Kitap Künyesi

Yazar: Pepper Winters

Çevirmen: Arzu Sarı

Orijinal Adı: Tears of Tess

Yayın Evi: Arkadya Bitter

İSBN: 9789759998301

Sayfa Sayısı: 496

--reklam--

Tess'in Gözyaşları Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Muhteşem bir hayatım vardı. Âşıktım, mutluydum ve istediğim her şeye sahiptim. Sonra bir gün, her şey değişti. Bir adama satıldım!

Sevgilisi Brax Cliffingstone, yıldönümlerini kutlamak için Tess Snow'u Meksika'ya götürene kadar ikisinin de geleceğe dair umutları vardı. Altın rengi kumsalların, denizin ve güneşin tadını çıkaracak, birbirlerine yeniden âşık olacaklardı. Ancak gördükleri güzel rüyanın kâbusa dönmesi uzun sürmedi.

Dünyanın gölgelerinden habersiz Tess, kaçırılmış, hırpalanmış ve satılmıştı. Yeniden aydınlığa kavuşmanın bedeli ise Şeytan'la yapacağı anlaşmada, yalnızca bedenini değil ruhunu da ortaya koyması demekti.

Zindanımın derinliklerinde yankılanan bir fısıltı, "Gözlerindeki karanlığı görüyorum," diyordu. "O karanlık beni besliyor, o karanlık beni çağırıyor."

Ve karanlığın tadı kanıma karıştı. Acı, artık kalbimin en tanıdık yolcusuydu.

"Şimdiye kadar yaptığınız tüm 'en iyi kitap' listelerini unutun ve bu kitabı en başa altın harflerle kazıyın. Yılın değil, yüzyılın en iyi kitabı."

-Lip Smackin Good Books-

(Tanıtım Bülteninden)

Tess'in Gözyaşları Alıntıları - Sözleri

  • Kendime göre onu seviyordum, hem de büyük ve kalıcı türden bir sevgiydi bu.
  • Çünkü korku çok ama çok güçlü bir silahtı.
  • Sen benim olmayabilirsin, ama ben giderek daha çok senin oluyorum ...
  • Gerçek,asla yalan ve yalancılar kadar acıtmaz.
  • Asla yalan söyleme. Gerçek, asla yalan ve yalancılar kadar acıtmaz.
  • Gerçek asla yalan ve yalancılar kadar acıtmaz...
  • Acıda bile bir yakınlık, bir paylaşım vardır.
  • Tecavüz ne seksi ne tutkulu bir şeydi. Şuan yaşadığım şey gerçek bir tecavüzdü ve benden alınan tek şey bedenim değildi. Sonunda bütün varlığım paramparça olacaktı.
  • "Tu ne peutpas être la mienne,mais je suis en train de deve-nir le vötre " (Sen benim olmayabilirsin ama ben giderek daha çok senin oluyorum. )
  • "Tu ne peut pas être la mienne, mais je suis en train de devenir le votre" (sen benim olmayabilirsin ama ben giderek daha çok senin oluyorum.)

Tess'in Gözyaşları İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Kitabın ismi dikkatimi çektiği için okudum aslında.Bir kaç yerde de Q şöyle Q böyle diye yorumlar çarpmıştı gözüme.Olumsuz yorum çoktu ama dedim oku kendin karar ver.Konusu tatildeyken kaçırılan Tress'in köle olarak satılmasını ele alıyor.Kızın başına gelmeyen kalmadı ama hala güçlü oluşu beni cidden etkiledi.Öyle herkese hitap eden bir kitap değil.Sağlam bir psikolojiye sahip olmak gerekir.Kitap zaten erotizmin ve şiddetin sınırlarını çok zorlamış.Q bende nefret edilesi bir karakter izi bırakmadı.Kıza sürekli tokat atması affedilmez bir davranış olsa da kendini adadığı amaç azda olsa gölgeledi.Zaten hem kız hem de adam hastalıklı bir ruha sahip olduklarını kabul etmişler.Sinir olduğum yerlerde çoktu bu arada.Efendi,köle şiddet ilişkisi mevcut.Yani bunu bilerek alıp okumalısınız.Türünü sevmiyorsanız gelip buraya en fazla nefret kusar gider bir kaç gün ölü gibi dolaşırsınız.Kitap sandığınızdan daha derin.Beni şaşırtan başka birşey var.Yazarın ilk kitabıymış.Cidden çok şaşırdım.Kelimeleri birbirleri arasında resmen dans ettirmiş ve duyguları elle tutulur bir hale sokmuş.Ben her cümlesini içimde hissettim ve çok başarılı buldum.Kitaba başlayacaksınız içeriğini bilerek başlayın.Yoksa elinizde sürünen kağıt parçasından başka birşey olmaz.Son olarak da yayın evine sonsuz teşekkürle.Hem kapağı hem de adı insanı utandırmıyor cidden.Kapakta iki cıbıldak figür önünde de arzular şelale,tutkular börülce,şehvetler ziyade tarzı isimler bulundurmadıkları için çok minnettarım:) (Yağmur Kar)

Mantık aramazsanız güzel kitap aslında...: Dünyanın herhangi bir yerinde çok daha kötü kalpli insanların yaşıyor olması, hayatınızdaki o kötü insanı olduğundan daha iyi biri yapmıyor. Her şeyin olduğu gibi kötülüğün de seviyeleri olduğu anlamına geliyor sadece. Yani Tess'e cinsel saldırıda bulunan birilerinin olması, Q'nun taciz ve istismarını haklı çıkarmıyor. Q sadece Tess'i daha büyük bir zalimin elinden kurtaran bir başka zalim. Tess'in bunu göremeyecek kadar kör olması ne yazık... Ha kitabın sonunda işin iç yüzü değişiyor ama yine de dediğim gibi; hiçbir şey Q'nun kitap boyu yaptıklarını haklı çıkarmaz. Amacın iyi olması, davranışın kötülüğünü affettirmez. Yine de tüm yanlışlarına rağmen Q, Tess'ten çok daha harbi biriydi. Tess çok... Çok sığ bir karakterdi. Uğradığı taciz, söz konusu zengin ve yakışıklı bir Fransız olunca fanteziye dönüştü. Mesela köle olmak için getirildiği yerde ilk düşüncesi malikânenin büyüklüğü olmamalı bir insanın. Ayrıca Q'nun tüm kitap öve öve bitiremediği o "güçlü ve kırılmaz, isyankar Tess" diğer kızlar gibi uzun yıllar çeşitli işkencelere maruz kalsaydı sanmıyorum ki şu anda olduğu gibi mental sağlığını koruyabilsin. Kaçırıldıktan hepi topu bir hafta sonra köle olarak satılmış bir kız bırakın da hala isyan aşamasında olsun. Toparlayacak olursam eğer, başlıkta da belirttiğim gibi mantık aramazsanız güzel kitap. Bir de Tess'e katlanabilirseniz. Umarım ki ikinci kitap daha çok Q'nun gözünden okuruz... 6/10 (Sezen Gözde Demirci)

11 Aralık 2017 Pazartesi 16:35 Bu kitap, beni hiç beklemediğim bir şekilde etkileyen kitaplar arasında üst sıralara yerleşti. Kitabı kapattıktan sonra başka hiçbir şey okumak istemediğiniz ve sindirmeniz gerektiğini hissettiğiniz kitaplar olur ya, bu kitapta o kitaplardan biriydi benim için. Kitaba başlama hikayem çok farklı, ne okuyacağımı bilemiyordum bir kaç gündür. Sonra bir anda gözüme çarptı, hiçbir şekilde okumayı planlamadığım bir kitaptı. İlk çıktığında yani 2015'te her bookstagram hesabında, her fotoğrafta bu kitabı görüyordum, kapağına bile dikkatli bir şekilde bakmamıştım. Merak bile etmemiş, arka kapağını dahi okumamıştım. Üstünden iki yıl geçtikten, popülerliği azaldıktan sonra en sonunda okudum. Kitap gözüme çarptı ama konusuyla ilgili bir bilgim yoktu. Sonra arka kapak yazısını okumaya başladım. Sadece iki cümleyi. 'Muhteşem bir hayatım vardı. Aşıktım, mutluydum ve istediğim her şeye sahiptim. Sonra bir gün, her şey değişti. Bir adama satıldım!' Geri kalan yazıyı okumadan direkt kitabı okumaya başladım. Aradığım kitap buydu! Her zaman olduğu gibi kitaba başlamadan önce yorum okumadığım için çok memnunum. Çünkü daha kitabın ne anlatmak istediğini anlayamayan, 'Kitabı beğenmedim ama elimden bırakmadan okudum.' gibi cümleler kuran. Sadece +18 sahnelere kendini odaklamış insanlar vardı. Kitabı doğru düzgün okumadıkları, anlatmak istediğini anlayamadıkları bu kitabı Grinin Elli Tonu'na benzetmelerinden belliydi. Okuduğum bir yorumda 'hadi Grinin Elli Tonu'nda kendi isteğiyleydi, anlaşma falan imzalıyorlardı...' gibi bir cümle vardı. Üstelik yazara ve yazdığı karakterlere, vermek istediği duygulara da küfürler edilmişti. Küfür kısmı kendi ayıbı ama böyle bir cümleyi nasıl kurabiliyor? Sormak istiyorum, sen bu kitabı beyninin bütün çakraları açıkken mi okudun? Yoksa önyargılar senin gözünü kör mü etmişti? Bu nasıl bir zihniyet! Sen kitabı tamamen okumadan, profesyonel bir şekilde ne anlattığını anlamaya çalışmadan, gelip böyle hakaret dolu bir yorumu nasıl yazabilirsin? Ve bu yorumu belki okuyarak belki de okumayarak beğenenler var. Çoğunluğun şu her +18 sahne bulunduran romanı Elli Ton serisine benzetmesi durumu beni çileden çıkarıyor. Arkadaşım, senin kitap okuma alışkanlığın yokken, ya da bu tür roman okumadan, bir de ne anlattığının farkında değilken direkt olarak Elli Ton serisini okuduysan. Sonra da bu tür kitaplar gördüğünde yorumuna 'Elli Ton'a' benziyor diyorsan sende sorun var demektir. Oturup kendini bir tart bence, ne okuduğunun farkına var. Artık gerçekten farkına var. Bir de bu kitabın çıkmış olduğu yayınevi var. Bildiğim kadarıyla yayınevi, bu yan yayından çıkacak olan kitapların türünü belirtmiş. Sen böyle ağır şeylere gelemiyorsan, neden alıyorsun? Neden okuyorsun? Hadi yayınevinden haberin yoktu, araştıramadın ve bir bilgin yok. Kitabı aldın, arka kapağını okudun ve kitaba başladın. On ikinci sayfada yazarın kulağımıza çıtlattığı bir durum var. Eğer gerçekten okusaydın bunun farkına varırdın ve bu kitap bana göre değil diyerek okumayı bırakırdın. Tess, on ikinci sayfada 'Benim kanımı kaynatan şeyler kesinlikle masum, sevimli, hoş şeyler değildi. Hatta öyle şeylerdi ki ben bile dile getirme cesaretini bulamıyordum.' diyor açık bir şekilde. Buradan bile bir şeyler anlayabilirdin, sana göre değilse bırakabilirdin. Yani bu kimsenin suçu değil, ne yazarın ne de Tess'in. Bu senin suçun, senin henüz farkında olmadığın, olamadığın şeyler var. Mümkünse bilinçleneceğin zamana kadar böyle romanlardan uzak dur, benden sana tavsiye. Sinirimi bozan şeyleri bir kenara bırakıp kitaba döneyim, kitaba karşı hissettiğim yoğun duyguları nasıl kelimelere dökeceğimi bilmiyorum ama yine de deneyeceğim. İncelemeye başlamadan önce bir itirafta bulunayım. Kitabı bırakmamamın nedeni Tess'i kendime yakın hissetmemdi. Çünkü bende çiçek böcekten hoşlanan biri değilim. Ergenlikten, sevimlilikten haz etmem. Bu yüzden Tess'in hissettiklerini bende hissettim ve kitaba devam ettim. Kitap daha en baştan beni kendine çekti yani. Artık romanlarda masum kızlardan bıkmış durumdayım, saklanan, utanan kızlardan da... Bu nedenle Tess'in gözyaşları bana ilaç gibi geldi. Pepper Winters 2017 de tanıştığım ve tanıştığıma çok memnun olduğum yazarlardan biri oldu. Yukarda da dediğim gibi beni 'Satıldım' kelimesi cezbetti. Merakımı tetikledi. Kitabı okumaya başladığımda Tess ve Brax uçağa binmek üzereydi. Sıra beklerken yaşananlar beni o kadar sinir etti ki. Karşısındakinin ne düşündüğünü önemsemeyen erkek tipinden nefret ederim ve Brax tam da o tipti. Neden insanların gözü önünde seni öptü diye kız arkadaşını azarlarsın ki? Bizim ülkemizde olsa anlarım ama orası farklı. Bende orayı baz alarak düşünüyorum ve Brax'e öfke kusuyorum. Yani işini önemsemen güzel bir şey ama kız arkadaşını geri planda tutman ne kadar doğru? Hayatında ilk sıraya koyamıyorsan, o senin eşin değildir. Ruh eşini bulamamışsındır. Ruh eşini de geçtim, senin için yeterinde değerli değildir. Havaalanında olan davranışlardan, konuşmalardan anladığım kadarıyla bir tahmin yürüttüm. Brax, uğruna ölecek kadar çok sevmediği Tess'i neden Meksika'ya tatile götürüyor? Sonra satılma konusu da eklenince tamam dedim Brax, Tess'i satacak... Düşündüğüm gibi olsaydı üzülürdüm çünkü heyecanlanmak istiyorum. Aklımdan geçmeyen , farklı şeyler görmek beni mutlu ediyor. Anlayacağınız üzere Brax, Tess'i satmadı. Kitapta bana göre mantıksız gelen iki ya da üç nokta var. Onlardan biri de koskoca Meksika'da güvenilir onca mekan varken, neden o tekinsiz mekana gidiyorsun ey Brax! Soruyorum sana, Neden?! Tess'in içgüdülerinin orada baş göstermesi falan çok güzeldi. Tedirgin olması, kötü bir şeylerin kokusunu alması. Kadınların içgüdülerinin doğruluğuna verilen bir mesajdı bence. Ve çok yerindeydi. Aptal Brax'in, Tess'i o masada bırakıp tuvalete gitmesi? Merak etme demesi? Allahım bana sabır ver. Bir insan nasıl bu kadar boş, duygusuz, koruma duygusundan yoksun olur. Sanki bana rambo. 'Ben tuvaletteyken bile seni korurum Tessss.' havalarında. Brax'e iyi oldu, Tess'e yazık. Zaten satılacağını biliyordum ama böyle kaçırıldığını bilmediğimden bende Tess kadar şaşkınım. Yumruklar, tekmeler havada uçuyor. Yazar Tess'e neler yapacağını daha ilk bölümlerde hissettirmeye çalışıyor. Burada bir prenses yok, diye bağırıyor. Diğer kadınların nelere katlandığını, neler yaşadıklarını anlatmaya çalışıyor. Çünkü bu, dünyada var olan ve önüne geçilemeyen bir konu. Tess'le birlikte birden çok kadının olması ve dış görünüşün önemli olmadığının vurgulanması da ayrı bir gerçeklikti. Sadece Tess'in kaçırılması garip bir hava katabilirdi. Sonuçta kendi ülkesi değil. Tatil niyetine gelmiş, aptal erkek arkadaşının peşine takılarak daha yeni dışarı çıkmış bir kadın, Tess. Götürüldükleri yerde başına gelmeye başlayan şeylere verdiğim tepkiler, bana hissettirdikleri duygular hala içimi yakıyor. Ve bunların gerçekten yaşandığını, o kadınların Tess kadar güçlü olmadıklarını bilmek ayrı bir dehşet veriyor. Deri ceketli o domuzun, tecavüz etmeye her kalkışı beni ayağa kaldırdı. Ağlamaya başladığım yer, banyo yapmaya götürüldüğü kısım. Deri ceketli domuzun Tess'i mahvedeceğini sandım, kıyafetlerini parçaladığı anda ben hıçkırmaya başladım. Kitabı bir kenara fırlattım, çöküp ağlamaya başladım. Kendi kendime olamayacağını söyledim. Olamaz! Cehennem gibi geçen haftadan sonra, en sonunda satıldığı kişiye götürülmek üzere yola çıkar. Zaten kaçma düşüncesi asla aklından çıkmaz. Fırsatını bulur bulmaz kaçmaya çalışır. Tess'in asla pes etmemesi beni her zaman gülümsetti. Gücü, kendi düşünceleriyle olan anlaşmazlığı beni kendine çekti. Satıldığı adamın evine getirildiğinde şaşırdı, bende şaşırdım. Ne yazık ki bu kadar büyük bir imparatorluk beklemiyordum. Satıldığı adamla karşılaştığında hissettiklerini anlayabiliyorum. Şu sıralar sıklıkla adını duyduğumuz Stockholm sendromu gibi görünen ama aslında öyle olmayan garip bir durumun içine düşüyor Tess. Q verdiği tepkilerden, aralarındaki çekimden dolayı; diğer kölelerine de böyle davranmış, ona da öyle davranacak gibi bir izlenim yarattı açıkçası. Sanki yıllardır efendilik yapıyor gibiydi. Önyargı kötü bir şey ama böyle bir durumda kim durup bu adam farklı olabilir belki? diye düşünür? Ben düşündüm... ama Tess'in yerinde olsaydım düşünmezdim. Düşünemezdim. Belki Tess'e bir şey yapmaz, onu serbest bırakır. Belki köle alıp serbest bırakan biridir. Diye düşündüm... Böyle düşündüğüm için şaşkınım. Sadece güzellik arıyordum, biraz da insanlık. Q'nun Tess'e tecavüz edecekmiş gibi davranıp asla öyle bir şey yapmaması, yapabilecek olması ama kendini tutması... Benim için önemli bir noktaydı, öyle bir şey olsaydı Tess belki o an bir şey demezdi, teslim olurdu ama sonrasında gelen pişmanlık çok yıkıcı olurdu. Q bunu biliyormuş gibi asla yapmadı. Tamam dokundu, ama onu yapmasaydı da saçma olurdu zaten. Elinin altında 'Köle' dediğin biri var. Erkeksin, neden ellemeyesin. Tess'in Q'nun yanında yaşadığı zıtlıklar. Kendi düşünceleri arasında geçen savaş, bence çok güzel yansıtılmıştı. Q'nun ne hissettiğini son kısma kadar göremedik ama içinde iki farklı kişilik olduğunu anladık. Tess'in özgürlüğünü geri kazanmak için duyduğu tutku gerçekten beni kendine hayran bıraktı. Asla vazgeçmedi. Q'nun attığı tokatlar sinirimi bozan ikinci noktaydı. Şimdi diğer her şeyi sineye çektin de tokat mı sinirini bozdu diyeceksiniz. Ne yapabilirim tokata karşı asla yumuşayamayacağım. Q'nun içindeki canavarlarla savaşmasını Tess'in hafiften fark etmesi çok iyiydi. Mesela şu cümle 'Bana karşı nasıl hastalıklı bir ilgi duyuyorsa sürekli o ilgiyle savaşıyor gibi görünüyordu.' o kadar çok şey anlatıyor ki Q hakkında. Okurken okuyup geçiyordur çoğu kişi ama ben geçemedim. Bir ipucu olduğunu düşündüm. Kesinlikle bir ip ucuydu. Sonra bir de başına gelen bu belaların, Q'nun kendi suçu olduğunu düşünen bir Tess var. Sırf farklılık, ellerinin bağlanmasını falan istiyor diye karmasının onu böyle cezalandırdığını düşünüyor. Bu bazılarına çok sinir bozucu gelmiş, bana göre sinir bozucu değildi. Bende böyle şeylere inanırım ne yazık ki, o yüzden Tess'in yeri bende ayrı. Q'nun da yeri ayrı onu da belirteyim. Asla yumuşak, bebek gibi erkeklere ilgim olmadığından olabilir belki de. Bir de okuyunca gülümsemeden edemediğim bir yer var. Q'nun Tess ağlarken gözyaşlarını yalaması... Elimde olmadan aklıma Ryhsand geldi. Siz harikasınız... Bir de Suzette var. Suzette'i merak ettiğim kadar Q'yu merak etmedim gerçekten. Q'yla ne yaşadığını, neden onu bu kadar tanıyormuş gibi göründüğünü ya da tanıdığını çok merak ettim. Hatta kıskandım, Tess'le birlikte kıskandım. Ne kadar kıskandık anlatamayız diyeyim... Q'nun takım elbiselerinden bahsetmezsem ölürüm... :> Bayan Winters, siz ne yaptınız böyle... Kırmızı gömlek, mor gömlek, siyah gömlek... Gerçekten takım elbiseye yeni bir soluk getirmişti. Hatta bir yerde Tavus kuşu benzetmesi vardı çok güldüm. Gömlekleri ve takım elbiseleri olay olan bir Q sizi bekliyor. Ne kadar düşünürsem düşüneyim anlayamadığım bir olay oldu kitapta, okuyanlar bilir. Okumayanlar için de çok detaya girmeyeceğim. O kadar adamın önünde, Tess'i bağlı bir şekilde, orada tutmanın anlamı neydi acaba Q? Biraz düşünüp mantığını bulabilirim ama düşünmek istemiyorum. Çok kötüydü, o adamın Tess'e yapmasına izin verdiği şey iğrençti. Sürekli gelip kurtarmasını bekledim bende Tess gibi. Tess onun kölesiydi, başka birinin dokunmasına izin vermemeliydi. Tess'te böyle düşünüp bir ümit bekledi. En sonunda olan oldu ama geç bir müdahaleydi bana göre. Yazar gerçekten Tess'i asla rahat bırakmadı. Hep bir sınav, hep bir sınav.. Böyle bir şey yapması onu daha çok sevmeme neden oldu ne yazık ki. Çünkü ben karakterlerini beladan uzak tutan, el üstünde tutan yazarlardan pek haz etmem. Başına ne kadar bela gelirse o kadar güçlenir karakter. Yazar da bunun farkındaydı. Q'nun 'Kim canını yakarsa onu öldürürüm.' lafı... bu cümle hakkında ne düşüneceğimi bilemiyorum çünkü ilk seferinde o zararı almasına sen müsaade ettin. Ama olsun. Sonra, sürekli aklında olan kaçma düşüncesini bir anda gerçekleştiren Tess'ten bahsetmek istiyorum. Bu kadar güzel bir kaçış olamazdı. O kadar iyiydi ki, bu kadar iyi olmasının nedeni bir anda olmasıydı. Plansız, programsız. Bir anda. Ben bilerek kaçmasına izin verdiler sandım, ama öyle olmadığını çok geç anladım. Franco gelip Tess'i restoranda bulana kadar. Restorana girdiğinde oradakilerin Tess'e inanmaması da tam yerinde olan bir şeydi. Neden inansınlar yabancı bir kadına? Tess tahmin edileceği gibi Franco'nun elinden kurtuldu, şans eseri (büyük bir şans eseri) ona inanan bir adam buldu, arabasına bindi. Bileğindeki gps'i kesti ama dışarı fırlatmadı. Onu dışarı fırlatmaması ve arabanın içinde bırakması kurtuluşu oldu. Ben daha önce ne tecavüz sahnesi izledim, ne de okudum. Çoğunluğun bildiği gibi biliyordum, duyuyordum. Bu kitap gözlerimi açtı. Farkına varmamı sağladı. Bazen kötü olduğunu biliriz, ama anlayamayız. Bende anlayamıyordum, bu kadar dehşet bir şey olduğunu yaşamayan bilemiyor zaten. Ama bu kitap. Bu kitaptaki o sahne... Hıçkırarak ağladığım ikinci kısımdı. En son ne zaman bu kadar ağladım bilmiyorum. Hadi dedim, olmayacak, olamaz, Q gelsin, biri gelsin olmasın. Gözyaşlarım dinmedi. Bunu yaşayanlar aklıma geldi, dehşete düştüm. Başıma ağrılar girdi. Tess beladan kurtulmaya çalışırken daha büyük bir belaya attı kendini. Şaşırdım, kalbim patlayacak gibi oldu. Yazar'a imrendim. Bir kadın karaktere bunları yaşatmak, gerçekten yürek ister. Kendi karakterini bu kadar dehşet verici şekilde kullanması akıllardan silinmez. Ölmez. Hatıralarda yaşatır. En azından bende yaşayacak. Yazara göre başkarakter ne kadar işkence görürse hikaye o kadar iyiymiş. Ben bu cümleleri okuduğumda nasıl şaşırdım anlatamam. Benim gibi düşünen bir yazarı bulma olasılığım neydi? Benimle aynı düşünceleri paylaşan bir yazar bulduğum için şaşırdım ve o kadar sevindim ki... Pepper Winters, are you real?! diye haykırmak istedim. Üçüncü sinir olduğum noktadan da biraz bahsetmek istiyorum, Tess'in köle gibi davranması... Diz çökmesi, gitmemek için yalvarması... Olmasaydı olmazdı biliyorum, o kadar güçlü karakteri sindiremezdim. Gıcıktı ama gerekliydi. Sonra Q'nun Tess'e yaptığı şeylerin Tess'in isteğiyle olduğunu anlayamamış olanlar var. Böyle bir şey yok. En sonunda Tess'in geri dönmesi, Brax'in ölmemiş olması, eski hayatına geri dönen Tess'in artık bu hayata ait olmadığını hissetmiş olması... Bu değişimler o kadar güzel bir şekilde yazılmıştı ki, ben kusur göremedim. Bir anda ona aşık oldum kafasında değildi kimse. Böyle görenler varsa tekrar düşünsün. Her şey adım adımdı, iki hastalıklı insanın, (ki bence Tess Q kadar hasta değildi) birbirlerine karşı duyduğu çekim, ruhları ve düşünceleriyle olan kavgaları, savaşları... Hepsi benim için mükemmel bir şekilde işlenmişti. Benim çok beğenerek, sarsılarak, ağlayarak, gülerek ve heyecanlanarak okuduğum bir kitap oldu. Kitabın içeriğinin farkında olmayanlar ve kaldıramayabileceklerini düşünenler okumamalıdır. Kaldıramayanların yazdığı yorumlar ve düşünceleri yeterince belli. Arkadya Bitter'in ne tür kitaplar çıkardığını araştırıp öyle almanızı tavsiye ediyorum. Bu kitabın da Grinin Elli Tonu'yla bir alakası olmadığını söyleyerek iyi günler diliyorum... Müzikleri de unutmadan söyleyeyim, ben kitabın sonunda yazarın, kitabı yazarken ilham aldığım şarkılar başlığı altında şarkı adı verdiğini bilmiyordum. Bilseydim onlardan birini dinlerdim. Sonradan gördüğüm için üzgün değilim, benim kitabı okurken dinlemek için seçtiğim müzik tamamen şans eseri kitaba uygun çıktı. Kitaba uygun oluşuyla beni büyüledi. Charlie Cunningham'ın Minimum şarkısı bu kitap için yazılmış gibi. you need it more than you though, but you're managing (buna düşündüğünden daha çok ihtiyacın var, ama idare ediyorsun.) Can you pass yourself round? What you got to live for? (Kendini geçebilir misin?Uğruna yaşayacak neyin var?) Go take off a load, Letting your wings unfold (Git yükünü boşalt Kanatlarının açığa çıkmasına izin veriyorsun.) Demons'dan I want to hide the truth, I want to shelter you (Gerçeği saklamak istiyorum, seni korumak istiyorum) But with the beast inside, there's nowhere we can hide (Ama içimdeki canavarla saklanabileceğimiz hiçbir yer yok) Arms'dan I never thought that you would be the one to hold my heart (Birinin kalbimi saracağını hiç düşünmezdim.) I can't decide if I'll let you save my life or if I'll drown (Karar veremiyorum ya beni kurtarmana izin veririm ya da boğulurum) I hope that you see right through my walls (Umarım duvarlarımı doğrudan görmüşsündür) I hope that you catch me, 'cause I'm already falling (Umarım ki beni yakalarsın 'Çünkü ben çoktan düşmeye başladım) Dark Paradise'dan And there's no remedy for memory (ve hatıraların çaresi yok) Your face is like a melody (yüzün bir melodi gibi) It won't leave my head (aklımdan çıkmıyor) Your soul is haunting me (Ruhun beni avlıyor) And telling me that everything is fine (Ve bana söylediğin herşey doğru) But I wish I was dead (Ama keşke ölmüş olsaydım) (Dead, like you) (ölü, senin gibi) Disturbed'dan I cannot begin to describe (Açıklayamam) The hunger that I feel again (Hissettiğim açlığı) Run if you intend to survive (Yaşamak istiyorsan kaç) I can see the fear in your eyes (Gözlerinde ki korkuyu görebiliyorum) But you can't bring yourself to scream (Ama çığlık atamıyorsun) E.T'den You're not like the others (Sen diğerleri gibi değilsin) They don't understand you (Onlar seni anlamıyorlar) Wanna be a victim (Kurban olmak istiyorum) Ready for abduction (Beni kaçırmana hazırım) Teşekkürler... my love Q (Aycan)

Tess'in Gözyaşları PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Pepper Winters - Tess'in Gözyaşları kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Tess'in Gözyaşları PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Pepper Winters Kimdir?

New York Times ve Usa Today Uluslararası Çok Satanlar yazarı Pepper Winters yazar, okuyucu ve eş olarak hayatta bir sürü rol üstlenmektedir. Kafa karıştırıcı, karanlık ve kötülük dolu hikâyelerden ve tabu olarak nitelenen konuları irdelemekten hoşlanır. Seyahat etmeye bayılır. Ayrıca çok iyi Fransızca konuşan muhteşem bir eşe sahiptir. Kitaplarındaki erkek karakterleri ve aşkı yazarken sıklıkla eşinden ilham alır.

--reklam--

Pepper Winters Kitapları - Eserleri

  • Tess'in Gözyaşları
  • Tess & Q - Dönüşüm
  • Dollars
  • Pennies
  • Hundreds
  • Debt Inheritance
  • First Debt
  • Thousands
  • Twisted Together
  • Second Debt
  • Millions
  • Je Suis à Toi
  • Indebted Epilogue
  • Fourth Debt
  • Third Debt
  • Final Debt
  • The Boy and His Ribbon
  • Throne of Truth
  • Crown of Lies
  • Bonus Epilogue Tears of Tess
  • The Girl and Her Ren
  • Fable of Happiness
  • Once a Myth
  • Ren and Della
  • The Body Painter
  • Ruin & Rule
  • The Son & His Hope
  • Destroyed
  • Unseen Messages
  • Sin & Suffer

--reklam--

Pepper Winters Alıntıları - Sözleri

  • Gerçek asla yalan ve yalancılar kadar acıtmaz... (Tess'in Gözyaşları)
  • "Beyaz bir elbiseye ihtiyacın yok. Bu sadece bir hile." "Sanırım öyle. Küçük bir kız değilim bu yüzden prenses elbisesi, çiçek ya da yemek olmasına aldırmam. Ama..." "Başka bir ama..." "Sadece biz olmak istiyorum, ama... ve ailemin, artık hayatımın bir parçası olmadığı için orada olmalarını istemiyorum-- Sen yeni ailemsin. Seçtiğim ailem." "Söyleyeceğin şeyi söylemedin. Dökül." "Suzette'in de burada olmasını isterdim. Ve... önemli değil." "Ne önemli değil?" "Brax bana değer veren tek kişiydi. Onu bir arkadaştan daha fazla sevmedim-- seni sevdiğim gibi sevmedim. Ama o arkadaşım ve geçmişimden seni paylaşmak istediğim tek kişi. Seninle gurur duyuyorum. Çok şaşkın, aptal ve mutluyum. Sana göstermek istiyorum. Kolunda olduğum bir an istiyorum. Seni sevmeye layık olduğum için ne kadar şanslı olduğumu göstermek istiyorum." Siktir. Beynim sözlerini ikiye böldü— beni seviyor, benimle olduğunu göstermek istiyor, ki bu da kalbimin neşeyle sertleşmesine neden oluyor ama tek bir kelimeye odaklanabiliyorum: Brax Eski sevgilisi. Benden önce onunla yıllarca yatan çocuk. Ona bakamadım. Sesim ölümcül bir fısıltıya dönüştü. "O çocuğun benim düğünümde olup hayatta kalmasının imkanı yok. Eski sevgilinin seninle vakit geçirmesine izin vereceğimi mi sanıyorsun? Beni gösterip, suratına bakarak ne diyeceksin Tess? Şimdi yatağında benim olduğumu mu?------- Meksika'da kaçırılmana neden olan bir hıyarın önünde hayatımın en önemli sözlerini söylememi mi bekliyorsun?" (Twisted Together)
  • Humans were complicated creatures, and smiles were full of poison. (The Boy and His Ribbon)
  • Not only did I fix her hair, but I fixed her soul, too. (Fourth Debt)
  • There's darkness inside all of us. Some of us let it rule us. Some of us let it destroy us. And some of us rise to the challenge and fight it. All it takes is for that one person to believe that they're worthy. That we won't bow to poverty or hate or greed. That our life can be better than the shadows we let creep over it. (Indebted Epilogue)
  • “Admit it. You’re in love with a ghost, and you can’t stomach the thought of ever caring for another woman. You’ve got issues, Arthur.” “Don’t use my name!” (Ruin & Rule)
  • Mutlu olmayı hak edenler hep mutsuz ! (Tess & Q - Dönüşüm)
  • “Q… maître. Listen. I love you.” He flinched. “I know you do. That’s what’s so fucking terrifying.” (Bonus Epilogue Tears of Tess)
  • "Sometimes, love isn't enough. It doesn't conquer everything." (Throne of Truth)
  • “My name is Elle. Just call me Elle, give me back my things, and let me go.” “I don’t think so, Elle. Not yet.” I froze. “Excuse me?” “You intrigue me.” “So?” “So, it’s not often someone intrigues me.” “Why?” He moved closer. His body heat was noticeable in the chilly evening. “Because I don’t normally take the time to actually talk to people. You’re an exception.” (Crown of Lies)
  • Savaş. Ya da öl. Artık hayatta kalmak yok. Artık kabullenmek yok. (Dollars)
  • “You came back.” “Of course, I did. I wouldn’t leave you.” I filled my voice with sincerity. “Ever.” His gaze widened, drenched with tiredness and healing but dark with hunger and lust. “Even if you hadn’t just given me your word to never leave me, I would never be capable of letting you go, Tasmin.” He swallowed as his voice thickened. “You’re stuck with me. For however long my stupid heart keeps me alive.” “Your heart isn’t stupid.” Goosebumps scattered over my arms as I dropped my eyes. “It’s perfect.” “You’re right. It isn’t stupid.” He reached for me, linking his fingers with mine. “It chose you.” (Millions)
  • Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış.. Kendi yolumu çizdiğimde anladım. (Tess & Q - Dönüşüm)
  • Güven? İyi, bunun üzerine bahse girmek onun için korkunçtu çünkü bunu asla kazanamayacaktı. Bana bin gece verse bile önemli değildi. Güven verebileceğim bir şey değildi. (Dollars)
  • “I’m sorry, Kite.” I dropped my eyes, unable to look at him. “While you’re here, so am I. I’m not leaving you.” Cut slung his arm over my hunched shoulders. “It’s too depressing in here. It’s time for some fun.” (Final Debt)
  • Bu kadar çabuk bitmesi için mi âşık oldum? (Tess & Q - Dönüşüm)
  • “I’m not marrying you for the pleasure of calling you my wife, esclave. I’m not marrying you because it’s the evolution of a relationship. I’m marrying you so I have claim on you forever. Your soul will be mine for eternity. In sickness and in health, in life and in death, you will belong to me. And I will belong to you.” (Twisted Together)
  • “You emotionally crippled me, Pim. You’ve reached inside and wrapped around everything vital keeping me alive.” He smirked at nothing, not dropping his gaze to see me. “You should never have left because now I know what it feels like to no longer have you, and I have no fucking idea how I’ll ever let you go.” (Thousands)
  • I was afraid. I was excited. I was so sick of being sheltered and only being good at one thing. It’s time for that to change. (Crown of Lies)
  • A simple smile, boom my heart exploded. (Millions)