Kitap Künyesi

Yazar: Berkay Çelik

Yayın Evi: Kitapyurdu Doğrudan Yayıncılık

İSBN: 9786257736077

Sayfa Sayısı: 82

--reklam--

Yamalı Yıllar Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

“O yıllarda her yama; yamanan kıyafet için bir şans, kıyafetin sahibi için mutluluk demekti.”

...

Gönüllerin umut, ceplerin misket dolu olduğu yıllar...

Kara lastiklerinin içine kum doldurup, kamyon şoförü olan gariban çocuklar…

İşe yaramaz kumaş parçalarından yapılmış, oyuncak bebekler...

Daha neler neler…

…

Sokaklardaki çocuk seslerinin yerini araba sesleri, salçalı ekmeğin yerini sandviç aldı. Zamanla şekerler çeşitlenip tatlandıkça, bayramların tadı da kaçtı. Yaşlıların kapısı çalınmıyor, bayramları kutlanmıyor artık.

…

Geçen o yıllar; şimdilerde küskün bir çocuk, gözleri yaşlı ve boynu bükük. Bizler küstürdük onu, bizler kıydık ona. Arkasını döndü ve ardına bakmadan, çekip gitti yıllarımız. Her gün bir adım daha uzaklaşarak...

…

Ey, benim geçip giden küskün yıllarım...

Ey, benim sokaklarda toz toprak içinde kalan çocukluğum. Seni masumiyetinden öpüyorum.

Affet beni, affet bizi...

--reklam--

Yamalı Yıllar Alıntıları - Sözleri

  • Bir gülüşü vardı, çocuk parkında oynayan masum çocukların gülüşlerini andıran. Gözleri vardı, bayram sabahı yol gözleyen yaşlı teyzelerin gözlerine benzeyen. Gözlerini dikip beklediği o yolda, ben olamadım beklenen.
  • Kaldı işte... Gülen yüzüm çocukluğumda, Aşka inancım onda, Mutluluğum bir salıncakta... Sonra o gitti, ben düştüm, kanayan dizim iyileşti. O gelmedi. O gelmedi ve ben büyüdüm.
  • Artık minik elli çocuklar tarafından çalınmıyor kapılarımız bayramlarda. Çünkü senin ölüm haberini duyunca, erken büyüdü bizim köyün çocukları. Aklar düştü mutluluklarına...
  • "Artık ceplerimiz misket yerine umutsuzluk dolu.."
  • Mutlu olamıyoruz dostlar! Tam olacakmış gibi oluyor ama olamıyoruz. Ya beklentilerimiz büyük ya da beklediklerimiz vefasız...
  • biz hiçbir zaman gökyüzüne küsmedik.
  • Ne için varız, ne için yaşıyoruz, nereden geldik ve nereye gidiyoruz? Biliyor muyuz?
  • Vakit, çocukla çocuk olma diyenlere inat çocukla çocuk olma vakti; içimizdeki çocuğu hatırlama vakti. Büyük hedefler, beklentiler, istekler yine olsun. Fakat bunlara giden yolda her zaman bir de çocuk tarafımız olsun.
  • Sabreden derviş, diyorlar ki muradına ermiş. Ermese ne olur ki en azından sabretmeyi öğrenmiş. Birileri var biliyorum; gönlü geçmişin özleminde, bedeni şimdinin bilinmezliğinde olan. Birileri var biliyorum; gönlü geçmiş denen vatanında kalmış, bedeni bu çağın mültecisi O birileri; kendi gibi birileriyle, bir gün bir yerlerde buluşacak. Biliyorum. Olur da o birileri bir yerlerde buluşamazsa; sabretmeyi, umut etmeyi, beklemeyi ve özlemeyi öğrenecek. Hem de "eski günlerdeki gibi..."

--reklam--

Yamalı Yıllar İncelemesi - Şahsi Yorumlar

İnsanlığın bu denli yitirilmediği, değerlerin önem arz ettiği geçmiş yıllardan kısa hikaye ve deneme yazılarından oluşan bir kitap yorumu ile karşınızdayım. Bolca yaşanmışlık kokan satırlarda kendimden bir parça, en önemlisi de insaniyet ruhunun bulunduğu pek çok parça mutlu ederken şimdiki halimize de üzülmeme sebep oldu. Geçmiş mükemmel şimdiki zaman da çok kötü değil elbette. Ama çocukluk denildiğinde insanın yorgunluk bilmeden oynadığı sokak oyunları aklına gelmesi lazım ki çocukluk yaşanmış olsun. Ya da komşuluk, arkadaşlık ilişkileri bazından baktığımda şu an apartmandaki insanlarla iletişim bile kurmadığımız gözlerimin önüne geliyor. Dediğim gibi eskiler mükemmel değildi ama bir şeylerin kıymeti vardı, zaman bile daha kıymetli idi şu an zamanın nasıl geçtiğini anlamadığımız bir çağda yaşıyoruz. Hikâyelerin hepsini canlı bir şekilde zihnimde canlandırıp kendim yaşamış kadar oldum diyebilirim çünkü hepsi sonlarında durup bir düşünme ihtiyacı hissettirecek nitelikte idi. Hikâyeler arasında arasında bana en çarpıcı gelen cümle ise  "beş kuruş çok para mı anne?" oldu. Çocuk masumiyeti kavramının bir cümlede bu kadar güzel ifade edilişi idi belki de benim ilgimi çeken. Kitabın sayfa sayısı az olmasına rağmen insanda bıraktığı etkinin oldukça büyük oluşu kitabı gözümde devleştirdi. Kitap, geçen zamanına şöyle bir göz atmak isteyenler için birebir (F.Betül U.)

Nefes aldığım sürece, ellerim kitap koktuğu müddetçe bu kitabı asla unutmayacağıma söz verdim. Önce kendime sonra geçmiş ve geleceğime... Kitaplarımı çizebiliyor olsaydım eminim her cümlesini karalardım... Kitabı benim için özel yapan en önemli sebep yazarından muhteşem bir hediye olmasının yanında ilk olması aslında. Ve özür diliyorum dayanamayıp hemen bitirdiğim için... Tekrar teşekkürü de borç biliyorum kendimce... Okurken sürekli git gellerim, gülümsemelerim oldu. Sanırım bu kitap geçmişe hasretimi dindirmek için, beni kucaklamaya gelen bir dostun kucağı. Mutlaka okuyun ama, yavaş yavaş, dönüp dönüp, senede bir kez okuyun. Gerek dinlenmek için, gerek hasret gidermek için... (Ayşegül)

Herkese selam! Yapacağım bu inceleme benim için diğerlerinden farklı olacak çünkü bu kitap her şeyin gitgide canavarlaşmaya başladığı bu zamandan çok çok uzaklarda, kendini bir fanusun içinde koruyup hiç lekelenmeden tertemiz duygularla ve ayrıca yara bere içinde kalarak büyümüş bir çocuğun zamanına ait. Yamalı Yıllar... Hani hep deriz ya nerede o eski bayramlar, nerede o eski komşuluklar, nerede o eski dostluklar, nerede o eski sevdalar, nerede o eski.. Evet bulamıyoruz o eskileri kaybolup gittiler. Pekii yok yere mi gittiler yoksa bizler kendi ellerimiz ile mi sebep olduk buna? Çok da uzaklarda aramamak lazım aslında bu sorunun cevabını çünkü gözlerimizi kapatıp o eski günlere, samimiyetlerin çıkar için olmadığı, sofraların sırf karınlar doysun diye kurulmadığı, çocukların korkmadan çekinmeden tek tek tüm evlerin kapısını çalıp şeker isteyebildiği, aşkın bedensel ihtiyaç, bir heves olarak değil de bir kez göz göze, bir kez el ele değdiğinde kendini alev alev yandığın bir yangının ortasında hissettiğin günleri düşününce anlıyorsun aslında geçen zaman olsa da değiştirenin zaman değil bizler olduğunu. Evet hayat bizlerden çok şey alıyor çok acımasızca davranıyor ve bir o kadar da güzellikler sunuyor yeni kapılar açıyor. Yalnız yine de hep bir yanımız eksik kalıyor, tamamlanmıyor. Kimileri için bir felaket kimileri için bir daha asla ulaşamayacağı büyülü bir rüya olan çocukluk. İşte o eksiklerin sebebi. Kitap kısa olmasına rağmen beni derinden etkiledi çünkü ben de çocukluğuna hasret kalan düşününce gözlerinin dolmasına mani olamayanlardanım. Hayatı sadece oyun oynamak, güzel vakit geçirmek sanan masum çocuk. Şimdi dön bak kendine, dön bak insanlara, dön bak dünyaya, her şey nasıl da değişti sen, insanlar, dünya... Kimsenin kimseye tahammülü kalmamış, herkes kendini öne çıkarmanın peşinde. Oysa eskiden öyle miydi? Kışın uyanınca babanın sobayı yakıp,annenin kahvaltıyı hazırlayıp son olarak seni uyandırmalarıydı mutluluk. Büyüdük diye mi tüm bunlar? Neden gözler de eskisi gibi sevgi, merhamet samimiyet yerine hiçlik var, nefret var? Bu kadar mı uzaklaştık birbirimizden? Fakat geçen sadece yıllar değil mi, bizler neden böyle olduk? Herkese kızıyorum içimden. Kendime, aileme, arkadaşlarıma eskisi gibi olmayan her şeye. Bir yaşamak telaşı almış hepimizi, görmüyoruz artık birbirimizi, üzüntümüzü, öylece kaybolup gittiğimizi. Oysa bir adım atsak bir çabalasak bunları değiştirmek için belki de ucundan da olsa koparıp alacağız tekrardan o şeyleri. Söylenecek, yazılacak çok şey var aslında ama lafı daha fazla uzatmayayım. Okumanızı şiddetle tavsiye ederim birkaç saatliğine de olsa elinizden tutup size maziyi gezdirecek bir eser. Herkesin biraz da olsa kafasını kaldırıp göğe bakıp, sohbet edilmek için buluşulan ortamlarda bizleri kölesi haline getirmiş telefonlardan gözünü ayırıp anı yaşayarak huzuru tatlı bir dilde, bakışta bulup mutlu olabilmesi dileğiyle. İçinizdeki çocuğa hep çok iyi bakın. " Çocukluğuna olan özlemi her zaman yüreğinde hisseden herkese sevgilerimle." (Beyza)

--reklam--

Yamalı Yıllar PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Berkay Çelik - Yamalı Yıllar kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Yamalı Yıllar PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Berkay Çelik Kimdir?

Celal Bayar Üniversitesi Turgutlu Meslek Yüksek Okulu’nda Bilgisayar Programcılığı, ardından Eskişehir Anadolu Üniversitesi’nde Yönetim Bilişim Sistemleri okudu. Psikolojiye de ilgi duyduğu için psikolojik danışmanlık, koçluk, yöneticilik ve liderlik konularında eğitimlere katılıp sertifikalar aldı. Dokuz yıldır Bursa’da yaşamaktadır.

--reklam--

Berkay Çelik Kitapları - Eserleri

  • Yamalı Yıllar
  • Gidenlerin Eseridir Yalnızlık

--reklam--

Berkay Çelik Alıntıları - Sözleri

  • "Artık ceplerimiz misket yerine umutsuzluk dolu.." (Yamalı Yıllar)
  • Bu beden yaşarken ölümü tadıyor. (Gidenlerin Eseridir Yalnızlık)
  • Gidenlerin esiridir yalnızlık. (Gidenlerin Eseridir Yalnızlık)
  • Mutlu olamıyoruz dostlar! Tam olacakmış gibi oluyor ama olamıyoruz. Ya beklentilerimiz büyük ya da beklediklerimiz vefasız... (Yamalı Yıllar)
  • Bir gülüşü vardı, çocuk parkında oynayan masum çocukların gülüşlerini andıran. Gözleri vardı, bayram sabahı yol gözleyen yaşlı teyzelerin gözlerine benzeyen. Gözlerini dikip beklediği o yolda, ben olamadım beklenen. (Yamalı Yıllar)
  • Ağlarsın anlayan olmaz gözlaşlarının dilinden. Doğru ya tercümesi zordur acıların. (Gidenlerin Eseridir Yalnızlık)
  • Vakit, çocukla çocuk olma diyenlere inat çocukla çocuk olma vakti; içimizdeki çocuğu hatırlama vakti. Büyük hedefler, beklentiler, istekler yine olsun. Fakat bunlara giden yolda her zaman bir de çocuk tarafımız olsun. (Yamalı Yıllar)
  • biz hiçbir zaman gökyüzüne küsmedik. (Yamalı Yıllar)
  • Aklıma geliyor da geçmişim Ben seni severken kendimden vazgeçmişim. (Gidenlerin Eseridir Yalnızlık)
  • Sabreden derviş, diyorlar ki muradına ermiş. Ermese ne olur ki en azından sabretmeyi öğrenmiş. Birileri var biliyorum; gönlü geçmişin özleminde, bedeni şimdinin bilinmezliğinde olan. Birileri var biliyorum; gönlü geçmiş denen vatanında kalmış, bedeni bu çağın mültecisi O birileri; kendi gibi birileriyle, bir gün bir yerlerde buluşacak. Biliyorum. Olur da o birileri bir yerlerde buluşamazsa; sabretmeyi, umut etmeyi, beklemeyi ve özlemeyi öğrenecek. Hem de "eski günlerdeki gibi..." (Yamalı Yıllar)
  • Kaldı işte... Gülen yüzüm çocukluğumda, Aşka inancım onda, Mutluluğum bir salıncakta... Sonra o gitti, ben düştüm, kanayan dizim iyileşti. O gelmedi. O gelmedi ve ben büyüdüm. (Yamalı Yıllar)
  • Ne için varız, ne için yaşıyoruz, nereden geldik ve nereye gidiyoruz? Biliyor muyuz? (Yamalı Yıllar)
  • Okuyanlar yazdıklarımı şiir Beni ise şair sandılar. (Gidenlerin Eseridir Yalnızlık)
  • Artık minik elli çocuklar tarafından çalınmıyor kapılarımız bayramlarda. Çünkü senin ölüm haberini duyunca, erken büyüdü bizim köyün çocukları. Aklar düştü mutluluklarına... (Yamalı Yıllar)