Kitap Künyesi
Yazar: Nazlı Eray
Yayın Evi: Everest Yayınları
İSBN: 9786051852676
Sayfa Sayısı: 158
Uyku İstasyonu Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Fantastik edebiyatın kraliçesi Nazlı Eray, Uyku İstasyonu’nda okurları, hayalle gerçeğin karıştığı farklı bir dünyaya götürüyor.
Anlatıcı bir yandan bir hastanenin yoğun bakım servisinde bitkisel hayatta olan annesinin uyanmasını çaresizce beklerken bir yandan da insana nereyi görmek isterse orayı gösteren Hamdullah Bey’in sihirli aynasının, Yıldız Tozu Oteli’nin gizemli odalarının, Ömer’in Bahçesi’nin mucizevi mönüsünün eşliğinde bedenin, zamanın, mekânın ve hayatın acı gerçeklerinin kısıtlayamadığı büyülü bir serüvene adım atıyor.
Uyku İstasyonu hüzne, ölüme ve acılara rağmen hayal gücünün, rüyâların, sevginin ve hayatın nasıl galip geldiğini anlatan, son derece samimi, zarif, hüzünlü ve bir o kadar da renkli bir roman.
Hayatta kaç kere yaşayabilirsiniz? Belki bir defa, belki bin defa. Geri dönerek ve ileriye bakarak…
Yaşamın ve ölümün, rüyâların ve gerçeklerin bir saç örgüsü gibi örüldüğü bu kitap sizi bir duraktan alıp başka bir yere götürüyor.
Uyku İstasyonu Alıntıları - Sözleri
- "Ne kadar sürecekti bu içinden geçmeye çalıştığım dar, beni boğan karanlık tünel?"
- "Yaşadığınız her an, size verilmiş bir armağan."
- "Yapayalnız bir insanım. Beni ancak ağaçlar, bitkiler, kapıların ve pencerelerin dışları, sokaklar ve o sonsuz yıldızlı gece sever."
- Ölüm,/Üstünde uçuşan bir kuş. /Ama, /Kanadı sana henüz değmedi.
- Deniz masmaviydi şimdi, güneş açmıştı. Sinop Cezaevi’nin o insanı ezen gölgesi birden üstümüze vurdu. Sanki alt kat hücrelerdeki mazgalların arasına girip fır dönen denizin ıslığı kulağımıza geldi. İkimiz de ürperdik.
- ''Yaşam...'' diye mırıldandı yattığı yerden Hamdullah Bey. ''Bazen en çok istediğimiz şeyi göremeyiz işte.''
- ''Sevgi tılsımlı bir şey... Onu en iyi şekilde yitirdiğin, zaman anlayabilirsin. Karşındakinin sevgisi bitmişse, ilgisi kesilmişse, birden değerleniverir o umursamadığın duygu seli. Onu yeniden bulabilmek için çırpınırsın işte! Dedim ya, sevgi en iyi yitirildiği zaman anlaşılır.''
- Ölüm, üstünde uçan bir kuş. Ama, kanadı sana henüz değmedi.
- “ Kim bunlar?“ “ uykuda yaşayan insanlar. Arkadaşlarım. Bazen konuşuruz onlarla, “ dedi. Kim bilir, belki de düş insanlarıyla bunlar.
- “İnsan sevgisini anlatabilir, haykırabilir, yazabilir; Ne bileyim ben, inatla, hatta delicesine anlatabilir karşısındakine. İnsan sevgisi bu! Ne değerli bir şey. Mutlaka anlatır, bir türlü haykırış bunu sevdiğini insan, “
- “Sevgi tılsımlı bir şey… Onu en iyi şekilde, yitirdiğin zaman anlayabilirsin. Karşındakinin Sevgisi bitmişse, ilgisi kesilmişse, birden değerlerini verir o umursamadığın duygu seli. Onu yeniden bulabilmek için çırpınırsın işte! Dedim ya, sevgi en iyi yitirildiği zaman anlaşılır.”
Uyku İstasyonu İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Fantastik tarzda yazılmış bu roman, acılara ve hüzünlere rağmen hayallerin ne kadar önemli olduğunu gösteriyor. Kahramanımız felçli Hamdullah Bey’in sihirli aynası ile başka boyutların varlığını keşfediyor. Bursa, Sinop, Antalya, İstanbul ve Paris’te hiçbir sınır tanımadan okuru dolaştırıyor. Bunun yanı sıra Yıldız Tozu Oteli’nde gizemli bir insanla karşılaşıyor; Ömer’in Bahçesi’nde başka bir bedene sahip olma, eski ve özel anıları bir daha yaşama... gibi deneyimler olan mönüden yararlanıyorsunuz. Neyin gerçek, neyin hayal ürünü olduğunu anlamaya çalışırken bir bakıyorsunuz ki kitap bitmiş. Açıkçası tarif etmekte zorlanacağım bir tat aldım. Okumanızı tavsiye ederim. . (Yusuf CAN)
Kitabın Yazarı Nazlı Eray Kimdir?
Nazlı Eray, Ankara’da doğdu. İngiliz Kız Ortaokulu, İstanbul Arnavutköy Amerikan Kız Koleji ve İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde okuduktan sonra Turizm ve Tanıtma Bakanlığı’nda tercüman olarak çalışmaya başladı. Çeşitli gazetelerde köşe yazarlığı yaptı. Edebiyatçılar Derneği’nin kurucuları arasında yer alan Eray, Türkiye Yazarlar Sendikası ile Uluslararası Yazarlar Birliği (PEN) üyesi ve 1977 ve 1978 yıllarında Yaratıcı Yazın dersleri verdiği ABD Iowa Üniversitesi’nin Onursal Üye’sidir. Yazmaya 1959’da henüz ortaokuldayken kaleme aldığı öyküsü “Mösyö Hristo” ile başlayan Eray’ın ilk öykü kitabı Ah Bayım Ah 1975’te çıktı. Nazlı Eray’ın öykü, roman ve oyunları pek çok dile çevrildi. Erostratus (1977) adlı oyunu, Sartre, Montaigne, Camus, Unamuno, Pessoa ve Bauer’in Erostratos yorumlarıyla birlikte Blood and Ink’te (“Kan ve Mürekkep”) yer aldı. Nazlı Eray, anılarının bir bölümünü Tozlu Altın Kafes (DK, Ocak 2011) adıyla kitaplaştırdı.
Nazlı Eray Kitapları - Eserleri
- İmparator Çay Bahçesi
- Aydaki Adam Tanpınar
- Aşık Papağan Barı
- Aşk Artık Burada Oturmuyor
- Orphee
- Ömür Uzatma Kahvehanesi
- Arzu Sapağında İnecek Var
- Pasifik Günleri
- Ayışığı Sofrası
- Kız Öpme Kuyruğu
- Sis Kelebekleri
- Kayıp Gölgeler Kenti
- Ah Bayım Ah
- Aşkı Giyinen Adam
- Farklı Rüyalar Sokağı
- Marilyn Venüs'ün Son Gecesi Marilyn Monroe Ankara'da: Cursum Perficio!
- Beyoğlu'nda Gezersin
- Halfeti'nin Siyah Gülü
- Uyku İstasyonu
- Ay Falcısı
- Deniz Kenarında Pazartesi
- Frej Apartmanı'nın Esrarı
- Ölüm Limuzini
- Uyku İstasyonu
- Tozlu Altın Kafes
- Elyazması Rüyalar
- Gece Çiçeği İstanbul
- Aşk Yeniden İcat Edilmeli
- Eski Gece Parçaları
- Yoldan Geçen Öyküler
- Rüya Yolcusu
- Yıldızlar Mektup Yazar
- Büyülü Beyoğlu
- Karga Feramuz'un Aşkı
- Geceyi Tanıdım
- Kalbin Güney Batısı
- Sinek Valesi Nizamettin
- İki Kafalı Topaç Villy
- Örümceğin Kitabı
- Bir Böcek Sevdim
- Bir Rüya Gibi Hatırlıyorum Seni
- Geceyi Tanıdım - Yoldan Geçen Öyküler
- Hazır Dünya
- Düş İşleri Bülteni
- Nazlı Eray: Ömür Uzatma Kahvehanesi Seçme Öyküler
- Ekmek Arası Rüya
- Kuş Kafesindeki Tenor
- Sihirli Saray
- Naz ve Köşkteki Vampir
- Çığlık Atan Mumya
- Gören Gözler Duyan Kulaklar
- Naz ve Büyülü Bahçe
- Mırmır Osman
- Billur Ahtapot ile Mor İnci
- Aşk Artık Burada Oturmuyor
- Kapıyı Vurmadan Gir
- Kalbinde Kadın Taşıyan Erkekler Birahanesi
- Geceyi Tanıdım Erostratus
Nazlı Eray Alıntıları - Sözleri
- Meze tabaklarında anılar ve eski aşklar var. (Ayışığı Sofrası)
- Arada gerçeği yitirmek ne güzel. (Düş İşleri Bülteni)
- “İnsan her şeyi hatırlasa çok yorulur. Unutmak... Unutmak bazen bir ilaç.” (Elyazması Rüyalar)
- Anlatacak o kadar çok şey var ki... İçimde birikmiş şeyler, belleğime hücum eden anılar. (Halfeti'nin Siyah Gülü)
- "... Üstümde çok ağır bir yük hissediyorum. Bu yük bazen o kadar ağırlaşıyor ki; sırmalı kadife ceketime dev bir mezartaşı çimentolanmış sandığım oluyor. Sırtıma... Çimentolanmış bir mezartaşı. Aynaya gidip bakıyorum, görüyorum onu. Tersten, üstündeki yazıyı okuyorum. 'Rudolf von Hapsburg' yazıyor. Üstünde doğum tarihim var. Ölüm tarihinin olduğu yer boş. O anda bembeyaz bir el bana bir divit kalem uzatıyor. Ucu kana batırılmış. Onu yavaşça alıp, kanla, ölüm tarihimi mezar taşımın üstüne ben yazıyorum." (Yıldızlar Mektup Yazar)
- “Ceviz kabuğunun içindeydim. Şimdi Tanrı beni fındık kabuğunun içine soktu.” (Ayışığı Sofrası)
- Ben, Bekleme Ustası olurken, her bir şeyin çok usul usul ve sabırla bekleneceğini sanıyordum. Oysa beklenmedik olaylar peş peşe geliyordu! (Kız Öpme Kuyruğu)
- " Evet. Dikkat edilmezse en çabuk eskiyen duygu aşktır" (İmparator Çay Bahçesi)
- "İnsan her şeyi hatırlasa çok yorulur. Unutmak... Unutmak bazen bir ilaç." (Elyazması Rüyalar)
- "Tarihte daima gizemli bir şey kalmalıdır." (Yıldızlar Mektup Yazar)
- Yüzümde, çok sevdiği birini yitirmiş olan bir insanın acısı ile dolaşıyordum. (Deniz Kenarında Pazartesi)
- Ölüm, üstünde uçan bir kuş. Ama, kanadı sana henüz değmedi. (Uyku İstasyonu)
- Uçsuz bucaksız, sonsuz ve yarınsız bir yolculuğa çıkıyordu. (Kayıp Gölgeler Kenti)
- "Yapayalnız bir insanım. Beni ancak ağaçlar, bitkiler, kapıların ve pencerelerin dışları, sokaklar ve o sonsuz yıldızlı gece sever." (Uyku İstasyonu)
- Kavanozdaki ölüyle baş başa kalmıştım. (Kayıp Gölgeler Kenti)
- Yoldaki büfenin birinden bir şişe vişne suyu alıp oracıkta hepsini içivermek dünyanın en güzel şeyiymiş gibi geliyor bana. (Ah Bayım Ah)
- Neden korkuyorsun? Ölümden mi? Yok olmaktan, belleğini yirirmekten, ya da bedenine bir nüzul inmesinden mi? Neden korkuyorsun? (Ayışığı Sofrası)
- ''Sevgi tılsımlı bir şey... Onu en iyi, yitirdiğin zaman anlayabilirsin.'' (Uyku İstasyonu)
- "Para bir bıçak gibidir," dedi Sibil. "Keser ve yaralar kimi zaman." (Ayışığı Sofrası)
- İpi kopmuş bir uçurtma gibiyim. Ama gökyüzünde değilim. Başka bir yerlerde kaybolmuş gitmişim. (Kalbin Güney Batısı)
Yorumlar
0 yorum