Kitap Künyesi

Yazar: Ingvar Ambjörnsen

Çevirmen: Banu Gürsaler Syvertsen

Orijinal Adı: Dukken I Taket

Yayın Evi: Ayrıntı Yayınları

İSBN: 9789755393544

Sayfa Sayısı: 160

--reklam--

Tavandaki Kukla Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Tavandaki Kukla intikamcı bir kadının hikâyesi... Ama aynı za-manda "suç", "ceza" ve "intikam" üzerine düşünmeye davet eden bir yeraltı kitabı...

İnsanlığın "ilkel" diye adlandırılan döneminde kişi sorununu kendi çözerdi. "Uygarlık"la birlikte "toplumsal sözleşmeler" yapıldı ve "ceza" verme görevini devlet üstlendi. Peki, verilen her "ceza" mağdurdaki hasarı onarıyor, intikam isteğini dindi-riyor, barışa imkân veriyor mu? Ya da verilen "ceza" tecavüz edilen kadınlardaki yarayı sarabilir mi? "İmkânsızın kıyısında öfkeli ve eğri bir hayat yaşamayı seçmiş-lerin" hayatlarının anlatıldığı Beyaz Zenciler'le kendisine haklı bir hayran kitlesi edinen Ingvar Ambjörnsen bu kez insan ru-hunun karanlıklarına iniyor. Tecavüz edildikten sonra intihar girişiminde bulunan ve hayatını bir akıl hastanesinde geçirmek zorunda kalan kız kardeşinin intikamını almak isteyen bir kadı-nın intikam yolculuğunu anlatıyor. Ayrıntılı planlar yaparak in-tikamını zamana yayan, tek ve ölümcül bir darbe vurmak yerine acıyı sürekli kılmayı seçen bir kadın bu. 

Kadın, kız kardeşinin yıllar süren suskunluğuna dayanamaz ve bir gün bilincinin derinliklerinde kapalı duran odaların birin-den çıkmaya karar verir... 

(Tanıtım Bülteninden)

--reklam--

Tavandaki Kukla Alıntıları - Sözleri

  • Zamanın dairesel bir döngü olduğunu düşünüyorum, çağdaş kültürümüzde kabul gördüğü gibi doğrusal değil yani. Herşey aynı anda ve hep birlikte meydana geliyor ve renkler, biçimler, duygular, rüyalar ve sesli izlenimlerden oluşan dev bir tablo biçiminde tezahür ediyor. Bunu böyle kabul ettiğimizde hala eski masum çocuklar olmaya devam ediyoruz ve ölümü idrak yüzeyinin altında kalan deneyim olarak içimizde yaşatıyoruz.
  • Devrim Rusya'sıyla ilgili olarak okuduğu bir şey geliyor. Askerler kurbanın karnında küçük bir yarık açıp, bağırsakları­nın ucunu çıkartır ve bir ağaca çivilerlermiş, sonra da kurbanı süngüleriyle kovalayarak o ağacın etrafında koştururlarmış. Bir insan barsağının uzunluğu sekiz metre. Sekiz metre katedi­lecek uzun bir yol, hatta hayattaki en uzun yol, diye düşündü
  • Denizle, deniz kuşlarıyla, taşları kayaları aşındı­ran buz tabakasıyla komşuluk eden asla yalnız değildir.
  • Adama elini bile uzatıyordu. Sağ elini ,bir zamanlarki cici elini ..
  • Ne kadar beraber uyusalar da,her biri bilinçaltının evreninde ayrı ayrılar.
  • Sessizliğin lüksü...
  • Kötüye inanıyorum ben. İyilikle kötülük arasında sürekli mücadele olduğuna ve bu mücadelenin de etiyle kemiğiyle bizim içimizde verildiğine inanıyorum. Beş duyumuzla algılayamadığımız bir şeyler var bizim dışımızda, hem sana hem de ona aynı uyarıları gönderen…
  • Kendini yatağa attı. Bu kez ölü köpekler yoktu rüyasında. Ağır, karanlık bir uyku... Kendinden geçme hali... Ölümün üvey kız kardeşi...
  • Bizler sürekli ölüyoruz, her an bir parçamız kopup düşüyor zaten! Biliyormusun ki evde toz dediğimiz şeyin yüzde yetmişi ölü deri hücrelerinden oluşuyor
  • Var olmayan serçe parmağımı kaptırdım artik ona. Bundan böyle bana her istediğini yapabilir.

--reklam--

Tavandaki Kukla İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Kül tablası ve dışkı kokar ağzıyla yakar tenini o tertemiz bedenin tenini. Sırf aşağılamaktır niyeti ve öldürür nefes almakta olan ruh çıkar, terkeder bedeni ve ET'tir sadece geriye kalan. Empati kurulması imkansız bir vahşettir tecavüz. Hedefinin sınırı yoktur. Kadın, çocuk (kız/erkek), bebek, adam, sakat, yaşlı, hayvan. Hangisine dökelim gözyaşlarımızı. Hangisinin intikamını nasıl alalım. Bıçağı olarak kullandıkları eril organlarını mı kesmeli, ya da semenlerini üreten er bezlerini mi? O tiksinç zihinleri ölmeli, hadım edilmesi gereken ruhları! Kodese girip-çıkmaları temizleyecek mi mağdurun yüreğini. Empati kuruyor mu hakimler nasıl yaşanır o yük ile? Hiç bir ceza yetmez o temiz bedenlere sürülen hakedilmemiş lekelere. Temizliğini yitiren geçici bedenleridir maktüllerin, ruhları sadece yaralıdır ve sevilmeye layıktır aslında. Onları sevmeli ve sarmalıdır sıkıca. Yanlarında durulmalı ama merhamet ile değil sevgi ile acılarını sarmalı. Onlar sevgiyi daha çok hak ediyorlar. Gelelim Tavandaki Kukla'ya... Banu hanım, İnşallah, maşallah, vallahi, billahi, hay Allah! Norveç kaçıncı yüzyılda İslam ile şereflendiler?! Kullanılacak başka dolgu sözleri bulamadınız mı? Ambjörnsen, hocam bu nasıl bir kurgu? Takip etmekte zorlandığım ama ustaca inşa edilmiş bir olaylar dizisi karşımda duruyordu. Ağır aksak gelişen vakalar insana ''Alacaksan al intikamını!'' dedirtti ve bu da merakı artırırken, ''Kitap bitiyor; hani ne zaman içimiz soğuyacak'' çığlıkları attırdı. Eldiven-Prezervatif klostrofobisi, Afgancanın seks sırasındaki vahşi anlayılamazlığı, şarabın mavi loşluktaki sıcaklığı, şömine ateşinde sarmaş dolaş geçmişin derin acıları, akan kanlar ile çürüyüp kokan çeşit çeşit etler, ustaca pişirilmiş ET yemekleri. Hocam çok güzel yazmışsınız be! Beyaz Zenci'lerinizi de okumak istiyorum ilk fırsatta. Herkes Tavandaki Kukla'ya daha sönük derken, haklı olduklarını umuyorum. Çünkü Bahriyeli kuklanızı gayet beğendim, zenci kardeşlerinizle de oturup münakaşa etmekten büyük zevk alacağımı ümit ediyorum. Oğuz Beyiniz... (Phalenar)

Boşa Harcanacak Vakti Olanlara İthafen…: Aslında bu kitap için inceleme yazmayı planlamıyordum fakat ne yazarsam yazayım okumayı düşünen birileri için bi fikir olur mantığıyla yazıyorum. Öncelikle yazarın okuduğum ilk eseri ve açıkçası bana hitap eden bir anlatım tarzı olduğunu söyleyemeyeceğim. Eserde kardeşinin intikamını almak için hayatından bile vazgeçmiş bir kardeşi anlatıyor fakat anlatım o kadar kopuk ve yavan, betimlemeler o kadar gereksiz ve kalabalık ki yani yazarın eseri uzatmak için böyle yaptığını bile düşündüm açıkçası… (Batuhan Çelik)

Vasat: Bazı yazarlar vardır ki onca kitap yazmalarına rağmen sadece bir kitapları çok iyidir. Ingvar da o yazarlardan biri işte, beyaz zenciler kitabı efsanedir fakat diğer kitapları çok sönük olup, okuduğunuz da tamamlanmamış ve ametörce olduğunu düşünürsünüz. Bu kitabının konusu güzel ama hikayeyi tam işlenmediği çok belli. Yeraltı edebiyatı sevenler bile zaman zaman okurken sıkılabilir. (Alysca Martin)

--reklam--

Tavandaki Kukla PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Ingvar Ambjörnsen - Tavandaki Kukla kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Tavandaki Kukla PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Ingvar Ambjörnsen Kimdir?

Ingvar Even Ambjørnsen-Haefs (d. 5 Mayıs 1956), Norveçli roman yazarı.

Türkiye'de özellikle Beyaz Zenciler ve Pelle ile Prof serileriyle tanınır. Aynı zamanda Utsikt til paradiset (1993),Fugledansen (1995), Brødre i blodet (1996), ve Elsk meg i morgen (1999) kitaplarının yazarı.

Brødre i blodet (Kan Kardeşleri), Elling adında başarılı bir filme dönüştürüldü. Film 2001 yılında Oskar ödüllerinde "En İyi Yabancı Film" dalında Oscar adayı oldu.

Tønsberg'de doğan ve Larvik'de yetişen yazarın ilk romanı yarı-otobiyografik 23-salen (23. Sıra) Norveç'in psikolojik olarak sorunlu bireylerle başetme yöntemlerini eleştiriyordu. Romanlarının çoğunda "öteki" kavramı ve "dışta kalanlar"ın sözcülüğünü yapan yazarın bütün dünyada ilgi uyandıran ilk romanı Hvite Niggere (Beyaz Zenciler) oldu. Söz konusu roman "genel toplum"un dışında kalan genç bir adamın hayatını takip eder.

Yazar aynı zamanda Pelle ile Prof adlı gençlik romanları dizisiyle de tanınır. Bu diziyi Franklin W. Dixon'ın The Hardy Boyskitaplarını okuduktan sonra yazmaya başladığını söylemiştir. Pelle ile Prof özellikle neo-nazilik, çevre kirliliği, uyuşturucu kullanımı gibi konulara eğilir. Zaman zaman gençler için oldukça sert bir üslup kullanıldığını düşünenler tarafından eleştirilmiştir. Serinin bazı kitapları Norveç ve İsveç ortak yapımı filmlere dönüştürülmüştür. 2005 yılında Drapene i Barkvik (Barkvik Cinayetleri) adlı kitabını yayınlayan yazar, Fillip Moberg adında genç Norveçli bir çocuğun küçük bir Norveç kasabasında bir cinayeti çözmeye çalışmasını konu alır.

Ambjørnsen'in kitapları birçok ulusal ve uluslararası ödül almıştır.

Yazar 1985 yılından beri Hamburg'da Alman eşi ve çevirmeni Gabriele Haefs'le birlikte yaşamaktadır.

--reklam--

Ingvar Ambjörnsen Kitapları - Eserleri

  • Beyaz Zenciler
  • İnsan Postuna Bürünmüş Köpek
  • Tavandaki Kukla
  • Gece Gündüzü Düşlüyor
  • Barkvik Cinayetleri
  • San Sebastian'da Hüzün
  • Kardaki Alevler
  • Satılık Gerçek
  • Oslo İstasyonunda Ölüm-Pelle ile Prof
  • Cenneti Gözetlemek
  • Zehirli Yalanlar
  • Mavi Kurtlar
  • Sezer ve Tozar 2 / Öfkeli Dostlar
  • Devlerin Düşüşü-Pelle ile Prof
  • Sezer ve Tozar - Çomar Amca’nın Mirası
  • Sezer Ve Tozar 3 / Mario’nun Uçan Koltuğu
  • Sezer Ve Tozar 4 / Kaptan Nero

--reklam--

Ingvar Ambjörnsen Alıntıları - Sözleri

  • Zamanı iyi kullandığınızda her şey için vakit bulabileceğinizi öğreneceksiniz. (Satılık Gerçek)
  • Onun beklentileri benim kaçtığım şeylere çok benziyor. Beni otomobil ile bir yere bırakmayı öneriyor, ancak benim gideceğim yer onun yolunun üstü değil. (Gece Gündüzü Düşlüyor)
  • "İnsan her şeyden bıkabilir." (San Sebastian'da Hüzün)
  • Kendi şanssızlığının demirci ustasısın sen... (İnsan Postuna Bürünmüş Köpek)
  • İnsan kendisine bir başkasının gözüyle bakmaya ihtiyaç duyar. Ancak o zaman, kendinin de ne sunabileceğini bilebilir. (İnsan Postuna Bürünmüş Köpek)
  • Ama olan oldu. Elling olanları gördü... (Cenneti Gözetlemek)
  • Polisiye romanlarda neredeyse her zaman aynasızlar ayrıntılar diye tuttururlar. Tanıkların önemli olmadığını ya da bu konuyla hiç mi hiç ilgisi olmadığını düşündükleri ama sonradan bütün gizemleri çözmek için en önemli parçalar oldukları ortaya çıkan küçük ayrıntıların peşinde koşarlar. (Mavi Kurtlar)
  • Hiçbir yerde kendimi "şimdilik"ten daha uzun bir süre evimde hissetmedim zaten. (San Sebastian'da Hüzün)
  • Oslo'nun her yanında ihtiyarlar evlerinde yalnız başına ölüp duruyorlardı, çünkü politikacılar yolun sonuna gelmiş insanlara "öncelik" tanımıyorlardı. O aynı politikacıların daha kısa bir zaman önce kıçlarını silenlerin de bu yaşlı adamlar ve kadınlar olduğunu belli ki unutmuştu gücü ellerinde tutanlar. (Mavi Kurtlar)
  • Denizle, deniz kuşlarıyla, taşları kayaları aşındı­ran buz tabakasıyla komşuluk eden asla yalnız değildir. (Tavandaki Kukla)
  • Kulenin kapısına ulaşmak için bir eşya ormanının arasından geçmemiz gerekiyordu. Başka insanların geçmişlerinin arasından uzanan dar bir patikadan yürümeye benziyordu bu. İnsanın yeryüzünde dolaştığı bütün o yıllar boyunca çevresinde biriktirdiği bütün bu şeyleri düşündüm. Sonra bunları arkada bırakıp ölüp gidiyor- ve hepsi bu kadar. (Zehirli Yalanlar)
  • Harcanmış hayatlar üzerine konuşurken biraz dikkatli olmak gerekir ama bunu düşünmek de yasak değil ya!.. (Beyaz Zenciler)
  • Bizler sürekli ölüyoruz, her an bir parçamız kopup düşüyor zaten! Biliyormusun ki evde toz dediğimiz şeyin yüzde yetmişi ölü deri hücrelerinden oluşuyor (Tavandaki Kukla)
  • Şu Allahın belası hiçbir yere ait olamama duygusuydu beni rahatsız eden. Hayatım boyunca da beni kovaladı zaten. (Beyaz Zenciler)
  • Kendini yatağa attı. Bu kez ölü köpekler yoktu rüyasında. Ağır, karanlık bir uyku... Kendinden geçme hali... Ölümün üvey kız kardeşi... (Tavandaki Kukla)
  • "İşler giderek daha da kötüleşecek mi sence Pelle? Gelişmeyi doğru yola çevirmek için çok mu geç? İnsanlar ortalık yaşanmayacak kadar pislenip zehirleninceye kadar pisliklerini her yana saçmayı sürdürecekler mi? (Zehirli Yalanlar)
  • Kendimi yalnız hissettim. Bu duyguyla kimin yanına gidebileceğimi bilmiyordum. (Mavi Kurtlar)
  • Yaşamımın geri kalanını bu divanda yatarak geçirebilirdim pekâlâ. (Barkvik Cinayetleri)
  • Bizim uygarlık dediğimiz şey sandığımız kadar kalın bir duvar değil, incecik bir kabuk yalnızca. (San Sebastian'da Hüzün)
  • Nihayet yalnızlık geldi, tam da beklediğim gibiydi, büyük ve kıymetliydi, bunu kimselere söylemedim. (Gece Gündüzü Düşlüyor)