Kitap Künyesi

Yazar: Cenk Enes Özer

Yayın Evi: Ufuk Kitapları

İSBN: 9786059927314

Sayfa Sayısı: 249

--reklam--

Süley-man II - Oyunun Sonu Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Buraya kadar sandıkta ne olmadığından bahsettik. Seni daha fazla kızdırmadan, ne olduğuna geçelim. Bir kere bu, Süleyman'ın Yüzüğünden çok daha kuvvetli bir şey. Sadece cinleri ve ifritleri değil; insanı, hayvanı ve bitkisiyle tüm varlığı tesiri altına alabilecek kadar güçlü Birbirini hiç tanımayan; yaşam tarzları, yetiştikleri çevre ve hatta karakterleri tamamen zıt iki ayrı insanı alıp, hem de üç gün gibi kısa bir sürede, birbirlerinin en iyi dostu hâline getirebilecek kadar esrarengiz Uğruna bir değil, birkaç defa can verdirecek kadar tehlikeli Ve bir çırağı alıp, ustasının ardından, değil bir dünyanın, iki dünyanın da öte ucuna değin peşi sıra sürükleyecek kadar delice

--reklam--

Süley-man II - Oyunun Sonu Alıntıları - Sözleri

  • "[...] Sakın ola hizmetlerinizi, insanlar için yaptığınız birer iyilik olarak görmeyin. Yoksa hiç farkına varmadan onları minnet altına almış olursunuz. Bu beklenti zamanla bakışlarınıza, söz ve davranışlarınıza yansır. İnsanlar da kendilerini borçlu hissedip sizden uzaklaşır. Bazen alacağınız bir teşekkürse ücret yerine geçer de onca zahmetiniz dünyada heba olur gider. En güzeli, yapılan hizmetlerin karşılığını yalnızca Allah'tan beklemek, her şeyi sadece O'nun rızası için yapmaktır. Hem, bir insanın nihai gayesi mutlu olmak değil mi? Öyleyse bunun yolu insanları mutlu etmekten geçer. Çevresinde herkes ağlarken bir insan nasıl gülebilir ki? Gülmek isteyen, önce karşısındakini güldürsün. Yaşatmak için yaşamak dediğimiz de bu zaten. Unutmayın, beklentisizce yapılan böyle bir hizmet, en büyük keramettir."
  • Ama sen de haklısın be uyku! Yerinde olsam ben de gelmezdim...
  • Ehl-i dil arasında aradım kıldım talep / Her hüner makbul imiş; illâ edep, illâ edep
  • Öyle ya; uykuya dalan hiç kimse "Rüya değil mi, nasıl olsa bunlar beni ısırmaz!" deyip kendini timsah dolu nehre atmıyor. Aynı şeyi uyanıkken de yapmadığımıza göre, ister rüyada olsun ister hayatta, gördüğümüz her şey bize göre gerçek! Yoksa şimdi bunlar da gerçekten gerçek mi?!
  • "[...] Yürümeniz keramet, konuşmanız keramet, yemeniz keramet, görmeniz kerametken; Kerim olan Allah'ın bunca keremi size yetmedi, bir de uçmayı mı dilersiniz? Şayet kerametten tek anladığınız uçmak ise o halde kuşları başınıza şah, memlekete padişah edin."
  • Abdest, namaz, tespih, dua; din adına ne varsa hep belli bir çerçeveden baktım. Daha doğrusu baktık... Çünkü sistem, sana ayrı bana ayrı gözlük takmıyor, hepimizde aynı, bildik, standart çerçeve. Ve baktığımız yerden; cami geride, laboratuvar ileride; bilim uzayda, ilim zindanda; yarınlar medeniyette, din geçmişte görünüyor.
  • Aşk dedikleri şey, illa akla düşman mı olmalı? Yoksa delilik minaresine uydurdukları eski bir kılıf mı?
  • Ayrıca kime göre rüya, kime göre gerçek? Yoksa hepsi mi rüya ya da hepsi mi gerçek? İşte asıl bomba: Gerçek nedir? Onca yüzyıl, yüzlerce filozof çözememiş de şimdi ayaküstü ben mi çözeceğim yani? Git şuradan Allah'ını seversen... Ha yok, çorbada illâ benim de tuzum bulunacaksa söyleyeyim: Bence gerçek, içinde yaşadığımız şeydir. Yani rüyada yaşadıklarımız, uyanana kadar gerçek; uyanınca yaşadıklarımız, uyuyana kadar gerçektir. O halde rüya diye bir şey yoktur. Ya da uyurken yaşadığımız gerçekliğe rüya diyorsak, uyanıkken yaşadıklarımızın rüyadan farkı? Çorbanın tuzu biraz fazla mı olmuş ne?
  • Çünkü hatıra, bir daha asla geri dönmeyecek birinin ardında bıraktığı ve baktıkça insana acı veren bir tuzak gibi. Emanetse bir gün mutlaka geri dönecek birinin, her an dönebileceğini müjdeleyen bir hediye...
  • "[...] Sakın ola hizmetlerinizi, insanlar için yaptığınız birer iyilik olarak görmeyin. Yoksa hiç farkına varmadan onları minnet altına almış olursunuz. Bu beklenti zamanla bakışlarınıza, söz ve davranışlarınıza yansır. İnsanlar da kendilerini borçlu hissedip sizden uzaklaşır. Bazen alacağınız bir teşekkürse ücret yerine geçer de onca zahmetiniz dünyada heba olur gider. En güzeli, yapılan hizmetlerin karşılığını yalnızca Allah'tan beklemek, her şeyi sadece O'nun rızası için yapmaktır. Hem, bir insanın nihai gayesi mutlu olmak değil mi? Öyleyse bunun yolu insanları mutlu etmekten geçer. Çevresinde herkes ağlarken bir insan nasıl gülebilir ki? Gülmek isteyen, önce karşısındakini güldürsün. Yaşatmak için yaşamak dediğimiz de bu zaten. Unutmayın, beklentisizce yapılan böyle bir hizmet, en büyük keramettir."
  • Yaratıcının kudret elinin dokunduğu her şey insanı yaşatmak için çırpınadursun, insan eli değen ne varsa hastalıklı bir ölüm saçıyor adeta...
  • Meğer gelene sorgusuz sualsiz kapı açılan yermiş dergâh... Misafiri, "Aç mısın?" sorusuyla mahcup etmeden önüne konulan bir tas sıcak çorbaymış paylaşmak... Bir karıncanın hayatı için, iki adamı çarşıya yürütmekmiş hayvan sevgisi... Dua yüklü gemilerin, felah ufkuna yelken açtığı limanlarmış camiler... Mananın, nota ve ritme kurban edilmediği, ruhu besleyen bir ahenk arayışıymış musiki... Kuşlar gibi uçmak, balıklar gibi yüzmek değil; insanlık onuruyla dosdoğru yolda dimdik yürüyebilmekmiş keramet... Gece yaptığını gündüz unutmak, gündüz yaptığının hesabını gece verebilmekmiş ihlâs... Ve çepeçevre kuşatıldığımız onca nimet için Nimeti Verene ufak da olsa bir teşekkür fırsatıymış namaz... Keşke gözlüklerimizi çıkarıp bakabilsek... Keşke olanı, olduğu gibi görebilsek... Ruhumuzun ufkunu görmeye mani şu önyargı duvarlarından kurtulabilsek...
  • "Bence asıl zenginlik, sahip olduğun şeylerle mutlu olabilmektir. Daha fazlasının eksikliğiyle, açlığıyla kıvranan bir insan nasıl mutlu olabilir ki?"

--reklam--

Süley-man II - Oyunun Sonu İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Şimdi buraya gözyaşları içerisinde içimde duran her şeyi aktarabilirim... Dikkat edin, spoiler filan içerebilir. Öncelikle... Kitabın yeniden basılmış hâlini, yani Vezirin Dönüşü ( Süley-man II), okudum. Sağolsunlar, kırk yıllık dostuma kavuşmuş gibi hissettim. İlk kitap güzeldi, harikaydı, neşeliydi. Ama bu... bu muhteşemdi. Güldürücü ama güldürmenin ardından kızgın demiri böyle göğsünüze sokup ağlatacak cinstendi. Bay Z'nin zaten ilk kitap sonunda ortadan kayboluşu yeterince huzursuz edici, yalnız hissettiriciydi. Süleyman olsam ben de Usta'nın peşine düşerdim. Peşine düşülmeyecek adam değil ki mübarek! Siyah Vezir ise Süleyman gibi beni de geren bir unsurdu. Ve Bay Z'nin söylediğine göre herkesin bir Siyah Vezir'i var. Bunun bende de olduğu düşüncesi, hatta bir ara belki de kendisini görmüş olmam, beni ürküttü diyebilirim. Sonra Süleyman'ın zamanlar arası git-gelleri ve İbrahim gibi biriyle dost oluşu inanılmazdı. Ah İbrahim... Bay Z bir, Süleyman iki, sen de üç oldun gönlümde. Yerleriniz o kadar özel ki... Keşke senin gibi bir dosta sahip olabilsem. Süleyman'ın kendini kaybettiği anları o kadar iyi anladım ki... Anlamak derken, mantık bâbında değil; gerçekten hissetmek, empati kurabilmek anlamında. Ne de olsa tecrübeyle sabit şeyler. Ve yadırgamak şöyle dursun, onun yerine oturup ağlayasım geldi defalarca. "Yapma Süleyman!" demek istedim defalarca. "Yapma bu işin sonu hayır değil!". Benim söylememe de gerek kalmadı ya gerçi, Süleyman'ın etrafında zaten güzel insanlar vardı:") Kitabın sonunu hiç de beğenmedim. Bu, yazarın kötü yazmış oluşundan değil, ayrılığa dayanamadığımdan. Malumdur, Enes Abi'nin kitapları beni hep derinden etkiler. Nitekim bu da öyle oldu. İçim hâlâ acıyor ve sağlam bir ağlama isteği geliyor. Ne olurdu sanki böyle bitmeseydi... Sevgi... Herkesi sevmek... Onca şeyden sonra insanlar o kadar sevilmeyesi iken sevmek... Peki bunu isteyen Bay Z'ye ne demeli? Ah Usta... Daha kolay bir şey isteyemez miydin... (Adalia)

Dikkat spoiler içerir. İlk defa okuduğum bir yazardan güzel bir fantastik kurgu romanı. Süleyman, yakını olan Bay Z'yi aramaktadır. Bu arada Siyah Vezir adında biri ile karşılaşır ve o, satranç oynayacaklarını eğer kazanırsa Bay Z'yi bulacağını, kaybederse de sandığı alacağını söyler. Oyun başladığında Süleyman kendini geçmişte bulur ve bir dergahta İbrahim ile karşılaşır. Hem normal dünyasında hem de rüyalarındaki geçmişte bir büyü düellosu yapması gerekmektedir. Yoksa Bay Z'yi bulamayacaktır. Ancak geçmiş dünyada bu savaşı kazanmasını istemeyenler vardır. Ayrıca Rakmonar adında insanların ömürlerinden beslenen bir ifriti yakalamıştır. Acaba bu büyü savaşlarından galip gelebilecek midir? Bay Z'yi bulabilecek midir? İbrahim ve Rakmonar ile hayatına devam edebilecek midir? Siyah Vezir kimdir? Sandıkta ne vardır? Soluksuz okunan bir roman. (Serdar Poirot)

Enes beyin yaklaşık 9 kitabını okudum hepsi birbirinden muhteşem.. Akıcı ve keyifli anlatımı mana ile bütünleşince bittiğinde hüzünlenmek kaçınılmaz oluyo (Hatice Akay)

--reklam--

Süley-man II - Oyunun Sonu PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Cenk Enes Özer - Süley-man II - Oyunun Sonu kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Süley-man II - Oyunun Sonu PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Cenk Enes Özer Kimdir?

1978 yılının Aralık ayında Ankara’da dünyaya geldi.

İlk, orta ve lise eğitimini Cebeci İ.Ö.O., Cebeci Orta Okulu ve Ankara Lisesi’nde tamamladı.

1996 yılında Eskişehir’e gitti ve Anadolu Üni. İ.İ.B.F. Maliye bölümünden mezun olarak 2000 yılında Ankara’ya döndü.

Aynı yıl İlkay Tuğba Hanım’la evlendi ve Metro Turizm Ankara Böl. Md.’nde Muhasebe Müdürlüğü yapmaya başladı.2001 yılında ilk çocukları Ahmet Faruk dünyaya geldi.2003 yılında askerlik vazifesi için İzmir’e gitti ve dört aylık eğitiminin ardından Ankara’ya, Hava Loj. Kom.’na döndü.2004 ve 2007 yılları arasında, özel sektörde kurumsal gelişim uzmanlığı ve genel müdürlük yaptı.

2007 yılının başında, dünya hayatının ancak bir oyun ve eğlenceden ibaret olduğunu ve çoktandır bu oyundan sıkıldığını fark edip aldığı ani bir kararla ilk kitabı “Hizmetkar Kim?”i kaleme aldı. Sonra da onu sırasıyla “Kara Kutu Operasyonu”, “Pindaros’un Kitabı”, “Kılıcın Bekçileri”, “Şeytan Severse” ve “Sinova” izledi.

--reklam--

Cenk Enes Özer Kitapları - Eserleri

  • Hizmetkar Kim
  • Şeytan Severse
  • Kara Kutu Operasyonu
  • Pindaros’un Kitabı
  • Kılıcın Bekçileri
  • Sinova
  • Adalia
  • Piyonun Yolu: Süley-man
  • Süley-man II - Oyunun Sonu
  • Zamansız Yağmur Başlıyor
  • The Servant

--reklam--

Cenk Enes Özer Alıntıları - Sözleri

  • Kur’an’da neden, “zina etmeyin” yerine “zinaya yaklaşmayın “ dendiğini düşündüğüm bir gün hizmetkar bana, “ her şey gözle başlar da ondan. Kişi gördüğünü ister. Ama baktığı o sahte güzelliğin ardında saklanan A’ver ‘in çirkinliğini bir görse değil istemek, köşe bucak kaçacak yer arardı.” demişti. (Kılıcın Bekçileri)
  • "Televizyon, sizin tek dostunuzdur. Sizi hiçbir zaman hiçbir yerde yalnız bırakmaz. Sabah kalktığınızda hemen onu açarsınız. Yemek yerken size eşlik eder. Bir misafiriniz geldiğinde onu ağarlar. Akşam, haberleri ondan öğrenirsiniz. Çocuklarınıza bakıcılık yapar. Canınız sıkkınsa sizi güldürür. Rahatlamak istediğinizde karşısına geçer ağlarsınız. Siz televizyonsuz yapamazsınız. Çünkü ona bağımlısınız. O kapalı olduğunda evinizde bir şey eksik gibidir. Hayatınız, onun ekranı gibi kararır. Halbuki onunlayken zamanın nasıl geçtiğini dahi anlamazsınız. Televizyon, sizin tek dostunuzdur. Sizi hiçbir zaman..." (Kara Kutu Operasyonu)
  • "İnsan bekaya, yani sonsuzluğa âşıktır. Sonsuza kadar yaşamak, var olmak ister. Zahiren yokluk gibi gördüğü ölümden korkması da bundandır. İşte burada da diyor ki, madem şu geçici dünya hayatında bir devamlılık, bir ölümsüzlük, yani sonsuzluk istiyorsun; o halde bilmelisin ki tüm beka, fenadan çıkar. Tıpkı toprağın bağrına düşen çekirdek gibi... Zahiren, yani görünüşte çürüyüp yok olan çekirdek; geniş gövdesi, uzun dalları, yeşil yaprakları ve renk renk meyveleriyle bir ağaç olarak hayat bulur, yüzünü fenadan bekaya döner. İşte sen de o çekirdek gibi fena bul, içindeki kötülüklerden kurtul; küçüklüğün büyüklüğe, aczin kuvvete, yokluğun varlığa tebdil olsun, dönüşsün!" (Piyonun Yolu: Süley-man)
  • Ama sen de haklısın be uyku! Yerinde olsam ben de gelmezdim... (Süley-man II - Oyunun Sonu)
  • - Peki hocam, vicdanın gıdası nedir? Neyle beslenir? - İki şeyle: Zikir ve fikir. Kişi, kendine Allah'ı hatırlatacak yollara, kitaplara, arkadaşlara ve Hizmetkarlara tevessül ettikçe, onlarla daha çok vakit geçirdikçe, öğrendiklerinin üzerinde kafa yorup içselleştirdikçe vicdanı kuvvetlenir, kendi ayakları üzerinde durabilir hâle gelir. (Pindaros’un Kitabı)
  • Yükselmen için önce alçalman gerek... (Pindaros’un Kitabı)
  • "Even he who owns the whole world, he will look at others who are breathing and say, 'You are consuming my oxygen,' and he will continue to oppress." (The Servant)
  • —Allah'ın Hz.Âdem ve eşi Hz.Havva'yı, "Ey Âdem, bu şeytan, senin ve eşinin kesin düşmanıdır. Binaenaleyh, sakın o sizi cennetten çıkarmasın. O zaman sıkıntıya düşersiniz." (Hizmetkar Kim)
  • Hem Allah'tan her şeyin hayırlısını isteyeceksiniz hem de başınıza gelen olaylar karşısında “Hayır bunun neresinde?" diyeceksiniz. Ben söyleyeyim: Hayır, o olayların ötesinde. Şayet sabredebilirseniz bunu gözlerinizle göreceksiniz! (Sinova)
  • "[...] hayatta tekrar diye bir şey yoktur. Her, gün batımı bir tekrarsa izlemekten niye bıkmıyoruz?" (Piyonun Yolu: Süley-man)
  • Hakk şerleri hayr eyler Zannetme ki gayr eyler Ârif ânı seyreyler Mevlâ görelim neyler Neylerse güzel eyler Deme niçin şu şöyle Yerincedir o öyle Bak sonuna sabr eyle Mevlâ görelim neyler Neylerse güzel eyler ~İbrahim Hakkı Hz. (Kara Kutu Operasyonu)
  • İnsanın kalbinde içten içe sürekli yanan bir ateştir hased. Hem de orada güzellik adına ne varsa yakıp kül eden bir ateş... Dumanı gözleri kör eden bir ateş... Öyle bir körlük ki; Allah’ın bahşettiği onca nimetin birini bile görmez olur... Öyle bir göz ki; başkalarının sahip olduğu en ufak bir çöpü dahi kemirir durur... Değil çöpü dünyaları yalayıp yutsa ne fayda? Onu ancak toprak doyurur... (Kılıcın Bekçileri)
  • Ve aşk papatya falına başlarken cepte bir yaprağı hazırda bulundurmaktı. (Sinova)
  • "İmkansız diye bir şey yoktur Süleyman! Henüz bulunmamış bir yol vardır." (Piyonun Yolu: Süley-man)
  • Anlaşılan o ki aşık olunmuyor, aşka düşülüyordu. Çünkü aşk düşkünlüktü. Maşuka düşkünlüktü. (Şeytan Severse)
  • Kendini, bir masumu aç bir aslanın önünden kurtaran kahraman gibi görüyordu. (Hizmetkar Kim)
  • "Let's go! Our friends and enemies are waiting for us." (The Servant)
  • Bu his, İsmail Fakirullah Hazretlerinin bir sözünü hatırlatmıştı: “Yolumuzda olanlar, uzağımız dahi olsa yakınımızdır. Yolumuzda olmayanlar, yakınımız dahi olsa uzağımızdır. (Kılıcın Bekçileri)
  • Bana kalırsa aşk, 'Neden seviyorum?' sorusundan sonraki sessizlik halidir Regsua. (Adalia)
  • -[...] dua, mü'minin asıl silahıdır. (Kara Kutu Operasyonu)