Kitap Künyesi

Yazar: Arif Nihat Asya

Yayın Evi: Ötüken Neşriyat

İSBN: 9789754375015

Sayfa Sayısı: 304

--reklam--

Top Sesleri Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

"Kim inmiş denizin dibine, kim koymuş balığın adını? Kim dolaşmış gökleri kat kat; kim koymuş kartalın, Ankaa'nın, hürriyetin adını? Hangi kanadlarla kim uçmuş yıldızlardan yıldıza; kim koymuş Terazi'nin, Merih'in, Zühre'nin adını? Kim "Promete demiş ateş hırsızına; kim koymuş alevin, dumanın adını? Kimin dalına konmuş saadet, hangi dal çekebilmiş saadeti ve hangi dil koymuş saadetin adını? Kim girebilmiş İnsanoğlu'nun içine; kim koymuş gönlün, ruhun, vicdanın adını? 

(Tanıtım Bülteninden)

--reklam--

Top Sesleri Alıntıları - Sözleri

  • İki ay kadar önce, Cezayir'de hakemin yanlış kararına kızan dilsiz futbolcunun, bu öfkeyle dili açılmıştı. Yanlış kararlar karşısında ellerin dili çözülür, bizim dilimiz tutulur.
  • Dün "Ya bundadır ya şunda" oyunu oynuyorduk. Bugünde aradığımız hâlâ ya şunda ya bundadır ve henüz bizde değildir.
  • Bazı gençler bir parti binasını, bir gazete idarehanesini taşladıktan sonra dağıtılmışlardı. Dağıtmak yetmez. Önce taşı sağ elleriyle mi, sol elleriyle mi attıkları, sonra camcıyla ortak olup olmadıkları meydana çıkarılmalıdır. Böyle yapılmazsa şu memlekette söz taşın demek olur.
  • "Bingöl'ün Hepsor köyünde geceleyin bir evden, sussun diye dışarıya attıklarıbeş yaşındaki Cahide'yi almaya gidince bulamadılar.Sabaha kadar aradılar..Sabahleyin uzaklarda bir el bulundu." Sokaklarında kurtlar gezen köy... Karanlıklarında neon ışıkları değil, kurt gözleri parlıyan gece ve kurtlar sofrasında tadımlık bir çocuk: beş yaşındaki Cahide... Böyle bir sofradan arta kalan minimini bir el: Cahide' nin eli. Nerdeyiz; yaban ormanlarından mı, "burda insan eti kokuyor" sesiyle ürperdiğimiz dev masallarından mı, Roma sirklerinde mi? Ağlamak kar etmez; dövünmek, yolunmak kar etmez. Yazık ki şu memlekette kurtlara can vergisi verilmeden yaşanmıyan yerler var! Bu sefer kura Cahide'ye düştüyse kabahat kimin? Adı "Cahide" diye Ayşe' nin, Fatma' nın, Zeyneb' inkinden ayrı bir kaderi olacak değil ya... Yakınlarda yola çıkan biz, ancak, yarı yoldayız. Erken çıksaydık ve ayağımıza çelme takılmasaydı bir kaç adım daha ilerleyebilecektik. Hepsor'a vaktinde varsak bu böyle olmazdı... Gelmemizi beklemeliydin Cahide! Seni canavarların ağzına uzatanlar, sensizliğin ne demek olduğunu henüz bilmiyorlardı...bunu şimdi anladılar, Cahide... Sende şu dünyada izinle ağlanıp emirle susulduğunu bilmiyordun! Eldivenini unutur gibi elini unutmuşsun..sakladık...gel, al da öyle git Cahide!.. ama, lüzumu kalmadıktan sonra eli ne yapacaksın! Yalnız kuzuların değil, kızlarında kurtlar için büyütüldüğü köylerimiz var... İftihar edebiliriz. Eskiler Nil'e kurban atarlarmış.. biz yirminci asırdakurtlara kurban atıyoruz... giden sen değilsin; gönderen biziz Cahide! Beş baharın birikmiş tadı, kokusu, tazeliğiydin ve kurtlar için değildin...ama kurtlara gittin. Gördüğümüz allar, duvağının alı değil Cahide! Kim bilir, ne derdin vardı... belki bir damlacık ilaç, bir güler yüz, küçücük bir oyuncak, tatlı bir masal seni susturmaya yeterdi. Bunları getiremediğim için senden utanıyorum Cahide! Seni kurtlar değil, bilgisizlik, görgüsüzlük yedi.. ona yanarım! Naraların, yaygaraların, tehditlerin iniltilerle feryatları, şikayetlerle çığlıkları boğduğu bir dünyanın çocuğusun. Senin ağlaman mı bize çok geldi? Gürültüler içinde ağlıyanlar korosuna katılmış bir çocuk sesinin, kimse farkında olmazdı.. eksildiğinin, farkında olmadığı gibi! Gittin ve elini gecelerimizin kabusu olsun diye bıraktın.. bize bu ceza azdır Cahide! Şunun şurasında nelere tahammül ettik de bir çocuk ağlamasına tahammül edemedik... Seni sokağa atan baban değildir, biziz Cahide.. sana kurtlar kıymadı, biz kıydık yavrum! Ne manalı tesadüftür: acı haberinin memlekete yayılması, Maarif Şurası'nın nutuklarla açıldığı güne rastladı. Ayaktaki sükut vakfesini görsen yüzlerce kişinin bir işaretle nasıl susuverdiğini öğrenir ve şaşardın. O sırada seni hatırından geçiren kaç kişi vardı, Cahide? Boşlukta vedaişareti halinde sallanan elini ya gördüler, ya görmediler..gören kimbilir ne sandı! Vaktiyle bu elin bir sahibi vardı ve adı Cahide'ydi.. muhitini bulursa büyüyecek, okuyacak, gelişecekti.. anasının Cahide'siyken yavuklusunun Cahide'si olacaktı. "Cahidem !" diye seslenildiğini duyduğu zaman, dudaklarında gönlü cevap verecekti. Bilgiyi, görgüyü, senin evine kadar götüremedim kızım.Bilgisizlikten, karanlıktan, kurttan korktum.. köyüne "Mahrumiyet Bölgesi" diye ad taktım.. gitmeye nazlandım.. gitmemek için bahaneler buldum.. senden kaçtım.. beni affet Cahide! Gönderenler de, benim kaderimi seninkiyle birleştirirlerken kendi kaderlerini bizden ayırıyorlardı. Sen tek örnek değisin. Ağlamanın cezası kurtlara atılmak olan bir memlekette öğretmenliğimden utanç duyup ellerimi yüzüme kapadım. Bana, istersen, kurt gözlerinden, kin olup bak.. fakat böyle bedbaht çocukların bakışıyle acı acı, acıklı acıklı bakma Cahide! Eskiler, keyifleri için, esirleri, köleleri, suçluları günlerce aç bırakılmış yırtıcıların önüne atarlar, seyrine bakarlardı. Biz de seni kurtlara atıp akıbetinin seyircisi kaldık.. onlardan ne farkımız var Cahide?.. suçun doğmuş olmaktı. Evet.. büyüyecektin, serpilecektin..taranıp, süslenecek, giyinip kuşanacaktın. Telin olacaktı, duvağın olacaktı.. saadetin olacaktı. Ardında saadetinden utanç duyanlar bıraktın. Körpeliğin, yumuşaklığının, sıcağının tadını hayatının en güzel akşamlarına saklıyacaktın.. kurtlar yağmaladı. Kurtların kazancı bir kahvaltılık çocuk.. bizim kaybımız?.. onu sorma! Seni sussun diye kapıya attık ve dediğimiz oldu! İşte sustun... Arkandaki beş baharı derletip toplayıp götürdün.. bize bir el kaldı... Köyünde sahibini ilelebet arayacak bu el, şahadet parmağıyla bir yeri mi, bir şeyi mi, bir kimseyi mi gösteriyor? Yoksa gösterdiğin ben miyim? Masalların Kesikbaş'ı yerine Cahide'nin kesik eli!.. Bingöl'ün Hepsor köyünde bir babayla bir ana birbirlerinin yüzüne bakamıyarak ağlaşırken buralarda elin bizim rüyalarımıza girecek, gelip ihmalimizin boğazına sarılacak korkusuyla uykusuzuz. Şayet bizden merhamet, şefkat, alaka bekliyorsan avucun daha çok zaman açık kalacak Cahide. Güneşin girmediği yere hastalık girermiş.. bu da bir şey mi? Medeniyetin girmediği yere kurtlar giriyor. Duvarların arkasına kapansam da, kulaklarımı tıkasam da, ömrümce, katıla katıla ağlayan bir çocuk sesi duyacağım. Perdelerimi indirsem de, gözlerimi yumsam da kah kurtların ağzında bir çocuk, kah bileğinden kanlar sızansahipsiz bir el göreceğim Cahide. Dertlerini bilemedim.. seni ısıtamadım.. acını dindiremedim, kurtlara gittin.. kurtların ağzından alamadım. Çocukları dertlerin ağlattığı, kurtların susturduğu bir yerde biz Cahide'yle değil, pedagoji nazariyeleri yapmakla, pedagojikitapları yazmakla meşgulüz.. elin bizi tebrik etsin! Elini varlığından bir parça olarak armağan bıraktın.. bize o da çok Cahide.. sana da, hediyene de layık değiliz yavrum. Ağladığımıza bakma ki biz böyleyiz: bir yandan kurt olur, Cahide'yi kaparız, bir yandan Cahide oluruz.. kurtlar yer bizi..
  • İki ay kadar önce, Cezayir'de hakemin yanlış kararına kızan bir dilsiz futbolcunun bu öfkeyle dili açılmıştı. Yanlış kararlar karşısında ellerin dili çözülür, bizim dilimiz tutulur...
  • Bilmem, hangi İngiliz hekimi, meslek arkadaşı bir kadının hayatını kurtarmak için böbreklerinden birini bağışlamış. Şüphesiz iyi fedakârlık... Fakat sevdiklerinin kurtulması için yüreğini verebileceklerinkinden üstün değil.
  • Kitabın ağaçla,çiçekle akrabalığı vardır..
  • Yağmur bekleyip duruyorsun...neyleyeceksin yağmuru; tarla mısın, tarlan mı var? "Bahar bir gelse ben bilirim yapacağımı!" diyosun... Açacak çiçek misin, açılacak çiçeğin mi var? Rüzgar gözlüyorsun...nene gerek senin rüzgar... yeldeğirmeni misin, uçurtma mısın; tınazın mı, yelkenin mi, uçurtman mı var? Akşamlar, niçin hâlâ gözünde tütüyor; ay mısın, yoksa doğacak yıldızın mı var?

--reklam--

Top Sesleri İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Top Sesleri: Arif Nihat Asya'nın kısa kısa yazılarından oluşan eser yazarın ağırlıklı olarak yaşadığı dönem ile ilgili fikirlerinin kaleme alınmasıyla hayat bulmuş.Çoğunluğu 60'lı yıllara ait olan yazılar;tarih,dönemin Türkiyesindeki görüşler,yazarın hayatını idame ettiği yerler ile ilgili deneyim ve bilgileri gibi içerikler barındırıyor.Kaleminin ne kadar güçlü olduğu eserin tümünde anlaşılmasada, bazı bölümler kalemin müthiş derecede güçlü olduğu anlaşılıyor. (Oğuzhan İNEKÇİ)

Bir okudum bırakamadım ! Kendimden bir parça buldum. Neredeyse tüm eleştirilerinde hemfikirdim. Şiirlerini daha okumasam da, tarzına hayran kaldığım bir yazar Arif Nihat Asya ! Teşbihlerine hayran kaldığım, okumaya doyamadığım bir kitabıydı... Tavsiyemdir ! (Müzmin Okur)

Kim inmiş denizin dibine, kim koymuş balığın adını? Kim dolaşmış gökleri kat kat; kim koymuş kartalın, Ankaa'nın, hürriyetin adını? Hangi kanadlarla kim uçmuş yıldızlardan yıldıza; kim koymuş Terazi'nin, Merih'in, Zühre'nin adını? Kim "Promete demiş ateş hırsızına; kim koymuş alevin, dumanın adını? Kimin dalına konmuş saadet, hangi dal çekebilmiş saadeti ve hangi dil koymuş saadetin adını? (Bilgi Yüklü Seyyah)

--reklam--

Top Sesleri PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Arif Nihat Asya - Top Sesleri kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Top Sesleri PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Arif Nihat Asya Kimdir?

Arif Nihat Asya (7 Şubat 1904; İnceğiz, Çatalca, İstanbul - 5 Ocak 1975, Ankara), milliyetçi şiirleriyle tanınan ve Adana'nın kurtuluş günü olan 5 Ocak günü yazdığı ünlü "Bayrak" şiirinden dolayı "Bayrak şairi" olarak da anılan Türk şairdir.

Doğum adı "Mehmed Arif" olan Arif Nihat Asya, öğrenim hayatına dört yaşında köyün imamından Kur'an harfleri öğrenerek başladı.Balkan Savaşı sonunda İstanbul'a geldi. İlk öğrenimini Kocamustafapaşa ve Haseki mahalle mekteplerinde tamamladıktan sonra Gülşen-i Maârif Rüştiyesi'ne girdi. Orta tahsilini parasız yatılı olarak Bolu ve Kastamonu liselerinde tamamladıktan sonra 1928'deİstanbul Üniversitesi Yüksek Öğretmen Okulu Edebiyat Bölümü'nden mezun oldu. Adana, Malatya, Edirne, Tarsus, Ankara veKıbrıs'taki liselerde edebiyat öğretmenliği yaptı. 1950 yılında Seyhan (Adana) ve 1954 yılında da Eskişehir milletvekili olarak Türkiye Büyük Millet Meclisi'ne girdi. Milletvekilliğinden sonra tekrar bir süre daha öğretmenlik yaptı. Ankara Gazi Lisesi'nde edebiyat öğretmeni iken 1962'de emekliye ayrıldı.

Yeni İstanbul ve Babıali'de Sabah gazetelerinde yazılar yazdı. Aruzla başladığı şiirde rubailer, gazeller yazdı. Özellikle rubailere büyük önem verdi. Rubailerden oluşan 5 ayrı kitap yazdı. Daha sonra heceli ve serbest vezinli(ölçülü) şiirler yazdı.

Milliyetçi şiirleriyle dikkat çeken Arif Nihat Asya, yurdun güzelliklerini, doğasını anlatan, kimi zaman yergici ama Türklüğü yücelten şiirleriyle de bilinir.

Arif Nihat Asya 5 Ocak 1975'te vefat etti. Kabri, Ankara Karşıyaka Mezarlığı'ndadır.

--reklam--

Arif Nihat Asya Kitapları - Eserleri

  • Bir Bayrak Rüzgar Bekliyor
  • Dualar Ve Aminler
  • Sevgi Mektupları
  • Kökler ve Dallar
  • Fatihler Ölmez Ve Takvimler
  • Ses ve Toprak
  • Kanatlarını Arayanlar
  • Top Sesleri
  • Rübaiyyat-ı Arif 1
  • Aramak Ve Söyleyememek
  • Rübaiyyat-ı Arif 2
  • Kubbeler
  • Kundaklar
  • Bir Bayrak Rüzgar Bekliyor
  • Onlar Bu Dilden Anlar
  • Basamaklar
  • Ayın Aynasında
  • Kökler ve Dallar
  • Rübaiyyat-ı Arif
  • Bir Bayrak Rüzgar Bekliyor
  • Aynalarda Kalan
  • Enikli Kapı
  • Fatihler Ölmez Ve Takvimler
  • "Bayrak Şairi" Arif Nihat Asya'dan Seçmeler
  • Top Sesleri

--reklam--

Arif Nihat Asya Alıntıları - Sözleri

  • Şehitler tepesi boş değil, Biri var bekliyor... (Bir Bayrak Rüzgar Bekliyor)
  • Dal dal dolaşır bir kuşum, uçmuş yuvadan.. Yer yer buluşan yollara baktım havadan; Gördüm: bir ucum kök salıyorken Tokad'a Gelmektedir, ey yol, bir ucum Tırnova'dan. (Rübaiyyat-ı Arif)
  • Kalbindeki yerime lâyık olacağıma yemin ediyorum. (Sevgi Mektupları)
  • Bir susuz lâleydi, sensiz, canevim; Etmedin, sîâb ü reyyân etmedin! (Ses ve Toprak)
  • Türkiye'de herşeyden bahsedilmiş fakat Türk'ten söz açmak cesaret işi olmuştur. 27 ağustos 1962 (Onlar Bu Dilden Anlar)
  • "Ve, yazıklar olsun ki, bu milletin bu gidişle değişmesine imkan olmayan alın yazısına benzer." (Kanatlarını Arayanlar)
  • Kendimi çilelere mahkum ettiğim de oldu. (Kubbeler)
  • İyi misin? diye sorar dostlarım ; İyi sayılırım yaşıma göre.. Ölürsem pek uzun olmaz kitabem.. Ki ayarlanmıştır taşıma göre. (Ses ve Toprak)
  • Fakat gecelerdir, şu uzun uzun Düşünen garip genç, nasıl uyusun Yüreğindeki cam kırıklarıyla? (Bir Bayrak Rüzgar Bekliyor)
  • Bugüne kadar kendimi, nedense, çocuk bilmişim... Meğer, çocuk değilmişim! (Dualar Ve Aminler)
  • Gel ey kaderim, ey bugünüm, ey yarınım! Gel gözbebeğim, gel canevim, gel kadınım! Yaklaş, daha yaklaş, daha yaklaş ve sokul! Gel ey bacılardan, analardan yakınım! (Rübaiyyat-ı Arif 1)
  • Uzaklarda bıraktığın bir gönlü hatırdan çıkarma, yazık olur. (Sevgi Mektupları)
  • Beklettiğin yeter bizi... kalk artık; Kalk Mustafa Kemal dedik, ağladık! (Ses ve Toprak)
  • Utangaçlıklarında Eser yoktur kibirden... (Ses ve Toprak)
  • Alev söndü… Fakat duman daha uzun müddet tütecektir. (Kubbeler)
  • Dünyâmıza lûtfu nerde Rabbin şimdi: Korkuyla vurur içinde kalbin şimdi.. Her gölgede gulyabâni, her kuytu pusu... Vaktiyle harami kırk imiş, bin şimdi. (Rübaiyyat-ı Arif)
  • Gel, ey Muhammed, bahardır... Dudaklar ardında saklı Âminlerimiz vardır!.. Hacdan döner gibi gel; Mi'raç'tan iner gibi gel; Bekliyoruz yıllardır! (Dualar Ve Aminler)
  • Yıllar, onun yolunda geçerken kayıp değil! Mademki Aslı var, Kerem olmak ayıp değil. (Fatihler Ölmez Ve Takvimler)
  • Tarihim, şerefim, şiirim, her şeyim; Yer yüzünde yer beğen Nereye dikilmek istersen Söyle seni oraya dikeyim! (Bir Bayrak Rüzgar Bekliyor)
  • yerler gökler benim olurdu sana varımı yoğumu getirebilsem; avuçlarında oldurabilirdin, olgun değilsem. (Kökler ve Dallar)