Kitap Künyesi

Yazar: Cemil Kavukçu

Yayın Evi: Can Yayınları

İSBN: 9789755108827

Sayfa Sayısı: 200

--reklam--

Temmuz Suçlu Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Cemil Kavukçu, kendi okurunu yaratmasını başarmış yazarlardan. Bunun nedeni biraz da kendi dilini ve üslubunu yaratabilmiş, kendisini başka öykücülerden ayıran çerçeveyi başarıyla çizebilmiş olmasında yatıyor. Uzun yıllardır yazmanın kazandırdığı ustalığı Cemil Kavukçu’nun her kitabında görebilmek olası. Temmuz Suçlu, yazarın daha önceki öykü kitaplarından derlenen bir çalışma. Cemil Kavukçu’nun Can Yayınları’nda çıkan üç öykü kitabını okumuş olanlar, bu kitaplardaki ustalığı, başarılı anlatımı, lezzeti Temmuz Suçlu’da da bulacaklar. Cemil Kavukçu, yazma heyecanını hiç yitirmeyen yazarlardan. Küçük gözlemlerden yola çıkarak oluşturduğu ve temeline insanı oturttuğu öykülerinde, insanın çevresiyle olan ilişkisini, içsel yaşamını, yalnızlığını, umarsızlığını, umutlarını ve umutsuzluklarını anlatıyor; toplumun ve çevrenin içinde kaybolan küçük insanların evrensel öykülerini. Eleştirmen Fethi Naci’nin "tam bir anlatı ustası" dediği Cemil Kavukçu, yalın dili, abartısız ve son derece akıcı anlatımıyla bir kez daha bir okuma şöleni sunuyor bizlere.

--reklam--

Temmuz Suçlu Alıntıları - Sözleri

  • Adam şarapları alırken, “Üç olsun,” diyor. Utanmasa dört diyecek. Neden, bakkalın onu alkolik sanmasından mı? Yaşamında hep başkalarının değer yargıları var. “Düşünürse düşünsün,” diyemiyor.
  • “Bir adam gözlerini kısarak bakıyor diye ondan kuşkulanman, hatta korkman çok saçma. Belki de başka türlü bakmasını bilmiyordur.. "
  • Elleriyle balkon demirlerine yaslanmış kız. Omuzlarına dökülen saçları yine uçarı,dizinden hafif bükülen sol ayağı da öyle.. Bu duruş da kuraldışı, başkaldırıya açık.
  • Kız sigarasının ateşiyle karanlığa kocaman bir A çizdi, sonra da aynı ateş böceği Ş harfini yazdı. Zafer soluğunu kesmiş, kızın ne yapmak istediğini anlamaya çalışıyordu. Yeniden A, sonra Ğ ve I. İlk sözcüğü tamamlamıştı, bunu belirtmek için bir süre ara verdi. Sonra G-E-L yazdı. Sigarasını balkon demirinde ezip söndürdü.
  • Yine dört bir yana uçuşuyor sözcükler..
  • ..birbirinden kopan ilişkiler, arkadaşlıklar... yalnızlaşmalar... Ne oluyoruz?
  • — Söndürdün kız, diyor İzzet, gençliğimi söndürdün. Kanserimsin sen benim. Kan kanserim!
  • Ölüyüm. Ne zehir umrumda ne soğuk ne de açlık. Suratıma öyle alık alık bakacağına kaldır beni buradan. Pisi pisine ölen adam görmedin mi hiç?
  • " Yüzü gülen adam gösterin bana,” diye bağırıyorum, “yüzü gülen insan. Işıkları yakın,” diyorum, güneş nerde..
  • “insan nasıl bu kadar saçmalayabiliyor.”
  • “Yaşamın ıvırı zıvırı işte, yorgunluk, sıkıntı mıkıntı türü şeyler.”
  • Bir yandan da korkularımı çevreme sezdirmemeye çalışıyor –kimseye güvenim kalmamıştı artık–, içimdeki fırtınayı perdeleyip kaygısız, neşeli bir insan rolü oynamayı sürdürüyordum.
  • "Benim bir şey aradığım yok,” dedi Nusret, “akıntıya kapılmış gidiyorum..."
  • Ne açtık, ne tok, yorgunduk yalnızca...
  • Konuşamadığımdan böyleyim, biliyorum...

--reklam--

Temmuz Suçlu İncelemesi - Şahsi Yorumlar

" BU DURUŞ DA KURALDIŞI..BAŞKALDIRIYA AÇIK!": Hem, kendi yükünü çekemeyen bir yüreğe doğru öyle savrulmaz ki o saçlar.. Kırık bir gönlün, doyumsuz bir ruhun, ben de herkes gibiyim diyerek sıradanlasmaya çalıştığı bir karmaşanın ıçinde, aylardır yıllardır aradığının farkında olmadan aramışken, öyle "Gel!" denmez ki.. Siyah bir boşluğa düşer gibi , hiç olmadığı kadar yalnız ve hiç olmadığı kadar özgür..Öyle bakılmaz ki gözlerinin ta içine.. O bakışlar da kuraldışı çünkü.. Hiç düşünmeden cana kastedeninden.. Cemil Kavukçu.. Bu sefer büyüledi beni. Önce,sonunda soru işareti olmayan sorular sorarak sızdı yaralarımın içine. Sonra cevaplamadan susup gitti.. Ne kadar tanıyorsun kendini?,dedi mesela. Korkacak kadar mı? Bir gizi içinde büyütüp büyütüp, yasak bir heyecanın alevini yakacak kadar mı? Saklamak mı güçlü kılar o sırrı, açıklamak mı? Açıklanan her duygunun an be an eksildigini bilerek. Hayallerini bildiğimiz ınsanlarla yan yanayken, hiç bilemeyecekleri hayallerin ateşi damarlarımızda dolasirken , ne kadar sahiciyiz acaba ? Bazen ne kadar da hain olabiliyor yürek vuruşları..Insanı yazmaya yönelten.. Yoksa her an taşacak hissi veren.. Patika.. Muazzam bir kendinden kendine doğru kaçış öyküsü. Kelimelerin, yürek telinize dokunmak için nasıl birbiriyle yarıştığını farkedeceksiniz okurken. Pek çok kısa hikayeden oluşan, su gibi akan, akarken okuyanı da alıp götüren bir kitap. Yerli yerinde, eksiği ya da fazlası olmayan, bazıları monolog tarzında, samimî ama karanlık öyküler.. " Yine dört bir yana uçuşuyor sözcükler.." diyor. Hem de nasıl uçuşuyor.. Her birini bir muhalif rüzgar önüne katmış, savurdukça savuruyor. Gözlerinize konuyor bazıları, bazıları avuç içlerinize..Bazıları saçlarınıza karışıyor. Kanserimsim sen benim, diye feryat ediyor bazen. Çünkü ölümü, bir ölüden dinlemek lazım belki de. Dinginliğiyle, sessizliğiyle, tembelliğiyle.. Korkusuyla, ürpertisiyle.. Her ölüm gibi, en pisi pisine haliyle.. Güneşsiz, karanlık hikayelerin arasında, siyah bir çaresizlik göğüs kafesinizi sıktıkça sıkıyor. Aynasız sövgülerin mermi gibi yağdığı bir garip ilkimde buluyorsunuz kendinizi. Cemil Kavukçu.. Bu okuduğum beşinci kitabı. Diğerlerinde de kolumdan kanadımdan vuruldum ama, bu seferki hedef, direk göğüs kafesimdi.. Keyifli okumalar..:) (Liliyar)

Temmuz Suçlu Cemil Kavukçu'nun yine kısa ama derin öykülerinden oluşan öykü kitabı. Bu kez bazen hikayeler bir anda başlayıp bir anda bitebiliyor ama bu yarım kalmışlık hissi vermiyor okuyana. (okuyanyorumlayanadam)

--reklam--

Temmuz Suçlu PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Cemil Kavukçu - Temmuz Suçlu kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Temmuz Suçlu PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Cemil Kavukçu Kimdir?

1951 yılında İnegöl'de doğdu. İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Jeofizik Mühendisliği Bölümü'nü bitirdi (1976). Öyküleri, 1980 yılından başlayarak çeşitli dergilerde yayınlandı.

Cemil Kavukçu, son yılların en usta öykücülerinden. Küçük insanların dünyasını başarıyla betimlemesini, onların iç dünyalarını olanca derinliğiyle vermesini biliyor. Eleştirmen Fethi Naci, Cemil Kavukçu için 'Elini neye değdirse öykü oluyor, tam bir anlatı ustası' diyor. Gerçekten de Cemil Kavukçu'nun öyküleri, sıradan insanları, sıradan yaşamları, küçük olayları alıp zengin dünyalar yaratıyor. Ayrıntılar ve diyaloglar (özellikle de kişiliklere özgü argo dil), onun öykülerinin vazgeçilmez öğeleri. Temiz, yalın bir Türkçeyle, kendi üslubunu yaratmayı başararak yazıyor Cemil Kavukçu. Bir başka deyişle, tutarlı bir dil ve üslup, bütün öykülerinde açıkça kendini gösteriyor. Okuru, öykünün içine çekip alıyor, sarıp sarmalıyor. Karşıdan değil, içinden okunan öyküler yaratıyor Cemil Kavukçu. Öykülerin bir kısmı da bir yap-boz'un parçaları gibi kırılıp yeniden bir araya geliyor. Son yıllarda tıkanır gibi görünen öykücülüğümüze yeni bir soluk getiren Cemil Kavukçu, 2000'li yıllarda da öykünün yollarında yürümeyi sürdürecek.

ESERLERİ

Patika adlı kitabıyla 1987 yılında Yaşar Nabi Nayır Öykü Ödülü'nü kazandı. Yayınlanmış öykü kitapları: Pazar Güneşi (1983), Patika (1987), Temmuz Suçlu (1990), Uzak Noktalara Doğru (1995), Yalnız Uyuyanlar İçin (1996), Bilinen Bir Kitapta Kaybolmak (1997), Dört Duvar Beş Pencere (1999). İlk romanı Dönüş, 1998 yılında yayınlandı.

--reklam--

Cemil Kavukçu Kitapları - Eserleri

  • Yalnız Uyuyanlar İçin
  • Başkasının Rüyaları
  • Uzak Noktalara Doğru
  • Aynadaki Zaman
  • Yüzünüz Kuşlar Yüzünüz
  • Tasmalı Güvercin
  • Düşkaçıran
  • Üstü Kalsın
  • O Vakıt Son Mimoza
  • Örümcek Kapanı
  • Dört Duvar Beş Pencere
  • Bilinen Bir Sokakta Kaybolmak
  • Balyozla Balık Avı
  • Bir Öykü Yazalım Mı?
  • Maviye Boyanmış Sular
  • Gemiler de Ağlarmış
  • Suda Bulanık Oyunlar
  • Dönüş
  • Gamba
  • Temmuz Suçlu
  • Yolun Başındakiler
  • Pazar Güneşi
  • Nolya
  • Mimoza'da Elli Gram
  • Angelacoma'nın Duvarları
  • Masal Kurma Oyunu
  • Selo'nun Kuşları
  • Özgürlüğe Kaçış
  • Havhav Kardeşliği
  • Radde
  • Patika
  • Perişanız Gecenin Karanlığında
  • Kafeste Bir Topik
  • Nolya
  • Yeşilcik
  • Berk'in Gizli Gücü
  • İlginç Bir Şey Yapmalıyız
  • Three Stories

--reklam--

Cemil Kavukçu Alıntıları - Sözleri

  • Alıştığım bir yokluk vardı, gelip onu bozdun. (Yalnız Uyuyanlar İçin)
  • Geceler gariplerindir (Pazar Güneşi)
  • En güzel yolculuklar, yanına hiçbir şey almadan ve bir plan yapılmadan çıkılan yolculuklardır. (Bilinen Bir Sokakta Kaybolmak)
  • Uyanıyorum. Pencereden sızan ışığa bakılırsa gün ağarmış. Serin, insanın içini ürperten, kısacık kış günlerine hazırlık yapan bir güz sabahı. Puslu ve üşengeç. (Uzak Noktalara Doğru)
  • Otoriteyle sağlanan düzenden değil dostlukla sevgiyle oluşturulan ama otoriteyi de zedelemeyen bir ilişkiden yanaydı Kemal kaptan. (Maviye Boyanmış Sular)
  • Oysa yazmak, düşüncenin yıldır­dığı yerde ("kırıldığı" demek daha doğru belki) güç veri­yor insana; hele doğaçlama yazmak, dökülebilmek, hıçkı­ra hıçkıra ağlayabilmek kağıtlara; (O Vakıt Son Mimoza)
  • Aynama dedim ki, bu rüyanın devamını göster bana. Gösteremem, dedi ayna, rüyaların devamı olmaz. O zaman bununla ilintili ikinci bir rüya göster bana. Bütün rüyalar birbiriyle ilintilidir, dedi. (Balyozla Balık Avı)
  • üç şey söyledin, dedi, parasını, umutlarını ve düşlerini; bence ilk ikisini yitirince ölünmez, ama düşler yitirilince... (Nolya)
  • Yitiren insanların yüzlerinde yaşamın çözülememiş gizlerinden biri oluşuyor;çünkü hızla değişip prizmanın öbür yüzünü görüyorlar. Kişinin kendi olma sınavının en zor basamakları... (Uzak Noktalara Doğru)
  • “… deliysen denizci olursun, denizci olduktan sonra delirmen bir şey ifade etmez …” (Yüzünüz Kuşlar Yüzünüz)
  • Kuraldır; evler ölüme terk edilince önce camları kırılır. (Dönüş)
  • " Yüzü gülen adam gösterin bana,” diye bağırıyorum, “yüzü gülen insan. Işıkları yakın,” diyorum, güneş nerde.. (Temmuz Suçlu)
  • "Yağmuru çok seviyorsun değil mi?" (Yalnız Uyuyanlar İçin)
  • Nereye varacağını bildiğin bir yolda yürümek birçok şeyi görmeden ilerlemektir. (Üstü Kalsın)
  • Eskiden bir kitabı beğensem de beğenmesem de sonuna kadar okurdum. Zaman içinde beğenmediğim bir romanı, öyküyü, şiiri bırakmak gibi hakkım olduğunun farkına vardım... (Örümcek Kapanı)
  • Bir yandan da gerçek duygularımı sesimden, yüz ifademden okumasından korktum. (Aynadaki Zaman)
  • "Hep bir şeyler , hep bir şeyler kahroluyor." (Suda Bulanık Oyunlar)
  • "Yalnızlıklar, iç boşluklar. Herkes, kendini anlayacak birini arıyor. Bulunca da tutunuyor." (Gamba)
  • "İntegral. İntihar gibi bir şey." (Suda Bulanık Oyunlar)
  • Millet... Ya da annemin dediği gibi; el âlem. Bütün yaşamlar o görünmeyen güce yaranmak için harcanıyor buralarda. (Başkasının Rüyaları)