Kitap Künyesi
Yazar: Yavuz Ekinci
Yayın Evi: Doğan Kitap
İSBN: 9786051115450
Sayfa Sayısı: 264
Tene Yazılan Ayetler Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Genç kuşağın başarılı öykücülerinden Yavuz Ekinci, ilk romanı Tene Yazılan Ayetler’de, hem kendi öykülerinin hem de dünya edebiyatından, mitolojiden ve kutsal yazılardan seçilmiş metinlerin çözgüleri arasından çektiği atkılarla, yine metinlerarası bir örgü dokuyor.
Hayatın, aşkın ve ölümün izinde, biri güneydoğumuzda süren düşük yoğunluklu savaş ve siyasi cinayetler fonunda, biri de Tufan’dan günümüze, Gılgamış’tan Siyah Kalem’e, Hızır’dan Şehrazad’a, Deli Dumrul’dan Don Kişot’a, Saramago’ya, tarih, mitoloji ve edebiyat fonunda ilerleyen arayışlar.
Çağlar, yazarlar, kahramanlar ve metinlerarası bir anlatı: deyiş yerindeyse bir “modern epik”…
Tene Yazılan Ayetler Alıntıları - Sözleri
- Annesi hâlâ onun hiçbir zaman gelemeyeceği yolu gözlüyordu.
- Güvenliğin önemini vurgulamak için sokak ortasında işlenen birkaç küçük olayın failleri bu dijital gözler sayesinde hemen yakalandı. İşte o zaman her şeyden önce güvenlik diyenler, büyük bir zafer kazanmışcasına bu olayları örnek göstererek devletin bu gözetimini zaruri buldular. Fakat kritik eylemlerin, cinayetlerin işlendiği yerlerde nedense o gün, o her şeyi 24 saat görüp duyan bu dijital gözler kör, kulaklar sağır oldu.
- Ben Asvas’a her şeyimi anlatıyordum. O bana her şeyini anlatmıyordu. Bazı şeylerin sır olarak kalmasından yanaydı.
- Çocukluğumdan beri mezarlıklar ıssızlıklarıyla benim için bir huzur köşesi gibidir. Orada ne tramvay, ne araba, ne sel gibi akan bir kalabalık ne de bana karşı duyarsız bir insan yığını vardır.
- Hayranlık duyduğum Asvas, yazdığı romanlar ve öykülerle ölümsüzleşmişti. Başka birçok insan da geride bıraktıkları çocuklarıyla ölümsüzleşiyorlardı.
- Artık yürümekten, dolaşmaktan, aramaktan, özlemekten, görmekten, bilmekten ve yaşamaktan yoruldum.
- Çünkü her nefes alıp verişte biraz daha ölürüz. İnsanoğlu ölmek için doğar.
- “Ben ölümsüz olmak istemem. İnsan için en iyi şey, bu dünyaya hiç gelmemiş olmaktır. Ama bir kez gelmişse de onun için en iyisi bir an önce ölüp buradan gitmektir.”
- Edebiyattaki her türün aynı zamanda görüntüde bir karşılığı vardır. Örneğin kısa öykünün görüntüdeki karşılığı kısa metrajlı filmken, roman ve efsanelerin karşılığı da uzun metrajlı sinema filmidir. Uzun araştırmaların ve incelemelerin görüntüdeki karşılığı ise belgeseldir. Peki, şiirin görüntüdeki karşılığı nedir?
- Ülkemizde herkes aydınlardan ve sanatçılardan kendi kafasından geçenleri ve istediklerini savunmasını ister. Eğer bu isteklerini savunursan senin “aydın duruşu” sergilediğini söylerler. Oysa bu doğru değil. Asvas bu ‘aydın tavrı’ sözünden nefret ederdi. Ona göre aydın tavrı saçmalıktı. Sergilenmesi gerekecek bir tavır varsa o da insan tavrı olmalı derdi.
- Asvas eskiden beri kitapları fahişelere benzetirdi. Ona göre herkes kendi arzusunu fahişelerde aradığı gibi her okuyucu da kendi düşlerini ve arzularını kitaplarda arardı. İkisinin bir diğer ortak özelliği de onlar hiçbir zaman toplumda hak ettikleri değeri alamazlar derdi.
- "Ben ölümsüz olmak istemem. İnsan için en iyi şey, bu dünyaya gelmemiş olmaktır. Ama bir kez gelmişse de onun için en iyisi bir an önce ölüp buradan gitmektir. "
- Azdırılmış bir hırs, taşan bir ırmak gibi korkunç ve tehlikelidir.
- Kimi ailelerin yapılan kazılarda yakınlarına ait kemiklerin bulunması için dua ettiklerini ve hatta kemiklerin kayıp çocuklarına ait olması için adaklar bile adadıklarını söylediğinde şaşkınkığım daha da arttı. Bütün hayretimle ona bakıp "Aileler neden adak adıyorlar ki?" diye sordum. Sıradan bir olayı anlatır gibi soğuk ve duygusuz bir sesle: "Çünkü kayıp birine ait ceset bulununcaya kadar o evden yas kalkmaz. Ceset bulunduktan sonra o evde yas çadırı kurulur ve çadırın kaldırılmasıyla birlikte evdeki yas da kalkmış olur." dedi.
- "Zamanı Tanrı yaşar. İnsanoğlu hep ölmek için... ".
Tene Yazılan Ayetler İncelemesi - Şahsi Yorumlar
İYİ BİR ROMAN OKUMANIN HAZZIYLA ... Mitolojiydi, incelemeydi derken, romanı epey aksattım. Ara verince, epey özlenen bir tür roman (belki de bütün kurgular böyledir). Bu özlemle, Yavuz Ekinci'nin kitabına başladım. Bunda, arka kapak yazısından, içerisinde mitolojinin de olduğunu görmemin büyük etkisi var. Lâfı dolandırmadan söyleyeyim: Çok beğendim "Tene Yazılan Ayetler"i. İlk oturuşta yarısını okudum; diğer yarısını, gece başlayıp az evvel kıraat ettim. Okurken, orta boy not defterime on yedi sayfalık notlar aldım. Ben her okuduğum roman ve öykü için notlar alır, sonra da görüşlerimi yazarım. Pek azını yayımlarım; ama bu roman hakkında, fırsatım olursa, bir yazı yayımlamak istiyorum. Onun için, kitapla ilgili değerlendirmeyi yazıya saklıyorum. İyi bir roman okumak isteyenlere, Tene Yazılan Ayetler'i tavsiye ederim. Hele mitolojiyi de seviyorsanız, düğün bayram!.. Romanı okurken, yazarın (Yavuz Ekinci/Berzah/Asvas) metni üzerinde nasıl bilinçli çalıştığına da dikkat etmenizi öneririm. Yazarın ördüğü kurgunun ilmeklerini keşfetmenin zevkine de varacaksınız aynı anda. Şahsî olarak, konudan çok kurguya; anlatılandan çok anlatma biçimine bakmayı sevdiğim için, bu güzel roman, bu zevkimi de tatmin etti. Doğru veya yanlış bilemem (yazıyı yazınca çıkacak ortaya) ama, yapı'yı iyi gözlemlediğimi ve Tene Yazılan Ayetler'in, (özellikle de 'metin-içre-metin', 'yazar-içre-yazar' bağlamında ve metinlerarası, dolayısıyla da türlerarası slalomda), iyi bir postmodern olduğunu düşünüyorum. Orhan Pamuk'a yapılan göndermeleri (hem açıktan hem de -yazarın niyeti dahilinde ya da dışında- üslûba gizlenerek) de böyle anlıyorum. Yavuz Ekinci, Orhan Pamuk gibi, romanının yapısı üzerinde kafa yormuş, metni bilinçli çatmak istemiş ve bana göre başarmış. Güya lâfı dolandırmayacaktım; neredeyse tur bindireceğim. Sözün özü; kurgusu, yapısı ve dili güzel olan bu romanı seveceğinizi düşünüyorum. Yazarın Kalem'ine sağlık... (Kerem)
Yavuz Ekinci, okumakta, tanımakta geç kaldığım bir yazar. Aslında neredeyse yirmi yıl önce kendisini Yavuz Ekinci olarak tanıtan, dergilerde öyküleri yayımlanan birini tanıyordum veya tanıdığımı sanıyordum. Tanıdığım şey ya henüz içindeki potansiyeli bütünüyle ortaya dökmemiş bir çekirdek veya içindekini özenle saklayan bir kabuktu. Veya biz okumayı bilmiyorduk. Aradan yirmi yıla yakın bir süre geçti ve biraz da tesadüfen Yavuz Ekinci'nin bir romanını okuyup bitirdim. Açıkçası ben Yavuz'un bu kadar dolu, bu kadar yaratıcı olduğunu bilmiyordum. Okumakta geç kaldığım için üzgünüm. Kitapta efsaneler ve gerçekler şaşırtıcı bir biçimde iç içe ve örtüşüyor. Efsanelerin gerçeklerin, gerçeklerin de efsanelerin uzantısı olduğu ve bizim zaman zaman ikisini birbirinden ayırmakta güçlük çektiğimiz düşünüldüğünde romanın gerçek değeri belki bir nebze anlaşılır. Yavuz Ekinci'nin diğer kitaplarını da satın almıştım. Ara ara okuyacağım. #yavuzekinci #okudumbitti #doğankitap (Cengiz Tolstoyevski)
Kitabın Yazarı Yavuz Ekinci Kimdir?
Kürt asıllı olan Yavuz Ekinci, 1979'da Batman'da doğdu. Cennetin Kayıp Toprakları romanında anlattığına benzer bir ailede, Mişrita'da büyüdü. Sırasıyla Yedibölük Köyü İlkokulu (1990), Siirt İmam Hatip Lisesi Orta Kısmı (1993), Batman Endüstri Meslek Lisesi (1997) ve Dicle Üniversitesi Siirt Eğitim Fakültesi Sınıf Öğretmenliği Bölümünü (2001) bitirdi. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü'nde Türk Dili ve Edebiyatı alanında yüksek lisans eğitimine devam ediyor. İstanbul'da bir okulda öğretmenlik yapmaktadır.
Yazmaya öykü ile başladı. İlk öykü kitabı Meyaser'in Uçuşu 2004 yılında yayınlandı. Sırtımdaki Ölüler ile Haldun Taner Öykü ödülünü (2005), Bana İsmail Deyin ile Yunus Nadi Öykü ödülünü (2008) aldı. Öyküleri Almanca, İngilizce, Japonca, Yunanca, Farsça ve Kürtçeye çevrildi. Bana İsmail Deyin isimli öyküsü Nennt Mich İsmael olarak almancalaştırılıp, 2019 senesinde uluslararası Ich Europa projesi kapsamında Dortmund Tiyatrosu tarafından sahneye uyarlandı.
Üç öykü kitabından sonra roman yazdı. Ölümsüzlüğü Tanrıların ona verdiği bir ceza olarak gören Gılgamış Destanı'ndaki Utanapişti ile cesedi Hizbullah'ın ölüm evinde bulunan yazar Asvas'ın hayatını araştıran Berzah'ın Diyarbakır'da yollarının kesişmesini konu alan Tene Yazılan Ayetler adlı romanı 2010 yılında yayımlandı.
Yirminci yüz yılın en trajik olayı olan Ermeni katliamını ve bu katliamdan kurtulan kadınların yaşadıklarını oğul, torun ve babaanne üzerinde hikâye ettiği Cennetin Kayıp Toprakları adlı romanı 2012 yılında yayınlandı. Tayfur Aydın, romanı İz/Reç (2012) adıyla sinemaya uyarladı. Film 31. Uluslararası İstanbul Film Festivali Onat Kutlar Jüri Özel Ödülü'nü aldı. Video Art sanatçısı Fikret Atay, romanı Cennetin Kayıp Toprakları adıyla vidoya çekti. Fikret Atay'ın Cennetin Kayıp Toprakları video çalışması birçok sergide sergilendi.
Almanya'ya sığınmış siyasi bir sığınmacının yılardır haber alamadığı gerilla kardeşini bulmak umuduyla yola çıktığı ve Berlin'den Batman'a, Batman'dan Kandil Dağı'na dek yaptığı yolculuğu hikâye ettiği Rüyası Bölünenler romanı 2014 yılında yayımlandı.
Dağın ardından gelecek düşmanları bekleyen vadideki insanların çırpınışını, çaresizliğini, kaçışını ve yok oluşunu hikâye ettiği Günün Birinde 2016 yılında yayınlandı. Günün Birinde, Ekinci'nin pek çok dile çevrilen ilk romanı oldu. Günün Birinde romanı, 2017 yılında Almancaya çevrildi ve roman Der Tag, an dem ein mann vom Berg Amar kam adıyla Verlag Kunstmann tarafında yayınlandı. Romanın Farsçası Meshki Publication , Yunancası Topos Books Kürtçesi Avesta Yayınları tarafından yayımlandı.
Gürol Tombul, Günün Birinde'yi Ravan: Bir At Masalı adıyla tiyatroya uyarlayıp sahneledi. Ressam Ahmet Güneştekin romanı Amar ve Sara'nın masumiyeti ve Amar ve Sara adlı tablolarıyla yorumladı. Ressam Ahmet Güneştekin'in yorumladığı roman daha sonra Amar ve Sara (2016) adıyla yayınlandı. 2019 senesindeyse ortaokul düzeyi öğrencilerine göre sadeleştirilip, Ravan Bir At Masalı ismiyle Doğan Yayınevi yayımlandı.
Vahiy Meleği Cebrail'in kendisine göründüğünü ve bu çağa peygamber gönderildiğini idea eden Mehdi'nin Büyük Kent'teki arayışını, serüvenini anlattığı Peygamberin Endişesi adlı romanı 2018 yılının Ekim ayında Doğan Yayınevi tarafından yayımlandı. Romanın Almancası Verlag Kunstmann tarafından 2019 yılında Die Tranen des Propheten ismiyle yayımlandı. Kürtçesi Avesta yayınevi tarafından Endîşeya Pexember ismiyle yayımlandı. 2020'de Yunancası ve İtalyancası yayımlanacaktır.
Kitapları
2004: Meyaserin Uçuşu
2007:Sırtımdaki Ölüler
2008: Bana İsmail Deyin
2010: Tene Yazılan Ayetler
2012: Bir Dersim Hikâyesi (katkıda bulunanlardan biridir)
2012: Cennetin Kayıp Toprakları
2014: "Rüyası Bölünenler"
2016: "Günün Birinde "
2016: "Amar ve Sara "
2018: Peygamberin Endişesi
2019: Ravan Bir At Masalı
Ödülleri
2001 Yaşar Nabi Nayır Gençlik Ödülleri, Dikkate Değer Öykü Ödülü
2005: Milliyet Haldun Taner Öykü Ödülü
2005: İnsan Hakları Derneği Öykü Ödülü
2005: Gila Kohen Öykü Ödülü
2008: Yunus Nadi Öykü Ödülü
31. İstanbul Film Festivali (Ulusal Yarışma’da Onat Kutlar’ın anısına verilen Jüri Özel Ödülü’nü kazandı)
Kaynak: https://tr.wikipedia.org/wiki/Yavuz_Ekinci
Yavuz Ekinci Kitapları - Eserleri
- Peygamberin Endişesi
- Bana İsmail Deyin
- Sırtımdaki Ölüler
- Günün Birinde
- Cennetin Kayıp Toprakları
- Tene Yazılan Ayetler
- Rüyası Bölünenler
- Meyaser'in Uçuşu
- Amar ve Sara
- Bırca Bêdengıyê
- Ravan
- Ayeten Li Can Nıvisandi
Yavuz Ekinci Alıntıları - Sözleri
- Kendiliğinden yanan ve bitip sönen bir mumun alevi gibi çaresizdim. Hayatım iki uyku arasında dolaşan kayıp bir rüyaydı. (Rüyası Bölünenler )
- Yaşanmamış hayatımı arıyorum, yaşanmış hayatımın külleri arasında. (Meyaser'in Uçuşu)
- Bedenim boşlukta asılı kalmışçasına, yaşamın ve ölümün kıyısında sallanıp durdu. Her an iki taraftan birine düşecek gibiydim. Ruhum, sonsuz yaşam ümidi ile her an ölme korkusu arasında bölünmüştü. Ben hiç kimseyim, hiç kimse... Ne hissetmeyi ne düşünmeyi ne de istemeyi bildim. Tamamlanmamış zavallı bir hikaye kahramanıyım. Geri kalan hayatım, çürümeye terk edilen zihninde bin parçaya bölündü. Şimdi var olmayan bir şehrin varoşu gibiyim. Ben yaşadığımı sanırken ölüyordum, ölümle pençeleşirken de yaşamaya başlıyordum. Bu ruh haline alışmam imkansız gibiydi. Kendimi hikayesine hapsedilmiş zavallı biri gibi görüyordum. Kalktım. Çekmecenin anahtar deliğinden harf harf içeri süzüldüm. Herkes kendi köşesine çekilmiş hikayesini yaşıyordu. Sandalyeye çıktım. Tavandan sarkan ilmeği boynuma geçirdim. Kalbim durdu. Nabzım boynumda atıyordu. Bilincim kağıttaki mürekkep lekelerine dönüştü. (Bana İsmail Deyin)
- Ah, o mektubu kaç kez okudum! Eli değmiştir diye yazılara kaç kez dokundum parmak uçlarımla. (Sırtımdaki Ölüler)
- Her bahar mevsiminde yaşlılar gelip tespih taneleri gibi duvarın üzerine dizilirlerdi. Yaşlılar burada sıra sıra otururken gençliklerinin gelip önlerinden geçeceğine inanırlardı. O yaşlılardan kimse kalmadı. Hepimizin başına gelecek olan, onların da başına geldi. Kurtlar onları da yedi. (Sırtımdaki Ölüler)
- … okurken kendini binlerce yıl önce yaşamış insanlarla birlikte hissetti. (Peygamberin Endişesi)
- Her boşaltılan köyün hikâyesi bir başka köyün hikayesiyle aynıydı. (Cennetin Kayıp Toprakları)
- ”... bekledim, beklemenin ateşten daha yakıcı olduğunu beklerken öğrendim....” . (Peygamberin Endişesi)
- Ülkemizde herkes aydınlardan ve sanatçılardan kendi kafasından geçenleri ve istediklerini savunmasını ister. Eğer bu isteklerini savunursan senin “aydın duruşu” sergilediğini söylerler. Oysa bu doğru değil. Asvas bu ‘aydın tavrı’ sözünden nefret ederdi. Ona göre aydın tavrı saçmalıktı. Sergilenmesi gerekecek bir tavır varsa o da insan tavrı olmalı derdi. (Tene Yazılan Ayetler)
- ... "aşk bir insan evladına verilecek en güzel şeydir. Fakat aynı zamanda aşk bir insan evladına verilecek en kötü şeydir. Şairin dediği gibi aşk mumdan gemiyi ateş denizinde yüzdürmekmiş evladım..." (Günün Birinde)
- "Eskiden karanlık bugünkü gibi insanın kalbinde, ruhunda, yüzünde ve sesinde değildi. Karanlık evvel zaman önce gecede, kuytu yerlerde, mağaraların derinliklerinde, ceviz ağacının gölgesinde, vadinin ıssızlığında saklanırdı. " (Günün Birinde)
- Annesi hâlâ onun hiçbir zaman gelemeyeceği yolu gözlüyordu. (Tene Yazılan Ayetler)
- Sessizliği bulmak için çöle mi gitsem? İçimdeki sese kulak vermek için mağaraya mı kapansam, yoksa dağa mı çıksam? Nereye gideceğimi, ne yapacağımı bilemez oldum. (Peygamberin Endişesi)
- "Hayat bir bekleyiş değil, gerçekleri görmek için onu hayal etmek yeterlidir." (Meyaser'in Uçuşu)
- Hayranlık duyduğum Asvas, yazdığı romanlar ve öykülerle ölümsüzleşmişti. Başka birçok insan da geride bıraktıkları çocuklarıyla ölümsüzleşiyorlardı. (Tene Yazılan Ayetler)
- Eskiden karanlık bugünkü gibi insanın kalbinde, ruhunda yüzünde ve sesinde değildi. Karanlık evvel zaman önce gecede, kuytu yerlerde, mağaraların derinliklerinde, ceviz ağacının gölgesinde, vadinin ıssızlığında saklanırdı. (Günün Birinde)
- Azdırılmış bir hırs, taşan bir ırmak gibi korkunç ve tehlikelidir. (Tene Yazılan Ayetler)
- Bunca sessizlikten sonra zaman durdu. Geriye ise büyük bir sessizlik kaldı... (Bana İsmail Deyin)
- "Zamanı Tanrı yaşar. İnsanoğlu hep ölmek için... ". (Tene Yazılan Ayetler)
- Amar ile Sara o gece bir ceviz ağacının kovuğunda aşkın verdiği mutlulukla birbirlerine sokularak Cevizler Vadisi’nin masallarından ve geceyi terkisine atıp Amar Dağı’na giden yağız atın ölümsüz hikâyesinden habersiz uyudular. Masalım işte o gece başladı. Cevize, masala ve ata ant olsun ki, Ba’nın Amar Dağı’na kaçmasıyla başlayan masalım, günün birinde Amar Dağı’ndan koşarak köye gelen adamla da bitti (Günün Birinde)
Yorumlar
0 yorum