Kitap Künyesi

Yazar: Louis Aragon

Çevirmen: Ayberk Erkay

Orijinal Adı: Le Paysan de Paris

Yayın Evi: Yapı Kredi Yayınları

İSBN: 9789750839092

Sayfa Sayısı: 168

--reklam--

Paris Köylüsü Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

“Duymayan kalmasın, haberdar olsun herkes bu mühim hadiseden: Yeni bir maraz doğmuş bulunuyor, bir baş dönmesi daha bahşedildi insan evladına: “Sürrealizm”, çılgınlığın ve karanlığın oğlu.”

İlk kez 1926 yılında yayımlanan Aragon’un başyapıtı tam 91 yıl sonra nihayet Türkçede...

Gerçeküstücülüğün öncü metinlerinden sayılan Paris Köylüsü, yazıldığı zamandan bu yana, “rüzgârda kuruyan çamaşırlar, atların kişneyişi, kuşlara atılmış yem, okunup bitmiş bir akşam gazetesi!” gibi olan hayatlarımızı büyülemeye devam ediyor ve tam anlamıyla bir edebiyat şöleni vaat ediyor...

Yapı Kredi Yayınları’nın Ayberk Erkay’ın özenli çevirisiyle edebiyat tutkunlarına sunduğu “Paris Köylüsü” için söylenecek tek söz var:

“Ne mutlu biz mürekkep hokkalarına.”

--reklam--

Paris Köylüsü Alıntıları - Sözleri

  • Bütün bir gökyüzü boğulmuş damarlarımda.
  • Aşk ekilmediği topraktan biter.
  • ‘Hemen unuttun demek, daha dünden bugüne: Oysa yeşil yapraklar hâlâ solmadı, avizeler ışıltılarını yitirmediler henüz, localar hâlâ karanlık kızıl.
  • Bugünün yıkıntılarından yarının gizemleri doğacak.
  • Aşk, yegâne duygudur sonsuz defa parçalamamıza müsaade edecek kadar yüce olan.
  • Aşk, gerçekle harikanın karışması halidir.
  • Büyülü uçurumların ortasında gözleri kapalı yaşar insanlar.
  • "Bugünün insanı, elinde yayı, peşinde köpekleriyle bataklıkların kıyılarını arşınlamıyor: Özgürlük içgüdüsüne hitap eden başka yalnızlıklar buldu kendine. Bireyin, toplumsal kaygılarından kaçıp sığındığı entelektüel metruk alanlar. Meçhul bir halk yaşar o topraklarda, umursamaz nereden geldiğini. Kır evleri geliyor gözümün önüne oraların, haz laboratuvarları, el çantaları, sokakları, tuzakları, eğlenceleri."
  • "Bugünün yıkıntılarından yarının gizemleri doğacak."

--reklam--

Paris Köylüsü İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Paris Köylüsü: Louis Aragon'un dört bölümden oluşan Paris Köylüsü, esas itibariyle içinde bulunduğu hareketin yani sürrealizmin pik yaptığı bir kitaptır. Tıpkı Andre Breton'un Nadja'sı gibi. İlk bölümde modern mitolojiden bahseden Aragon, ikinci bölümde Andre Breton, Tristan Tzara, Paul Eluard gibi edebi akımdaşları ile birlikte Dada'ndıkları bir mekanı da (Certa) ihtiva eden ve sonrasında bulvar çalışması nedeniyle yıkılan Opera Pasajını neredeyse planını çıkaracak derecede anlattığı, üçüncü bölümde kankaları Andre Breton ve Marcel Noll ile birlikte bir akşam gezmesine çıktıkları, içinde meşhur intihar köprüsünün de bulunduğu, 25 hektar üzerine kurulu Buttes-Chaumont Parkını doğa sevgisi üzerinden tasvirini (yazarın ifadesi "düşüncelerle harmanlanmış basit gezinti"), son bölümde ise imge ve şiirsel hayatı nasıl seçtim, bundan kime ne :) ile bitirdiği bölümden oluşur. Hakim olduğunuz edebi bir bölge değilse biraz da araştırarak okuduğunuz da yerini bulacak bir kitaptır. (Kadir dagli)

Uzun bir aradan sonra bu modern mitolojinin Türkçe çevirisine ulaşabilmenin mutluluğunu ve Ayberk Erkay'ın başarılı çevirisiyle okumanın keyfini yaşadım. Çok önemli sürrealist metinlerden biri olmasının yanında Louis Aragon'un değerli felsefi dokunuşlarıyla benzersiz bir eserle karşılaştım. Bu kitabın ismini ilk Walter Benjamin hakkında bir incelemede rast gelmiştim ve alıntılardan çok etkilenmiştim.(Hatta çevirmen bir arkadaşıma neden böyle kitapların çevirisi yapılmıyor diye yakınmıştım - teşekkürler Ayberk Erkay). Walter Benjamin, Theodor Adorno'ya yazdığı mektubunda Paris Köylüsü hakkında şöyle bahsediyordu; "Geceleri, yatağa uzandığımda, iki üç sayfadan fazla okuyamıyorum çünkü kalbim o kadar hızlı çarpmaya başlıyor ki kitabı bırakmak zorunda kalıyorum. Ne müthiş bir uyarı!" Kitabın düzeni diğer kitaplardan çok farklı olduğundan dolayı içeriğinden bahsetmeyeceğim, sadece "sürrealizm!" demekle yetiniyorum. Kitabın sonuna dair yazar kendi sözleriyle ele veriyor; "Hoşunuza gitmeye başlayan bu kitabı asla bitirmeyeceğim. Hayal etmek zorunda kalacaksınız bu Sibirya'yı, demiryolunun geçtiği Crimée sokağına komşu Ural'ı. Kapıları, girişleri, çıkışları, şiirleri, siz beylik mekanların müdavimlere uzak olan şiirleri, oysa bana... inanmazsınız ki bana." Yazmaz kahramanlarımdan biri Louis Aragon'un başyapıtı, ileri yaşlarımda tekrar tekrar okuyacağım kitaplar arasında olacak. (Barış Ağca)

--reklam--

Paris Köylüsü PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Louis Aragon - Paris Köylüsü kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Paris Köylüsü PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Louis Aragon Kimdir?

Louis Aragon (3 Ekim 1897, Paris - 24 Aralık 1982, Paris) siyasal eylemci ve komünist şair, romancı ve deneme yazarı. Bugünkü Fransız ozanlarının en önemlilerinden biri olarak bilinir. Özellikle, Türkçeye Mutlu Aşk Yoktur adıyla çevrilen şiiriyle tanınır.

Louis Aragon Paris'te doğdu. Annesi ve anneannesi tarafından, sırasıyla kız kardeşi ve üvey annesi olduğuna inanılarak büyütüldü. 1919'dan 1924'e kadar Dadaizm'e dahil oldu. 1924'te, André Breton ve Philippe Soupault ile birlikte "Aragon" mahlası altında Sürrealizm'in kurucu üyesi oldu. 1920'lerde Aragon, diğer bazı sürrealistlerle birlikte Fransız Komünist Partisi'nin (PCF) taraftarı oldu ve Ocak 1927'de Partiye katıldı. 1933'te partinin gazetesi L'Humanité'nin "kısaca haberler" bölümünde yazmaya başladı. Hayatının geri kalanında üye olarak kalacak ve biri PCF genel sekreteri Maurice Thorez'e de dahil olmak üzere birçok siyasi şiir yazacaktı.

Önceleri, Dada akımının öncüleri arasında sayılıyordu, sonradan André Breton ve Philippe Soupault ile birlikte bu yüzyılın en önemli şiir akımı olan Sürrealizm'in kurucularından biri oldu. Bugüne değin şiir, roman, eleştiri, deneme, çeviri olarak 61 kitap yayımladı.

Aragon'un ünü, öte yandan, II. Dünya Savaşı'nda gizli karşı koyma hareketiyle daha bir büyümüştür. Le Paysan de Paris adlı romanı, gerçeküstücülüğün en güzel örneklerinden biri olarak gösterilmektedir. Charles d'Orléans'dan, Victor Hugo'ya değin uzayan bir şiir çizgisini sürdürür gibidir Aragon. Açık yazan ozanlardandır, birçok şiirleri bu yüzden şarkı haline getirilmiştir. Aragon romancı olarak da ün yapmıştır, çağdaş romanında önemli bir yer tutar. Birkaç çevirisi de vardır. 24 Aralık 1982'de Paris'te ölmüştür.

--reklam--

Louis Aragon Kitapları - Eserleri

  • Mutlu Aşk Yoktur
  • Elsa'nın Gözleri
  • Elsa'ya Şiirler
  • Basel'in Çanları
  • Paris Köylüsü
  • Aşk Şiirleri
  • Irene - Saklı Günceler
  • Anicet ya da Panorama, Roman
  • Bir Sürekli İlkbahar
  • Çağımızın Sanatı
  • Seçme Şiirler
  • Histerinin 50. Yılı
  • Kibar Semtler
  • Gerçekçiliğin Boyutları
  • Kolajlar
  • Aurélien
  • Öyle Derin ki Gözlerin
  • Blanche ou l'oubli

--reklam--

Louis Aragon Alıntıları - Sözleri

  • Tutmak gerekirse yeniden Bu yolu tutardım diyor (Seçme Şiirler)
  • Pazar da olsa pazartesi de Akşamda ya da sabah geceyarısı öğle İster cennette ister cehennemde Aşk benziyor birbirine Dün'dü bunu sana söylediğimde bir yastıkta olacağız seninle... Evet bu dün'dü bu ise yarın Yolum olarak bir tek sen varsın Kalbimi verdim avuçlarında kalsın Ne güzel yol alıyor seninkisiyle Ama hepsi ömrü kadar insanın bir yastıkta olacağız seninle... Sevgilim varolan olacak yeni Gökyüzü bir çarşaf üzerimizde Seni kollarımla kuşattım işte Ve içim sevdanla pır pır etse de Dilediğin istediğin sürece bir yastıkta olacağız seninle... (Seçme Şiirler)
  • Bir sürekli ilkbahar... diyor Antonius. Bense insanın görüp göremeyeceğini bilmeden bir sonraki baharı beklediği çağa geldim. (Bir Sürekli İlkbahar)
  • Her zaman romanlar olacaktır, çünkü insan hayatı her daim değişkendi ve hayat, insanları bu değişiklikleri anlamak zorunda bırakacaktır; çünkü değişken bir dünyada bir durum saptaması yapmak, bu değişimin kanununu kavramak insan için buyurgan bir zarurettir; en azından insan kalmak istiyorsa böyledir bu, şartları gitgide daha karmaşık hale geliyorken insanın hep ondan daha yüksek ve daha karmaşık bir fikri olmalıdır.. (Basel'in Çanları)
  • Kösnül düşünce aynaların en beteridir. İnsan, bu düşünce içinde yakaladığı kendisiyle karşılaştığında ürperir. (Irene - Saklı Günceler)
  • Yeryüzünde yalnız bunun bulunduğuna inanan bizler için, zevkten bıktığımız an her şey nasıl da hiçleşir. (Çağımızın Sanatı)
  • ''Sana büyük bir sır söyleyeceğim Zaman sensin...'' (Elsa'ya Şiirler)
  • Eğer biz,anneler, çocuklarımıza savaşa kıyasıya kin duymayı öğretir; daha ufacıkken yüreklerinde toplumcu kardeşlik duygusunu ve bilincini uyandırabilirsek, bir zaman gelecektir ki yeryüzünde, en ucu ucuna bir tehlike anında bile onların yüreğinden bu ülküyü sökebilecek herhangi bir iktidar kalmayacaktır. Çünkü bu gençler, en korkunç çatışma ve tehlike anlarında bile, önce insanlık ve proleterlik görevlerini hatırlayacaklardır. (Basel'in Çanları)
  • Şöyle yazılmıştı aşk üzerine Yangın halinde yasak çıkış kapısı (Seçme Şiirler)
  • .... Oysa şimdi, bir vakitler bütün aşkım olmuş olan şeyin yanışını seyrettim. Yüreğimle değil, ama anılarımla bağlıydım o vazgeçtiğim şeye; kendi kendimi inkar ederken, nasıl ağlamayabilirim? Hani o çocuktum ya ben bir zamanlar, işte o çocuğa ihanet ediyorum şu anda kesin bir karar sonucu ve tüm eski sevgilerin öldüğünü söylüyorum. Demirler çözülüyor: Geçmişimin kölesi olmaktan çıkıyorum. (Anicet ya da Panorama, Roman)
  • İnsanların ardında ömür tükettiği yanılsama öğelerine gerçekten ihtiyacım yok benim. (Anicet ya da Panorama, Roman)
  • “Yıl geçer coşku geçer rayından çıkar yürek” (Elsa'nın Gözleri)
  • Bütün bir gökyüzü boğulmuş damarlarımda. (Paris Köylüsü)
  • "İşçiler değil burjuvalar kendini öldürür küçük hanım" "iyi ama" diye mırıldandı Catherine, "canına kıyan işsizler yok mu?" "işsizler mi, onları kendilerini öldürmeye neredeyse zorluyorlar, intihardan çok cinayet onların ölümü." (Basel'in Çanları)
  • Olanla tatmin olmak için çok fazla şüphecilik gerekir. Mutlak sevenler, yalnızca, olmayabilecek olana perişan bir inançla olanı reddederler. (Aurélien)
  • O gözler şimşekler mi saklar bu hoş kokuda Sımsıkı aşklarını çözer orda böcekler Akan yıldızlar beni ağına takmış gider Yaz ortası boğulan denizci gibi suda (Elsa'nın Gözleri)
  • Dostluğumuz otuz yıl bile sür­meyecekti. Ne de az, otuz yıl. 1950'de bizler, Türk halkı ve dünyanın dört bir yanındaki ozanlar seni hapisten kurtardığımız zaman, bir on dört temmuz günü, dos­doğru yaşamın içine daldın. Ama bu yıl, sabırsızlı­ğından, temmuzu bekleyemedin... Demir parmaklık dışında onüç yıl, ya da ona yakın bir şey, kırksekizinden altmışbirine dek, güzel bir yaşam. Onüç yıl, hatırı sayılır bir şey. Hapishane dışında öldün, bu da bir şey. Ama öldün. Bu düşünceye alıştıracağız kendimizi. İnsan Manzaraları'nı sensiz kafamızda canlandırmaya ça­lışacağız... Senin deyişinle, manzarayı, şu uçsuz bucaksız hayat'ı ağacın biri olmadan tasarlamaya uğraşacağız... (Bir Sürekli İlkbahar)
  • Çağımızda şairlerin yaşamı Kısa sürüyor yanmış samandan (Seçme Şiirler)
  • Eğer biz, kadınlar ve anneler, büyük kıyımlara karşı çıkıyorsak; bencillikten ya da zayıflıktan ; büyük bir ülkü, büyük düşünceler uğruna büyük özverilere katlanmayı göze alamayışımızdan değildir bu; biz de kapitalist toplumun o zahmetli hayat okulundan yetiştik... (Basel'in Çanları)
  • Yaşam. Kendisinden sonra başka bir söz etmeye gerek kalmayan bu sözcük. (Çağımızın Sanatı)