Kitap Künyesi
Yazar: Bekir Büyükarkın
Yayın Evi: Ötüken
İSBN: 978-975-437-741-5
Sayfa Sayısı: 421
--reklam--
Kutlu Dağ Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
"Vaktiyle, yıllar önce Türk illerinde, Uygur ülkelerinde bir (Kutlu Dağ) varmış. Kutlu Dağ bir kaya yığını imiş. Türk'ün mutluluğunu, beraberliğini başarısını sağlarmış. Kutlu Dağ sağlam, Kutlu Dağ sert, Kutlu Dağ kolay kolay yıkılmazmış.
Onu yağmurlar, fırtınalar, kavurucu güneş bile eritip parçalayamazmış. Ama çok evvelleri Kutlu Dağ'a gelmeden önceleri, belki de onbinlerce yıl evvel, insanlar, yalnızlık ve korku içinde yaşarlarmış. Yaşama sevinci ve arzusuyla birlikte geleceğe bir şeyler bırakma isteği de doğmuş insanların içinde. Sığınacak bir varlık, bir inanç aramış o insanlar yıllarca."
Selçuklu tarih sahnesinden çekilirken, yeni Kutlu Dağ'ı Söğüt'te bulan Kayı erleri ve bacıları bütün varlıklarıyla bir hedefe kilitlenmişlerdi: "İl"i ve "töre"yi yaşatmak...
Bu roman "Devlet-i ebed müddet" fikrini kuvvetlendiren bir yenilenmeyi, Osman gazi önclüğünde verilen mücadeleyi anlatıyor.
--reklam--
Kutlu Dağ Alıntıları - Sözleri
- Yalnızlık, zaman zaman evlat, eş ve dostlarla bile yok edilemiyordu. İnsanlar kendilerinden koptuğu anda, etraflarında kim olursa olsun, yalnız kalıyorlardı. Geçmişten uzaklaşmak, geçmişi unutmak, hatta inkara kalkışmak bir yönüyle kişinin kendisinden kopuşuydu.
- Cana can gerek! Dervişin gözü yaşlı,benzi sarı,bağrı taşlı olmak gerek. Dövene elsiz,sövene dilsiz,gönüle gönülsüz olmak gerek. Varsa el diyarına, yararaya merhem gerek. Sabır dervişin hakkı, öteye teslim gerek. Değer mi değmez mi, yıkar mı yıkmaz mı, durulur mu durulmaz mı, bilmek gerek.
- - Irmaklar nasıl akarmış öğrendin mi? - "Allah, Allah deyu" der şair. - Aşk neymiş bildin mi? - Ona hoş görünmek, ona yaranmak, onun sevgisini kazanmaktır aşk. - Nasıl dünyaya gelmişsin anladın mı? - Kendini görmek istemiş, kendinden bir parça vermiş bize. - Zafer neymiş? - Nefsini yenmek. - Dost kimmiş? - Kendini tanımak! - Düşman kimmiş? - Kendi nefsimiz! - Mal mülk neymiş? - Ruhtan başka satılan her şey! - Sever misin? - Sabrederim!
- Cana can gerek. Dövene elsiz, sövene dilsiz, gönüle gönülsüz olmak gerek. Varsa el diyarına, yaraya merhem gerek. Değer mi değmez mi, yıkar mı yıkmaz mı, durulur mu durulmaz mı bilmek gerek.
- Bir suçum, bir hatam olursa beni kınayın, beni yargılayın! Aslı budur; bey yönettiğinin üstünde değildir. Bey adil olmak gerektir.
- Şeyh Edebalı tane tane söyledi ve talip eskisine nazaran daha sakin ve daha inançla tekrarladı: "Hırs kapısını bağlayıp cömertlik kapısını açacaksın. Kahır kapısını bağlayıp iyilik kapısını açacaksın. Kin kapısını kapatıp hoşgörülük kapısını açacaksın. Tokluk kapısını bağlayıp riyazet kapısını açacaksın. Halktan ümit kapısını kilitleyip Hak'tan rica kapısını aralayacaksın. Boş laf söyleme kapısını bağlayıp bilgi kapısını açacaksın. Şeytanlık kapısını kapatıp Tanrı'ya inanış kapısını açacaksın..."
- - Moğollar Oğuzları sürerken kılıcımız yok muydu? Yüreksiz miydik? - Vardı! - Neden kaçtık? - Neden mi? - Bulamadın değil mi? Ben söyleyeyim sana; dağılmıştık, birbirimizi tanıyamaz olmuştuk. Törelere, yasalara, bilgiye sırt çevirir olmuştuk, inancımızı yitirmiştik. Kaba kuvvet o vakit ezdi seni. Kendini küçük gördüğün için çiğnedi seni kaba kuvvet. Moğol da başka güçlere omuz silktiği için yıkılacak. Ama sen o gerçeklere saygı duyduğun, onun üstünlüğüne inandığın, onu beslediğin sürece yaşarsın. Şimdi biz burada bu gerçekleri topluyoruz. İnanıyor musun bana Kaya Alp?
- - Oğul dünya nedir? - Bir emanet! Alacaklısı için yaşanır. - Yurt nedir? - Bacası tüten bir ev. - Türk'ü sever misin? - Dal ağacıyla övünür!
- Yeter ki kafanın içindekileri, nereden gelip nereye gittiğini, ve bir de kendini unutma. Ayrıca herkese yol sorma; yanıltırlar, çıkmaza sokarlar, bataklığa gömerler.
- İnanmışlığına, en önemlisi inandığının inanmışlığına saygı göster.
- -Bakın bana, dinleyin beni. Sevgiye inanın. Kötü kişiler sevgi nedir bilmezler; güzelden kaçıp çirkine yönelirler. Şu karşıdaki dağlar çizgi çizgi yarılıp günün ışığında başka türlü gözükürlerse de gecenin karanlığında silinip giderler. Gerçek, karanlıkta kaybolur, tıpkı güzel gibi, tıpkı sevgi gibi.
- Amacı dinlenmek değil, endişelerini yenmek, imanını sessizlik içinde tazelemekti.
- -Tankut Alp, diye tekrarladı. Ağlıyor musun hâlâ? -Hayır. -Ağla istersen. Sabretmek için belki de gerekli bu.
- - Bilin şunu, il gider töre kalır. Devlet, insan ile topraktan meydana gelir. İnsanı yaşat ki, devletin yaşasın. Kağan ise ilden sonra gelir. Töre ile ilini kaptırmazsan yaşarsın.
- -Şunu bilmiş ol ki, ülke idare edenin oğulları ve kardeşleriyle birlikte müşterek malı değildir. Ülke sadece idare edene aittir. Ölünce ondan sonra kim gelirse ülkenin idaresi onun olur. Baban Ertuğrul Gazi böyle yaptı. Sen de böyle yapasın. Ataların vaktiyle yanıldılar. Sağlıklarında devletlerini kardeşleri ve oğulları arasında böldüler. Ve yaşayamadılar, yaşatamadılar.
--reklam--
Kutlu Dağ İncelemesi - Şahsi Yorumlar
"Şimdi, bir ânın hikayesi bitmiş, bir ümidin hikayesi başlamıştı." Ertuğrul Gazi'nin öldüğü gün Söğüt'e gelen ihtiyar bir dervişin etrafında şekillenen bir hikayeyle Osman Gazi'nin "Bey" oluşu anlatılıyor. Benzerlerinde olduğu gibi kahramanlık, töre, ihanet, cesaret, aşk, tasavvuf hikayeyi şekillendiriyor. Türü sevenler için güzel bir roman. (Alp Giray Akkuş)
İlk başlarda Devlet Ana kitabı ile aynı konuyu benzer karakterlerle işlemesi sebebiyle taklit bir kitap mı okuyorum diye düşündüm. Ama konular aynı olsa da hikayenin anlatılış biçimi, kullanılan dil kitapları birbirinden ayırıyor. Son okuduğum kitaplar arasında en akıcı tarihi romandı. Tarihi romanlardaki aşk hikayelerinden hazzetmeyen ben bile Aydoğdu sevdiğine kavuşacak mı diye merak edip durdum. Aralara sıkıştırılan tasavvufi cümleler ise öylesine koyulmuş cümleler değil; devlet ve millet ilişkisine ilişkin ve gerçek aşk beşeri aşk ayrımına dair fikirler barındıran cümlelerdi. Bir tek bazı olayların sonlanış biçimi hoşuma gitmedi, biraz kısa tutulmuş gibi geldi. Osmanlı kuruluş dönemine dair bir kitap okumak isteyenler için Devlet Ana ve Osmancık kitapları ilk akla gelenler ama Kutlu Dağ kitabına da bir göz atın derim. (Fatih)
Kitabı alpryldrm89 kardeşimin tavsiyesi üzerine okudum. Öncelikle kitabın akıcılığına ve olay örgüsünün kopmayışına dikkat çekmek gerekir. Gerek tarihi bilgilere aykırı düşmeksizin anlatılan ana hikaye gerekse karakterlerin hikayeleri okuyanda merak uyandırıyor. Kitap hakikaten hoşuma gitmiş olmasına karşın böylesi kitaplar hakkında naçizane bir tespitim olacak. Böylesi kitaplar tarih öğrenimi açısından salt kaynak olarak kabul edilmemeli ve fakat tarih öğrenmek bakımından merak ve motivasyon kaynağı olarak değerlendirilmelidir. Aksi takdirde günümüzde pek moda olan romantik bir tarihçiliğe sebebiyet verecektir. Diğer yandan kitabı okurken Mustafa Necati Sepetçioğlu'nun anlatım tarzını anımsadım. Sonuç olarak kitabı beğendim ve nasip olursa yazarın diğer kitaplarını da okumak isterim (Ümit)
--reklam--
Kutlu Dağ PDF indirme linki var mı?
--reklam--
Bekir Büyükarkın - Kutlu Dağ kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Kutlu Dağ PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.
Kitabın Yazarı Bekir Büyükarkın Kimdir?
Bekir Büyükarkın, (d. 1921 İstanbul ö. 7 Ağustos 1998) Yazar, şair.
İstanbul Vefa Lisesi'nden 1939 yılında mezun oldu. Daha sonra İstanbul Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi'nden 1942 yılında mezun oldu. Türk Ticaret Bankası'nda devlet memuru ve serbest muhasebeci olarak çalıştı.
Yayımlanmış 2 adet şiir kitabı olmasına karşın; daha çok romanları ve oyunları ile bilinir. "Dökmeci" isimli oyunu CHP'nin tiyatro yarışmasını kazanmıştır(1947).
--reklam--
Bekir Büyükarkın Kitapları - Eserleri
- Kutlu Dağ
- Son Akın
- Bozkırda Sabah
- Tanyeri
- Suların Gölgesinde
- Bir Sel Gibi
- Belki Bir Gün
- Yoldaki Adam
- Gün Batarken
- Gece Yarısı İşgal Altında İstanbul
- Kervansaray
- Tarihten Hikayeler
- Kutlu Dağ
- Cadıların Kırbacı
- Gece Yarısı İşgâl Altında İstanbul
- Bozkırda Sabah
- Gece Yarısı
- Kutludağ
- Yoldaki Adam
- Belki Bir Gün
- Son Akın
- Kervansaray
- Bir Sel Gibi
- Son Akın
- Suların Gölgesinde
--reklam--
Bekir Büyükarkın Alıntıları - Sözleri
- Batan güneş elbet doğar. (Gece Yarısı İşgâl Altında İstanbul)
- "Bey! Sen Alevileri ve Türkmenleri kötü göremezsin! Onları bu milletten ayrı bir parça imiş gibi gösteremezsin. Zaten senin gibi davrananlarla açlık, sefalet ve cahillik böyle ayaklanmalara, böyle ayrılıklara yol açar! Sonu gelmez bunun..." (Tanyeri)
- Aczin yıkılan bir duvar gibi omuzlara çöktüğünü görmek ölümden de beterdi... (Belki Bir Gün)
- Bir kere daha savaştan nefret ettiğini anladı. Kaybolan, ölen insanlar için, yüreği dağlı anne babalar için, çöken devletler, parçalanan vatanlar için savaştan tiksinmekte olduğunu derin derin hissetti. Hâlbuki kendisi savaşın içindeydi; vuruyor, hatta öldürüyordu. Bundan sonra da vuracak, öldürecekti. Bunu ancak kendi vatanı tehlikede olduğu için yapıyordu. Bir de devlete inanma inancı, yasalara duyduğu saygı, belki de emsalinden geri kalmama duygusu kendisini savaş içinde adam öldürmeye sevketmiş olabilirdi. Ayrıca bu davranışta ölmemek için öldürmek de gizliydi.. (Gün Batarken)
- Saadet sık da gelse, ender de uğrasa, uzun müddet insanlarla beraber kalmıyordu. Hakiki saadet, onun geldiği anı görebilmekteydi. (Son Akın)
- Yeter ki kafanın içindekileri, nereden gelip nereye gittiğini, ve bir de kendini unutma. Ayrıca herkese yol sorma; yanıltırlar, çıkmaza sokarlar, bataklığa gömerler. (Kutlu Dağ)
- Eğer, yaralanmasaydım, eğer aylarca kendimi bilmeden yatmasaydım çökeni yakından takip edecektim, hiç değilse hemen duyacaktım. Bu ise beni büsbütün yıkacaktı; insan bir felâketin geleceğini önceden hisseder, hattâ sezebilir. Yine de içindeki bir ümit, bu geleceğin gerçekleşmemesi yönüne doğru iter o insanı. Bu hâl, insanın kendisini avutmasıdır! Ben de öyleydim. Aşı boyalı evde, Musa'ların bahçesinde, Feride'yle konuşurken Darülfünün'da okurken bu korkunç geleceği görüyor, yine de unutmaya çalışıyordum. Yavuz'la, Midilli'ye Türk Bayrakları çekildiği gün, düşüncelerimi ayaklarımın dibinde gördüm. İyiki Tiflis'te yakaladılar bizi; yoksa seninle şurada konuşacak gücüm bile kalmayacaktı. İstanbul'a sadece cesedimi götürürdün. Dinlenmek, hattâ düşünmek imkânını buldum. Şimdi anlıyorum ki, biz yeniden doğmalıyız. (Gün Batarken)
- Hıristiyanlık telâş içindeydi... Avusturya İmparatoru Rudolf’un emriyle, bütün kiliselerde Türklerden intikam alınmasını hatırlatmak ve Allahın yardımını sağlamak için günde üç defa çanlar çalınıyor ve bunun adına (Türk çanı) deniyordu. (Son Akın)
- Tarih 1496 yılının haziran ayı idi. Seneler geçmişti aradan... Kurdoğlunun altı parçalılık filosu Akdenizde ağır ağır seyrediyordu. Artık Müslihittin'in peşinde Rodos'un diğer harp gemileride vardı. Kurdoğlu adı Rodosluların rüyalarına bile girmeye başlamıştı. Kurdoğlu Müslihittini bütün gemiciler tanıyor, kurt başlı forsu etrafa dehşet saçıyordu. (Suların Gölgesinde)
- Hüseyin Bey oturdu. Aklına nereden geldiyse belki de Ahmet'i unutabilmek için: "İttihatçılar vatanlarını severler!" dedi. Sonra ekledi, "Yalnız nasıl sevileceğini bilmezler. Bunun için de tırmalayıp dururlar." (Gün Batarken)
- Her şey faydasızdı, ne yapsalar hakikati değiştiremezlerdi, belki de en iyisi gerçeği daha fazla kurcalamamak, derinliğine inmemekti... (Son Akın)
- Yarın! Acaba dünden daha mı iyi olacaktı? (Son Akın)
- Sonbahar yağmurlarının insana hüzün verdiği zamanlarda ben, daima mazimi hatırlarım. (Cadıların Kırbacı)
- Giden gelmez, gelen bulmazdı. (Yoldaki Adam)
- -Tankut Alp, diye tekrarladı. Ağlıyor musun hâlâ? -Hayır. -Ağla istersen. Sabretmek için belki de gerekli bu. (Kutlu Dağ)
- Ne güzel şey sevmek, sevilmek. Bir arzuyu paylaşmak. İnsana güven verir. İnsana insan olduğunu hatırlatır. En koyu ihtiraslarda bile bir şeyler yapma, yenilenme, yeniden doğma isteği vardır. Çok düşündüm, çok tarttım, anladım ki ben bunlardan uzağım. Nasibimi almamışım, alamamışım... (Gün Batarken)
- _Diyor ki , " Bir kimse herhangi bir huya alışıp, bunu nefsine iyice yerleştirirse ondan ayrılması son derece zor olur .Lakin zor olmak, olamaz demek değildir!" (Tanyeri)
- Şeyh Edebalı tane tane söyledi ve talip eskisine nazaran daha sakin ve daha inançla tekrarladı: "Hırs kapısını bağlayıp cömertlik kapısını açacaksın. Kahır kapısını bağlayıp iyilik kapısını açacaksın. Kin kapısını kapatıp hoşgörülük kapısını açacaksın. Tokluk kapısını bağlayıp riyazet kapısını açacaksın. Halktan ümit kapısını kilitleyip Hak'tan rica kapısını aralayacaksın. Boş laf söyleme kapısını bağlayıp bilgi kapısını açacaksın. Şeytanlık kapısını kapatıp Tanrı'ya inanış kapısını açacaksın..." (Kutlu Dağ)
- Takvimler, 20 Aralık 1522 cumartesi gününü gösteriyordu. Kuşatıldıktan beş ay, sefere çıkıştan yedi ay sonra Rodos alınmıştı... 2 Ocak 1523 cuma günü, Rodos kalesinde Türk bayrakları dalgalanırken, Kurdoğlu Muslihittin büyük bir gururla Sultan Süleyman'ı selamlıyordu! (Suların Gölgesinde)
- — Ya, tanımadığına nasıl kefil olursun? — Anasını çok sever. Anasını seven, karısını, kısrağını, toprağını da sever. Hep böyle olmuştur... Ondan kötülük gelmez. (Son Akın)
Yorumlar
0 yorum