Kitap Künyesi
Yazar: Jostein Gaarder
Çevirmen: Esen Ger Tabar
Yayın Evi: Pan Yayıncılık
İSBN: 9789758434732
Sayfa Sayısı: 152
Portakal Kız Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
"Hayatı seçen ölümü de seçer."
Georg, ölümünden 11 yıl sonra babasının kendisine yazmış olduğu uzun bir mektupta zor bir soruyla karşı karşıya kalır.
"Eğer sana seçme şansı verselerdi, kısacık hayatın ardından öleceğini bile bile yaşamayı kabul eder miydin?" Portakal Kız Sofie'nin Dünyası'nın yazarı Jostein Gaarder'in gençler için yazdığı yeni kitabı....
Georg 4 yaşındayken kaybettiği babasından aldığı veda mektubuyla geçmişe bir yolculuğa çıkar. Ona gizemli Portakal Kız'la yaşadığı aşk hikayesini uzun uzun anlatmıştır. Ancak okudukça mektubun, onun geleceğiyle ilgili olduğunu kavrar. Babası onun sorularına artık cevap veremeyecektir, ama sevgiye, hayata ve ölüme dair doğru sorular sormasını sağlayacaktır.
Portakal Kız Alıntıları - Sözleri
- Bir fotoğrafta babam ve ben oturma odasındaki eski deri kanepede oturuyoruz. Neşeli bir şeyler anlatır gibi görünüyor. Kanepemiz hâlâ duruyor, ama babam artık orada oturmuyor.
- "İki kişi olmak ya da iki kişi olmamak, işte mesele bu."
- "Hayat sadece kazanan biletlerin görüldüğü dev bir piyangodur."
- Ve mucizeler zamanı geçmiş olsa da bu büyülü bir gün,her şeyin mümkün olduğu büyülü bir gün.
- Bir hikayede ne kadar çok ayrıntı varsa onu dinlemek o kadar heyecan verici olabilir, çünkü sadece küçük bir ayrıntı sonuçta olandan farklı olsaydı siz hiçbir zaman doğamazdınız. İddia ederim, binlerce küçük ayrıntı vardır ve bunlar her şeyi öyle çok değiştirebilir de ki hiç şansınız olmazdı
Portakal Kız İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Tahmin edilen "Portakal Kız": "Portakal Kız" Sofie'nin Dünyası'nın yazarı Jostein Gaarder dan okuduğum 3.kitap olup, gençler için yazdığı söylenen ama bence herkese hitap eden 1kitap olup yine düşünmeye sevk edip, çok severek okudum... ~"...Kimsenin gerçekten haberi olmadığı büyük 1masalda yaşıyoruz 1likte. Oluşumunu anlayamadığımız 1dünyada dans ediyoruz ve oyun oynuyoruz ve gevezelik ediyoruz ve gülüyoruz. Bu dans ve bu oyun hayatın müziğidir..."~ Georg 4 yaşındayken kaybettiği babasından aldığı veda mektubuyla geçmişe 1yolculuğa çıkar, ölümünden 11 yıl sonra babasının kendisine yazmış olduğu uzun 1mektupta zor 1soruyla karşı karşıya kalır. "Eğer sana seçme şansı verselerdi, kısacık hayatın ardından öleceğini bile bile yaşamayı kabul eder miydin?" der ve başlar tüm sorgulamalarla hikaye... Ve ayrıca babası mektupta ona gizemli "Portakal Kız"la yaşadığı aşk hikayesini de uzun uzun anlatıp, mektubun, onun geleceğiyle ilgili olduğunu ve sevgiye, hayata ve ölüme dair doğru sorular sorarak çocuğun kendi muhasebesine geçmesini sağlar... Bazı yerlerde çok fazla etkilenip okurken epeyce duygulanmış olabilirim, özellikle annesine soru sorduğu yerdeki annesinin tepkisi ve çocuğun çıkarımı en sevdiğim yerken, beklemeye dair olan kısımlar da epeyce etkilemiştir, yine çok severek okudum tüm sorgulamalarıyla, kesinlikle tavsiyemdir... Bana bu kitabı okumama vesile olup pdf ini sağlayan Can dostum teşekkürüm sonsuzdur... ~"...Babam ve ben beraberce uzayda yelken açmışken ve babam 1den1e ağlamaya başladığında tüm dünyada hiç1şeye güvenilemeyeceğini anladım..."~ (Ayşe...)
Bir hikâye başlıyor, akıyor ve başlarda nereye bağlanacak bu öykü derken kitabın içinden bir soru çıkıyor karşımıza. Kitabın ana karakteri ile birlikte düşünmeye başlıyoruz ve cevap her birimiz için aynı mıdır acaba? Duygusal ve çok gerçek bir hikâye bu ... (Menekşe Sağlam)
Ölümünden on bir yıl sonra babasından bir mektup alan Georg'un hayat masalıydı okuduğum kitap.İlk başta epey de basit geldi anlatımıyla.Yazarın en sevdiğim kitabı Sofi'nin Dünyası,bana çok şey katmıştır yıllar önce,ara ara başka kitaplarını da okumaya çalışıyorum ki bu kitabı da o düşünceyle aldım.Ve sonlarına doğru yine iyi ki okumuşum dediğim kitaplardan biri oldu. Bu uzun masalın sonunda aynı soruyu kendime yönelttim,seçme şansım olsaydı,bir sonunun olacağını ama ne zaman olacağını bilmediğim,neleri ne zaman yaşayacağımı bilmediğim,ne kayıplar,ne acılar,ne mutluluklar,ne sevgiler,ne ayrılıklar-vedalar yaşayacağımı bilmediğim bu hayatı seçer miydim,yoksa en baştan sağol ben almayım mı derdim,hala cevabım yok bu soruya. Hayat sadece kazanan biletlerin görüldüğü dev bir piyangodur diyor yazar ve ekliyor:"Ey okur!Sen de böyle kazanan bir biletsin ve çok şanslısın! Bu,baba oğul arasındaki sevgiye,hayata ve ölüme dair sorgulamaların yer aldığı masalsı öyküyü sevdim ben (Emine AYDIN)
Kitabın Yazarı Jostein Gaarder Kimdir?
Annesi, Inger Margrethe Gaarder öğretmendi ve çocuk kitapları yazarıydı. Babası, Knut Gaarder Oslo'da kolej müdürlüğü yapıyordu. 1971'te Oslo Katedral Okulunu bitirdi. 1974'te evlendi. 1976 ve 1983 yıllarında iki oğlu oldu. 1976'da Oslo Üniversitesinde İskandinav dilleri (Norveççe), düşünce tarihi ve dinler tarihinden lisans eğitimini tamamladı. 1981'de Ailece Bergen'e yerleştiler. Jostein Gaarder Fana Kolejinde on yıl boyunca felsefe ve edebiyat öğretmenliği yaptı. 1991'de Jostein Gaarder tam zamanlı yazar oldu. Sofie'nin Dünyasını yazdı. 1994 yılından beri doğduğu yer olan Oslo'da yaşıyor.
Jostein Gaarder Kitapları - Eserleri
- Sofie'nin Dünyası
- Aynadaki Muamma
- Hayat Kısa 'vita Brevis'
- İskambil Kağıtlarının Esrarı
- Maya
- Sirk Müdürünün Kızı
- Orada Kimse Var Mı?
- Acaba
- Portakal Kız
- Pireneler'deki Şato
- Das Orangenmädchen
- Mercan ile Alican
- Dukkeforeren
Jostein Gaarder Alıntıları - Sözleri
- "Yol yürürken oluşur." (Sirk Müdürünün Kızı)
- Bir anda, seni bütün kalbim ve ruhumla sevebileceğimi anladım. (Hayat Kısa 'vita Brevis')
- -Evrende canlı bir beyin olmak ilginç bir duygu olmalı.Bu büyük evrende,kendine has küçük bir evren olmak gibi.Çünkü senin beyninde evrendeki yıldız ve gezegenler kadar atom ve molekül var... Cecilie sözünü kesti. -Belki de en içteki düşüncelerime olan mesafe en uzaktaki yıldızlara olan kadar uzundur. (Aynadaki Muamma)
- "Yalnızlık ve özlem aynı madalyonun iki yüzüdür. " (Sirk Müdürünün Kızı)
- "Her zaman en korkulan kişiler soru soran kişilerdir." (Sofie'nin Dünyası)
- Eğer bir şeyi çizecek olsam ve çizeceğim şeyin canlanacağını bilseydim, bir tek çizgi çizmezdim. Bütün renkli ve hırslı kalemlere karşı kendilerini savunamayacak bir şeye hayat vermeye hiçbir zaman cesaret etmezdim. (Aynadaki Muamma)
- İnsanların, dünyadaki her bitkiye ve her hayvana bir isim vermeleri binlerce yıl aldı, üstelik henüz bitiremediler. O halde yaşam, bütün bu isimleri öğrenmek için biraz kısa değil mi? (Orada Kimse Var Mı?)
- "Burada da özümü narahat hiss edirəm. Yenidən gəmini dolaşmağa başlayıram. Elə bil nəsə axtarıram. Birdən başa düşürəm ki, hazırda içərisində olduğum gəmi nəhayətsizliyin, sonsuzluğun özüdür. Nə axtarıramsa, onu burada tapa bilərəm." (Dukkeforeren)
- insan beyninin evrendeki en sır dolu şey olduğunu düşündün mü hiç? (Aynadaki Muamma)
- Kendine saygı,artık gitgide daha az rastlanan bir ruhsal durumun adıdır. (Sirk Müdürünün Kızı)
- Ve mucizeler zamanı geçmiş olsa da bu büyülü bir gün,her şeyin mümkün olduğu büyülü bir gün. (Portakal Kız)
- Günümüzde, pek çok kişi dinozorların, uzaydan düşen koskocaman bir meteorun Dünya'ya çarpmasının sonucunda yok olduğunu düşünüyor. Olmamış olsaydı, dinozorlar mutlaka evrimleşmeye devam ederdi. Belki de, şehirlerle uzay mekiklerini, bilgisayarlarla hastaneleri, üniversitelerle jimnastik salonlarını onların çocukları yaratırdı. (Orada Kimse Var Mı?)
- "Tüm pencereler kapalıyken kuşlar evin içine giremez." (Pireneler'deki Şato)
- Biraz garip bir şey bu. Şu gezegende belki beş milyar insan yaşıyor. Ama işte tutup birini seviyorsun ve onu başka hiç kimseyle değişemiyorsun. (İskambil Kağıtlarının Esrarı)
- Önce yaram yandı tutuştu ve dehşetli acılar çektim ama sonra çürüdü ve ben acıya daha az duyarlı oldum. (Hayat Kısa 'vita Brevis')
- Yaratılan her şeyi her zaman tümüyle anlamak mümkün değildir. Mesela ben bir kağıda resim çizebilir veya boya yapabilirim. Ama bu, çizdiğim şey olmayı anlıyorum anlamına gelmez. Zaten çizdiğim şey canlı değil ki. Garip olan da bu: Ben canlıyım! (Aynadaki Muamma)
- Denizi göremezsem, hapsedilmişim gibi gelir bana. (İskambil Kağıtlarının Esrarı)
- "Bu dünyanın biliminin sadece bu dünyada olan biteni göstermesi hiç de tuhaf birşey değil bence." (Pireneler'deki Şato)
- "Annem öldüğünde şöyle düşündüğümü çok iyi hatırlıyorum: Annem artık beni göremeyecekti, o halde beni kim görecekti?" (Sirk Müdürünün Kızı)
- - Bir yanıt asla önünde eğilmeye değmez. Zekice ve doğru gibi görünse bile, bunu hak etmez. Hemen başımı salladım ama bunu yaptığıma derhal pişman oldum. Çünkü Mika bana vermiş olduğu yanıt karşısında eğildiğimi sanabilirdi. - Eğildiğinde, diye devam etti, pes edersin. Bir yanıt karşısında asla pes etmemelisin. - Neden? - Yanıt ister istemez daha önceden katedilmiş bir yoldur. Sadece sorular katedilecek yolu gösterirler. (Orada Kimse Var Mı?)
Yorumlar
0 yorum