Kitap Künyesi

Yazar: Cemil Kavukçu

Yayın Evi: Can Yayınları

İSBN: 9789750730115

Sayfa Sayısı: 112

--reklam--

Yalnız Uyuyanlar İçin Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Cemil Kavukçu, Can Yayınları arasında daha önce yayınladığımız "Uzak Noktalara Doğru" adlı kitabıyla, kendinden ve kitabından çok söz ettiren, yeni ve farklı bir yazar olduğunu kanıtlamıştı. Fethi Naci'nin "Tam bir anlatı ustası" diye nitelediği Cemil Kavukçu, bu yeni kitabında bir araya getirdiği öykülerinde, yine yeni insan tipleriyle tanıştırıyor bizleri. Bakışlarını dış dünyadan çok kendi içlerine çevirmiş insanlarla tanışıyoruz. Onların düşsel aşkları, hoşnut olmadıkları yaşam biçimlerinden kaçıp gitmekle kaçıp gidememek arasındaki kararsızlıkları, kırılgan mutsuz dünyaları, hiçbir sorunlarını çözemeyen küçük kaçamakları anlatılıyor bu öykülerde. Cemil Kavukçu, günlük ve sıradan bir yaşamı öyküye dönüştürürken, karamsar olmayan bir bakışla karamsarlığın öykülerini yazıyor. "Yalnız Uyuyanlar İçin", öykücülüğümüzün kalıcı kitaplarından biri olacak.

(Arka Kapak)

--reklam--

Yalnız Uyuyanlar İçin Alıntıları - Sözleri

  • “Sonra yeni bir parantez açma pahasına balkondan atlıyorum.”
  • Bıktım artık. Hep aynı giysiyi giyiyorum. Hep aynı şeyleri yapıyor, hep aynı biçimde yaşıyorum. Heyecan yok. Hiçbir şey yok. (...) Sözde genciz, ama ölü gibiyiz.
  • Pist gittikçe kalabalıklaşıyor. Günlerce düşünülüp model beğenilen giysiler, kuaförlere taşınılarak yaptırılan saçlar sergileniyor. Erkekler çok zavallı. Yalnızca düğünlerde ve bayramlarda giydikleri bu resmî giysiler içinde ve bunca göz altında, zaten pek beceremedikleri bu işi bağışlanamaz hatalarla yapıyorlar. Her çiftin yüzünde asma kilit bir gülücük, fısıl fısıl konuşma. Rahat görünme çabaları hepsi, Salih biliyor, hiçbirinin dans etmeyi bilmediğini de biliyor. Ya cinsî sapıklar gibi birbirine sarılıp dans eden genç kızlara ve onların çatık kaşlı şişman analarına ne demeli...
  • Bu sabah aynaya bakarken düşündüm; saçlarımı kısacık kestirmeliyim,
  • Bir damla gözyaşım yok. Ama ağlıyorum
  • Çenemi omzuna yaslayıp onun gözleriyle görmek istiyorum dışarısını.
  • "Yağmuru çok seviyorsun değil mi?"
  • Bir damla gözyaşım yok. Ama ağlıyorum.
  • Beni anladığını sanıyor ve üç-beş sözcükle tanımlayıveriyorsun. Oysa her şey göründüğünden çok başka.
  • Böyle bitmemeliydi, oturup konuşmalıydık.
  • İnsanoğlu kendi rahatı için teknolojiyi akıl almaz boyutlarda geliştirirken canavar yanını hep korudu.
  • …içki bardaklarımdan başka her şeyim yarım…
  • Çöktüm. Her gün aynadaki görüntümde açıkça görüyorum bunu.
  • Alıştığım bir yokluk vardı, gelip onu bozdun.
  • "Budala olduğum doğru," diyorum, "ama yenik ve mutsuz olduğumu nereden çıkardın?" "Öylesin de ondan," diyor. "Kaygı, mutsuzluk ve korku senin yapı taşların. Birlikte olduğumuz zaman bile tek başınasın."

--reklam--

Yalnız Uyuyanlar İçin İncelemesi - Şahsi Yorumlar

"PAYA VAY MI ?": 90 ların ikinci yarısının sonlarına doğru .. Henüz üniversite denen gerzekler topluluğuna girmemişiz .. Girmek için top koşturuyoruz sağda solda ,o dershane senin bu dershane benim diyerek .. Hayat pahalı mıydı o dönem bilemiyorum ..Belki ben anlayamadım .. Belki yokluk .. Adını sen koy işte .. Evden, bit pazarından aldığım askeri sırt çantamın içine yemek koyup götürdüğüm , orda burda milletten utana sıkıla , saklana saklana yediğim dönemler.. Sırt çantası da metal logolarıyla dolu .. HEPSİNİ KENDİM ÇİZMİŞİM!! EL EMEĞİ GÖZ NURU ! Meğer ne aptalmışım !! Şimdi evden yemek götürmek için sabahları 1 saat erken kalkıyorum da kendim hazırlıyorum kumanyamı .. Çok farklı tabii o zamanlardaki haleti ruhiyemiz açısından evden yemek götürmek ..Bir yoksunluk göstergesi..Bununla beraber kitap pahalı , kaset pahalı .. CD desen çok daha pahalı .. 6 - 7 ayda bir çekme cd alabiliyorum... CD playerımı 4 5 sene sonra alabileceğim .. Elimdeki Aziz Nesin kitaplarını döndür döndür okuyorum bir yandan yokluktan..Bir orjinal CD ve bookletini görmek için 3 5 kişi toplanıp altın günleri kıvamında arkadaş ortamına doluşuyoruz .. Parmak izi bırakmadan booklete bakmak !! Gelgelelim buna rağmen çok da mutluyuz .. Bende olanı arkadaşlar , onlarda olmayanı ben çekiyor ,birbirimize dağatıyoruz .. Geçinip gidiyoruz böylece. kendi yağımızda kavrulup... Pek tabii orjinal merchandise ve cd ler bir ukte gönlümüzde ..Kapanmak bilmez bir yara ... Haftalık çıkan Şebek diye bir metal fanzine var .. Editörünün ismi ORHAN GUTAN !! =)) Ultra zehir bir eleman !! Bendeki İŞSİZLİK temellerini atan adam diyebilirim.. İşbu derginin fiyatı , benim 3 günlük yol parama denk geliyor takriben.. Renkli ,saman kağıda .. Bir de saman kağıda poster veriyor her hafta.. Dünyalar bizim ! Bazen bu dergiyi alırsam eve yürüyerek gitmek zorunda kalıyorum 2 gün ama olsun !! DEĞER !! Şimdi olsun şimdi de değer !! Ülkede o dönem metalci patlaması var ama bir tane desen yerli milli metal fanzin yok gibi .. Enredlerin , Nonserviamların çıkmasına daha çooook var ! Kerrangları , Headbangersları fotokopi ile çoğaltıp, ingilizceden türkçeye çeviriyoruz ..Yurtdışına çıkanlara rica minnet aldırıyoruz .. Öyle bir ortamdayız ki bu dergilerin bir gün Türkçe çıkacağını dahi aklımıza getiremiyoruz .. Karargahımız Dost Kitabevi önü , Konur ve Karanfil sokak .. Bir tatlı rezalet ve sefillik diz boyu buralarda .. Cep telefonu desen yok .. Söz ağızdan çıkıyor , insanlar söz verdikleri yerde bekliyor.. Size az o Konur sokaktan bahsetmem lazım yalnız ... Olamaz böyle güzel bir atmosfer .. Bir sokak düşünün ki herkes siyahlar içinde .. Resmen kurtarılmış bölge ..Öyle bir sokak ki , adımımızı attığımızda açlık falan görmüyor gözümüz .. Pan dönerden ucuzun ucuzu , "bol yeşillikli tavuk döner" alabilecek olmanın rahatlığı dolanıyor kan damarlarında... Ezgi Çayevinden et suyuna çay da içeriz üstüne .. OH MİS !! Çeşit çeşit insanla dolu bir mozaik burası .. Zengin ailenin metale gönül veren oğlu , kızı da burda , İskitlerde çalışan kaportacı bateristi de .. Kimse , kimseden malını esirgemiyor .. Caddenin ortasında bir ateri salonu .. Fantasy Time !! İçerde silme riderlı ,uzun saçlı, bizim o dönem gıptayla baktığımız abiler .. Üstlerinde bizim o zamanlarda hayal diye baktığımız yurtdışından orderla getirttikleri baskılı tişörtleri.. Çok ayrı , çok güzel bir atmosfere sahip bu sokak bizim için .. Dedim ya karargahımız ! Roket atsalar işlemez bize burda ! Ayda yılda bir konser oluyor .. O da Gazi Fen Fakültesinin yemekhanesinde ..Gençlik Parkındaki Çay Bahçesinde .... Ya da Maltepedeki düğün salonlarından birinde .. Metalci dediğin zibidiler nerde konser yapacak o dönem ? İşte ben O' nu bu düğün salonlarındaki konserlerden birinde gördüm ilk kez ... Yanıma yaklaşıp , "Paya vay mı ? " diye sorduğunda kekliyor sandım beni .. Param yoktu ama yeni aldığım biramı bölüştüm onunla .. İsmi Akın idi .. Kafasındaki tahtaların eksik olduğunu anlamam 2 3 saatimi aldı .. Onunla çok ortamlara girdik çıktık .. Çok konser izledik beraber .. Sebepsiz yere çıkardığı kavgalardan ötürü de çok dayak yedik , çok kavgaya karıştık .. Birçok kez Kavaklıdere karakolunda aldık soluğu .. Sayısız kez sabahladık kışın kar altında Tunalı'da..Kuğulu'da.. Soğuktan donma raddesine geldiğimizde bize sote bir dolu apartman gösterdi .. Sokakta ateş yakanların mekanına destur verip ilk o soktu bizi .. Çok kurtardı bizi cebimizdeki kanyaktan ümidi kestiğimizde, iliğimiz kemiğimiz zangırdarken .. İşte o zaman anladım onun düzenli gidip uyuduğu bir evi olmadığını .. Aylar ayları , yıllar yılları kovaladı .. Konuştukça tanıdım onu .. İster istemez açıldı bize ..Sürekli bir jandarma parkasıyla gezerdi sırtında Death patchi olan .. Askeriyeden ihraç edilmişti .. Parkası da ona , o müesseseden kalma tek hatıraydı .. Hiç anlatmazdı bize o günlerini .. Yanımızda dalıp dalıp giderdi .. 5 6 bira ısmarlar da , içtiklerinin üstüne sınırı aşırtırsak kerpetenle alırdık lafı ağzından .. Anılarından bahsederdi bize çok çok ama çok seyrek .. Hem YALNIZ UYUYANLARDAN, hem de yatacak yeri olmayanlardandı Akın .. Sokaklardı onun yatağı yorganı .. Birgün , bir yaz günü Ona On ' da içiyorken aldığı ilaçların etkisiyle 3 kattan zemine düştü .. Neyse ki aşağıdaki simitçi kafenin tenteleri açıktı da 2 3 kırıkla kurtuldu .. Bu onun, askerliği de sayarsak, hayattaki sanırım 2. düşüşü idi .. Sonra ortamdan muazzam bir kıza aşık oldu .. Aşk dediysek platoniğinden .. Yapma etme , yar olmaz o kız sana dedikse de dinletemedik .. Sanırım öyle çok acı çekmişti ki , bu altın vuruşla hayatını zirveye taşımak istiyordu kim bilir .. O kadar karşı çıkmamıza , o raddede uyarmamıza rağmen gitti konuştu kızla .. Red cevabını alıp çıktı gitti cafeden .. 2 saat sonra öğrendik ki üstgeçitten kendini halk otobüsünün önüne atmış .. Önüne değil üstüne düşmüş !! Yine kurtulmuştu !! Tam anlamıyla kurtulmuştu hatta .. Kızı da , tüm sorunlarını da yavaş yavaş siliyordu beyninden .. Yine içtik bir gün onunla bir Temmuz akşamı .. Hiç unutmuyorum .. İşe gireceğini 3 4 öğrenci ile eve çıkacağını söylemişti bana "r" leri "y" ile telefuz ederek .. Ertesi günün akşamında Dil Tarihten çıkıp On'a On' a geldiğimde öğrendim ki Şampiyon dershanesinin 4. katından atmış birileri onu .. Atanları görmüşler uzaktan, karşı apartmandan .. Hırsızlığı , arsızlığı olmayan , zararsız ,kendi halinde yaşayan bu adamın kiminle ne derdi vardı bilmiyorum ..Kıldırdılar namazını ertesi gün .. Gömmeye gittik .. Bir tek biz metalciler vardık cenazesinde .. Kimse gelmemişti ailesinden .. Bir ailesi var mıydı onu dahi bilmiyorduk ! Hayattayken sokakları yatağı , apartman çatılarını yorganı yapan , YATACAK YERİ OLMAYAN Akın ' ın da artık YALNIZ YATIP UYUYACAĞI bir yatağı vardı .. Kitabı okurken aklıma sürekli onun hikayesi geldi . Çok güzel , ümit vermeyen ,karanlık ama buna mukabil zevk alarak okuyacağınız tatlı bir üslubu var Cemil Kavukçu' nun .. Zaten kitabın ismi bile dertli yüreklere BENİ OKU diye bağırıyor ... (Tuco Herrera)

Dili ve üslubuyla edebiyata farklı bir giriş yapmış Cemil Kavukçu. Okurken satırlar su gibi akıp gitmesine rağmen yazmış olduğu öykülerinde bir eksiklik hissettim ya da beni tatmin etmeyen bazı şeyler. Dini değerlere hafif atıfta bulunması açıkcası beni rahatsız etti ve kullanmış olduğu argo kelimeler de cabası. Önermiyorum demek yerine benim gibi bazı konularda hassas olanlar okumayabilir. Onun dışında kesinlikle bakabilirsiniz edebi dili kuvvetli bir yazara benziyor. (zeynep)

"Benim kadar siz de suçlusunuz...": Abartısız son zamanların en iyi edebî kalemi. Yazara ve kitaba methiyeler düzesim var. Kısa cümleleri bile satırlarca derin mânâlara sahip. Nazım Hikmet ,Ahmet Telli, Metin Erksan tarzı bir yazımı var. Hikayeleri genel anlamıyla çok sevdim. İçsel dünya tasvirlemesi muhteşemdi. Şiirsi söylemlerle durum hikayesi ağırlıklı geldi bana. Ama çok etkiliydi. Yetenekli buldum. Devamında Ahmet Ümit tadı aldım. Fakat biraz fazla müptezel buldum. Behzat Ç, Nejat İşler, Emrah Serbes tarzı. Hele başlarda bir söz geçti, o bana kalsın burada paylaşmadım kalbimden vurdu beni .Sanki o ana gittim .kitabın içine girdim. En sevdiğim hikaye de Parantezler oldu. Orada Behçet Necatigil 'e gönderme yapıyor. Bazı sembolleri çok sık geçiriyor cümlelerinde. Bunu fark ettim. Deniz, yalnızlık, yağmur, güvercin sembollerine çok fazla rasgeldim. Hikayeler çok ders çıkarıcı. Bu hikayeleri okuduktan sonra kendi iç dünyama kulak vermeyi öğrendim. Uzun zamandır ihmal ettiğim dünyamı. Yalnız uyumak sadece tek yatanlar için değil, sevmeden sevişen ve seviştikten sonra sırtlarını birbirine dönüp uyuyanlar içinde geçerli. Kalabalık içinde terk edilmişlik , kendini yalnız hissetme ... Cinsel devrim ancak hak ettiğimiz adamla seviştiğimizde olacak. Umarım bir gün.... (Radikalizmin Mistik Önderi)

--reklam--

Yalnız Uyuyanlar İçin PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Cemil Kavukçu - Yalnız Uyuyanlar İçin kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Yalnız Uyuyanlar İçin PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Cemil Kavukçu Kimdir?

1951 yılında İnegöl'de doğdu. İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Jeofizik Mühendisliği Bölümü'nü bitirdi (1976). Öyküleri, 1980 yılından başlayarak çeşitli dergilerde yayınlandı.

Cemil Kavukçu, son yılların en usta öykücülerinden. Küçük insanların dünyasını başarıyla betimlemesini, onların iç dünyalarını olanca derinliğiyle vermesini biliyor. Eleştirmen Fethi Naci, Cemil Kavukçu için 'Elini neye değdirse öykü oluyor, tam bir anlatı ustası' diyor. Gerçekten de Cemil Kavukçu'nun öyküleri, sıradan insanları, sıradan yaşamları, küçük olayları alıp zengin dünyalar yaratıyor. Ayrıntılar ve diyaloglar (özellikle de kişiliklere özgü argo dil), onun öykülerinin vazgeçilmez öğeleri. Temiz, yalın bir Türkçeyle, kendi üslubunu yaratmayı başararak yazıyor Cemil Kavukçu. Bir başka deyişle, tutarlı bir dil ve üslup, bütün öykülerinde açıkça kendini gösteriyor. Okuru, öykünün içine çekip alıyor, sarıp sarmalıyor. Karşıdan değil, içinden okunan öyküler yaratıyor Cemil Kavukçu. Öykülerin bir kısmı da bir yap-boz'un parçaları gibi kırılıp yeniden bir araya geliyor. Son yıllarda tıkanır gibi görünen öykücülüğümüze yeni bir soluk getiren Cemil Kavukçu, 2000'li yıllarda da öykünün yollarında yürümeyi sürdürecek.

ESERLERİ

Patika adlı kitabıyla 1987 yılında Yaşar Nabi Nayır Öykü Ödülü'nü kazandı. Yayınlanmış öykü kitapları: Pazar Güneşi (1983), Patika (1987), Temmuz Suçlu (1990), Uzak Noktalara Doğru (1995), Yalnız Uyuyanlar İçin (1996), Bilinen Bir Kitapta Kaybolmak (1997), Dört Duvar Beş Pencere (1999). İlk romanı Dönüş, 1998 yılında yayınlandı.

--reklam--

Cemil Kavukçu Kitapları - Eserleri

  • Yalnız Uyuyanlar İçin
  • Başkasının Rüyaları
  • Uzak Noktalara Doğru
  • Aynadaki Zaman
  • Yüzünüz Kuşlar Yüzünüz
  • Tasmalı Güvercin
  • Düşkaçıran
  • Üstü Kalsın
  • O Vakıt Son Mimoza
  • Örümcek Kapanı
  • Dört Duvar Beş Pencere
  • Bilinen Bir Sokakta Kaybolmak
  • Balyozla Balık Avı
  • Bir Öykü Yazalım Mı?
  • Maviye Boyanmış Sular
  • Gemiler de Ağlarmış
  • Suda Bulanık Oyunlar
  • Dönüş
  • Gamba
  • Temmuz Suçlu
  • Yolun Başındakiler
  • Pazar Güneşi
  • Nolya
  • Mimoza'da Elli Gram
  • Angelacoma'nın Duvarları
  • Masal Kurma Oyunu
  • Selo'nun Kuşları
  • Özgürlüğe Kaçış
  • Havhav Kardeşliği
  • Radde
  • Patika
  • Perişanız Gecenin Karanlığında
  • Kafeste Bir Topik
  • Nolya
  • Yeşilcik
  • Berk'in Gizli Gücü
  • İlginç Bir Şey Yapmalıyız
  • Three Stories

--reklam--

Cemil Kavukçu Alıntıları - Sözleri

  • Alıştığım bir yokluk vardı, gelip onu bozdun. (Yalnız Uyuyanlar İçin)
  • Geceler gariplerindir (Pazar Güneşi)
  • En güzel yolculuklar, yanına hiçbir şey almadan ve bir plan yapılmadan çıkılan yolculuklardır. (Bilinen Bir Sokakta Kaybolmak)
  • Uyanıyorum. Pencereden sızan ışığa bakılırsa gün ağarmış. Serin, insanın içini ürperten, kısacık kış günlerine hazırlık yapan bir güz sabahı. Puslu ve üşengeç. (Uzak Noktalara Doğru)
  • Otoriteyle sağlanan düzenden değil dostlukla sevgiyle oluşturulan ama otoriteyi de zedelemeyen bir ilişkiden yanaydı Kemal kaptan. (Maviye Boyanmış Sular)
  • Oysa yazmak, düşüncenin yıldır­dığı yerde ("kırıldığı" demek daha doğru belki) güç veri­yor insana; hele doğaçlama yazmak, dökülebilmek, hıçkı­ra hıçkıra ağlayabilmek kağıtlara; (O Vakıt Son Mimoza)
  • Aynama dedim ki, bu rüyanın devamını göster bana. Gösteremem, dedi ayna, rüyaların devamı olmaz. O zaman bununla ilintili ikinci bir rüya göster bana. Bütün rüyalar birbiriyle ilintilidir, dedi. (Balyozla Balık Avı)
  • üç şey söyledin, dedi, parasını, umutlarını ve düşlerini; bence ilk ikisini yitirince ölünmez, ama düşler yitirilince... (Nolya)
  • Yitiren insanların yüzlerinde yaşamın çözülememiş gizlerinden biri oluşuyor;çünkü hızla değişip prizmanın öbür yüzünü görüyorlar. Kişinin kendi olma sınavının en zor basamakları... (Uzak Noktalara Doğru)
  • “… deliysen denizci olursun, denizci olduktan sonra delirmen bir şey ifade etmez …” (Yüzünüz Kuşlar Yüzünüz)
  • Kuraldır; evler ölüme terk edilince önce camları kırılır. (Dönüş)
  • " Yüzü gülen adam gösterin bana,” diye bağırıyorum, “yüzü gülen insan. Işıkları yakın,” diyorum, güneş nerde.. (Temmuz Suçlu)
  • "Yağmuru çok seviyorsun değil mi?" (Yalnız Uyuyanlar İçin)
  • Nereye varacağını bildiğin bir yolda yürümek birçok şeyi görmeden ilerlemektir. (Üstü Kalsın)
  • Eskiden bir kitabı beğensem de beğenmesem de sonuna kadar okurdum. Zaman içinde beğenmediğim bir romanı, öyküyü, şiiri bırakmak gibi hakkım olduğunun farkına vardım... (Örümcek Kapanı)
  • Bir yandan da gerçek duygularımı sesimden, yüz ifademden okumasından korktum. (Aynadaki Zaman)
  • "Hep bir şeyler , hep bir şeyler kahroluyor." (Suda Bulanık Oyunlar)
  • "Yalnızlıklar, iç boşluklar. Herkes, kendini anlayacak birini arıyor. Bulunca da tutunuyor." (Gamba)
  • "İntegral. İntihar gibi bir şey." (Suda Bulanık Oyunlar)
  • Millet... Ya da annemin dediği gibi; el âlem. Bütün yaşamlar o görünmeyen güce yaranmak için harcanıyor buralarda. (Başkasının Rüyaları)