Kitap Künyesi

Yazar: A. Ali Ural

Tasarımcı: Yasin Çetin

Yayın Evi: Şule Yayınları

İSBN: 9786059087469

Sayfa Sayısı: 263

Peygamber'in Aynaları Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Güneş, yakın yıldızlarını biraz daha yaklaşmaya çağırdı kendine. Sonra abasının kanatlarını açıp şefkatle sardı onları. Olacak gibi değil ama oldu, güneş sisteminin en parlak yıldızları bir örtünün altında toplandılar. Dudakları kilitlendi heyecandan. Nefesleri kalp çekicinin altında şekilden şekle girdi. Işıklarını aldıkları kaynağa bu kadar yakın olmamışlardı hiç. Aynı abanın altında olmak, evrendeki değerlerini yeniden belirlemişti. Yalnız onlar değil, bütün kâinat nefesini tutmuş güneşin dudaklarının kımıldamasını bekliyordu.

Peygamber’in Aynaları, otuz üç sahabinin hayatını merkeze alarak asıl merkez olan Son Peygamber’e yaklaştırıyor bugünün okurunu. Edebiyatın büyülü çatısı altında asırlar aradan çekilerek Asr-ı Saadet bütün güzelliğiyle yeniden kuruluyor.

Peygamber'in Aynaları Alıntıları - Sözleri

  • "Hayırda sabit kılsın Allah seni."
  • "Allah'ım senin sevgini istiyorum! Seni seveni sevmek istiyorum!"
  • "Dünyanın sizi yoldan çıkarmasına izin vermeyin! İnsanların en akıllısı Allah'a en çok itaat eden, yaşarken dönüşü için en çok azık toplayandır."
  • "En kâmil mümin, en güzel huylu olandır."
  • İslâm insanların renklerine değil kalplerine bakıyor...
  • İslâm insanların renklerine değil kalplerine bakıyor...
  • Çünkü müslüman olmak,son nefese kadar küfre karşı durmak demekti.
  • "Zorlukların aşılacagını, darlıkların genişleyecegini, her şeyin Allah'ın elinde olduğunu söyleyerek merhem sürüyor kalbine."
  • "Ona göre ancak iki şey gözetilebilir yeryüzünde; Helal rızık ve ahireti kazanmak."
  • "Hz. Fâtıma'nın gönlü uzun bir ayrılığa razı olmadı."
  • Gideceği yolları seçebilen insanın elinden bir gün bu hakkı alınır ve üzerinde " Tercihli Yol" yazan tabelâ yerini başka bir tabelâya bırakır: Mecburî İstikâmet...
  • Bir cenazenin ardından şöyle mırıldanmıştı: “Git! Biz de geliyoruz.” Ne müthiş bir öğüt bu ve biz ne derin bir gafletteyiz.
  • “Allah’ım! Beni benden iyi bilirsin.Ben de kendimi onlardan iyi tanırım.Beni onların zannettikleri gibi hayırlı bir kul yap!”
  • Hz. Fâtıma'nın gönlü uzun bir ayrılığa razı olmadı.
  • "Çünkü müslüman olmak, son nefese kadar küfre karşı durmak demektir."

Peygamber'in Aynaları İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Nasıll güzel bir kitaptı nasıl anlatıyım bilmiyorum.Başından sonuna kadar her satırını çizmek istediğim, her bir sayfasını gözlerim dolu dolu cevirdigim bir kitap.Canım Peygamberim, canım sahabem.. Allah'ın merhametine ve cömertliğine sığınarak, bizi sizin ahlâkınız ile ahlâklandırıp, her birimizi bu dünyada uyandırmasını ve ahirette size komşu olabilme şerefine nail olabilmemizi diliyorum..Saatlerce üzerinde konusabilecegim ve herkesin kesinlikle okuması gerektiğini düşündüğüm bir kitap.. (Vuslat..)

Ben bu kitabı çok sevdim, öylesine çok. ‘’Mümin, müminin aynasıdır’’ hadisiyle başlayan kitap; Peygamber dostlarınının aynalarında Asrı Saadet’e götürüyor okuyucuyu. İtiraf etmem gerekirse önyargılı başladım okumaya, zira İslami bir kitabı edebi kişiliğiyle yazabilmek birikim gerektirir derken… Ali Ural’ın latif kişiliği ve naif kaleminden dinlemek gönlümü öyle bir süsledi ki, kendi aynasında yansıttığı sahabe sahneleri öylesine güzeldi ki. Ben hayatımda ilk defa Asr’ı Saadet’e böylesine özlem duydum, eksik hissetim kendimi. Bilmiyordum… Efendimiz (asm) öldükten sonra ezan okumaya çalışırken yığılıp kalan HZ. Bilal’in seneler sonra Medine’ye geldiğinde, bir daha ezan okumamak adına kendine söz verdiği halde, Peygamber torunlarının hatrını kıramayıp yıllar sonra ilk defa ezan okuduğunda, Resulullah’ın mübarek kabrinden kalkıp yeniden aralarına katıldığını hayal ederek özlemle koşarcasına mescide gelen Medinelilerin gözyaşlarını bilmiyordum. Ben hayatımda hiç ezanı böyle dinlemedim, hasretle… O'nu hayal ederek... Bilmiyordum.... Efendimiz'in (SAV) torunları Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin'e ‘’ iki reyhanem’’ diyerek iltifatta bulunduğunu ( reyhanem= çiçek demeti). Haddimi aşmaktan korkarak, sünnettir diye de ümit ederek oğullarıma -iki reyhanem- diye sesleniyorum artık. ''Zalimlerle birlikte yaşamak da zulüm değil mi?'' diyen Hz. Hüseyin'i okuyorum defalarca. Peygamber'in en sevgilileri zulümle imtihan edilmişken, ahirzaman zulümlerine isyanımı susturuyorum artık teslimiyetle. Bilmiyordum..... Hakikati bulmak adına diyar diyar gezip, oradan oraya köle diye satılan Selmanı Farisi'yi.. Artık her selam verdiğimde birilerine, aklıma gelip kendisine de selamlar gönderdiğim, İslamın selamını ilk veren Ebu Zer'in ifadesiyle '' Vallahi hepiniz dünyaya sarıldınız'' hitabını okurken; hakikatin bir zerresi için bile terkemediğim uykularım geliyor aklıma... Bilmiyordum.... Efendimiz'in ''gözüm'' dediği Hz. Ömer'in Rabb'inden yumuşaklık istediğini duasında, Efendimiz'in öldükten sonra kendisini yıkamasını vasiyet ettiği mübareğin HZ. Ali olduğunu... Bilmiyordum.... Cihad emri geldiğinde bahanesi olmadığı halde erteliyor da Nebi'nin ardından gitmeyi, kendisiyle elli gün boyunca kimseler konuşmuyor sonra. Yeryüzü bütün genişliğine rağmen yüreğine dar gelen o güzelim sahabe - Kab. b Malik- , dosdoğru cevaplıyor Efendimiz'i '' Hiç bir bahanem yoktu'' diyor teslimiyetle.. Doğruluğun yolunda, yalana tenezzül etmeyen sahabenin ayetle müjdelendiği- ''Üstüme güneş doğan günlerin en güzeli '' - dediği günü hayal ediyorum, Allah yolunda ürettiğim bin bir bahanenin arasında ben de. Bilmiyordum... En ciddi savaş meydanlarında dahi şakalarıyla Efendimiz'i güldüren, en neşeli sahabe Nuayman b. Amr'ın HZ. Ali ve Muaviye olaylarından sonra bir daha gülmediğini... Mescid-i Nebevi'de Efendimiz'in şairi Hassan b. Sabit'e şiirlerini okuması için minber kurdurduğunu, hakikatin tercümanı olan şiirlerin güzelliğini... Bilmiyordum... Bir zamanlar Mekke'nin en zengin ailesinin biricik oğluyken, şehit edildiğinde üzerini örtecek kefen bulunamayan Musab b. Umeyr'in hırkasını başına çekip, ayaklarının otlarla örtüldüğünü... Bilmiyordum ben... (Zeyneb Öztürk)

Peygamber’in Aynaları: A.Ali Ural’dan okuduğum ikinci kitap oldu Peygamber’in Aynaları ve oldukça beğendiğimi söylemeliyim. Özellikle şu fani dünyanın telaşına dalmışken sahabelerin muhteşem bir özveriyle,fedakarlıkla ve sevgiyle ilmek ilmek dokudukları hayatlarını okuyunca insan biraz olsun silkelenip kendine geliyor. Onların içtenlikleri ve inançlarına olan teslimiyetleri karşısında insanın etkilenmemesi mümkün değil. Kitapta bildiğimiz sahabelerin dışında belki çoğumuzun duymadığı sahabilerin de hayatlarına yer verilmiş. Tam 33 sahabinin hayatı anlatılmış. Oldukça duygusal yer yer hüzünlendiğim, yer yer insanı içsel bir sorgulamaya sürükleyen güzel bir eser olmuş. Okumanızı gönülden tavsiye ederim. (Gamze Yorulmaz)

Kitabın Yazarı A. Ali Ural Kimdir?

1959'da Samsun Ladik'te doğdu. İlk ve ortaöğrenimini Ankara'da tamamladı. İlk şiiri Mavera Dergisi'nde çıktı. (1982) Yükseköğreniminin ardından bir süre editörlük yaptıktan sonra Şûle Yayınları'nı kurdu. 1989'da Merdiven Sanat isimli aylık bir sanat dergisi çıkardı. 24 sayı çıkan bu derginin yanı sıra Kitaphaber isimli iki aylık bir kitap-kültür dergisi yayınladı. Yayın yönetmenliğini de yaptığı bu dergilerde şiir, öykü ve makalelerini yayınladı. Ural'ın yayınladığı dergiler arasında bir şiir ve poetika dergisi olan Merdivenşiir de bulunuyor. (2005-2007)

2006-2012 yılları arasında Türkiye Yazarlar Birliği (TYB) İstanbul şube başkanlığını yapmış olan A. Ali Ural, bir dönem de Şehir Tiyatroları Repertuar Kurulu üyeliğinde bulundu. İstanbul Uluslararası Şiir Festivali Yürütme Kurulu üyesi olan Ural, Ejderha ve Kelebek adlı eseriyle, Türkiye Yazarlar Birliği'nin 2010 Deneme Ödülü'nü aldı. Fatih Sultan Mehmet Vakıf Üniversitesi'nde "Yaratıcı Yazarlık" ve "Yazılı ve Sözlü Anlatım", Süleyman Şah Üniversitesi'nde "Türk Dili" dersleri veren A. Ali Ural, 2012 yılının Şubat ayında birinci sayısı çıkan ve edebiyat ağırlıklı bir sanat dergisi olan Karabatak' ın yayın yönetmenliğini yapıyor.

A. Ali Ural Kitapları - Eserleri

  • Makyaj Yapan Ölüler
  • Posta Kutusundaki Mızıka
  • Tek Kelimelik Sözlük
  • Ejderha ve Kelebek
  • Körün Parmak Uçları
  • Kuduz Aşısı

  • Güneşimin Önünden Çekil
  • Satranç Oynayan Derviş
  • Yangın Merdiveni
  • Gizli Buzlanma
  • Resimde Görünmeyen
  • Fener Bekçisinin Rüyaları
  • Bostancı Bahane

  • Peygamber'in Aynaları
  • Mara ve Öteki Şiirler
  • Bisiklet Dersleri
  • Ay Tiradı
  • Raf Ömrü
  • Bisiklet Dersleri

A. Ali Ural Alıntıları - Sözleri

  • seni sevmem kendime saygısızlıktı.. (Yangın Merdiveni)
  • "Bu dünyada ne yaptım, diye soruyordum kendi kendime. Yaşamak için yaratılmıştım, yaşamadan ölüyordum." (Ejderha ve Kelebek)
  • Denemediği bir şey kalmayan insan, acaba bir gün insan olmayı deneyecek mi ? (Makyaj Yapan Ölüler)
  • "Yaralıyım. Bir demir para gibi yuvarlanıyorum ağacın altına." (Fener Bekçisinin Rüyaları)
  • Ben pencereyi açamam pencere sen aç beni. (Kuduz Aşısı)
  • Not et; not etsen de unutacaksın çünkü. (Kuduz Aşısı)

  • hikâye olunur ki kızgın yağları şerbet sanarmış resimli bir kutu taşırmış adam kalbinde (Körün Parmak Uçları)
  • ".. Tanrım kötülere yardım et !! " (Ejderha ve Kelebek)
  • Kalemin gölgesi kağıda düştü. Sana ne yazmalıyım? Ne yazmalıyım ki kara gözlerinin kapısını vurunca ruhunun ışığı yansın. (Resimde Görünmeyen)
  • “Yaralar uçuruma dönüşmemeli.” (Ay Tiradı)
  • Bir de ölüm var karşımıza çıkan. Her şeyi anlamsızlaştıran ve her şeye anlam veren. (Tek Kelimelik Sözlük)
  • Her şey çok güzel, neden miteşekkir değiller? (Fener Bekçisinin Rüyaları)
  • Hz. Fâtıma'nın gönlü uzun bir ayrılığa razı olmadı. (Peygamber'in Aynaları)

  • Ne kaldı toprak olmaktan başka yapılacak şey! (Bisiklet Dersleri)
  • "Allah'ım senin sevgini istiyorum! Seni seveni sevmek istiyorum!" (Peygamber'in Aynaları)
  • “İnsan dilinin arkasında gizlidir, dil mızraktan daha derin yaralar.” (Satranç Oynayan Derviş)
  • Düştüm, nefesimi mihengine taşıyacak ölüm kaç kırat ? (Gizli Buzlanma)
  • Gideceği yolları seçebilen insanın elinden bir gün bu hakkı alınır ve üzerinde " Tercihli Yol" yazan tabelâ yerini başka bir tabelâya bırakır: Mecburî İstikâmet... (Peygamber'in Aynaları)
  • Uçuruma itilmişti madem, tutunacak bir dal yok diye bırakmayacaktı kendini boşluğa, tutunacak bir dal hayal edecekti.. (Raf Ömrü)
  • 1200 sene önce bir derviş aşkın yağdığı bir sahrada soruyor Rabbine: “Nasıl ulaşırım sana!” Cevap bir mızrak gibi saplanıyor göğsüne: “Nefsini bırak!”. (Satranç Oynayan Derviş)