Kitap Künyesi
Yazar: Philip Roth
Çevirmen: Kaya Genç
Orijinal Adı: Everyman
Yayın Evi: Yapı Kredi Yayınları
İSBN: 9789750819483
Sayfa Sayısı: 107
--reklam--
Sokaktaki Adam Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Amerikan edebiyatının yaşayan en büyük ustası Philip Roth’tan yaşlılık, hastalık ve insanın ölüm karşısındaki çaresizliği üzerine son derece içten, yoğun ve büyüleyici bir kitap.
"Fuentes ve García Márquez’le birlikte dünyanın en iyi üç romancısından biri olan Philip Roth için yaşlılığa rağmen cinsellik arzusunun artışı, insanın kendi yaratısına, ölüme karşı koyması anlamına geliyor... Georg Lukacs yazarın, hayatın bütününü kapsamasının imkânsız olduğuna hükmetmişti, Philip Roth Sokaktaki Adam’da bu tezi görkemli bir biçimde çürütüyor.”
Nadine Gordimer, "The New York Times"
New York’ta bir reklam ajansından emekli olan Sokaktaki Adam görünüşte güzel bir hayat sürmüştür: Ödüllü bir sanat yönetmeni olarak, genç ve güzel kadınların ilgisini çekmiştir, kızı ona hayrandır, bir finans dehası olan ağabeyi zor zamanlarında hep yanında olmuştur. Ancak Sokaktaki Adam artık yaklaşan ölümün sesini duymaktadır; cenaze töreninde başlayan roman boyunca çocukluğundan itibaren hastaneye yattığı, ameliyat olduğu, kalp damar hastalıklarının ortaya çıktığı günleri ve 11 Eylül saldırılarından sonra taşındığı bir sahil kasabasında emeklilere resim dersi vererek geçirdiği anları hatırlar. Hatırladıkça, aklında mutlu geçmişi kadar, başarısız evlilikleri, sevdiği insanlara ihanet edişi, ressamlık hayalinin peşinden gitmeyişi, artık asla telafi edemeyeceği pişmanlıkları da canlanır.
--reklam--
Sokaktaki Adam Alıntıları - Sözleri
- İnsan bazen ani karar verdikten sonra pişman olur.
- “Ama gerçekliği yeniden yapamaz insan” demişti. “Olduğu gibi kabul etmeli onu. İnsan durduğu yeri muhafaza edip yaşananları olduğu gibi kabul etmeli. Başka yolu yok.”
- O kadar çok insan ağladı...
- Senin bulunduğun yer o kadar güzelleşiyor ki.
- (…) böylesi insanlar, göz alıcı biçimde iyi insanlar vardır, gerçekte birer mucizedir onlar (…)
- Doğru, yalnız yaşamayı seçmişti ama dayanılmaz bir yalnızlık içinde yaşamayı değil. Dayanılmaz bir yalnızlık içinde yaşamanın en kötü yanı, ona dayanmak zorunda olmaktı- ya dayanır ya da batardınız.
- Her yere gittik. O kadar özgür hissediyordum ki kendimi. Çin’e gittik, bütün Afrika’yı gezdik. Şimdi bir yığın ağrı kesici almadan otobüsle New York’a bile gidemiyorum.
- Kendisi şimdi hiçbir şeydi, kesin bir yok oluş tarafından kutsanmayı sinirli bir biçimde bekleyen, hareketsiz bir hiçlikten başka hiçbir şeydi.
- Bir zamanlar tam bir insandım.
- Çünkü hayatın en rahatsız edici gücü, ölümdür. Çünkü ölüm çok adaletsizdir. Çünkü insan bir defa yaşamın tadına varınca ölüm doğal dahi gözükmez ona.
- Acı her şeye ağır basıyor. Bazen bir saat daha yaşayamayacağımı düşünüyorum. Bunu görmezden gelmeyi telkin ediyorum kendime.
- "Hayatta kalmaya yönelik isteğim derinlere kök salmış bir durumda. Ben buradan gidiyorum."
- “Ama gerçekliği yeniden yapamaz insan,” demişti. “Olduğu gibi kabul etmeli onu.
- Gençken önemli olan vücudunun dışı, dıştan nasıl göründüğündür.Yaşlandığındaysa,içte olan önemli oluyor ve insanlar nasıl göründüğünü önemsemeyi bırakıyor.
- "Gözyaşlarından nefret ediyorum.” “Hepimiz ediyoruz,” dedi ona, “ama yine de ağlıyoruz.”
--reklam--
Sokaktaki Adam İncelemesi - Şahsi Yorumlar
"YAŞLILIK KATLİAMDIR!": Ölüme koşmaktır çünkü. Her gün bir öncekinden daha ürkek adımlarla,gitmeye hazırlanmaktır. Dönüşü olmayan bir yolculuğa çıkar gibi.. Bir bilet belki ; tek kullanımlık. Küf yeşili, siyah, kızıl, mavi, beyaz.. Geride bıraktıklarım gibi.. Kalanlarım gibi.. Yüzleşmediğim tek saniye bırakmadan, koca bir ömrün dökümünü gözbebeklerime serip, iyi ya da kötü, mutlu ya da mutsuz, her anını hatırlamak gibi.. Ve ölüm.. Benim hissetmeyi bıraktığım yerde, son bulup tamamlandığım yerde, ben olduğum ya da yok olduğum yerde.. Dondurucu bir soğuğun iliklerime işlediği yerde.. Beni sevenlerin gözyaşlarında.. "Gözyaşlarından nefret ediyorum!.." Heybeme attım sanmıştım.. Yalnızlıklarımı Yarımlıklarımı Çocukluğumu Annemin gözlerini Ilk aşkımı Ilk yaramı Çırpınmamı Direnmemi Düşmemi Tekrar kalkmalı Inanmamı Terk ettiklerimi Beni bırakıp gidenleri Bende kalanları Beni benden alanları Acılarımı Kesilen saçlarımı Sızlayan göğüs kafesimi Kateterimi Soğuk hastane odalarını Dinlediğim şarkıları Yazdığım şiirleri Okuduğum kitapları Başladığım şeyleri Ve bitirdiklerimi Ve yarıda bıraktıklarımı Kaybettiklerimi Dokunduğum buz gibi, cansız, minicik elleri Içime doğru çoğalan çığlıkları Arkadaşlıkları Dostlukları Lanet okuduklarımı Özlediklerimi Pişmanlıklarımı.. Serin bir bahar rüzgarı alnıma çarparken içtiğim kahvenin tadını Adını.. Attım sanmıştım heybeme. Yanılmışım. Ben boş, ben hissiz, ben suskun, ben hiç..acı çekmiyorum artık. Sokaktaki Adam.. Özelinde o,genelinde hepimiz. Cenaze töreniyle başlayan hikâyede ; çocukluğundan hastanede kaldığı döneme, geçirdiği sayısız ameliyatlara, aşkına, sevgisine, sanatına, hayaline, hayalinin peşinden gidemeyişine, pişmanlıklarına şahit oluyoruz. Anılarla tek tek yüzleşmek zor ve oldukça yorucu aslında. Yazarın bazı yerlerdeki ani yükselişlerini çok sevdim. Kitabı çıtanın üstüne çeken kısımlar onlardı bence. Amerikan edebiyatının büyük ustası, 2001 yılında Prag'da ılk defa verilen Kafka ödülü de dahil pek çok ödülün sahibi Philip Roth 'un okuduğum ilk kitabı. Fazlasıyla etkileyici. Ben dilinde yazılmış, yükseldiği yerde büyüleyen, sakinlestiği yerde mest eden akıcı ve güçlü bir anlatıma sahip. Karamsar, solgun, hasta, acı çeken bir hava dolaşıyor kitabın sayfalarında. Tıpkı gerçekler gibi.. Keyifli okumalar..:) (Liliyar)
Amerikan edebiyatının yaşayan en büyük ustası Philip Roth’tan yaşlılık, hastalık ve insanın ölüm karşısındaki çaresizliği üzerine son derece içten, yoğun ve büyüleyici bir kitap. “Sokaktaki Adam”, bir hesaplaşma romanı. Hayatla, kahramanımızın kendi kişiliğiyle, bu kişiliği üreten içinde yaşadığı toplumla ve hatta bedeniyle bir hesaplaşma. Bir ressam olabilecekken, reklamcılığı, sanat yönetmenliğini seçip, orta sınıf bir aile kurmuş sokaktaki adam, emekli olup lüks bir emekliler sitesinde yalnız kaldığında ise ömrü boyu özlemle beklediği o resimle dolu hayatın anlamsızlığını hissediyor. Çünkü emeklilik yalan, ne kadar harika, sanat eseri sayılabilecek resimler yaparsa yapsın, artık rüyasının anlamı boşalmış, kısacası fena halde geç kalmış. Paranın ve erkekliğin gücünün durmaksızın pompalandığı, bütün bunlara adeta tapılan bir toplum içinde, erkekliğini yaşla birlikte yitiren, parasının da bir öneminin kalmadığı noktaya gelen beyaz adam, ne yapsın? Spor yapmayı hiç bırakmamış, sağlıklı beslenen, içki, sigara içmeyen örnek beyaz adam belki de genlerinden gelen hastalıklarla nasıl boğuşsun? O hiç gelmeyecek gibi görünen uzak gelecek, bir gün ansızın geldiğinde, neyin önlemini alsın; hastanelerde, ilaçlarla, ameliyatlarla sona yaklaşan bir tekne kazıntısıyla baş başa kaldığında? “Yaşlılık bir savaştır” diyor sokaktaki adam, sonrasında ise fikrini değiştiriyor: Yaşlılık bir katliamdır! (ŞENAY İNCİ)
Dikkat spoiler içerir. Son derece güzel bir roman. Bir saatçi ve pırlanta satıcısı Yahudi bir tüccarın oğlu, Howie'nin kardeşinin hayat hikayesi. 3 kere evlenip boşanan, çocukluğunda kasığındaki şişlikten itibaren ölene kadar sürekli sağlık problemleri yaşayan bir reklamcının iş ve özel hayatı çarpıcı bir şekilde sunuluyor. İş arkadaşları ile görüşmeleri, Phoebe ile olan evliliği, onu Danimarkalı bir manken ile aldatması, bakıcısı olan hemşire Maureen'e aşık olması, abisinin sağlığını kıskanması ve ailesi ile olan ilişkisi. Kısacası bu ilginç adamın tüm hayat hikayesi bu kitapta. Soluksuz okunan bir roman. Mutlaka okunması gereken kitaplardan biri daha. (Serdar Poirot)
--reklam--
Sokaktaki Adam PDF indirme linki var mı?
--reklam--
Philip Roth - Sokaktaki Adam kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Sokaktaki Adam PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.
Kitabın Yazarı Philip Roth Kimdir?
19 Mart 1933'te New Jersey'in Newark kentinde doğdu. Bucknell Üniversitesi'ni bitirdikten sonra Chicago Üniversitesi'nde yüksek lisans öğrenimi gördü. Ardından Chicago'da İngiliz edebiyatı, Iowa ve Princeton üniversitelerinde yaratıcı yazarlık dersleri verdi. 1959'da, altı öyküsünü bir araya getirdiği ilk kitabı Goodbye Columbus yayımlandı (Kucak Dolusu, Çev.: Ülkü Tamer, Sander Yayınları, 1971). ABD'li Yahudilerin yaşamını son derece kişisel, keskin ve ironik bir dille tasvir ettiği bu kitapla Roth, 1960'ta Ulusal Kitap Ödülü'nü aldı. Ardından iki roman yazdı: 1962 tarihli Letting Go (Libby, Çev.: Seçkin Selvi, Sander Yayınları, 1973) ve 1967'de yayıımlanan When She Was Good. Şöhret ise 1969'da, ABD'nin nezih edebiyat çevrelerini karıştıran Portnoy's Complaint (Portnoy'un Feryadı, Çev.: Özden Arıkan, Ayrıntı Yayınları, 1999) ile geldi. Bilinç akışı tekniğinde eşsiz bir monolog olarak nitelenen bu eser, çağdaş, Amerikan edebiyatının en komik, en unutulmaz karakterlerinden birini yaratıyordu. 1972'de Ernest Lehman tarafından aynı adla sinemaya uyarlayan Portnoy'dan sonraki kitaplarında Roth, hep değişik anlatım teknikleri denedi, her seferinde değişik konulara el attı, ama ana temalarından ya da "takıntıları"ndan hiç uzaklaşmadı: Yahudi olmak, erkek olmak, bir ananın oğlu olmak, aydın olmak; ve bütün bunlardan doğan her türlü marazilikle uğraşmaya devam etti.
--reklam--
Philip Roth Kitapları - Eserleri
- Öfke
- Portnoy'un Feryadı
- Ölen Hayvan
- Sokaktaki Adam
- Aldatma
- Nemesis
- İnsan Lekesi
- Pastoral Amerika
- Hayalet Yazar
- Bir Komünistle Evlendim
- Meme
- Hoşça Kal, Columbus ve Beş Öykü
- Ve Hayalet Sahneden Çekilir
- Amerika'ya Tuzak
- Sabbath'ın Tiyatrosu
- Karşıt Hayat
- Baba Mirası
- Shylock Operasyonu
- Bir Erkek Olarak Yaşamım
- Arzu Profesörü
- Libby
- Kucak Dolusu
- Pourquoi écrire ?
--reklam--
Philip Roth Alıntıları - Sözleri
- ''Buldum. Buldum. Son soru. Sen hâlâ, bir nebze dahi olsa kalbinin herhangi bir köşesinde evliliğin bir aşk ilişkisi olduğu yanılsamasını taşıyor musun? Eğer taşıyorsan, bu birçok sorunun nedeni olabilir.'' -sf. 9 *** ''Çok içen insanlar genellikle ilk içkilerinden önce saate bakarlar. Ne olur ne olmaz diye.'' -sf.11 *** ''Seksten hiçbir şekilde zevk almıyorum. Ya kendimi çok yalnız hissediyorum ya da zor geliyor. Zaten hayat da böyle değil mi?'' -sf. 15 *** ''Belki de yasak bir ilişkide sadece bir tarafın ailevi tatminsizliklerini dinlemek daha iyidir. Çünkü eğer ikisi birden anlatacak olursa, ilişkinin kendisi için vakit kalmayabilir.'' -sf. 36 *** ''...Çünkü içinde bulunduğum sınıf için fazla eğitimli biriyim ve ait olmam gereken sınıf için de yeterli param yok. Bu insanlarla aramda, maddi nedenlerden dolayı ait olduğum sınıftakilerden çok daha fazla ortak yön var. Yanlış yerdeyim. Tamamıyla.'' -sf. 46 *** ''Bir evlilik için elinde fazladan yaşlı bir erkek arkadaş bulundurmaktan daha iyisi yoktur.'' -sf. 48 *** ''Annem bana asla amımı açıkta bırakacak şekilde oturmamı öğretmişti. '' ''Ve şu anda bacakların bir beyefendinin omuzlarının üzerinde duruyor.'' ''Bana bu konuda hiçbir şey söylemedi. Sanırım bunu alışkanlık haline getireceğim aklının ucundan bile geçmemiştir.'' -sf. 48 *** ''Asla daha iyi olmaz. Kumar gibidir. Hiçbir zaman daha iyiye gitmez. Eğer oyunun arasında terk etmek istiyorsan terk et çünkü daha iyi olmayacaktır.'' -sf. 55 *** ''Ben İsrail karşıtı değilim. Araplardan tiksiniyorum. Bir zamanlar bizde de gelip evimizin etrafındaki kaldırımlara sıçan, malların fiyatlarını yükselten ve buna benzer işler yapan Araplar vardı. Yahudilerin asla yapmayacağı türden şeyler.'' -sf. 62 *** ''...Eğer bir beyaz olsaydı hayır diyebilirdin ama bir zencinin gözünün içine baka baka, hayır burada yemek yiyemezsin diyemezsin....'' -sf. 65 *** ''Başka erkekler düzmeye giden yolda, baştan çıkarma sürecinin bir parçası olarak sabırla dinlerler. Bu nedenle erkekler genellikle kadınlarla konuşurlar -onları yatağa atabilmek için. Sen ise onlarla konuşabilmek için yatağa atarsın. Başka erkekler onların hikayelerini anlattırmaya başlarlar, yeterince nezaket gösterdiklerini düşündüklerinde de ağızlarını sertleşmiş aletlerine doğru kibarca aşağı iterler...'' -sf. 67 *** ''... Hatırlıyorum, o A'lık öğrencilerin hepsi Kafka'nın Babaya Mektup'unu okuyordu ve onun Dava'yı ve Dönüşüm'ü yazarken tamamıyla babasıyla ilişkisinden yola çıkarak hareket ettiği türünden açıklamalar getiriyorlardı. Sen ''Hayır,'' dedin, bıkkın bir ifadeyle, 'Tam tersine. Babasıyla arasındaki ilişkide ''Dönüşüm ve Dava'dan esinlenmiştir.' Bunun onlara söyledikten sonra, yumruğunu havaya kaldırdın. 'Bir yazar otuz altısında değerli hale gelir, artık tecrübelerini hikayelerine aktarmaya gerek duymaz, hikayeleri onun yaşamına girer.'...'' -sf. 91 (MonoKL Yay. - 1 Baskı - Didem Hızkan Altunbey çev.) (Aldatma)
- Cüretkarlığın bir amacı olmalı yoksa değersiz, basit ve bayağı sayılır. (Bir Komünistle Evlendim)
- ...Babamı ilk kez ağlarken görüyordum. Başka 1inin gözyaşlarının insana kendininkilerden daha dayanılmaz geldiği o an, çocukluğun dönüm noktalarından 1idir... (Amerika'ya Tuzak)
- And in the everyday world, nothing to be done but respectably carry on the huge pretense of living as himself, with all the shame of masquerading as the ideal man. (Pastoral Amerika)
- Bildiğimiz her şey, zalimlerin zulmünden değil, insanların açgözlülüğünün, cehaletinin, gaddarlığının ve nefretinin zulmünden doğmuştur. Kötülüğün zalimi herkestir. (Bir Komünistle Evlendim)
- Sanıyorum insanlar felsefi açıdan ikiye ayrılıyorlar. Umursayanlar ve umursamayanlar, yapanlar ve sürekli erteleyip asla yapmayanlar. (Baba Mirası)
- hepimiz eşitiz, hepimiz özgürüz(...) (Ölen Hayvan)
- İnsan bazen ani karar verdikten sonra pişman olur. (Sokaktaki Adam)
- “Çocukken bir bilge gibi yaşardım, büyüdüğümde ise ağaçlara tırmanmaya başladım.” (Hayalet Yazar)
- “Orospu çocukları da ölürler,” dedi babam. “Ölüm için söylenebilecek tek iyi şey bu –orospu çocuklarını da haklar.” (Baba Mirası)
- Gülüşünüze ilişkin duygunuz, kendinize dair duygularınızın ve diğer insanlara sunduklarınızın bir yansımasıdır. (Karşıt Hayat)
- “Herkesin çaresizliği zordur, bir çocuğun, bir arkadaşın, fakat bir zamanlar o kadar zinde olan yaşlı bir insanın çaresizliği…” “Özellikle bir babanın.” (Baba Mirası)
- Senin bulunduğun yer o kadar güzelleşiyor ki. (Sokaktaki Adam)
- Fakat bu benim başıma hayatımda birkaç kez gelmişti; geleneğin davranışlarımı yönlendirmesine izin vermeyi reddederek kendi yoluma gittikten sonra sarsılmaz duygularımın bazen şaşmaz ahlaki zorunluluk algımdan daha geleneksel olduğunu keşfetmiştim. (Baba Mirası)
- Kelimeler de birer bomba ve mermi değilmiş yalnızca - aynı zamanda küçük birer hediye paketiymiş, içinde anlamlar olan! (Portnoy'un Feryadı)
- "Ne bunlar?" "Bilmiyor musun?" dedi buketi burnuma doğru tutarak. "Ben betonu bilirim. Asfaltı bilirim. Çiçekleri bilmem." "Bunlara gül denir, hayatım." (Öfke)
- Ciddi bir okumanın gerektirdiği konsantrasyon, odaklanma, yalnız kalma, sessizlik artık ulaşılması zor şeyler... (Karşıt Hayat)
- yaptığım hiçbir şeyi yapmayı bırakamıyorum ve yaptığım her şey asabımı bozuyor. (Ölen Hayvan)
- Yasaklar ağaçta yetişmez ki - sabır ister, dikkat ister, kendini adayan ve feda eden bir ebeveyn ile çalışkan ve dikkatli bir küçük çocuk buldunuz mu, gerçek anlamda kontrollü, büzüğünü sımsıkı tutan bir insan yaratmak birkaç senelik iştir en çok. Yoksa niye etliyle sütlüyü ayrı tabaklarda yiyelim? Yoksa neye yarar koşer sabunuyla tuzu? Yoksa ne diye, sorarım size, hayatın, şayet bir anlamı varsa, bu anlamın tamamen sınırlar ve kısıtlamalardan, Hiç Kimse'den başka hiç kimse tarafından koyulmuş olamayacak yüz binlerce mini mini kuraldan ibaret olduğu her gün üç kez hatırlatılsın bize? O kurallar ki ya, ne kadar salakça olduklarına bakmadan, sorgusuz sualsiz boyun eğersin (böylece de, boyun eğdiğin için Rabbin inayeti üstüne olur) ya da, muhtemelen infiale gelmiş sağduyu adına ihlal edersin - ihlal edersin çünkü bir çocuğun bile hoşuna gitmez tam bir gerizekalı ve süzme şmuk gibi dolaşmak. (Portnoy'un Feryadı)
- Bağlılık yıkıcıdır ve senin düşmanındır. (Ölen Hayvan)
Yorumlar
0 yorum