Kitap Künyesi

Yazar: Latife Tekin

Yayın Evi: Doğan Kitap

İSBN: 9786051113647

Sayfa Sayısı: 184

Rüyalar ve Uyanışlar Defteri Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

"İstanbul kadar sevilmemiş başka bir şehir var mıdır? Evleri öyle istenmemiş, başka bir şehir, gizlice hep bunu düşündüm sonra... Kıyılarındaki camileri, ıslak kibrit kutularına benzetip sevdiğim şehir. Milyonlarca insanıyla kimsesiz İstanbul.

Birer birer sökülüyordu bostanlar... Yoksuluna mı üzüleceksin, çileğine, lahanasına mı? Ayaklandı gençler, boyalarının rengi siyah, sürüyorlar duvarlara, Amerika defol!.. Zam! Zam! Zam!.. Kokusu var zamanın, sarar soluğunu insanın, dalı yaprağı yok, görünmez ağacı boşluğun demişler, vurup devirdiler hepsini. Son bakışın sızısıyla yanlış kurulup dökülmüştü dilimizden o cümle: "Biz bu şehre üzgünüz..."

Rüyalar ve Uyanışlar Defteri Alıntıları - Sözleri

  • Anlamı aşındırma da bir direniş biçimdir
  • Beş duyumun beşiyle de çocukluk sürüyorum çünk bakış yaşım ilerlemiyor hiç, tat alışım, dokunuşum... Akıl yaşım ile bakış yaşım arasında çok gözyaşı var, yıllar var, küçüklüğümde kuşları havada açan çiçekler sanıyormuşum, gözüm hâlâ öyle bakıyor göğe, öyle kuş kokuyor rüzgârlar, annemin söyleyip güldüğü yalana kandığım için dünyanın seslerini duyup dinleyişim de çocuk.
  • Söylendikçe anlamı kendi kendine üreyen sözcükler vardır böyle
  • Biz insanlar, kuşların uçuşuyla biliyoruz göğün mavisini. Kuşlar olmazsa boşluğun derinliğini hissedemeyiz. Gündüzün kuşları giderse gecenin yıldızları da silinir gözlerimizden.
  • Rüzgârın bir halidir aşk
  • Dünyanın sürüklendiği felaket kadar ağır, derin bir yüzleşme gerekiyor, ertelenemez bir yüzleşme…
  • Yıllar önce bir arkadaşım, "Ölmeden önce âşık olmak istiyorum," demişti, "âşık ölmek istiyorum." Şimdi yaşamıyor ve öldüğünde dilediği gibi âşıktı. "Ben ölmeden önce çocuk olmak istiyorum," demiştim ona, çocuk olmak istiyorum, hâlâ... Dünyaya ve üstündeki her şeye, çocukluğumun büyülü ışığıyla bakmak istiyorum yeniden; beni karıncalarla, taşlarla, kuşlarla, böceklerle eşitleyen o ışık gözlerimi bürüsün...
  • Buruşmuş kayaların düzlüğünde tek bir dağlalesi gördüm, o da yarı açmış... Arıcılar bal dilinde kederlenirken biz olup bitene "küresel ısınma" diyoruz. Felaket arsızı insanın duygusuz dili işte, boşlukta bir küre dönüp durur, sanki ısıtır kendi kendini, tüttürüyoruz kömürünü, eritiyoruz madenlerini, suçu atıyoruz üstümüzden, küre bizden ayrı, kopuk... Kuyuların suyu çekilirken tohumlar dönüp batarken içine, ağzımız tertemiz sıyrılıyoruz, dilimiz oralı olmuyor
  • Güneşi eriyerek batıyor İstanbul’un, gecesi denizden taşıp fışkırıyor

Rüyalar ve Uyanışlar Defteri İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Kurmacalarına alışkın olduğumuz Latife Tekin'in, politika ve gündelik hayata eleştirilerinin yanı sıra yaşanmışlıklarını da anlatarak oluşturduğu bir düzyazı toplamı. Kitap 2009 basımı ama politik anlamda öngörülerinin gerçekleştiğini görmek, yaşadığı coğrafyayı ne kadar iyi tanıdığını gösteriyor. Özellikle kendi yaşamı ve çocukluğunu anlattığı bölümlerdeki samimi hesaplaşma, dürüst bir metin okuduğumuzu tescilliyor. Yazarın içsel yolculuğuna eşlik edenlerin biletini alacağı bir okuma serüveni... (Erkan Demirci)

Latife Tekin'in okuduğum ilk kitabı. "Rüyalar ve Uyanışlar Defteri " Latife Tekin'in yıllarca kendi defterine düştüğü notlarından oluşturduğu kitabı. Tamamen bir eleştiri kitabı diyebiliriz. Kitapta yazarın hayata-kadınlara-çocuklara bakış açısını, politik yönünü, muhalif tavrını açık bir şekilde görebiliyoruz. Haksızlığa karşı çıkan ve herkesi bu karşı çıkışa davet eden bir ruhla yazılan güzel ve özel bir kitap olduğunu düşünüyorum. (Miray Boztemir)

2010'du modern çağın tanışma platformlarının atasida olmayacak babasida olamayacak platformda tanışmistik onunla.Onlarca saat onlarca gün paylaşmıştık yaziyi,murekkebi,kâğıdı,notayi... Kopup gelmişti ülkenin rüyalar şehrinden ülkenin büyük köyünün küçük köyüne... Getirmişti, Çalışmak,çalıştırmak istediğim çalıştığı yerinden yanındaki "GÖLGESİZLER"ile birlikte.Elime almam iki olmuştu getirmiştim "ali gel" öğrendiğim yere... 2014 Yeşil Parka giydiğim bir Ankara yolculuğunda, Yün kırçıllı misali kabanı giymiş en önümüzden rehberlik ediyordu geldiğimiz şehrin pankartini taşıyarak... Emekçi sloganlariyla eşlik ediyorken birbirimize ülkenin her bir tarafindan emekcileriyle gözüm ufukta değil ondaydi. Cikarmadan ayakkabilarimizi gelmistik geceleri gerdanlik gündüzleri seyranlık şehrin zeytin diyari köyünün sapağına,bir defa daha görmek için host misali bekleyip seyretmiştim inmesini ve geceleri gerdanlık gündüzleri seyranlık şehrin zeytin diyari köyünün sapağından gidişini. Fişlenmenin dik alasini yaşadığımız platformda görmüştüm mahzun ve dominant bakışını. 2018 instan ve telegrafin birlestigi platformdan "add"yapmistik birbirimizi önce ben tabi. "12 aydan sultan olan ayın yemek yeme vaktinden sonra oturmuştuk raflari 165 ml olan Slav suyunun bardaklari olduğu yerde. 2019 yazmıştım ona LATİFE TEKIN aurali... 2020 beraber ama ayri içmiştik mayhoş,kekremsi tadi... Izolasyonun başladığı bugünlerde rüyadan uyanircasina 3 olmuştu elime almam. RÜYALAR VE UYANIŞLAR DEFTERI'ni Her sayfayi cevirişimde inatçılığı ile çalışkanlığını agresif bir sekilde görmek istediğim rüyaya uyanmak istiyordum. (Mehmet Emin Çiçek)

Kitabın Yazarı Latife Tekin Kimdir?

Türk edebiyat yazarı.

1957'de Kayseri'nin Bünyan ilçesine bağlı Karacahevenk köyünde doğdu. 1966'da 9 yaşındayken ailesiyle birlikte İstanbul'a geldi. Ortaöğrenimini Beşiktaş Kız Lisesi'nde tamamladı. İstanbul Telefon Başmüdürlüğü'nde kısa bir süre çalıştı. İlk kitabı "Sevgili Arsız Ölüm" 1983'te yayınlandı. Anadolu'daki köy yaşamı ve insanlarını masalımsı bir atmosferde ve "Yüzyıllık Yalnızlık" (Gabriel Garcia Marquez) tadında anlattığı bu ilk romanıyla büyük ün kazandı. Büyülü gerçekçilik akımına da yakıştırılan bu romanının ardından peş peşe diğer romanları geldi. Eserleri İngilizce, Almanca, Fransızca, İtalyanca, Farsça ve Hollandacaya çevrildi. Değişik üslubu ve yaklaşımıyla kuşağındaki edebiyatçıların önde gelen isimlerinden biri oldu.

Latife Tekin Bodrum Gümüşlük`te bir `Ebediyat Evi` projesi başlatmıştır. Garanti Bankası tarafından desteklenen proje, mimar

Hüsmen Ersöz'ün 1998 yılında hazırladığı mimari proje ile inşaata başlamıştır (1999). Ressam Hale Arpacıoğlu'nun, Koç Grubu şirketlerinden aldığı destekle, aynı mimari projenin bir parçası olarak Sanat Evi'nin yapımına başlanmıştır. Latife Tekin, Bodrum Gümüşlük'te, herkesin yazabileceği, tartışabileceği, sanatçıların büyük şehrin dağdağasından uzak eser üretebileceği bir mekanın tamamlanması için çalışmaktadır.Son olarak 2010'da "rüyalar ve uyanışlar" kitabı yayımlandı.

28 Aralık 2011 akşamı Sabit Fikir ve İstanbul Modern işbirliğiyle düzenlenen Sözünü Sakınmadan etkinliğinde usta eleştirmenler Ömer Türkeş ve Semih Gümüş'ün konuğu olmuştur.

Latife Tekin Kitapları - Eserleri

  • Muinar
  • Aşk İşaretleri
  • Sevgili Arsız Ölüm
  • Buzdan Kılıçlar
  • Berci Kristin Çöp Masalları
  • Gece Dersleri

  • Unutma Bahçesi
  • Ormanda Ölüm Yokmuş
  • Rüyalar ve Uyanışlar Defteri
  • Manves City
  • Sürüklenme
  • Altınçayır Vadisi'nin Çocukları
  • Buzdan Kılıçlar

Latife Tekin Alıntıları - Sözleri

  • “Bütün korkumuz, ya uyuyup uyanamazsak!” (Ormanda Ölüm Yokmuş)
  • Kirpiklerimi usulca sol yanıma bükünce denizi görüyorum. Uzakta ikizkenar üçgen gibi donmuş tuzlu sular. Bana ilgisiz ve yabancı kalışlarıyla, bu şehri ilk gördüğüm geceki halden anlar rüyamı hatırlatıyorlar. Gözlerimin alabildiğince yüksek, dikine kurulmuş bir şehir.. Parıltılarla, yanan kırık camlarla kaplı, sokakları gökyüzüne açılan, korkutucu, geçit vermeyen, bitmez bir duvar. Saçlarımın sağ siyah uçlarını izleyince ninemin ölüm atına binip gittiği akşamın alaca bulutlarına gömülüyorum. Bulutların on adım ötesindeyse asfalt yol boyunca yan yana sıralanmış yedi gecekondu mahalleme insan çığlığı taşıyan yedi minibüsüm var. (Gece Dersleri)
  • İki ağacın arasından geçip toz inceliğinde uçuşan bu son damlacıklara yüzünü verenlerin ümitleri boşa çıkmaz, hayalleri gerçek olurdu. (Altınçayır Vadisi'nin Çocukları)
  • Parasızlar her istasyonda donarlar. (Buzdan Kılıçlar)
  • Ben şu anda gücenme kabiliyetiniz olup olmadığını hesaplamıyorum. Çünkü arkadaş olduğumuzu kabul ediyorum. (Buzdan Kılıçlar)
  • Yaşadıkları film değil ki sonu gelsin. (Manves City)

  • “Her şey gibi mekanlar da ölüyor.” (Unutma Bahçesi)
  • - Tulumba, Elmas geline gitsem o da beni taşlar mı? + Taşlar mı hiç, Dirmit kız. - Ama gitmem. + Niye gitmezsin? - Taşlarsa diye gitmem. + Çok mu özledin Elmas gelini? - Çok özledim. + Öyleyse git. - Gitmem. (Sevgili Arsız Ölüm)
  • “Dünyada kuşlar olmasaydı göğe nasıl bakardık bunu hiç bilmiyoruz…” (Unutma Bahçesi)
  • İnsanların hayvanlaştığı, hayvanların insanlaştığı, canavarane dünyada... (Buzdan Kılıçlar)
  • "Evini evlikten, annesini annelikten, kardeşlerini kardeşlikten, babasını babalıktan reddetti. Sokakları evi etti. Ağaçları, duvarları, bulutları, evleri kardeş, denizi anne, göğü baba." (Sevgili Arsız Ölüm)
  • Kendilerine dair olanı kendilerine ait olmayan seslerin yankısını giyinmek suretiyle korudular. (Buzdan Kılıçlar)
  • Dünya birçok insan için karanlık bir mahzenden farksız, hayat çirkef bir katil gibi acımasızdı. (Buzdan Kılıçlar)

  • Gözlerim gözleriyle dolduğu an, sonsuzluktan çıkaran çekici bakışıyla ömrüm işaretlenmiş. (Aşk İşaretleri)
  • İnsan karanlıktan geliyor ama gözlerini ilk kez açıp baktığında ışık onu çalıyor, gün ışığında görünen varlıklar dünyasına katılmasıyla birlikte karanlığı unutmaya başlıyor, geceyi bile aydınlatarak karanlıktan kurtulmak istiyor. Bebekler ışık yüzlerine çarpınca korkup ağlarlar, sonra bunun tam tersi yönde bir gelişme... Yaşlılar niye çok az uyuyor? Gördükleri karşısında insanın gözleri açıldıkça açılıyor çünkü, büyüleniyor, ışığın esiri oluyor... (Ormanda Ölüm Yokmuş)
  • Sevinç gramla, dert kiloyla (Manves City)
  • Gogi'nin deyişiyle kendini ne kadar sakınırsa sakınsın, insan denen canlının içinde dostluk arzulayan nurlu bir kutu vardı. (Buzdan Kılıçlar)
  • Hem ışığa esir olduk diye üzülüyorsun, hem de ışığı kendinde tutmak istiyorsun. (Ormanda Ölüm Yokmuş)
  • Fakir­lerin evi olmaz, yuvası olur. (Manves City)
  • "Su içmeden yaşamak Allaha vergidir!" (Berci Kristin Çöp Masalları)