Kitap Künyesi

Yazar: Fadime Uslu

Yayın Evi: Can Yayınları

İSBN: 9789750719707

Sayfa Sayısı: 104

--reklam--

Yaz Korkuları Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Arka verandada oturuyorum. Yıldızsız bir gece. Gökyüzü gri bir tülle kaplanmış gibi. Belki yaz yağmurunun habercisidir. Hafif, nemli rüzgâr. Yağsa, otlar, ağaçlar, tarlalardaki sebzeler ve ben rahatlayacağız. Karşı koyun alçak yamaçlarında bir hat boyunca ilerleyen ışık çizgisi nar ağacının yaprakları arasından seçiliyor. Radyoda ezgisi bilindik bir Yunan şarkısı. Yan komşumuz akordeon çalmayı bıraktı.

Fadime Uslu, yeni öykülerini Yaz Korkuları adı altında bir araya getiriyor. Ele aldığı konularla, anlattığı çevrelerle artık kendi çizgisini oturtmuş, öykü okurunun yakından tanıdığı bir yazar Fadime Uslu. Öykülerinde, zamana direnen sevgilerin, duygularına gem vurmak istemeyen küçük insanların izi var. Yaz Korkuları, sizi daha ilk sayfalarında bu güzel, içli insanların dünyasına buyur edecek. O dünyayı o insanlarla paylaşmaktan mutluluk duyacaksınız.

(Tanıtım Bülteninden)

--reklam--

Yaz Korkuları Alıntıları - Sözleri

  • Yürümeye niyetlenen gideceği yolu bulur.
  • Bir çocuğun resim defterinin içinden geçiyorum.
  • Yürümeye niyetlenen gideceği yolu bulur...
  • "Hiçbir mülkiyete inanmam ben."
  • "Her şey başa döner, çemberin mantığıdır bu."
  • "Kendime rağmen bir çemberin içinde işte zihnimdeki anılar."
  • "Vurucu olmayı bilmeyen hesabım ve sözcüklerimin belleği başkasına değil, kendine dönük."
  • "Yine Tom Waits dinliyorum. Bitiyor, yeniden açıyorum."
  • "Değiştiremediğin geçmişi konuşarak ne kadar deşebilirsin ki."
  • "Çok ciddi olan şeyler beni her zaman ürkütmüştür.Kusursuzluğa kusurlu kafalarımızla ulaşmamız biraz zor."
  • Ezberiniz kuvvetli ama bir üslubunuz olmalı çocuklar.
  • Yerine göre kurt, yerine göre kuzu olacaksın; gökyüzü uçsuz bucaksız bir âlem, sen minik ama yürekli bir kuş, sayısız kuşun arasında enginli yüksekli uçmayı bileceksin...
  • Her şey başa döner, çemberin mantığıdır bu.
  • "Zaman değişti , artık kimsenin kimseyi iplediği yok."
  • "Bir çocuğun resim defterinin içinden geçiyordum."

--reklam--

Yaz Korkuları İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Modernizm içini boşalttığı ilişkileri, derinlerinde gizlenen acılar, suskunluklar ve kaçışlarla anlatan Fadime Uslu, söylemekten çok ima eden yapısıyla okuyucusuna iç döken öyküler kaleme almış. Yaz Korkuları üzerinde düşünülmüş, dil işçiliği yüksek, bütünlüklü bir öykü seçkisi. (Gökhan Gök)

--reklam--

Yaz Korkuları PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Fadime Uslu - Yaz Korkuları kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Yaz Korkuları PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Fadime Uslu Kimdir?

1978′de Adana’da doğan Fadime Uslu, Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sanat Tarihi Bölümü’nden sonra Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Fakültesi’nde sınıf öğretmenliği eğitimini tamamladı. Editörlük ve yayın yönetmenliği yaptı; ilk öyküleri Sözcükler dergisinde yer aldı. 2010’da Büyük Kızlar Ağlamaz adlı öykü kitabı, ertesi yıl Sokağın Kuyruğu adlı çocuk kitabı yayımlandı. Gölgede Yaşamak adlı öykü dosyasıyla 2011 Yunus Nadi Öykü Ödülü’nü kazanan yazarın son kitabı Çat Kapı Dayım (2012) Günışığı Kitaplığı tarafından yayımlandı. Gazete ve dergilerde, kitaplar üzerine yazıları yer alan Uslu, öğretmenlik görevini sürdürdüğü Ankara’da yaşıyor.

--reklam--

Fadime Uslu Kitapları - Eserleri

  • Ay Eskir Gün Işırken
  • Yaz Korkuları
  • Gölgede Yaşamak
  • Yüzen Fazlalıklar
  • Çat Kapı Dayım
  • Büyük Kızlar Ağlamaz
  • Kaçak Kahramanlar
  • Sokağın Kuyruğu

--reklam--

Fadime Uslu Alıntıları - Sözleri

  • "Değiştiremediğin geçmişi konuşarak ne kadar deşebilirsin ki." (Yaz Korkuları)
  • Yürümeye niyetlenen gideceği yolu bulur... (Yaz Korkuları)
  • " Tek başına olduğunda elma gibi toplanıyordu insanlar ve daha sonra elmanın kurdu tırtıl gibi sürüne sürüne hayatta kalabilenlerin içini kemiriyor, yiyip bitiriyordu." (Ay Eskir Gün Işırken)
  • "Her şey başa döner, çemberin mantığıdır bu." (Yaz Korkuları)
  • “Bana yeni bir şey söyle,” dedi, “öylesine yeni olsun ki anlamını hemen bulamayayım.Dışında kalacağım bir cümle kur bana.” (Yüzen Fazlalıklar)
  • “Madem bir hikâyeniz yok, yıllar sonra seni böyle üzen ne?’ ‘Bir mantığı yok işte….Anlatamıyorum.Bir ada gibiyim, çevrem yüzen fazlalıklarla dolu.Rüzgâr hangi yönden eserse essin kıyılarıma vuruyorlar.” (Yüzen Fazlalıklar)
  • Gece muazzam bir gözdür; onun görüşü hiçbir şeyde yoktur çünkü karanlıktır. (Yüzen Fazlalıklar)
  • Sıkıntılar büyüdükçe insanlara yaşadıkları mekan dar mı geliyor? (Büyük Kızlar Ağlamaz)
  • Annem, kaptan derdi babama, kimi zaman da dalga. Oysa seslendiği adam çevresinde hiçbir zaman olmadı. Adamlardan bir adamdı ve bütün adamların toplamıydı babam. Beni büyüten annem, bana bütün adamlardan kadın olmayı öğretmişti. (Gölgede Yaşamak)
  • Aynı rüya kaç defa görülebilir ki tüm yaşam boyunca, diyorum kendi kendime. Biliyorum, hiç kimse beni duymuyor. (Büyük Kızlar Ağlamaz)
  • Düşler kurgu tanımaz ki, onların dili rollere göre giydirilen elbiseler gibi. (Gölgede Yaşamak)
  • Bedeni sanki giymekten bıkıp usandığı bir elbiseydi. (Gölgede Yaşamak)
  • Beni doğuran annemle,içimde uyuklayan kızımın kalbi aynı anda durmuştu. (Gölgede Yaşamak)
  • “Hikayeler anlatılmaz,” dedi, “gerektiğinde onlar kendilerini anlatır.” (Yüzen Fazlalıklar)
  • Şu dakika senin ne yaptığını merak ediyorum. Arayabilirim. Soluğundan anlayabilirim günün üzerine sinen bulutunu, onun yorgunluğunu ve rengini. Ancak eski zaman fotoğrafıyım biliyorsun. Hangi dönemde olursa olsun, bir öncekinin özlemiyim. Konuşmaya başladığım anda gözlerimin önüne aramızdaki yolun taşları birer birer serilecek, hissediyorum. Oysa, dile dökülmemiş kelimeler, kör bir insanın kavrayışıyla çakıltaşına dokunması ya da parlak güneş ışığının tenine değmesi kadar gerçek, henüz tüketilmemiş. (Büyük Kızlar Ağlamaz)
  • “Böyle bıdı bıdı konuşup ona buna tepeden bakmaya bayılıyor insanlar. Başkasına değil, sen sadece bana bak.” (Yüzen Fazlalıklar)
  • "Yine Tom Waits dinliyorum. Bitiyor, yeniden açıyorum." (Yaz Korkuları)
  • "Kadınlar hayvani bir içgüdüyle okur kitapları," dedi Çözücü, "yakaladığı avın karnını deşercesine, aynı zamanda gönüllü bir kurban gibidirler. Okurken sözcükleri emmek için yanıp tutuşurlar. Yazılanın ama söylenmeyenin altında yatanı, çeşitli anlamlara açık tasvirleri, kurgunun matematiğini hesaba katmadan sadece olayın akışına doğru sürüklenip gitmek isterler. Çetrefilli olaylar içinde kaybolurlar. Kayboldukları an, yazarın bilincine takılmışlardır. İşte o zaman avdırlar, bir çeşit kurban. (Gölgede Yaşamak)
  • “Bir ada gibiyim, çevrem yüzen fazlalıklara dolu. Rüzgar hangi yönden eserse essin kıyılarıma vuruyorlar.” (Yüzen Fazlalıklar)
  • "Bugün anlamını yitirdiler; kir, karanlık, aydınlık... Kendi anlamlarının dışına çıkarıldı her biri, öyle bakma bana, gerçek bu; bir inanç inşa edeceksen işe sözcüklerden başlamalısın çünkü insanın inanca sıkı sıkı tutunmasını sağlayan sözcüklerdir: Sözcükler her şeydir ve her şey arındırılamayacak kadar kirlendi, güzel kızım. Üstelik kendi kirine âşık herkes; daldan dala atladım yine değil mi? (Ay Eskir Gün Işırken)