Kitap Künyesi

Yazar: Haruki Murakami

Çevirmen: Ali Volkan Erdemir

Yayın Evi: Doğan Kitap

İSBN: 9786050984538

Sayfa Sayısı: 256

--reklam--

Sadece Müzik Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Edebiyatın büyük ustası müziğin bilge maestro’suyla buluşuyor…

Dünyanın yaşayan en önemli yazarlarından biri olarak kabul edilen Haruki Murakami’nin okurları, onun her romanının, her kitabının kendine has bir “çalma listesi”ne sahip olduğunu bilirler.

Bu kitapta Murakami, çağımızın en büyük orkestra şeflerinden Seiji Ozawa ile “sadece müzik” konuşuyor. 1960’lı yıllardan başlayarak uluslararası alanda kazandığı başarılarla adından söz ettiren, başta Viyana ve Berlin Filarmoni Orkestraları olmak üzere dünyanın tüm önemli topluluklarını yöneten, Boston Senfoni Orkestrası ve Viyana Devlet Operası’nın müzik yöneticiliğini yapan Ozawa ile Murakami’nin konuşmaları müziğin çok da bilmediğimiz yönlerini keşfetmemize olanak sağlıyor. Bir orkestra şefinin müziğe yaklaşımını, yıllar içinde bazı yapıtlara nasıl farklı bir gözle bakabildiğini, genç müzisyenlerle çalışmanın Ozawa gibi bir ustaya bile neler kazandırdığını bu sürükleyici sohbete kulak verdikçe öğreniyor, onların aracılığıyla bu kitapta müziğin adeta “kalbine” iniyoruz.

Kitapta yer alan müzikleri dinlemek için kare kodu okutarak hazırladığımız çalma listesine ulaşabilirsiniz.

--reklam--

Sadece Müzik Alıntıları - Sözleri

  • “İyi müzik” aşk gibidir; ne kadar çok olursa olsun, asla fazla gelmez.
  • "İyi müzik" aşk gibidir; ne kadar çok olursa olsun, asla fazla gelmez.
  • Tek bir öğretim yöntemi yoktur. Her seferinde başka bir şekilde öğretirsin.
  • Umursamazlık belkide en iyisidir .
  • "Çünkü Ozawa için müzik, yaşamını devam ettirmesi için gerekli yakıttı. Damarlarına düzenli olarak canlı müzik enjekte edilmezse, yaşamını sürdüremezdi."
  • “Duke Ellington’ın da dediği gibi, dünyada sadece iki tür müzik vardır: ‘iyi müzik’ ve ‘pek o kadar da iyi olmayan müzik’.”
  • aşk gibidir ;ne kadar çok olursa olsun ,asla fazla gelmez .Ve müziği ,yaşam arzularını ateşleyen bir yakıt olarak kullanan insanların sayısı hiç de az değildir.
  • Yume wa yoru hiraku (Rüyalar geceleri açar)
  • Yazarken en önemli şey ritimdir. Ritim yoksa, yazdığınızı kimse okumaz.
  • "İyi müzik" aşk gibidir; ne kadar çok olursa olsun, asla fazla gelmez. Ve müziği, yaşam arzularını ateşleyen bir yakıt olarak kullanan insanların sayısı hiç de az değildir.
  • Creative people have to be fundamentally egoistic. This may sound pompous, but it happens to be the truth. People who live their lives watching what goes on around them, trying not to make waves, and looking for the easy compromise are not going to be able to do creative work, whatever their field. To build something where there was nothing requires deep individual concentration, and in most cases that kind of concentration occurs in a place unrelated to cooperation with others, a place we might even call dämonisch.
  • " İyi müzik" aşk gibidir; ne kadar çok olursa olsun, asla fazla gelmez. Ve müziği, yaşam arzularını ateşleyen bir yakıt olarak kullanan insanların sayısı hiç de az değildir." .
  • Pratik deneyim insanı hep değiştirir.
  • Boşluğa siyah mürekkeple resim yapar gibi güzel bir piyano solosu .Düzgün biçimde ,cesaretle akan ses zinciri .Her bir notanın sesi kendini düşünüyor gibi .
  • Sanırım roman yazmak bana zamanla, doğal bir şekilde iyi müzik kulağı kazandırdı. Tersine söylersem, müzik kulağı olmadan iyi yazılmaz.

--reklam--

Sadece Müzik İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Haruki Murakami ne yazsa çok keyifle okurum. Yazarın müzik yönünü, derin bilgisini, klasik müzik alt yapısını bu kitapla bir kez daha görmüş oluyorsunuz. Seiji Ozawa ile yaptığı söyleşi çok doğal ve zaman akışı yerli yerinde, okurken kopmalar yaşamıyorsunuz hatta konserlerinin , bu kısmını, bende dinleyeyim dediğiniz zamanlarda klasik müziğin tadına varıyorsunuz. Ünlü Japon Maestroyu yeni tanıdım ve çok etkilendim,konserlerini dinleme şansım oldu kitap sayesinde. En sevdiğim yazarım beni bir kez daha kendine hayran bıraktı. Teşekkürler Haruki Murakami ve Seiji Ozawa. (Olcay YILDIRIM)

Haruki Murakami ile tanıştıysanız; onun eserlerinde belli başlı bazı huyları olduğunu bilirsiniz. Beklenmedik telefonlar, kediler, gizemli kadınlar ve koşmak gibi.. Ama en önemlisi bence müziktir. Murakami okumaya başladığımdan beri eserlerindeki akışkanlığı ve ritmi müzik tutkusuna bağlarım hep. Sabahın erken saatlerinde kalkıp saatlerce yazar, uzun koşular yapar Murakami. Caz ve klasik müzik dinler, kendine amatör dinleyici dese de bundan çok daha fazlası olduğunu anlarız biz. ‘Sadece Müzik’ kitabı ise bunu kanıtlıyor. Başka şeyler de var: . Bir söyleşi kitabı Sadece Müzik. Murakami ve meşhur maestro Seiji Ozawa arasında farklı mekân ve zamanlarda geçen konuşmalar. Murakami, Ozawa ile üç ortak noktası olduğunu söyleyerek başlıyor anlatmaya: Saf Sevinç, Heves ve İnatçılık. Bu kısım benim için çok önemliydi. İşinde ve sosyal hayatlarında bu denli ilerlemiş iki kişiden hayat tavsiyesi gibiydi benim için. Ardından müzik üzerine derin bir sohbete başladılar. Klasik müzik hakkında bilgim öyle azdı ki, bakalım nasıl bir deneyim olacak derken okuduğum her sayfanın bana bir şeyler kattığını fark ettim. Birbirini anlayan iki insan vardı karşımda, zorluklardan geçmiş – yeri gelmiş aşağılanmış iki kişi. Sevdiğiniz bir şeyi veya bir kimseyi anlattığınızda ses tonunuz yumuşar, gözlerinizin içi parlar. Ben bu sayfaları okurken o ışıltıyı hissettim. Evet, elbette bahsedilen konserler- kayıtlar mühim (Kitapta geçen eserler için bir spotify listesi oluşturulmuş ki benim okumama da o liste eşlik etti) ancak çok daha derinde yer alan bir şey vardı beni etkileyen: Tutku! . Klasik müzik hakkında hiçbir bilginiz olmayabilir, eserde geçen bazı teknik terimlere soru işaretiyle yaklaşabilirsiniz. Ama bunlar kitabı sevmenize engel teşkil etmiyor. Kendi içinize dönüp baktığınız pek çok cümleyle karşılaşıyorsunuz çünkü. ‘Bağlılık ve büyük bir sadakatle sevgi sadece kişilere karşı mı olur’ diye soruyorsunuz örneğin. Gözlerimin dolduğu yerler de oldu, bambaşka bir dünyadan bahsedilmesine karşın güldüğüm de. Çok sevdim ben Sadece Müzik’i. Sadece müzik değil; hayatın o saf halinden de bahsedilmesini.. . Bu kitabı değerli kılan bir diğer özellik ise emin ellere teslim edilip bizimle buluşturulması. Çeviride müziği de pek sevdiğini bildiğimiz, iyi müzikten anlayan Ali Volkan Erdemir yer almakta. Yayına hazırlayanlar ise usta isimler Aydın Büke ve Handan Akdemir. Kapak tasarımı mı? Tabii ki Geray Gençer (Hülya Açılan)

Dünyaca ünlü bir orkestra şefi ile yazarın görüşmesine dayanan bir kitap. İlk başta bayağı sıkılsam da elimden bırakmak da içimden gelmedi. Çünkü kitaptan çok şey öğreniyor insan. Azmetmeyi, hırsı, sabrı...yani başarılı olabilmek için neler yapılmalı, nelerden vazgecilmeli... Çok kolay diyebileceğimiz işlerin aslında ne kadar emek istediğini, her işin belli bir zorlugunun olduğunu öğreniyorsunuz. İnsanı guduleyen bir kitap. Yaşam öyküsü gibi de değil röportaj şeklinde ilerlemiş. Okunması gereken bir kitap. Tavsiye ederim. (Emine Mert Özçelik)

--reklam--

Sadece Müzik PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Haruki Murakami - Sadece Müzik kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Sadece Müzik PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Haruki Murakami Kimdir?

1949 yılında dünyaya geldi, 1975'te Tokyo'daki Vaseda Üniversitesi'nden mezun oldu. 1986-1995 yılları arasında Avrupa ve ABD'de yaşadı. Yazarın ilk ve Gunzou Edebiyat Ödülü'nü alan romanı "Kaze no oto vo kike"dir (1979). Onu "Hitsuci vo meguru Bohken" (1982) isimli romanı izledi. Yazar bu eseriyle Yeni Yazarlar Noma Edebiyat Ödülü'nü aldı. Ardından "Sekai no ovari to hahdo bohrudo" (1985) geldi ve bu kitap da yazara Tanizaki Ödülü'nü kazandırdı. Ama ona asıl ününü kazandıran 16 dile çevrilen "İmkânsızın Şarkısı" (1987) oldu. 1995'te yayımlanan "Zemberekkuşu'nun Güncesi"yle 1996 yılında Yomiuri Edebiyat Ödülü'nü de kazanan Murakami, daha sonra baştan çıkarıcı bir aşk hikâyesi olan "Supuhtoniku no Koibito"yu (2001) yazdı. Yazar ayrıca, "Zoh no şohşitsu" (1993) ve "Kami no Kodomotaçi-va mina adoru" (2002) adı altında öykülerini de kitaplaştırmıştır. Japonya'nın XX. yüzyıldaki en büyük edebiyatçılarından biri olarak kabul edilmesine rağmen, Amerikan kültürünün etkisi altında kaldığı ve aşırı Batıcı olduğu eleştirilerine maruz kalan yazarın edebiyat dışı tek kitabı "Andahguraundo"dur (2001). Murakami'nin son eserleri ise "Kokky no minami, taiyou no nişi" (2003) ve "Dansu dansu dansu"dur (2003).

Ödülleri :

- 1996 Yomiuri Edebiyat Ödülü ("Zemberekkuşu'nun Güncesi"yle

- 1985 Tanizaki Ödülü ("Sekai no ovari to hahdo bohrudo"yla)

- 1982 Yeni Yazarlar Noma Edebiyat Ödülü ("Hitsuci vo meguru Bohken"le)

- 1979 Gunzou Edebiyat Ödülü ("Kaze no oto vo kike"yle)

--reklam--

Haruki Murakami Kitapları - Eserleri

  • 1Q84 (Tek Cilt)
  • Sahilde Kafka
  • Haşlanmış Harikalar Diyarı ve Dünyanın Sonu
  • Zemberekkuşu'nun Güncesi
  • İmkansızın Şarkısı
  • Sınırın Güneyinde, Güneşin Batısında
  • Yaban Koyununun İzinde
  • Koşmasaydım Yazamazdım
  • Renksiz Tsukuru Tazaki'nin Hac Yılları
  • Uyku
  • Kadınsız Erkekler
  • Sputnik Sevgilim
  • Tuhaf Kütüphane
  • 1Q84 - 2. Kitap
  • 1Q84 - 3. Kitap
  • Underground: The Tokyo Gas Attack and the Japanese Psyche
  • Wind/Pinball
  • Blind Willow, Sleeping Woman
  • Karanlıktan Sonra
  • Fırın Saldırısı
  • Rüzgarın Şarkısını Dinle
  • Dance, Dance, Dance
  • Kumandanı Öldürmek
  • Doğum Günü Kızı
  • Mesleğim Yazarlık
  • Efter Skælvet
  • The Elephant Vanishes
  • Pinball 1973
  • First Person Singular
  • Sadece Müzik
  • After Dark
  • Birinci Tekil Şahıs
  • Desire

--reklam--

Haruki Murakami Alıntıları - Sözleri

  • İnsanın yaşamı nasıl oluyor da böylesine değişip, tam tersi bir hal alabiliyor.. (Uyku)
  • Yaş almak ya da alamamak değil konu; doğum günü senin için yılda sadece bir gün, gerçekten de özel bir gün o; ona gereken önemi vermelisin. Ve bu biricik eşitliği kutlamalısın (Doğum Günü Kızı)
  • Ben çok sıradan bir insanım. Ben sadece kitap okumayı seviyorum (1Q84 (Tek Cilt))
  • Ben aslında insanlarla iletişimi iyi olan birisi değilim. Bir yerlerde kendi özüme dönmem gerekiyordu. (Koşmasaydım Yazamazdım)
  • İnsanlar erken, pek erken yaşlanmaya başlarlar. Yaşlılık silinmeyen bir leke gibi, bedenlerinin her yanına yavaş yavaş yayılır. (Yaban Koyununun İzinde)
  • "Ama aralarında belirli bir mesafe bırakarak da insanlar birbirlerine yakın olabilirler, öyle değil mi?" (Karanlıktan Sonra)
  • . Bazen insanların kalbinin derin kuyular gibi olduğunu düşünüyorum. Altta ne olduğunu kimse bilmiyor. Yapabileceğiniz tek şey, arada sırada yüzeye çıkan şeyleri hayal etmek. ... (Blind Willow, Sleeping Woman)
  • Bekleyen hep ben oluyordum (Yaban Koyununun İzinde)
  • Anılar ne kadar canlı olursa olsunlar zamanın gücüne karşı koyamazlar. (Birinci Tekil Şahıs)
  • Fakat ilerleyemiyorum işte. Kayıkta ırmağın akıntısına karşı kürek çekiyormuşum gibi. Bir süre küreklere asıldıktan sonra dinlenip bir şeyler düşünürken, bir de bakıyorum, kayık tekrar eski yerine dönmüş. (1Q84 - 3. Kitap)
  • . Bugünlerde ne demek istediğimi söyleyemiyorum. Yapamam... Ne zaman bir şey söylemeye çalışsam, asıl noktayı kaçırıyor. Ya öyle ya da ben demek istediğimin tersini söylerim. Ne kadar doğru yapmaya çalışırsam, o kadar karışık hale geliyor. Bazen ilk başta ne söylemeye çalıştığımı bile hatırlayamıyorum. Sanki vücudum ikiye bölünmüş ve birim diğerini büyük bir sütunun etrafında kovalıyor. Çevresinde daireler çiziyoruz. Diğer bende doğru sözler var ama onu asla yakalayamam. . (Blind Willow, Sleeping Woman)
  • • Kendimi bazen bir hiç gibi hissediyorum (Kumandanı Öldürmek)
  • Herkesin kendine göre bir savaş alanı vardır. (Karanlıktan Sonra)
  • "Fakat yine de ölene kadar bir şekilde yaşamımı sürdürmekten başka yolum olmadığı gibi, yaşarken de kendimce yöntemlerle yaşamaktan başka yapacak bir şey yok. Pek övünülecek bir şey olmasa bile, benim bundan başka bir yaşam biçimim yok." (1Q84 - 3. Kitap)
  • İki benden birbirinin içinde erimiş, tek beden olmuş gibi, çok güçlü bir sarılmaydı. Bir an bile gevşetmedi kollarını. Bir kez ayrılırsak bu dünyada bir daha asla bir araya gelemezmişiz gibi. (Karanlıktan Sonra)
  • Herkes bir gün ölür. Ama ölene kadar bir şekilde elli yıl falan yaşamak zorundasındır ve bir sürü şeyi düşünerek elli yıl geçirmek, açık konuşayım, hiçbir şey düşünmeden geçireceğin beş bin yıldan çok daha yorucudur. (Rüzgarın Şarkısını Dinle)
  • Güzel olan güzeldir, bu yeterli değil mi? (Uyku)
  • "Hayal dediğin kuş gibi özgür, deniz gibi geniştir. Kimse buna engel olamaz." (Haşlanmış Harikalar Diyarı ve Dünyanın Sonu)
  • Bir bakıma, benim için son durak olacak yere ulaştım. Kendimi, varmam gereken yere gelmişim gibi hissediyorum. (Yaban Koyununun İzinde)
  • "Şarkı bitti. Ama melodisi havada asılı kaldı." (Yaban Koyununun İzinde)