık Safvan; babası diyanette görevli, dindar, ve zengin olma hırsı ile yanıp tutuşan, aralarında eli yüzü en düzgün kişi. Hamada Yusri; zengin bir ailenin şımarık oğlu ama zenginliği ya da hayatı ciddiye almaması, sadece zevkine düşkün oluşu aralarındaki arkadaşlığı olumsuz anlamda etkilemiyor. Tahir Ubeyd; aristokrat bir ailenin tek erkek çocuğu, babası kendisi gibi doktor olmasını beklediği çocuğunun edebiyatla ilgilenmesine ve istemedikleri bir kadınla evlenmesine mani olamıyor. İsmail Kadri; belki de aralarındaki en talihsiz üye. Erken yaşta babasını kaybedince çok istediği ve başarılı olduğu hukuk fakültesini bırakmak zorunda kalıp geçim derdine düşüyor. Burada ve sonrasında anlatıcı ile ilgili hiçbir bilgiye ulaşamıyoruz maalesef. Bir yerde sadece evli olduğu çıkarımı yapabiliyoruz, o kadar. Kitap içinde eleştirdiğim tek bölüm anlatıcı kısmının, diğer arkadaşlarda olduğu gibi detaylı anlatılmamış olması. Arkadaşların eğitim durumları, aile sorunları, evlilikleri, eşleriyle aralarındaki meseleleri, çocukları hatta torunları, bir süre sonra da hastalıkları çok sevdikleri kahvehanede sohbetlerine konu oluyor, mutluluklarını da mutsuzluklarını da paylaşıyorlar. İlkokulda başlayan dostlukları 90lı yaşlarına, ölüm onları ayırana kadar sürüyor. Dayanışma örneğini son derece basit ama akıcı dille aktaran Necib Mahfuz'un anlattıklarının içine girmek hiç de zor olmuyor. Satır aralarında siyasi mevzulara da yer verme geleneğine Kuştimur Kahvehanesi'nde devam etmiş. Siyasi tarafını, özellikle Vafd partisi ve Said Zaglul hayranlığı açık etmekten çekinmemiş, kendisinin de etkilendiği; El-Manfaluti, El-Akkad, Taha Hüseyin gibi Mısır'ın aydınlanma döneminde, özellikle Mısır gençliğine katkıda bulunmuş edebiyatçıları da anmış. Bir çırpıda okunabilen Kuştimur Kahvehanesi, Necib Mahfuz'un sıradan insanları, etkileyici bir üslupla anlattığı, yılların getirdiği tecrübesini sonuna kadar kullanarak yazdığı son eser. Çok sevdiği Mısır'ını ve kendisinin de ömrünün büyük bölümünün geçtiği kahvehaneleri bizimle buluşturduğu, severek okuttuğu bir kitap olmuş. (Ekin)

Necib Mahfuz'un yazdığı eserleri çok seviyorum. Tanışmam 'Midak Sokağı' adlı eseri ile olmuştu ve beni hem Mısır sokaklarında gezdirmiş hem de Mısır siyasi hayatı hakkında önemli bilgiler vermişti. Bu kitabında da dört arkadaşın 70 yıllık dostluğu ve her birinin ayrı ayrı özel hayatı anlatılıyor. Aynı zamanda arka planda(tüm kitaplarında olduğu gibi) Mısır siyasi tarihi hakkında da bilgiler veriyor. Değişimler, darbeler, hükümetler, insanların bunlara bakış açıları.. Diğer Necib Mahfuz eserlerine göre biraz daha orta şeker kalmış bir eser, bunu da belirtmek isterim ama yazarla tanışmayanlara kitaplarını mutlaka öneriyorum. (Begüm)

Arka planında akan siyasi meseleler ile 70 yıl süren arkadaşlık hikayesi. Hayatları farklı akan 5 arkadaşın Kuştimur Kahvehanesi'nde düzenli buluşmalarıyla neler yaşadıklarına şahit oluyoruz. Akıcı dili, güzel dialoglarıyla kitap çok hızlı okunuyor. Ayrıca duymamış olanlar için Necib Mahfuz 1988 Nobel Edebiyat ödülünü almış bir yazar. Herkese tavsiye eder, iyi okumalar dilerim. (Padme Amidala)

--reklam--

Kuştimur Kahvehanesi PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Necib Mahfuz - Kuştimur Kahvehanesi kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Kuştimur Kahvehanesi PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Necib Mahfuz Kimdir?

Necib Mahfuz, (Arapça: نجيب محفوظ) 1988 Nobel Edebiyat Öülü sahibi Mısırlı yazardır (11 Aralık 1911 - 30 Ağustos 2006). Nobel ödülü kazanan ilk müslüman ve tek Arap yazardır. "Ortadoğu'nun Balzac'ı" olarak tanınır. Hayatı Mahfuz, Kahire'nin Cemaliye bölgesinde 6 çocuklu bir ailenin en küçük çocuğu olarak dünyaya geldi. Bir tüccarın oğlu olan Mahfuz, adını kendisini doğurtan Profesör Necib Paşa Mahfuz'dan aldı. 70 yıllık kariyeri boyunca 34 roman, 350 küsur kısa hikaye yayımladı. Kitaplarının çoğunda, hayatının tamamını geçirdiği ve Nobel ödülünü almak için bile ayrılmadığı Kahire'nin tarihi mahallelerindeki yaşamı; modern ve geleneksel yaşam arasında denge kurmaya çalışan sıradan insanları anlattı; pek çok kitabı Arap filmlerine konu oldu.

Edebiyata olan ilgisi, 1920'lerde Mustafa Lutfi el-Manfuluti'nin makale ve şiirlerini okumasıyla başlanıştı. Abbas Mahmud el-Akkad, Taha Hüseyin, İbrahim el-Mazini, M. Hüseyin Heykel, ilk dönemde kendilerinden en çok etkilendiği yazarlar arasındadır.

Yazı hayatına, 1928'de Selame Musa'nın çıkardığı el-Mecelle el-Cedide dergisinde yayımladığı değini yazıları ve öykülerle başladı. Kahire Üniversitesi'nde felsefe öğrenimi gören Mahfuz'un ilk romanı Abes el-Akdar 1939'da yayımlandı. 1957'de yazdığı Kahire Üçlemesi ile Arap edebiyatının tanınmış bir ismi oldu. Bu üçlemede Kahire'de yaşayan bir ailenin üç kuşağının 1. Dünya Savaşı ve 1952'deki Nasır darbesine kadar olan dönemde yaşadıklarını ve Mısır toplumunun değişimini anlattı.

Değişik kurumlarda çalışan Mahfuz, en son Kültür Bakanlığında müsteşar olarak görev yaptı. 1971'de söz konusu görevinden emekli olmasından sonra, el-Ahram gazetesinde yazar olarak çalışmıştır.

Mısır Devlet Başkanı Enver Sedat'a İsrail ile yaptığı barış antlaşmasında verdiği açık destekten ötürü birçok Arap ülkesinde kitapları yasaklandı. 1988 yılında Nobel Edebiyat Ödülü'nü aldıktan sonra bu yasaklar kalktı.

1989 yılında Mısırlı köktendinci Ömer Abdülrahman tarafından hakkında ölüm fetvası çıkartılan Mahfuz, 1994 yılında Kahire'deki evinin önünde bıçaklı saldırıya uğradı. Saldırıdan yaralı kurtulan Mahfuz, sağ kolundaki sinirler zedelendiği için yazmakta büyük güçlük çekmeye başladıysa da ilerleyen yaşına rağmen edebiyattan kopmadı ve kısa hikayeler yazmaya devam etti.

2006 Temmuz'unda düşerek kafasından yaralandı. 30 Ağustos 2006 günü Kahire'de 95 yaşında vefat etti. Mahfuz, ülser, böbrek ve kalp rahatsızlıklarından mustaripti. 31 Ağustos 2006 günü Kahire'de devlet töreniyle uğurlandı.

--reklam--

Necib Mahfuz Kitapları - Eserleri

  • Midak Sokağı
  • Cebelavi Sokağı'nın Çocukları
  • Miramar
  • Hırsız ve Köpekler
  • Aşk Zamanı
  • Kahire Modern
  • Dilenci
  • Başkanın Öldürüldüğü Gün
  • Karnak Kafe
  • Düğün Evi
  • Kuştimur Kahvehanesi
  • Zamanın Hükmü
  • Saray Gezisi
  • Ezilenler
  • Yağmurda Aşk
  • Şeker Sokağı
  • Şevk Sarayı
  • Zaman ve Mekan
  • Muhterem Efendim
  • İbn Fattume'nin Seyahati
  • Aynalar
  • Nil Üstünde Gevezelik
  • Güz Yılgınlığı
  • Arayış
  • Başlangıç ve Son
  • Han El Halili
  • Nil'in Üç Çocuğu
  • Serap
  • Binbirinci Geceden Sonra
  • Esir Üniforması
  • Bıldırcın ve Sonbahar
  • Ara Sokak
  • The Dreams
  • Akhenaten: Dweller in Truth

--reklam--

Necib Mahfuz Alıntıları - Sözleri

  • Neydi yaşam? İnsanın kendini ölümle karşı karşıya buluncaya kadar istemeyerek oynadığı gelip geçici bir oyun! (Muhterem Efendim)
  • - Sence hayat nedir? - Ruhun maddiyata karşı verdiği savaş. - Peki ölümün bu savaştaki rolü nedir? - Ruhun son zaferidir. (Düğün Evi)
  • Mutluluklar felaketlerin çatlaklarında elmas gibi saklıdır (Midak Sokağı)
  • Hayat çorak bir çöl, o bir vahaydı. (Serap)
  • "Ölümün çok güzel ama habis bir şey olduğunu ; onsuz, hayatın hiçbir değeri olmadığını söyledi." (Aynalar)
  • Düşünmek, hareket etmek, hatta duymak istemiyorum. (Dilenci)
  • "Erkekseniz çıkarsınız!" (Cebelavi Sokağı'nın Çocukları)
  • Ah, ne zehirlidir şüphenin iğnesi! (Ezilenler)
  • "İslamiyet sizin dediğiniz gibiyse, neden yollar yoksullarla ve cahillerle dolup taşıyor?" Üzüntüyle cevapladı: "İslamiyet, bugün camilerde inzivaya çekilmiş, oralardan dışarı çıkamaz olmuştur. " (İbn Fattume'nin Seyahati)
  • Hepimiz ölüme sözde boyun eğiyorduk ama kalbimizde onu belirsiz bir zamana öteliyorduk. (Kuştimur Kahvehanesi)
  • Bizler gizemli yaratıklardık, sırlarını Yaradan'dan başka kimsenin bilmediği ve bilemeyeceği. (Muhterem Efendim)
  • "... kaderimde yaşamam yazılı olan cennetin bütün hazları ve cehennemin ıstırapları onda gizliydi..." (Hırsız ve Köpekler)
  • Düşünmek, anlamak onu ilgilendirmiyordu. Asıl amacı dünkü okuduklarıyla yarın konuşabilmekti.. (Han El Halili)
  • "Sadece acı, aşktan güçlüdür." (Başkanın Öldürüldüğü Gün)
  • Kontrolden çıkmış olan bu çılgınlık hali bir başkaldırıydı, Kahire'nin kendine başkaldırışı! Bu bir intihardı; Kahire'nin düşmanlarına yapmak istediği şeyi kendine yapmasıydı. (Güz Yılgınlığı)
  • "Kadın hayattır; onun varlığında Hakikat, tüm vakarıyla Ölüm ile taçlandırılır." (Muhterem Efendim)
  • "Allah'ım beni haksızlıktan ve ahmaklıktan uzak tut!" (İbn Fattume'nin Seyahati)
  • “Ne kadar çaresiz ve sefil yaratıklarız. Ülkemiz de acınası bir durumda, insanlarımız da.” (Midak Sokağı)
  • Bu hayattaki asıl mücadele gerçeklerle masallar arasında . (Yağmurda Aşk)
  • Beni daha da üzen, hayatımı değiştirmek için bir çıkış yolu bulamamaktı; kurtuluş ihtimali bile yoktu ufukta. (Serap)