Kitap Künyesi

Yazar: Ernesto Sabato

Çevirmen: Pınar Savaş

Orijinal Adı: El Tunel

Yayın Evi: Ayrıntı Yayınları

İSBN: 9789755392744

Sayfa Sayısı: 152

--reklam--

Tünel Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Yirminci yüzyılın ilk yarısında yazılmış; ama insanlık kadar eski, insanlar yaşadıkça var olacak ruh hallerinin dibine kazılan bir “tünel” bu kitap. Özdeşlik arayışı, aşk, tutku, şüphe ve cinayet... Sıradanlığın ve sanatçı ruhunun, aklın ve içgüdünün birbirine karıştığı girdaplarda soluk soluğa bir yolculuk. Bizi götürdüğü yer ise daha ilk cümleden belli: Ben “Juan Pablo Castel, yani María Iribarne’yi öldüren şu ressam...”

Varoluşçu bir anti-kahramanın cinayet itirafnamesidir Tünel. Fransızcaya çevrilmesini Albert Camus’nün önerdiği, Graham Greene’in hayranlıkla karşıladığı bir başyapıt. Ernesto Sàbato’nun felsefi ve edebi evrenindeki yolculuğunun da ilk adımı.Tünel, çağımızın temel entelektüel sorunlarını, toplumların ve ruhlarımızın karanlık, izbe köşelerini didikleyen bir üçlemenin ilk kitabı. 

Yaratıcılık, dışavurum, istense de istenmese de, sonuçta, en azından tek bir kişiyle duygudaşlık, anlamdaşlık için değil midir? Ya böyle bir kişiye rastlarsa yaratıcı? 

İşte, ressam Castel’in öyküsü böyle bir rastlaşmayla; María’yla başlar. Kurtarıcısını, tüneldaşını bulmuş gibidir. Marazi bir ruh taşkınlığıyla sarılır María’ya...

Aşkın, takıntının, kuşkunun, kıskançlığın, sıkıntı ve deliliğin kol gezdiği Castel’in dünyasında gerçeklik duygusu adım adım yitirilir. Geride ne yaratıcı, ne de yaratı kalır. Cinayet de çözümsüzdür, kalıcı olan tek şey sonu gelmeyen kuşku döngüsüdür. İflah olmaz aşkları, ruh tutulmalarını bilenler için...

--reklam--

Tünel Alıntıları - Sözleri

  • …biliyorsunuz bir şeyden nefret etmek için nedenlerinizin çokluğu, onu tanımanızla doğru orantılıdır.
  • Çok ilginç ama yaşamak gelecekte anılar inşa etmekten başka bir şey değil...
  • Dünyayı asla sevemedim ve insanlardan hep tiksindim, özellikle de insan kalabalıklarından.
  • Belirsizlik beni her zaman tedirgin eder.
  • “…Milyonlarca yıldır hiçliğe doğru koşan minyatür bir gezegende, acılar içine doğuyoruz, büyüyoruz, dövüşüyoruz, hastalanıyoruz, acı çekiyoruz, acı çektiriyoruz, bağırıyoruz, ölüyoruz, ölüyorlar ve aynı anlamsız komediyi baştan oynamak için başkaları doğuyor.”
  • İsteyen istediğini düşünebilir, benim için önemsizdir. Ben, insanların görüş ve adaletine çoktan aldırış etmez oldum.
  • "Sizinle konuşmam gereken bir şey var."
  • Genellikle bu dünyada yapayalnız olma duygum gururlu bir üstünlük hissinin eşliğinde ortaya çıkar.
  • Tüm yaşamımız kayıtsız gök cisimlerinden oluşmuş bir çölde attığımız ortak çığlıklardan mı oluşuyordu?
  • Bazı insanlar dar görüşlü, kirli ve ikiyüzlü olduklarının ayırdına varana dek kendilerini "özel" sanabilirler.

--reklam--

Tünel İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Ez wêjeya Amerikaya Latînî gelek hez dikim. Ji bona wê jî dixwazim wêjeya Amerikaya Latînî tewahî bixwînim. Qonaxa wêjeya Latînî gelek nivîskarên navdar derxistiye û wêjeya wan di cihanê de ciyekî gelek girîng digire. Warê Realîzma Efsûnîyê ye jî. Xelet nebim Realîzma Efsûnî cara ewil li wê derê derketiye û belev bûye. Gelek nivîskar di bin wê Realîzma Efsûnî de deng dane cîhanê. Galeano, Cortazar, Marquez, Rulfo, Llosa, Borges, Balano, Fuentes, Neruda...hwd. ji wana yek jî Ernesto Sabato ye. Nivîskarekî navdar e. Taybetiyekî nivîskarên Latînî yek jî ew e ku piraniya wan bi siyasetê re pêwendiya wan çêbûye û hatine bindestxistin û ji mişextiyê bêpar nemane. Sabato jî hatiye girtin. Amerika'ya Latînî gelek dişibe Rojhilata Navîn. Bi her awayî. Bi taybetî ji aliyê siyasî ve dişibin hev. Ednigarî cûda lê qeder yek e. Tenê ji aliyekî ve naşibin hev, aliyê wêjeyê. BI MIN wêjeya Latînî ji wejeya Rojhilata Navînê mezintir e. Mijar gelek dirêj bû...       Tunel di navbera huner û evîneke têkçûyî de tê û diçe. Sabato tîpekî obsesîv derxistiye holê. Li ser vê tîpê şexsên wê demê dinirxîne. Di civakê de jî ev tîp pir in. Pablo Castel jî ji van tîpan tîpek e. Castel wênesazekî navdar e. Yekî xweperest û hesûd e. Rojekî di pêşangehê xwe de jinekî nas dike. Marîa. Li ber Wêneyekî Castel disekine û li ser wî wêneyê fikrên xwe dibêje û ev fikr Castel diheyîrîne. Lewra li gorî wî cara ewil e ku kesek peyama wêneya wî fam dike. Castel jî hertim gazinde dikir ku kes wêneyên wî fam nake û li gor fikrên xwe ên qirêj dinirxînin. Lê waye Marîa wî fam dike. Nexweşiya obsesif li vir dest pê dike heya kuştina Marîayê didome. Nivîskar di pirtûkê de Marîayê hinekî sucdar dike. Ger Marîa yeke rastgo ba wê demê ihtimale ku Castel ew qas jixwe nediçû û dawiya wan ewqas trajîk nedibû. Di civakê de herdu tîp jî gelek in... (Ferîdun Buendîa)

Sonunda öldürüleceğinizi bilseydiniz sanat galerisindeki pencereden ibaret bir tabloyu izleme eylemine kalkışır mıydınız? İşlediği cinayeti henüz ilk paragrafta dile getiren ressam Juan Pablo Castel, bizi gergin bir ilişkinin peşinde sürüklerken aslında tarafsızca eleştirmemizi istiyor ya da kendisini aklamaya çalışıyor da diyebiliriz. Evet, kesin bir ifadeyle sorunumuz bu! Ortak paydada buluştukları düşüncesine, içlerindeki harabe ruhun ellerinde oyuncak olmasına ve olası sonuçlara göz yuman bir ilişki. Hatta Maria İribarne, bir konuşma esnasında içinde bulundukları ilişkinin tehlikeli olmaya başladığını belirtirken Castel’in bu sözleri duymazdan gelmesini hatırlıyorum da tam bir hayal kırıklığıydı! Çünkü her “Tünel”in sonunda bir aydınlık vardı ve bu ilişkinin aydınlık, mutluluk vaat ettiğini düşünüyordu. O çok eleştirdiği sanat ve sanatçı camiasından uzak dururken kendini klasik bir klişenin içine atıyor. Maria İribarne’in tabloyu izlerken gösterdiği özveriyi çok sıra dışı buluyor. Naçizane, durum hiç de öyle değildi. Herkes aynı bakışı atar, fakat farklı anlamlar çıkarır. Bu Maria’lık bir durum değildi. Yazık oldu Maria’ya! Eseri okumamıza vesile olan Albert Camus, Tünel’in Fransızcaya çevrilmesini sağlamıştır. Belki de Castel, kendi kahramanı Meursault’ı hatırlattığı için bu esere ön ayak olmuştur, ne dersiniz? Sabato, Tünel’inde başlangıçta kusursuz ve mutlu bir aşk, zamanın değiştirmesine yenik düşerek beklenenden çok uzak bir nihayete eriyor. Birkaç saatte bitecek bu kitapta aşkın, “bizden” ziyade “beni” doyurup büyüttüğü, hırs ve öfkenin arttığı, kıskançlığın getirdiği ölümcül sahiplenmeyi tetiklediğini görüyoruz. Sarsıcı ve sancılı bir gerilim havası olan bu kitabın psikolojik yanı baskın olmakla birlikte geriye dönüşlerle Castel’in profilini çiziyor, bunalımlarına şahit oluyoruz. Entelektüel bir sorunun resmedilişidir, bu kitap! Bir noktada Oscar Wilde’in Dorian Gray’in Portresi’ni anımsadığım, keyifli değil, keyif kaçıran bir kitap! Okumanızı tavsiye ederim. Bana da üçlemenin diğer kitaplarını okumak düşer. Peki ya herkes öldürür mü sevdiğini? (Esengül Ersoy)

Tünel: Artık uzun uzun yazmayı reddediyorum çünkü okunmadığına eminim. Azınlık için bir şeyler yazmak niyetindeyim. Tünel, Bernhard Kellermann'ın en önemli eseri. 1913 yılında önce Berlin'de yayımlanan eser daha sonra 24 dile çevrilmiş. Kısa zamanda binlerce satmış. Bunu zaten okuyanlar da dile getirecektir, hak etti bu ünü Tünel. Allan, bir madenci çocuğu. Madende yaşamı, ailesinin maden geçmişini bilen ve yaşanan zorlukları herkes kadar iyi hisseden biri o. Yaptığı bir keşif sayesinde Allanit adında bir malzeme geliştiriyor ve kendini bu sayede kanıtlıyor karakterimiz. (Dildâr Hatun)

--reklam--

Tünel PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Ernesto Sabato - Tünel kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Tünel PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Ernesto Sabato Kimdir?

Ernesto Sabato (d. 24 Haziran 1911, Rojas, Buenos Aires - ö. 30 Nisan 2011), Arjantin'li romancı, gazeteci ve deneme yazarı.

Eğitimi

La Plata Ulusal Üniversitesi'nde fizik ve matematik öğrenimi gördü. Aynı okulda 1937'de doktorasını tamamladı. 1938'de Paris'te Curie Laboratuarı'nda, ertesi yıl ABD'deMassachussets Teknoloji Enstitüsü'nde araştırmalar yürüttü.

Edebiyatı

Sabato, felsefe, toplumsal ve siyasal konularda Bir ve Evren eseriyle edebiyat alanında ilk başarısını elde etti. Romanlarında tipik bir anti-kahraman, içe kapanık kişiyi tasvir etti.

--reklam--

Ernesto Sabato Kitapları - Eserleri

  • Tünel
  • Direniş
  • Kahramanlar ve Mezarlar
  • Karanlıkların Efendisi

--reklam--

Ernesto Sabato Alıntıları - Sözleri

  • Hayatın kalıcı bir anlamı yoksa yaşamamız mümkün müdür? (Direniş)
  • Ruhun bedenin üzerinde hüküm süren haşin bir diktatöre benziyor. (Kahramanlar ve Mezarlar)
  • Uğruna dövüştüğümüz bu yeni insan, bunun gibi gaddarlıklar temelinde yaratılabilir miydi? Soylu amaçlara soylu olmayan araçlarla ulaşılabilir miydi? (Karanlıkların Efendisi)
  • Tesadüfler yoktur, hedefler vardır. Sadece aranan bulunur ve aranan şey bir şekilde kalplerimizin derinliklerinde saklı olandır. İnsan sonunda buluşması gereken insanlarla buluşuyor. (Kahramanlar ve Mezarlar)
  • Bazı insanlar dar görüşlü, kirli ve ikiyüzlü olduklarının ayırdına varana dek kendilerini "özel" sanabilirler. (Tünel)
  • Biz farkına varmadan yanı başımızdan geçip gidecek tiplerden değildi; anında insanı çeker ya da iterdi ama genellikle ikisi aynı anda olurdu. Manyetik bir alan gibi itme ya da çekme gücüne sahipti, benim gibi hoşgörülü ve kendinden emin olmayan insanları manyetik fırtınaların etki alanına girmiş pusulalar gibi sarsardı. (Kahramanlar ve Mezarlar)
  • Ya­zar da toplum için rüya görür. Bir tür kolektif rüya. Bir toplum, kurmaca eserlerin yazılmasını engellerse büyük bir tehlikeye girer. (Karanlıkların Efendisi)
  • Tüm yaşamımız kayıtsız gök cisimlerinden oluşmuş bir çölde attığımız ortak çığlıklardan mı oluşuyordu? (Tünel)
  • İnsan bu hızda insanca kalamaz. (Direniş)
  • Bize en yakın olan varlıkları en geç anlarız, yaşama sanatını öğrenmemiz için ölmemiz gerekir ve en önemlisi, bu geç kazandığımız bilgeliğimizden en çok yararlanabilecekler çoktan ölmüştür. (Kahramanlar ve Mezarlar)
  • Ne zaman çileden çıkmış bir deli gördüysem, adamın cehennem acıları çektiği gibi ürkütücü bir izlenime kapıldım. Ama şimdi onun ru­hunun zaten cehennemde olduğunu anlıyorum. Vahşi hareketleri, acı­ları , etrafı dehşet verici tehlikelerle sarılmış bir yırtıcı hayvanınkine benzer jestleri ve tavırları, görünür hezeyanları, Cehennemin dolaysız ve o anki  yaşantısından başka bir şey değildir. Bizim en kötü karaba­sanlarımızda çektiğimiz şeylere onlar uyanıkken katlanıyor. (Karanlıkların Efendisi)
  • Genellikle bu dünyada yapayalnız olma duygum gururlu bir üstünlük hissinin eşliğinde ortaya çıkar. (Tünel)
  • Gerçeğin matematik, kimya, felsefe için iyi olduğunu düşünüyorum ama yaşam için değil. Yaşamda fantezi, arzu, umut, yanılsama daha önemli. Ayrıca bakalım gerçeğin ne olduğunu biliyor muyuz? (Kahramanlar ve Mezarlar)
  • İnsan ikili bir varlıktır. Trajik olarak ikili. Ve asıl ağır olan, aptalca olan, insanın Sokrates’ten bu yana kendi karanlık tarafını yasaklamak istemiş olmasıdır. Aydınlanma filozofları bilinç dışını tekme tokat kapı dışarı ettiler. Ama o bu kez pencereden girdi. Bu güçler yenilmezdir. Siz yok etmek istediğinizde onlar saklanır ve sonunda daha büyük bir zorbalık ve pervasızlıkla karşı koyarlar. (Karanlıkların Efendisi)
  • "Sizinle konuşmam gereken bir şey var." (Tünel)
  • Tüm devrimler, olanca saflıklarıyla ve özellikle de öylelerse, pis bir polis bürokrasisine dönüşmeye mahkumdur. (Karanlıkların Efendisi)
  • Ben gençliğin saf idealleri olması gerektiğini düşünenlerdenim. Daha sonra insanın bu hayalleri kaybedecek zamanı oluyor. (Kahramanlar ve Mezarlar)
  • Yaşamak istediğimiz şeyle yaşamın çoğunu ele geçiren gündelik koşuşturmacalar arasında yüreklerimizde bir çatlak oluşur ve bir sürgünün toprağından koparılışı gibi insanı mutluluktan ayırır. (Direniş)
  • Mutlak bir mutluluk yok, diye düşünüyordu. Bize ancak kaçıcı ve kırılgan anlarda verilir bu mutluluk; ve sanat, bu aşk ve esrime anlarını ebedileştirme tarzıdır; çünkü bütün umutlarımız er ya da geç bulanık gerçekliklere dönüşür; çünkü hepimiz bir şekilde hayal kırıklığına uğrarız ve bir şeyde zafer kazanırsak başka bir şeyde başarısızlığa uğrarız, ölmek için doğmuş olan her varlığın önlenemez kaderidir hayal kırıklığı… (Karanlıkların Efendisi)
  • Bir kültür en büyük yoksullaşmayı,bir mit çoğunluk tarafından asılsızlıkla nitelenmeye başladığı an yaşar. (Direniş)