Kitap Künyesi

Yazar: Necib Mahfuz

Çevirmen: Işıl Alatlı

Yayın Evi: Hitkitap Yayıncılık

İSBN: 9789944198370

Sayfa Sayısı: 132

--reklam--

Muhterem Efendim Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Firavunların bile "Tanrılar tarafından görevlendirilmiş memurlar" olarak algılandığı Mısır'da Osman Bayyumi küçük bir arşiv memuru olarak hayata atılır. Ancak ailesi çok yoksul olduğu için eğitimini yarım bırakan bu genç adamın gözü çok yükseklerdedir. Ne yapıp edecek, günün birinde genel müdür olacaktır. Devleti "Allah'ın bu dünyadaki mabedi" olarak gören Bayyumi devlete hizmet etmeyi "Allah'a ibadet" gibi de düşünmektedir. Genel müdürlük makamı bu ibadetin ilahi bir düzen ve sadakat içinde yapılacağı en iyi, en etkin yerdir. Dolayısıyla bütün hayatını bu biricik amacına uygun olarak düzenleyen genç adamın hedefine ulaşabilmek için yapamayacağı şey yoktur.

Böylece, evlilik de dahil, her şeyden vazgeçerek hedefine doğru yürürken aslında "insan" olarak kendine yabancılaşması da kaçınılmazdır. Kendisini adadığı amacı için o bir kenarda uğraşıp didinirken hayat denilen ırmağın yanından akıp gitmesine de aldırmaz. Peki, sonunda hayalleri gerçek olacak mıdır?

İşte böyle çılgınca bir hırsın pençesinde kıvranan bir adamın çarpıcı hikâyesi; kendisinden başka herkesten nefret eden bir adamın öfkeli hikâyesi; hantal bir bürokrasinin merdivenlerini tırmanmaya çalışan kurnaz bir adamın acıklı hikâyesi…

Ve elbette Necip Mahfuz'un kendine özgü dili ve anlatımıyla…

--reklam--

Muhterem Efendim Alıntıları - Sözleri

  • Şiir yazmamak büyük bir kayıp olmakla birlikte öğrenmek düzyazıyı mükemmelleştirmek için şarttı. Başarının söz konusu olduğu yerde hitabet sanatının şiirden geri kalır yanı yoktu, belâğat şarttı! Yabancı dil keza. Bunlar yararlı şeylerdi ve bürokrasi borsasındaki değerleri gün gelip çok yükselecekti. Bir bürokrat, sadece mevzuat çerçevesinde yaşayamazdı. Ne olacağı belli mi olurdu? İnsan, kendini yararlı şeylerle donatmalıydı.
  • Onun, o sefil iş arkadaşlarıyla ilişkisi de tuhafına gidiyordu. Birbirlerinde ne buluyorlardı acaba? Üstüne kafa yoracak daha asli meseleleri yok muydu? Bunlar hiçbir amacı olmayan basit insanlar, diye düşünüyordu küçümseyerek. Dini inançları yüzeysel, yaşamın anlamını ya da neden yaratıldıklarını yeterince düşünmemiş olan insanlar! Vakitlerini boş boş geçiriyor, dedikodu ve safsata yapıyor, kendilerini heba ediyor, hayallere dalıp oldukları yerde çakılı kalıyorlardı.
  • Yaşamı ciddiye alanların ve alay edenlerin eşitlendiği anlar vardır hayatta, diye düşündü.
  • Kendisini kabul ettirebilmek için daha çook gözyaşı dökecekti.
  • "İnsanoğlunun özlemleri sınırsız" dedi kendi kendine.
  • Bizler gizemli yaratıklardık, sırlarını Yaradan'dan başka kimsenin bilmediği ve bilemeyeceği.
  • İnsan acı çektikçe kutsanırmış.
  • İnsanoğlu topraktan yaratılmıştı ama kendisinden yıldızlara yükselmesi bekleniyordu; trajik olan buydu!
  • "Hayata göğüs gerebilmek için taştan veya demirden yapılmış olmalıydık" dedi içinden.
  • Zaman bir kılıç kadar keskin! Sen onu öldürmezsen, o seni öldürür.
  • Neydi yaşam? İnsanın kendini ölümle karşı karşıya buluncaya kadar istemeyerek oynadığı gelip geçici bir oyun!
  • Aklı başında olup da dayanabilir miydi hayatın anlamsızlığına? Ağzına kadar çamura batmışken nasıl bakabilirdi yıldızlara?
  • "Kadın hayattır; onun varlığında Hakikat, tüm vakarıyla Ölüm ile taçlandırılır."
  • İnsanlar kendi ihtiraslarının ağırlığı altında sendeliyor.
  • "Yüksek mevkileri işgal eden yetersiz insanlar bile yetersizliklerini örtecek yetenekli insanlara ihtiyaç duyarlar."

--reklam--

Muhterem Efendim İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Mahfuz hayatının 40 yılını memur olarak çalıştıktan sonra 1975’te bu romanı yazar. “Muhterem Efendim” yazarın hayatından önemli izler taşır. Mahfuz hayatı boyunca memurluk ve yazarlık arasında sıkışıp kalmıştır. Geçimini her zaman yazarlıktan kazandığı üç beş kuruşla zar zor sağlayabilmiştir. Bu gerçeği de her zaman dile getirmiştir. Arkadaşına yazdığı bir mektupta, "Umarım Allah bir gün beni bu işten kurtarır ya da piyango kazanmamı nasip eder." diye samimi bir itirafta bulunur. Allah piyango yerine Mahfuz'a Nobel'i gönderir. Ama yazara göre bu ödül çok geç kalmış bir ödüldür. Ödülü kazandıktan sonra nasıl hissediyorsun diye sorduklarında ise, alaycılıkla "Memuriyet alanında Nobel'i kazanmış gibi hissediyorum." der. Buna ilaveten de şunları söyler: “Nobel'i daha erken kazansaydım hayatımı tümüyle değiştirirdim. Bu ödül bana yazmak için bir şevk verirdi. Yazı yazmaktan daha çok hoşlanırdım.” Mahfuz’un yazar olma isteği kitapta anlatılan Osman’ın genel müdür olma isteğinden daha az değildir. Kitaba başlamadan önce kendinize şu soruyu sorun: Bir insanın karakteri ve ailesi başarısında ne ölçüde etkilidir? Kitabı okurken işte bu sorunun cevabını bulacaksınız. Osman'ın babası için tahsil sadece Kuran okumak ve öğrenmekten ibarettir ve bu yüzden onu okula göndermek istemez, bunun yerine onun çalışmasını ister. Ancak şeyhin uyarılarını göz önünde bulundurarak Osman'ı okula gönderir; Osman sınıfın en iyisidir. Bundan sonra Osman için hayat çok farklı olur. Osman en düşük memur kademesinde resmi bir kurumun arşiv bölümünde işe başlar. Mısırda devlet memurluğu o yıllarda en çok istenen ve en saygın işler arasındadır. Kadim Mısır'da Firavunlara bile tanrılar tarafından görevlendirilmiş memurlar gözüyle bakılırdı. En tepeye çıkmak, genel müdür olmak Osman'ın en büyük hayalidir ve adeta tek yaşam sebebidir ve bu yolda karşısına ne ya da kim çıkarsa ezmeye dünden hazırdır. Görevde yükselmek için akşam okula devam eder, yabancı diller öğrenir, çeviriler yapar, siyaset bilimi okur, her konuda kendini fazlasıyla geliştirir. Başarının merdivenlerini birer birer tırmanmaya başlar. Osman görevde yükselmeyi sadece kişisel bir arzu olarak görmez aynı zamanda buna dini bir görev de addeder. Tüm bu çalışmalar zamanla meyvesini verir ancak Osman yine de halinden şikâyetçidir. O kadar fedakârlıklarla elde ettiği terfiler için çok fazla zaman harcadığını, kazancının kaybettiklerinden çok daha az olduğu düşünür. Osman'ın yükselme takıntısı onu özgürleştirir, başarılı muhterem bir beyefendi yapar ama aynı zamanda onu pek çok yönden kısıtlar. Bu uğurda yaptığı en büyük fedakârlık hiç kuşkusuz evlenip çoluk çocuk sahibi olamamak olur. Kadınların onun planlarında yeri yoktur, çocukluk aşkını da başkasına kaptırınca evlilikten büsbütün soğur. Tüm bu hikâyeye paralel olarak bir de Osman'ın özel hayatını, gönül işlerini takip ediyoruz. Olaylar okuyucuya her şeyi bilen bakış açısıyla anlatılıyor. Bu sayede Osman'ın düşüncelerini, kaygılarını, korkularını, isteklerini ve yüreğinden geçenleri öğreniyoruz. Kitabının bütününe yayılan konu bence kaderdir. Osman değil genel müdür, Mısır'a firavun olacak kadar donanımlıdır. Ancak beklediği terfi bir türlü gelmez. Ne zaman bir terfi almaya kalksa karşısına hep kayırmacılık ve torpil çıkar. Osman ne kadar çalışırsa çalışınsın, ne kadar vasıflı olursa olun kaderini bir türlü mağlup edemez. Neredeyse her sayfada bir yılın aktığı roman, Osman'ın kendi şeytanları, bürokrasinin canavarları ve kaderin cilvesiyle giriştiği bir Donkişotluk mücadelesidir. Çok keyifli. (N)

--reklam--

Muhterem Efendim PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Necib Mahfuz - Muhterem Efendim kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Muhterem Efendim PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Necib Mahfuz Kimdir?

Necib Mahfuz, (Arapça: نجيب محفوظ) 1988 Nobel Edebiyat Öülü sahibi Mısırlı yazardır (11 Aralık 1911 - 30 Ağustos 2006). Nobel ödülü kazanan ilk müslüman ve tek Arap yazardır. "Ortadoğu'nun Balzac'ı" olarak tanınır. Hayatı Mahfuz, Kahire'nin Cemaliye bölgesinde 6 çocuklu bir ailenin en küçük çocuğu olarak dünyaya geldi. Bir tüccarın oğlu olan Mahfuz, adını kendisini doğurtan Profesör Necib Paşa Mahfuz'dan aldı. 70 yıllık kariyeri boyunca 34 roman, 350 küsur kısa hikaye yayımladı. Kitaplarının çoğunda, hayatının tamamını geçirdiği ve Nobel ödülünü almak için bile ayrılmadığı Kahire'nin tarihi mahallelerindeki yaşamı; modern ve geleneksel yaşam arasında denge kurmaya çalışan sıradan insanları anlattı; pek çok kitabı Arap filmlerine konu oldu.

Edebiyata olan ilgisi, 1920'lerde Mustafa Lutfi el-Manfuluti'nin makale ve şiirlerini okumasıyla başlanıştı. Abbas Mahmud el-Akkad, Taha Hüseyin, İbrahim el-Mazini, M. Hüseyin Heykel, ilk dönemde kendilerinden en çok etkilendiği yazarlar arasındadır.

Yazı hayatına, 1928'de Selame Musa'nın çıkardığı el-Mecelle el-Cedide dergisinde yayımladığı değini yazıları ve öykülerle başladı. Kahire Üniversitesi'nde felsefe öğrenimi gören Mahfuz'un ilk romanı Abes el-Akdar 1939'da yayımlandı. 1957'de yazdığı Kahire Üçlemesi ile Arap edebiyatının tanınmış bir ismi oldu. Bu üçlemede Kahire'de yaşayan bir ailenin üç kuşağının 1. Dünya Savaşı ve 1952'deki Nasır darbesine kadar olan dönemde yaşadıklarını ve Mısır toplumunun değişimini anlattı.

Değişik kurumlarda çalışan Mahfuz, en son Kültür Bakanlığında müsteşar olarak görev yaptı. 1971'de söz konusu görevinden emekli olmasından sonra, el-Ahram gazetesinde yazar olarak çalışmıştır.

Mısır Devlet Başkanı Enver Sedat'a İsrail ile yaptığı barış antlaşmasında verdiği açık destekten ötürü birçok Arap ülkesinde kitapları yasaklandı. 1988 yılında Nobel Edebiyat Ödülü'nü aldıktan sonra bu yasaklar kalktı.

1989 yılında Mısırlı köktendinci Ömer Abdülrahman tarafından hakkında ölüm fetvası çıkartılan Mahfuz, 1994 yılında Kahire'deki evinin önünde bıçaklı saldırıya uğradı. Saldırıdan yaralı kurtulan Mahfuz, sağ kolundaki sinirler zedelendiği için yazmakta büyük güçlük çekmeye başladıysa da ilerleyen yaşına rağmen edebiyattan kopmadı ve kısa hikayeler yazmaya devam etti.

2006 Temmuz'unda düşerek kafasından yaralandı. 30 Ağustos 2006 günü Kahire'de 95 yaşında vefat etti. Mahfuz, ülser, böbrek ve kalp rahatsızlıklarından mustaripti. 31 Ağustos 2006 günü Kahire'de devlet töreniyle uğurlandı.

--reklam--

Necib Mahfuz Kitapları - Eserleri

  • Midak Sokağı
  • Cebelavi Sokağı'nın Çocukları
  • Miramar
  • Hırsız ve Köpekler
  • Aşk Zamanı
  • Kahire Modern
  • Dilenci
  • Başkanın Öldürüldüğü Gün
  • Karnak Kafe
  • Düğün Evi
  • Kuştimur Kahvehanesi
  • Zamanın Hükmü
  • Saray Gezisi
  • Ezilenler
  • Yağmurda Aşk
  • Şeker Sokağı
  • Şevk Sarayı
  • Zaman ve Mekan
  • Muhterem Efendim
  • İbn Fattume'nin Seyahati
  • Aynalar
  • Nil Üstünde Gevezelik
  • Güz Yılgınlığı
  • Arayış
  • Başlangıç ve Son
  • Han El Halili
  • Nil'in Üç Çocuğu
  • Serap
  • Binbirinci Geceden Sonra
  • Esir Üniforması
  • Bıldırcın ve Sonbahar
  • Ara Sokak
  • The Dreams
  • Akhenaten: Dweller in Truth

--reklam--

Necib Mahfuz Alıntıları - Sözleri

  • Neydi yaşam? İnsanın kendini ölümle karşı karşıya buluncaya kadar istemeyerek oynadığı gelip geçici bir oyun! (Muhterem Efendim)
  • - Sence hayat nedir? - Ruhun maddiyata karşı verdiği savaş. - Peki ölümün bu savaştaki rolü nedir? - Ruhun son zaferidir. (Düğün Evi)
  • Mutluluklar felaketlerin çatlaklarında elmas gibi saklıdır (Midak Sokağı)
  • Hayat çorak bir çöl, o bir vahaydı. (Serap)
  • "Ölümün çok güzel ama habis bir şey olduğunu ; onsuz, hayatın hiçbir değeri olmadığını söyledi." (Aynalar)
  • Düşünmek, hareket etmek, hatta duymak istemiyorum. (Dilenci)
  • "Erkekseniz çıkarsınız!" (Cebelavi Sokağı'nın Çocukları)
  • Ah, ne zehirlidir şüphenin iğnesi! (Ezilenler)
  • "İslamiyet sizin dediğiniz gibiyse, neden yollar yoksullarla ve cahillerle dolup taşıyor?" Üzüntüyle cevapladı: "İslamiyet, bugün camilerde inzivaya çekilmiş, oralardan dışarı çıkamaz olmuştur. " (İbn Fattume'nin Seyahati)
  • Hepimiz ölüme sözde boyun eğiyorduk ama kalbimizde onu belirsiz bir zamana öteliyorduk. (Kuştimur Kahvehanesi)
  • Bizler gizemli yaratıklardık, sırlarını Yaradan'dan başka kimsenin bilmediği ve bilemeyeceği. (Muhterem Efendim)
  • "... kaderimde yaşamam yazılı olan cennetin bütün hazları ve cehennemin ıstırapları onda gizliydi..." (Hırsız ve Köpekler)
  • Düşünmek, anlamak onu ilgilendirmiyordu. Asıl amacı dünkü okuduklarıyla yarın konuşabilmekti.. (Han El Halili)
  • "Sadece acı, aşktan güçlüdür." (Başkanın Öldürüldüğü Gün)
  • Kontrolden çıkmış olan bu çılgınlık hali bir başkaldırıydı, Kahire'nin kendine başkaldırışı! Bu bir intihardı; Kahire'nin düşmanlarına yapmak istediği şeyi kendine yapmasıydı. (Güz Yılgınlığı)
  • "Kadın hayattır; onun varlığında Hakikat, tüm vakarıyla Ölüm ile taçlandırılır." (Muhterem Efendim)
  • "Allah'ım beni haksızlıktan ve ahmaklıktan uzak tut!" (İbn Fattume'nin Seyahati)
  • “Ne kadar çaresiz ve sefil yaratıklarız. Ülkemiz de acınası bir durumda, insanlarımız da.” (Midak Sokağı)
  • Bu hayattaki asıl mücadele gerçeklerle masallar arasında . (Yağmurda Aşk)
  • Beni daha da üzen, hayatımı değiştirmek için bir çıkış yolu bulamamaktı; kurtuluş ihtimali bile yoktu ufukta. (Serap)