Kitap Künyesi

Yazar: Isaac Asimov

Çevirmen: Yosun Erdemli

Çevirmen: Alperen Keleş

Orijinal Adı: The End of Eternity

Yayın Evi: Monokl

İSBN: 9786055159344

Sayfa Sayısı: 240

--reklam--

Sonsuzluğun Sonu Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

"Sonsuzluğun Sonu" bir bilimkurgu dehasının kaleminden, her sayfasında heyecanlandıran, şaşırtıcı dönüşlerle okuyucunun nefesini kesen unutulmaz bir klasik. Zamana, Sonsuzluğa ve Gerçekliğine ilişkin sarsıcı bir arayış: Sonsuzluğun sınırlarında, zamanın kıyılarında bir aşk ve kurtuluş öyküsü.

Bilimkurgunun kurucusu sayılan Asimov aşılamamış kavrayışı ve kurgularıyla dünya edebiyatını ve bilimini büyülemeye devam ediyor. Sonsuzluğun Sonu, aşkın zamanlar aşan gücünün öyküsü.

"Asimov'un en etkili eseri. Bir bilimkurgu başyapıtı."

-Locus-

"Bu zaman yolculuğu öyküsü edebiyat çevrelerince Asimov'un en dahiyane eseri olarak kabul ediliyor."

-Entertainment Weekly-

"Modern bilimkurgunun en sarsıcı başarılarından birisi. "

-The Times-

"Aşılamayacak kadar iyi fikirlerle dolu … inanılmaz."

-Damon Knight-

'Hala yaşayan büyük bir hayal gücünün ürünü."

-Daily Telegraph-

"Sonsuzluğu dolaylı bir yoldan keşfettik. Önce Gerçekliklerin hesabını geliştirdik ve kendi Gerçekliğimizi test ettik. Çok küçük bir olasılığın sonucu olan bir Gerçeklikte yaşadığımızı bulunca hayrete düştük."

"Ne yazık ki, Galakside yalnız değiliz. Başka gezegenleri olan yıldızlar var, biliyorsun. Hatta başka zekâlar. En azından bizim Galaksimizde insandan daha eski olan yok, ama insanoğlunun Dünya'da kaldığı 125.000 Yüzyıl boyunca daha genç zekâlar bizim düzeyimize geldiler, hatta bizi geçtiler. Yıldızlararası seyahati geliştirip, Galaksiyi sömürgeleştirdiler."

(Tanıtım Bülteninden)

--reklam--

Sonsuzluğun Sonu Alıntıları - Sözleri

  • Tehlike ve tedirgin güvensizlikten insanlığı daha yeni, daha yüksek zaferler kazanmaya iten bir güç doğar.
  • Karşılaşmış olabileceğin belirsizliklere kendi bilgini tatbik etmekten dolayı yanılmış olabilirsin.
  • "Bir kitaplık. O hâlde raflarda duran şeyler de kitap olmalı. Doğru mu?"
  • Zamanda paradoks yoktur, çünkü Zaman paradokslardan kasıtlı olarak kaçınır…
  • Artık Dünyanın ne olduğunu biliyordu: Özgürlüğün sınırsızlığıyla kuşatılmış bir hapishane...
  • "... yalnızlık içinde yemek yiyor, yalnızlık içinde okuyor, yalnızlık içinde uyuyor ve yalnızlık içinde ertesi günü bekliyor..."
  • ''Zamanda paradoks yoktur, çünkü Zaman paradokslardan kasıtlı olarak kaçınır.''
  • "Aşırılıklar hiçbir zaman sağlıklı değildir."
  • Çünkü, rütbe arkasına saklananlara karşı, insanlar olduklarından farklı, sahte bahanelerle soğuk davranıyorlardı.
  • "Sahte kahkahalar ve acınası, basit esprilerle oyalanmaya çalışıyorlardı."
  • ''Bu şartlar altında, duygusal bir davranış bariz bir handikaptır.''
  • Belki de,açıkça ve tam bir içtenlikle söylemek gerekirse, biz süper insanlarla karşılaşmak istemediğimiz için insanoğlunun evrimini engelliyoruz.
  • Fakat bu şartlar altında bilgisizlik son derece huzursuz ediciydi.
  • "Hiç kimsenin tanımadığı ve gerçekte Sonsuzluğu başlatan gizemli Mallansohn ve yeni olasılıklar, sonsuza kadar ve sonsuza kadar ve sonsuza kadar…"
  • Kızın elbise seçimindeki zevkine, yürüyüşüne, konuşma tarzına, ifade güzelliğine, kısacası bir öğeler bileşiğine âşık olmuştu.

--reklam--

Sonsuzluğun Sonu İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Bilim-kurgunun heyecan verici konularından biri pek çoğumuz için “zamanda yolculuk” olsa gerek. Asimov “zamanda yolculuk” meselesini, eşsiz dehasının ürünü olarak soluk soluğa bir kurguyla yazmış. Zamanda insanlık için kötü olabilecek tüm şeyleri değiştiren zamandan bağımsız Sonsuzlar var. Bu Sonsuzlar savaşları engelliyor, kıtlıkların önüne geçiyorlar. Teknolojik gelişmeleri hızlandırıp, kısıtlıyorlar. Tüm bunları tabii ki “insanlık” için yapıyorlar. Peki ya yanlış yapıyorlarsa? (ELİF)

Sonsuzluğun Sonu, İsaac Asimov' un kitaplarının yorucu olabileceğine dair önyargılarımı yıkan, zengin bilimkurgu içeriği, etkisinde bırakan kurgusu ve vurucu mesajları ile "neden okumakta bu kadar geç kaldığımı " sorguladığım etkileyici bir kitaptı.İlk 30-40 sayfasında kavramları ve terimleri anlamakta güçlük çeksem de, sonraki sayfalarda yapılan açıklamalar ve kurgunun hız kazanması ile nasıl bittiğini anlamadığım, iz bırakan bir yapıya sahip. Hikaye, zamanın yüzyıllarla tanımlandığı, gerçekliğin sabit, değişmez olmadığı, istenmeyen olaylara yapılan müdahalelerle zaman akışının değiştirilebildiği, bu değişiklik milyonlarca kişinin yok olmasına sebep olsa bile felaketlerin, olumsuz durumların ortadan kaldırıldığı bir gelecek resmediyor. 24.yüzyılda Zaman Alanının keşfedilmesi ile başlayan teknolojik gelişmeler 27. yüzyılda Sonsuzluk adı verilen bir oluşumun ortaya çıkmasını sağlamıştır. Hiyerarşik bir yapılanma içeren bu oluşumda görev yapan Sonsuzlar 70.000. yüzyıla kadar gerçekliği izliyor, uzmanlık alanlarına göre yaptıkları detaylı hesaplamalar yolu ile zamanda yapılacak değişikliği belirleyip, uygulamaya koyuyorlardı. Oluşan yeni gerçekliklerde bir çok kişi ortadan kayboluyor veya yeni yaşantılar ve kişilikler ortaya çıkabiliyordu. 95.yüzyıldan gelen Andrew Harlan Sonsuzlukta çalışan, zamanda değişiklik yapabilme yetkisine sahip bir teknisyendir. Sonsuzluğun kuralları ve kendi ahlaki değerlerine sıkı sıkıya bağlı, ilkel zamanlar olarak tanımlanan 24.yüzyıl ve öncesine dair araştırmaları sebebiyle hızlı bir şekilde yükselen Andrew, aşık olması ile kendini bildiği tüm gerçekliğin sarsıldığı bir macera içinde bulacaktır. İnsanların herşeyi kontrol altında tutmaya yönelik eğilimleri, alternatif gerçeklikler, sınıf ayrımı gibi konuların kitabın sayfa sayısı ile ters orantıda olan yoğun ve zengin bir kurgu ile ön plana çıkarılması dikkatimi çeken özelliklerinden. "İnsanlığın stabil koşullar altında, emniyet ve güvenlik içinde yaşadığı, hataları ile yüzleşmediği, yeteneklerini sınayan,araştırmaya, problem çözümüne yönelik potansiyelini kullanmadığı bir gelecek nelere sebep olabilir?" sorusunu, etkileyici bir şekilde cevaplayan bu kitap önerimdir. Vakıf serisine kaldığı yerden birlikte devam etme teklifi ile bu kitabı okuma sürecimi hızlandıran angelsbooks a özelikle teşekkür ediyorum. (Aylin Büyüksavaş)

Geçmişin Geleceğine Yolculuk: “Doğru olanı yaparken, ahlaki hislerinizin yolunuza çıkmasına hiçbir zaman izin vermeyin.” Isaac Asimov “Sonsuzluğun Sonu” zamanda bir yolculuk, hem ileriye hem geriye, geçmişi geleceğe, geleceği de geçmişe bağlayan, gözlemler yapan, bu gözlemlerle de en yaşanılabilir dünyayı bir bakıma yaratmaya çalışan, bilimle harmanlanmış bir kitap, Tenet’i izleyenler şu repliği ya da sahneyi hatırlayacaktır; “Her nesil hayatta kalmaya çalışır. Dünyayı mahvettiğimiz için gelecektekiler de bizden kurtularak tam olarak bunu yapıyor zaten.” Tenet filmini kitaba konu etmemin sebebi, kitabı okurken -ki filmi de izlediyseniz, bir saniye, ben bu konuyu bir yerden hatırlıyorum diyeceğiniz içindir. Elbette bu konu kitabın ortalarında sizi karşılıyorken, filmde de sonlara doğru çıkması nedeniyle spoiler yememeniz için açmıyorum. (Aslında başlangıçta olan ama sonlara doğru anladığımız konu.) Filmi izleyip kitabı okuduğunuzda bu cümlelerin anlam kazandığını anlayacaksınız. Elbette bu film çekilmeden önce kitabı okuyanların böyle bir fikri ya da benzetmesi olamaz, iki eylemi de gerçekleştirmeniz gerekmektedir. Bu tarz kitapları ya basit cümlelerle açıklarsınız ya da karmakarışık yazıyla düşüncelerinizi boca edersiniz, yazan için sorun olmasa da okuyan için sorun çoktur, ne diyor bu manyak seviyesinde tepki almanız gerekirken, yazdığınız yazı övülür falan… Kitabın konusuna kısaca değinecek olursam eğer, zamanda düzenleme, zamanda sıçrama, zamanı kontrol altında tutma üzerinedir. O kadar çok kitap, o kadar çok film-dizi izliyoruz ki, bu konular artık normal, pek şaşırtmayan hal almıştır. Lakin bu kitap 1953 yılında yazılmaya başlanmış, 1954 yılında tamamlanmış, ancak 1955 yılında yayınlanabilmiştir, bir yıl neden gecikmiştir sorusunun cevabı elbette basittir, yayınevleri bu kitabı kabul etmemiştir. Yayınevleri zor olan şeyleri değil, kolay anlaşılan şeyleri yayınlamak ve satmak üzerine bir düşüncede olmuştur, günümüzde ise ne kadar değişik, ne kadar farklı kitaplar varsa, onları yayınlamak üzerine bir yarış içerisindeler. Bugün okuduğumuz bir çok kitabın hikayesi buna benzerdir, o kadar çok reddedilmişlerdir ki, bugün ise başımızın üzerinde yer bulurlar, muhtemelen kitabın bir başarısından ziyade, okurun farklı olanı baş göz etmesi nedeniyle olabilir. Neyse,,, "İnsanoğlu, kendi haline bırakıldığı takdirde, başka yönlerdeki teknolojik ilerlemeleri sonucunda kaçınılmaz bir intiharın eşiğine gelmeden Zamana dair hakikati öğrenemeyecektir." gonderi/121817467 Bu kitap nasıl yazılmış, Asimov neyi düşünerek böyle bir kitap yazmış sorusunun cevabını araştırdığımda çok mantıklı bir yanıtla karşılaştım. Asimov 1953 yılında Time dergisinin bir sayısına bakarken, nükleer patlama sonucu ortaya çıkan bir mantar bulutu görür ve ilgisini çeker, 1938 yılına ait bu sayı neyi temsil ediyor derseniz, geçmişe bir yolculuk yaptığımızda Enrico Fermi adı karşımıza çıkıyor, kimdir dersek atomu parçalayan ilk fizikçi olduğunu görüyoruz, kendisinin Fizik Nobel ödülü buluyor, zaten bu buluş II. Dünya Savaşı’nın en büyük korkularından biridir, özellikle 1939 yılında Albert Einstein, ABD Başkanı Franklin D. Roosevelt'e bir mektup göndermesi ve Nazilerin Atom Bombası üzerine çalıştığını söylemesi, bu sürece Amerika’nın dahil olması ile nükleer savaş kendi içinde ilk bulanın gücü alacağı bir savaşa döner. Biliyoruz ki Naziler başarılı olamadı, bunun hikayesi uzun, Atakan Büyükdağ’ın kitaplarından bu uzun serüvene dahil olabilirsiniz. Yukarıda kısaca değinmek istediğim ama biraz uzattığım konu, bu kitabın var olma sebeplerinden biridir, yine bu kitabın yazılmış olması, Vakıf ve İmparatorluk Serilerinin de yazılmasına vesile olan çok önemli bir kitaptır. Sonsuzluğun Sonu, Vakıf Serisine bir giriş kitabı değildir aslında sadece yazara alışmak, uzaya ve zaman yolculuğuna alışmak adına yapılacak en iyi ön okumalardan biridir düşüncesindeyim. Zaten bu nedenle sevgili arkadaşım fazi ile bir Asimov Okuma Etkinliği düzenledik, bu etkinlikteki okuma sırasının en başına “Sonsuzluğun Sonu” kitabını ekledim, benim için mantıklıydı, kitabı okuyunca daha da mantıklı hale geldi. İzlediğimiz birçok filimde, zamanda ileri ya da geri gitme deneyleri ya birkaç saniye sürüyor ya da çoğunlukla başarısız oluyor ama filmin ortalarında ise yavaş yavaş başarılı olmaya başlıyor, klasik ilerleyiş. Bu kitabın kurgusunda ise zaten başarılı olan bir zaman yolculuğu ile karşı karşıyayız ve ilk başlarda bu detaylarla karşılaşıyor ve kitaba hazırlanıyoruz. Bizim ana karakterimiz Harlan, Harlan bir teknisyen, daha sonra ise gözlemci olarak karşımıza çıkacak, gözlemcileri de Fringe dizisindeki Şapkalı, beyaz tenli arkadaşlara benzettim, yine diziyi izleyenler hatırlayacaktır. Harlan kendi zaman çizgisinden koparılmıştır ve kitabın en önemli karakteridir. Bu karakterin yapması gereken şey, zamanda ileri veya geri giderek, yaptığı gözlemleri bilgisayara raporlamaktır. Gözlemci bu kitapta çok önemli ve olunması zor olan unvanlardan biridir, farklı olabilmek ve farklı analizler yapabilmek ve bu göreve atanmak oldukça zordur, Harlan ise bu göreve layık görülmüş, çünkü düşünceleri farklıdır, bulunduğu yüzyıla değil de geçmişe merak salmıştır, tarihin peşinde bir gözlemci aynı zamanda istenmeyen bir modeldir, tıpkı Harlan gibi. Kitap ile ilgili spoiler vermemek adına öyle bir daire çizdim ki, dairenin içinde o kadar çok olan biten var ki, yazdıklarım anca kitap okunduğunda anlam kazanacak bir duruma evrilmiş duruyor. Kitabın distopik bir yanı olmasına karşın, bunu gösteren net deliller olmasa bile, zaten düzeltilen geçmişin, bir gerçekliğe kavuşması, bu gerçekliğinde sonsuzlar tarafından yaşama dikta edilmesi, bir bakıma totaliter bir rejim gibi gözükmektedir. Kitap erkekler üzerine kurulu bir düzende geçiyor, çünkü kadınların gözlemci olması yasak, hatta bu konular işlenirken kadınlar üzerine verilen düşünceler biraz can sıkmaktadır. Kadın yine belirli görevler üzerinde yoğunlaştırılmış, klasik bir kaderi yaşamaktadır. Ta ki, tek kadın karakterimiz Noys Lambent ortaya çıkana kadar. Benim görüşüm şu olacak, yani Harlan ve Noys karakteri için, Adem ile Havva’yı temsil edebileceği düşüncesi kafamı biraz kurcalamıştı, bu kurcalamayı burada açmıyor, kitabı okuyacak olanlara sadece bir düşünce paradoksu olarak buraya bırakıyorum. Kitabın en önemli mesajlarından birisi de uzaya yapılan yolculuklar. Kitabın yazıldığı yıl 1953, yayınlandığı yıl ise 1955 demiştim, o sıralarda ise uzay Sovyetler ile Amerika arasındaki Soğuk Savaşın en popüler yarışlarından birisiydi. Şu alıntıyı okuyun, devam edeceğim; "Sevgili Rice, Zaman boyunca belirli aralıklarla, insanlığın akıl gücü eşyanın tabiatı gereği tatmin edici bir sonuca ulaşamayan uzay yolculuklarına yönelir. Matrisleri kurardım ama senin de bildiğinden eminim. Aklı fikri uzaya yönelik olunca, insanlık dünya nimetlerini değerlendirmeyi ihmal eder." gonderi/121816925 Yukarıdaki alıntıyı okuduğumuzda hemen aklımıza kafayı Mars yolculuğuna ve insanlığın amacının sanki Mars olduğuna inandırılmaya çalışıldığı yüzyılımızı anımsıyoruz, bu alıntı geleceğe bir mesaj olsa da, aslında dönemin devleri arasındaki uzaya çıkma yarışına işaret etmektedir. Tartışmaları ve Ay’a ilk kim çıktığı sorusunu bir kenara bırakıp, elimizdeki resmiyete bakınca 1969 yılında Apollo 11’in Ay’a ayak bastığını biliyoruz. Sovyet tarafında ise 1961 yılında Yuri Gagarin uzaya çıkmış ve dünya yörüngesindeki görevini tamamlamıştı. Yani kitap yayınlandıktan sadece 6 yıl sonra. Yazdıklarım kitap hakkında merak uyandırması amacı gütmektedir, umarım merak eden okurlar olur da bu kitabı alıp okurlar. Kitabı okuduktan önce mutlaka TENET filmini izleyin ya da öncesinde izlemiş olursanız, tıpkı benim gibi kafanızda ampulün yansıması çok doğaldır, ben ikinci kez izleyeceğim. Sonsuzluğun Sonu, 1976 yılında Macar ve 1987 yılında Sovyet yapımı olmak üzere iki kez filme uyarlandı. Hollywood daha sonra film haklarını aldı ama şimdilik yeni film ile ilgili bir haber bulunmuyor. Tenet filmini izleyin, aynı zamanda geçe günlerde Netflix'te yayınlanan Oksijen filmini ve 2017 yapımı olan Counterpart dizini de mutlaka izleyin, elbette Fringe izlememek olmaz. Birbirinden bağımsız farklı konular olsa da bu kitabı sevenlerin ya da okuyacakların uğraması gereken duraklar. elbette önerilecek çok fazla dizi ve film bulunmakta. "Aynı ülkede ve aynı zamanda bir kişi tedavi edilirken, bir düzinesi kaderine terk ediliyor. Herkes, 'Neden o?' diye soruyor. Belki de bizim tedavi etmediklerimiz daha iyi insanlar, herkes tarafından sevilen gül yanaklı yardımseverler. Belki de bizim tedavi ettiğimiz adam, çocuklarını dövmekten arta kalan zamanında yaşlı anasını tekmeleyen biri." gonderi/121576455 Kitaptaki başlıca karakterler; Andrew Harlan, Laban Twissell, Hobbe Finge, Noÿs Lambent, Vikkor Mallansohn ve Brinsley Sheridan Cooper. Kitaptaki başlıca Kavramlar; Fizyo-zaman: Bir Ebedi tarafından algılandığı şekliyle geçen nispi zaman. Eternity: Normal zamanın dışında, tarihi değiştirmeye dahil olan bir organizasyon. Eternal: Eternity'nin bir üyesi. Sonsuza kadar yaşamazlar. Normal zamanlardan genç erkekler olarak işe alınırlar. Homewhen: Bir Ebedi'nin orijinal zamanı. Upwhen: Zamanda ileri gitmek veya göreceli bir geleceğe atıfta bulunmak. Downwhen: Zamanda geriye gitmek veya göreceli bir geçmişe atıfta bulunmak. Su Isıtıcı: Zamanda ileri ("ne zaman yukarı") veya geri ("aşağı ne zaman") hareket eden cihaz. Minimum değişiklik: İstenen geleceği geri yükleyecek / yaratacak en küçük olası değişiklik. Keyifli okumalar. (Murat Ç)

--reklam--

Sonsuzluğun Sonu PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Isaac Asimov - Sonsuzluğun Sonu kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Sonsuzluğun Sonu PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Isaac Asimov Kimdir?

Isaac Asimov (2 Ocak 1920 - 6 Nisan 1992), Yahudi asıllı ABD'li yazar ve biyokimyacı.

Pek çok konuda yapıtları olmasına karşın, bilim kurgu eserleri ve popüler bilim kitapları ile tanınmıştır. Kurgu olmayan çok sayıda eserinin yanı sıra Fantezi dalında da yazmıştır. Dewey Ondalık Sınıflandırma sistemindeki Felsefe hariç tüm ana dallarda eserleri vardır. Asimov ortak görüşle bilim-kurgu dalının ustasıdır. Robert A. Heinlein ve Arthur C. Clarke ile birlikte yaşadığı dönemde "Üç Büyük" bilim kurgu yazarından biri olarak kabul edilmiştir.

Yaşamöyküsü

Kesin doğum tarihi bilinmeyen Asimov'un doğum tarihi resmi kayıtlarda 2 Ocak 1920'dir. Rusya'da Smolensk yakınlarındaki bir kasabada Yahudibir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelen Asimov, ailesi ile birlikte üç yaşındayken Amerika Birleşik Devletleri'ne göç etti. New York kentinde büyüdü. 20 yaşından önce bilim-kurgu öyküleri yazmaya başladı.

Columbia Üniversitesi'nden 1939'da mezun oldu ve kimya dalında doktorasını aynı üniversiteden aldı. Daha sonra Boston Üniversitesi'ne geçti. Burada 1979'da profesör oldu.

26 Temmuz 1942'de Gertrude Blugerman ile evlendi. Bu evliliğinden iki çocuğu oldu. 1973'te ilk eşinden boşanan Asimov, aynı yıl Janet Jeppson ile evlendi.

1983'te olduğu by-pass ameliyatındaki kan naklinde kendisine verilen enfekte kan nedeniyle AIDS'e yakalandı ve 6 Nisan 1992'de bu hastalık yüzünden öldü. AIDS'ten öldüğü gerçeği ölümünden on yıl sonra kamuoyuna açıklandı.

Yazarlık kariyeri

Yazarlık kariyerine bilim-kurgu ile başlayan Asimov, popüler bilim kitapları ve şiir kitapları da yayımladı.

1941'de yayımlanan Nightfall adlı kısa bilim-kurgu öyküsü, en ünlü bilim-kurgu öykülerden biri oldu. Bu öykü 1968'de Amerikan Bilim-Kurgu Yazarları adlı kuruluş tarafından o zamana dek yazılmış en iyi kısa bilim-kurgu öyküsü seçildi.

Asimov, Vakıf (İng: Foundation) ve Robot dizi kitapları ile de büyük ün kazandı.

Kazandığı Ödüller

Nebula Best Short story (aday) (1965) : Founding Father

Nebula Best Short story (aday) (1965) : Eyes Do More Than See

Nebula Best Novel (kazandı) (1972) : The Gods Themselves

Hugo Best Novel (kazandı) (1973) : The Gods Themselves

Hugo Best Novellette (aday) (1975) : That Thou Art Mindful of Him

Nebula Best Novellette (aday) (1976) : The Bicentennial Man

Hugo Best Novellette (kazandı) (1977) : The Bicentennial Man

Nebula Best Novel (aday) (1982) : Foundation's Edge

Hugo Best Novel (kazandı) (1983) : Foundation's Edge

Hugo Best Novel (aday) (1984) : The Robots of Dawn

Nebula Best Short story (aday) (1986) : Robot Dreams

Hugo Best Short story (aday) (1987) : Robot Dreams

Hugo Best Novellette (kazandı) (1992) : Gold

--reklam--

Isaac Asimov Kitapları - Eserleri

  • Vakıf Kurulurken
  • Vakıf ve İmparatorluk
  • Çelik Mağaralar
  • Güneşin Tanrıları
  • Şafağın Robotları
  • Kurtarıcı
  • Uzayın Bekçileri
  • İşte Tanrılar
  • Bilim ve Buluşlar Tarihi
  • İkinci Vakıf
  • Vakıf’ın Sınırı
  • Vakıf İleri
  • Vakıf ve Dünya
  • Dolu Dolu Yaşadım
  • Robot Öyküleri Antolojisi
  • Dün Bugün Yarın
  • Melezler Venüste
  • Karadul Bulmacaları
  • Jüpiteri Satıyorum
  • Patlayan Güneşler
  • İntikam Tanrıçası
  • Marslılar
  • Üç Robot Yasası
  • İnsanlığın Geleceği
  • Güle Güle Dünya
  • Galaksi Şeytanları
  • Gizli Göz
  • Mikromega
  • Ben Robot
  • Bilinmeyen Tehlike
  • Kan Damarlarında Yolculuk
  • Sonsuzluğun Sonu
  • Son Soru
  • Hedef Beyin
  • Dünya Hepimize Yeter
  • The World Around You
  • Dünya Dışı Uygarlıklar
  • Bilim Rehberi
  • Vakıf
  • Ölü Gezegen
  • Toz Gibi Yıldızlar
  • Uzayın Sınırları
  • Uzaydan Gelen Konuk
  • Uzay Akımları
  • Gökteki Çakıl Taşı
  • Güneş Sistemi Öyküleri
  • Azazel
  • Bilim ve Evren
  • Isaac Asimov Açıklıyor
  • Robot Dreams
  • Seçilmiş Əsərləri
  • The Complete Robot
  • Foundation Trilogy
  • I, Robot

--reklam--

Isaac Asimov Alıntıları - Sözleri

  • Aradan on iki saat geçmesine rağmen uyku prensip meselesi olarak kaldı, uygulamaya dökülemedi. (Ben Robot)
  • Kendi alanımda çalışırken belli bir soruna fazla takılıp kalmanın her zaman kötü sonuç verdiğini gözlemledim. (Vakıf’ın Sınırı)
  • Hiç kimsenin asla gerçekten vazgeçilmez olmadığını fark etmişsindir sanırım. (Vakıf İleri)
  • . Yani evren tam olarak düşündüğünüz gibi değil. O zaman inançlarını yeniden düzenlesen iyi olur. Çünkü kesinlikle evreni yeniden düzenleyemezsiniz. ... (Isaac Asimov Açıklıyor)
  • Huzur bulmanın bir yolu olmaksızın yabancı bir gezegendeydi. (Şafağın Robotları)
  • Ama canlılar zekaya sahip olup mantığa sahip olmaksızın da doğabilirler. (Marslılar)
  • “En büyük kaynağımız yaratıcılık ve o asla tükenmeyecek.” (Çelik Mağaralar)
  • O sadece bir makineydi, ve eğer öyle olduğu biraz daha belirgin olsa bu kadar korkutucu olmayacaktı. (Robot Öyküleri Antolojisi)
  • Aptallığa karşı işte şu tanrıların da çabaları nafiledir. (İşte Tanrılar)
  • İnsanların bir gerçekle başlayıp çevresine allanıp pullanmış yalanlar yığma huyunu görmek için efsanelere biraz göz atman yeterli oluyor. (Vakıf ve Dünya)
  • "Fakat gençliğimde bile bilgi tehlike teşkil ediyorsa çözümün cehalet olduğuna inanmayı kendime yediremedim. Bana hep çözüm bilgelikmiş gibi geldi. Tehlikeye bakmayı reddetmezdiniz; öyle yapmaktansa onun hakkından nasıl güvenle geleceğinizi öğrenirdiniz." (Çelik Mağaralar)
  • Zarar verebilen her nesne için geçerli olduğu gibi, ok ve yay sonunda insanlar tarafından insanlara karşı kullanıldı. (Bilim ve Buluşlar Tarihi)
  • İnanmak, yalnızca kafayla ilgili bir şey değildir, doktor. Buna bütün kalbinizle, ruhunuzla inanmanız gerekiyor. (Uzayın Bekçileri)
  • Üç Robot Yasası iki yüz yıl boyunca makine adamları kontrol altında tuttu. O halde insanlar neden robotlara güvenemiyorlar? (Üç Robot Yasası)
  • “Ya eskiler şimdi yaşıyor olmalıydılar ya da ben o zaman.” (Vakıf ve İmparatorluk)
  • Ama canlılar zekaya sahip olup mantığa sahip olmaksızın da doğabilirler. (Marslılar)
  • "İsmimin ölüm ve katliamla ilişkilendirilmesini istemiyorum. Bana bir sürü madalya verirler fakat yüzyıl sonra tarih kitaplarında eli kanlı bir zorba olarak anılırım." (Gökteki Çakıl Taşı)
  • Her zaman görebileceksen bakmanın ne gereği var. (Vakıf’ın Sınırı)
  • Belki de, uzayın her köşesinde zeka durumları birbirinden farklı değil. (Uzaydan Gelen Konuk)
  • Sonra Tony’nin ona bakan gözlerini yakaladı, ve neredeyse gülümseyecekti ki... Onun yalnızca bir makine olduğunu anımsayıverdi. (Robot Öyküleri Antolojisi)