Kitap Künyesi
Yazar: Marquis de Sade
Çevirmen: Işık Ergüden
Yayın Evi: Versus Kitap
İSBN: 9786055691110
Sayfa Sayısı: 152
Tanrıya Karşı Söylev Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Ey sen, dünyada mevcut her şeyi yarattığı söylenen: hakkında en ufak bir fikrim olmayan sen; ancak lafta tanıdığım ve her gün yanılan insanların bana söyledikleri kadar bildiğim sen; tanrı denen acaip ve hayal mahsulü varlık, kesinlikle, gerçekten ve herkesin önünde ilan ediyorum ki sana en ufak bir inancım yok. Ve bunun da nedeni gayet mükemmel: dünyadaki hiçbir şeyin akla yatkınlığına kanıt olmadığı saçma bir varoluşa beni ikna edecek hiçbir şey bulamıyorum.
Ey yanlışın ve fanatizmin kör ettiği zayıf ve saçma faniler, tepesi tıraşlı rahiplerin batıl inancının sizi gömdüğü tehlikeli yanılsamalardan vazgeçin! Onların size bir Tanrı sunmalarındaki müthiş çıkarı ve bu tür yalanların sizin mallarınız ve ruhlarınız üzerinde onlara sağladığı itibarı düşünün! Yüreğinizde bir ibadet ihtiyacı duyuyorsanız, tutkularınızın somut nesnelerine yönelin: gerçek bir şey sizi en azından bu doğal saygı içinde tatmin edecektir. Ama tanrıya yönelik iki, üç saatlik sofuluğun ardından ne hissediyorsunuz? Sizin duyularınıza hiçbir şey sağlamayan soğuk bir hiçlik, tiksinti verici bir boşluk. Düşlere ve gölgelere tapmış olsaydınız da duyularınız aynı durumda olurdu! İndirin batıl inanç ağacına son darbeyi; dalları budamakla yetinmeyin: Etkileri bu kadar bulaşıcı olan bir bitkiyi tamamen kökünden söküp atın!
Tanrıları devirerek, aşıralım gök gürültülerini onların ve yıkalım bu ışıltılı şimşekle ürkütücü bir dünyada hoşumuza gitmeyen her şeyi!
Tanrıya Karşı Söylev Alıntıları - Sözleri
- Ey bahtsız insanlık! Senin o kendini beğenmişliğin seni nasıl bir zırvalama derecesine getirdi!
- "İnsanın bütün ahlâkı yalnızca şu ifadede kayıtlıdır: kendin ne kadar mutlu olmak istiyorsan başkalarını da o kadar mutlu kıl ve bizim maruz kalmak istemediğimiz kötülüğü onlara yapma. İşte, dostum, uymamız gereken tek ilke budur. Bu ilkeleri tatmak ve kabul etmek için ne dine, ne tanrıya ihtiyaç vardır, yalnızca iyi bir kalp yeterlidir."
- Ahlâk vaazı veren adam, önyargılarını terk et, insan ol, insancıl ol, korkusuz ve umutsuz ol; tanrılarını ve dinlerini bırak gitsin; bütün bunlar insanların ellerine zincir vurmaya yarar. Bütün bu dehşetlerin adı bile yeryüzünde tüm diğer felaketlerden ve savaşlardan daha fazla kan döktürdü. Öteki dünya fikrinden vazgeç, yok öyle bir şey.
- Cennet dogmasına da cehennem dogmasından daha fazla inanmayalım: Her ikisi de insanların görüşlerini zincirleme ve egemenlerin despotik sultası altında insanı boynu eğik tutma iddiasındaki dinsel zorbaların acımasız icatlarıdır.
- Ölmek, düşünmeyi, hissetmeyi, zevk almayı, acı çekmeyi bırakmaktır: fikirlerin de seninle birlikte yok olacaktır; acıların ve zevklerin mezarda senin peşinden asla gelmez.
- İnsanların ruhunun ölümden sonra mutlu ya da mutsuz olacağını söylemek, insanların gözleri olmadan görebileceklerini, kulakları olmadan işitebileceklerini, damakları olmadan tadabileceklerini, burunları olmadan koku alabileceklerini, elleri olmadan dokunabileceklerini iddia etmektir. Çok aklı başında olduğunu sanan uluslar da bu tür fikirleri benimsemektedirler.
- Bu korkunç yaratık bakan göze bir şey ifade etmeyen, zekâ göstermeyen, kıt zekâlıları ürküten, bilgeleri güldüren, Duyuları bir şey demeyen, hiç kimsenin anlamadığı.
- Nefreti ya da sevgisi gelecek yaşam için çok önem taşıyan bir Tanrı'nın elçileri olduklarını söyleyerek, halk üzerinde neler tezgâhlamıyorlar ki! Gelecekteki cezalardan ya da ödüllerden çekinerek, cezalardan kaçınmayı ve ödüllere değer vermeyi tek sağlayabilecek olan ve Tanrı’nın aracıları olan bu düzenbazlara başvurmak zorunda kalan insanların ruhu üzerinde nasıl bir itibar kazanmışlar! Bütün bu masallar yalnızca birkaç kişinin ihtirasının, kibrinin ve çılgınlığının meyvesidir ve bunlar başka bazı kişilerin saçmalığıyla beslenmiştir, ama bizden yalnızca küçümseme görmek üzere, yok edilmek üzere, içimize alıp, bir daha ortaya çıkmayacak şekilde emilmek üzere yaratılmışlardır. Ah, sevgili Juliette, senden bütün kalbimle rica ediyorum, sen de benim gibi tiksin onlardan!
- Başlı başına kanıta ihtiyaç duyan şeyleri kanıt olarak kabul etmemi sağlıklı bir mantıkla benden nasıl bekleyebilirsin? Kehanetin kanıt olabilmesi için, öncelikle bu kehanetin olduğuna kesinlikle inanmam gerekirdi.
- Beni cezalandırmanın zevkini tatmak için beni yaratmak istemiş olabilir mi? Üstelik de bunu hâkim olmama izin vermediği bir tercihin sonucu olarak yapabilir mi?
- Temelde hareket halinde olan bu bütünün bir devindiriciye ihtiyaç duyduğuna aptalca inanıyor musunuz! (...) Ah Justine, bir Tanrı fikrinden nasıl da tiksiniyor, nefret ediyorum! Aklımı nasıl da şoke ediyor, yüreğime tiksinti veriyor! Ateizmin şehitlere ihtiyacı olduğunda bana söylesin yeter, kanım her şeye hazır.
- bu zayıflığın olduğu her yerde, bu insanların korkusunun doğurduğu tanrılar da olacaktır
- Onların size bir Tanrı sunmalarındaki müthiş çıkarı, bu tür yalanların sizin mallarınız ve ruhlarınız üzerinde onlara sağladığı itibarı düşünün.
- Bu Tanrı niçin vaktiyle bunca mucize yaratmışken artık bizim için yapmak istemiyor?
Tanrıya Karşı Söylev İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Uyarı: Din ve tanrı konusunda hassas olanlar incelememi okumayı şimdiden bırakabilir. Marquis De Sade'ın tanrı, cehennem, cennet gibi ütopik, kutsal kitaplarda bolca sözü edilen kavramlarla maytap geçtiği muhteşem kitaptır kendileri. Sade bu kitabı özel olarak yazmamış, diğer kitaplarındaki tanrıyla ilgili bölümler derlenerek bu hale getirilmiştir. Kitabın üslubu rahatsız edici ve sert. Sonra uyarmadı demeyin. Hiçbir sansür gerektirmeden yazar aklından ne geçiyorsa yazmış. Eh, nedir peki bu tanrı? İnsanın zavallılığının bir göstergesi, sığınacak bir liman mı? Hayatını anlamlandırmaya çalışan acizlerin son durağı mı? Kibrin evrilebildiği nokta mı? Yoksa cehaletten doğan öylesine bir cevap mı? Bilemiyorum. Belki de hepsi. Farklı toplumların kabul ettiği insanoğlunun ortak aptallığı, diye buyuruyor Sade. Bilinmezi başka bir bilinmezle açıklamayı bir cevap sayanların ortak noktası. "Bunlar kendi kendine mii oluştu aklınız yok mu?" diye hönkürürken "Tanrı kendi kendine mi oluştu?" sorusunu soramayanların veya da. Hiçbir kanıtı olmadığı halde dünya üzerinde milyonlarca can alan, milyonlarca beyni uyuşturan kocaman hayali bir katil. Devletlerin halk üzerinde egemen olmak için kullandığı, halkı en çok sömüren bir hırsız. Sefalet içinde yaşayan insanları en kolay mutlu etmenin yolu, bu sayede haklarını aramamalarını sağlayan muhteşem bir panzehir! Nedir tanrı? İnanmak için hiçbir sebep bulamadığım, zaman zaman bilimin en büyük düşmanı, zaman zaman insanlar arasındaki ayrışmaya en büyük sebebiyet veren ak sakallı bir dede. Dokunmanın, hakkında konuşmanın en büyük tabu olduğu, insan canından bile kutsal kabul edilen görünmez bir hayalet. Birkaç bin yıl önce mağaralarda birileriyle konuştuğu söylenen fakat gerçekte kimsenin hakkında bir şey bilmediği. Söylenenin aksine insan ateist doğar, bütün bu olgular ona daha sonradan zorla kabul ettirilir. Zaten bütün bu insanlar öğretilerine sonsuz bir güven içinde olsaydı, din ve tanrı denilen olgu 4-5 yaşlarında akledemeyen bir çocuğa dayatılmak yerine, 15 16 yaşlarında düşünebilen yarı çocuğa kavratılsaydı nüfusun büyük çoğunluğu bütün bunları zaten saçma bulurdu. Böylelikle tartışmalara "tanrının var olması kabulüyle" başlayacak kadar boş özgüven sahibi de olmazlardı. İspat yükümlülüğünün kendilerinde olduğunu baştan kabul ederlerdi. Tanrı nedir? Küçükken, ufak bir çocukken televizyonda gördüğüm hayali kahramanların varlığına inanır, onlarla konuşurdum. İşte tanrı da yetişkin bir insanın çocukluktan devam eden tek hayali kahramanıdır. (Elif)
Büyüyünce tanrı olacağım..: Din elden gidiyor yetişin dostlar.. Uzun yıllardır bunu çok düşündüm din kimin elinde ki elden gidiyor? Evet belli ki din birilerinin elinde güzel bir uyuşturucu ve silah olarak kullanılıyor. Bir tarafı uyuşturuyor, diğer tarafı vuruyor. O zaman bizde soruyoruz peki kim bu tanrı ve kime teslim etti dini? fakirlerin zorda kalınca umut edip sığındığı zenginlerin ve devlet mekanizmasının da din ve tanrıyı toplumu kontol altında tuttuğu bir araç değil mi? Her türlü zorbalığa, katliama, savaşlara gözyuman bunların olacağını önceden bilen ama hiç bir şekilde müdahale gücü olmayan hayali bir ürün değil midir? Ama eminim ki sade gibi bir yazar bizim ülkemizde olsaydı ikinci bir yazar/turan-dursun katliamını yaşamış olurduk.. Ama olsun tanrı böyle istemiştir diyelim değil mi ( ağam eğleniyor bizimle) Sade yazdığı her satırda hiçbir sınır tanımadan, hiçbir aşırılıktan çekinmeden dile getirmiş söylemek istediklerini, inançlı kimseler okumakdan çekinip bir köşeye atabilir, ( ben inançlı dostlara ısrarla tavsiye ederim ) ama sorgulayan insanlar için okunması keyifli, eğlenceli, bigilendirici bir kitap olabilir. Sade doğanın dışında başka hiçbir şeye, hele ki din ve Tanrıya asla inanmadığını her kelimesinde sert bir dille ifade ediyor. İnsanın ve doğanın gerçekliğinden başka hiçbir varlığı ve sınırlamayı kabul etmiyor. Ahlakı ille de dine bağlanmasından da nefret ediyor. Bir satırda şunu soruyor bize "Din olmasaydı günah diye bir şeyin varlığı olur muydu?" Olmazdı elbette zaten din var diye günah ve ahlâk olmasına rağmen yine bütün dünyada her türlü günah ve ahlaksızlık dini inaçlı insanlar tarafından daha sık yaşanıyor. Dinler aracılığıyla insanların sömürüldüğünü, güdüldüğünü, kontol altına alındığını, yaşamlarının engellendiğini ileri sürer. Dinler aracılığıyla zorbaların zayıfı ele geçirdigini, onlara egemen olduğunu ifade eder. Ve bizim bunları görmemek için hala kör bir göz, aptal bir kafaya sahip olan bir topumla yaşadığımızı biliyorum.. Ben kitabı okurken büyük keyifle okuyup neden inanmak yerine sorgulamayı, doğaya ve insan dışında ki diger canlılara duyduğum hayranlığı bir kez daha anlamış oldum.. okumak isteyenlere şimdiden tavsiye tehdit mesajları alabilirsiniz gülüp geçin ben öyle yaptım (: ve bu güzel alıntıyı tekrar paylaşarak bitiriyorum. "Ey sen, dünyada mevcut her şeyi yarattığı söylenen: hakkında en ufak bir fikrim olmayan sen; ancak lafta tanıdığım ve her gün yanılan insanların bana söyledikleri kadar bildiğim sen; tanrı denen acaip ve hayal mahsulü varlık, kesinlikle, gerçekten ve herkesin önünde ilan ediyorum ki sana en ufak bir inancım yok. Ve bunun da nedeni gayet mükemmel: dünyadaki hiçbir şeyin akla yatkınlığına kanıt olmadığı saçma bir varoluşa beni ikna edecek hiçbir şey bulamıyorum.. (Özer MERAN)
sadeyi yakmadan önce bir dinleyin :): Sade yi tesadüfen buldum.yada o beni buldu. Din ve tanrı kavramlarının birer yorum olduğunu söylemekten başka bir suçu olmayan sade,kendi döneminde bu fikirlerinden dolayı baya ağır cezalarla cezalandırılıyor.. Bilmek’mi yoksa inanmak ‘mı? İkisi arasında çok fark var..inanmadan önce bilin o zaman hangi masalı size anlatılmasına hiç olmasa siz karar vermiş olursunuz..sadeyi yakmadan önce onu bir dinleyin :)) (Tamara)
Kitabın Yazarı Marquis de Sade Kimdir?
Donatien Alphonse François le Marquis de Sade (Fransızca okunuşu:maʁki: dəsad) (d. 2 Haziran 1740 - ö. 2 Aralık 1814), Fransız aristokrat ve felsefe yazarı. Erotik edebiyat'ın önemli yazarlarındandır, genellikle sert pornografik yazılar yazardı. Yaklaşık 29 yılını hapishanede, 13 yılını akıl hastanesinde geçirmiştir ve en önemli eseri Sodom'un 120 Günü'nü hapishanede yazmıştır. Bir diğer önemli eseri de Justine'dir. Sadizm'in kökeninin onun yazdıklarına dayandığı bilinir. Yazılarında ahlakı, yasayı, dini öğeleri dikkate almadan aşırı özgürlüğü (hatta ahlaksızlığı) ve en iyinin zevk olduğunu savunuyordu. Sade, 32 yıl farklı hapishanelerde ve akıl hastanesinde hapsedildi; onbir yıl Paris'te (on yılı Bastille'de geçti), bir ay Conciergerie'de, iki yıl kalede, bir yıl Madelonnettes'de, üç yıl Bicêtre'de, bir yıl Sainte-Pélagie'de ve 13 yıl Charenton akıl hastanesinde. Yazılarının çoğunu tutuklu olduğu dönemde yazdı. "Sadizm" kavramı adından türetilmiştir. Sade kitaplarında kişilerarası ilişkilerde insanın insansal yanı bir kez yitirildiğinde, neler olabileceğinin bilgisini verir. Kişilerarası ilişkilerde insanın sahip olduğu onur bir yana bırakıldığında, ortaya çıkan yeni ilke kendi yararını koruma sonuna kadar götürülecek olursa; zorunlu olarak "sadizm"e varılır. Yani insandaki insansal olan tek şey doğaysa, doğrudan doğa nedenselliği insan türünün yapıp etmelerini belirliyorsa, insan olmak cani olmayı da beraberinde doğal olarak taşır. Eserlerinde ahlaksal eylemin belirleyicisi olarak etik değerler değil de, içgüdüler ya da "koşullu buyruklar" eylemin "ilkesi" yapılırsa neler olacağını anlatır.
Marquis de Sade Kitapları - Eserleri
- Yatak Odasında Felsefe
- En Çok Kendisine Yabancıdır İnsan
- Erdemle Kırbaçlanan Kadın
- Aşkın Suçları
- Tanrıya Karşı Söylev
- Sodom
- Ensest
- Juliette - Erdemsizliğe Övgü
- Romanlar Üzerine Düşünceler
- Dolandırıcılar
- Can Çekişen Ateist
- İkinize de Yer Var
- Aşkın Hazları
- Cumhuriyetçi Olmak İstiyorsanız Biraz Daha Cesaret
- Karıma Mektuplar
- Aşkın Suçları
- Sade'ın Kayıp Günlüğü
- Ernestine
- Kadercilik
- Çaresizlik
- İçimdeki Giz
- Dişi Kartal, Matmazel
- Tanrıça
- Sadist
- Juliette 2: Suç Kardeşliği
Marquis de Sade Alıntıları - Sözleri
- "Kadınlar... Yapmacık, kıskanç, buyuran, koket ya da sofu... Kocalar... Alçak, sadakat duygusundan uzak, acımasız ya da despot, işte, yeryüzündeki bütün insanların özeti Madam, anka kuşunu bulacağınızı hiç ummayın." (Aşkın Suçları)
- Ahlaksız olmayı seviyorum, erdemli olmaktan her zaman nefret etmişimdir. (Juliette - Erdemsizliğe Övgü)
- Ey bahtsız insanlık! Senin o kendini beğenmişliğin seni nasıl bir zırvalama derecesine getirdi! (Tanrıya Karşı Söylev)
- İsteklerimizi en iyi şekilde belirleyen ihtiraslar, Tanrı’nın buyruklarına karşı geldiği sürece çekicidirler, ya da en azından bazı budalalar bunun böyle olduğuna inandırmaya çalışırlar bizi, ama bu, temelde, imgesel bir zincirin çeşitli yanıltılarla en güçlüyü esir etme isteğidir aslında. (Erdemle Kırbaçlanan Kadın)
- ahlakın dine değil dinin ahlaka dayanması gerektiğine inanmış olduğumuz bir yüzyılda ahlaka uygun bir din gerek, ahlaklı geliştirebilecek, onun kaçınılmaz devamı olabilecek ve ruhu yücelterek, onun günümüzde tapılan biricik put olan bu değerli özgürlük düzeyinde sürekli kalmasını sağlayabilecek ahlaka sahip bir din gerek (Cumhuriyetçi Olmak İstiyorsanız Biraz Daha Cesaret)
- XV. Louis nedensiz yere birini öldüren Charolais isimli bir adama, "Sizi affediyorum," demişti, "ama sizi öldürecek kişiyi de affedeceğim." Cinayete karşı çıkartılacak bütün kanunların temelinde bu yüce ilke olmalıdır. (En Çok Kendisine Yabancıdır İnsan)
- Ölmek, düşünmeyi, hissetmeyi, zevk almayı, acı çekmeyi bırakmaktır: fikirlerin de seninle birlikte yok olacaktır; acıların ve zevklerin mezarda senin peşinden asla gelmez. (Tanrıya Karşı Söylev)
- insan konuştuğu zaman hiçbir şey öğrenemez, yalnızca dinleyerek kendini yetiştirebilir;işte bu yüzden gevezeler genelde budala olur (Romanlar Üzerine Düşünceler)
- • “ Bağlanan kadının vay haline! İnsanın tek bir âşığı bile olsa özgürlüğünü kaybeder...” (Yatak Odasında Felsefe)
- İnsanların hataları bana onu tanımayı öğretiyor. İnsan yasalar ya da doğanın kendisine dayattığı boyunduruklardan ne kadar uzaklaşırsa onunla ilgili araştırma o kadar ilginç oluyor. (Ernestine)
- Dindir ruhumun fırtınasını, güzelim... Benimkinin şahlandığını göreceksin... Ben bu tutkulu şahlanışta birçok çılgınlığın kaynağını... (Dişi Kartal, Matmazel)
- Doğa insanın edepli olmasını amaçlasaydı, onu kesinlikle çıplak doğurmazdı… (Cumhuriyetçi Olmak İstiyorsanız Biraz Daha Cesaret)
- Hiçbir insan yüreği , böylesi bir kötülüğü planlamış olamaz . (Karıma Mektuplar)
- İyi niyetli bir ateist yoktur. Kibir, dik kafalılık, tutkular işte insanın kalbinde ve aklında durmaksızın yeniden canlanan tanrıyı yok eden silahlar bunlardır. (Aşkın Suçları)
- Böylesi bir boş vermişlik, cehaletten ileri geliyor olsa gerek. (Dolandırıcılar)
- Kişilerarası ilişkilerde insanın sahip olduğu onur bir yana bırakıldığında, ortaya çıkan yeni ilke kendi yararını koruma sonuna kadar götürülecek olursa; zorunlu olarak “sadizm”e varılır. Yani insandaki insansal olan tek şey doğaysa, doğrudan doğa nedenselliği insan türünün yapıp etmelerini belirliyorsa, insan olmak cani olmayı da beraberinde doğal olarak taşır. (Ensest)
- yeniden köle olmaktansa bin kez ölmeyi tercih etmeliyiz (Cumhuriyetçi Olmak İstiyorsanız Biraz Daha Cesaret)
- Dinler despotizmin beşikleridir. (En Çok Kendisine Yabancıdır İnsan)
- Ben acı çekmenin ne demek olduğunu iyi bilirim” diye cevapladı düşünür edasıyla, “ve kimsenin desteğine ihtiyaç duymam. (Juliette - Erdemsizliğe Övgü)
- Bu bana ders olsun , bu hep aşırı sevmekten ... Buna hep çok çabuk boyun eğdiğimiz için sevgililerimizin saygısını yitiriyoruz ... Ah Luxeuil , keşke beni daha çok sevmiş olsaydınız , keşke sizi daha yavaş sevmiş olsaydım . (Dolandırıcılar)
Yorumlar
0 yorum