Kitap Künyesi

Yazar: Julian Barnes

Çevirmen: Serdar Rifat Kırkoğlu

Yayın Evi: Ayrıntı Yayınları

İSBN: 9786053140849

Sayfa Sayısı: 192

--reklam--

Zamanın Gürültüsü Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Gerek ilk öykü kitabı Manş Ötesi’ndeki “Ses Karışması” başlıklı hikâyenin kahramanı Leonard Verity adlı besteci gerekse bir sonraki öykü derlemesi olan Limon Masası’nda yer alan “Sessizlik” başlıklı hikâyenin kahramanı Finli müzisyen Jean Sibelius, Julian Barnes’ın müzik sanatına yapıtlarında “sanatçılık sorunsalı” açısından ağırlıklı bir yer verdiğinin işareti olarak değerlendirilebilir. Sanatçının, sanatını yaşamda hangi bedelleri ödeyerek ortaya koyduğu, başka türlü bir yaşam yolu seçerek de aynı yapıtların verilip verilemeyeceği, geleceğin yargısının sanatçı için gerçek anlamda bir şey ifade edip etmediği bütün bu çalışmaların ana izleğini oluşturur.

Julian Barnes bu kez karşımıza, ünlü Rus besteci Dimitri Şostakoviç’in fırtınalı hayatı ve sanatı üzerine olan bir anlatıyla çıkıyor: Zamanın Gürültüsü başlıklı romanında, yenilikçi yapıtları Sovyet Rusya dönemi rejiminin baskıcı cenderesinde şiddetli saldırılara uğramış, sanat anlayışını ideolojik bağnazlığa karşı içten içe savunmuş, ne var ki Beşinci Senfoni’sinin uyandırdığı yankılarda görüleceği üzere, rejimle zaman zaman görünüşte “uzlaşmalara” girmek zorunda kalmış Şostakoviç’in yoğun bir iç sorgulamayla geçen hayatını ve sanatını ele alıyor. Barnes, metni “üçlü” bir bölümleme üzerine inşa ederken (“Sahanlıkta”, “Uçakta” ve “Arabada”) anlatının üç ana figürünü de gene bir “üçlü” yapı kurarak oluşturmuş (“Dinleyen”, “Anımsayan” ve “İçen”). Leitmotif olarak kullanılan Rus atasözleriyle, bestecinin “artık yıl” takıntısıyla, hem fars hem de trajedi olabilen yazgı anlayışıyla, annesi ve hayatına giren kadınlarla, çeşit çeşit matrak müzisyen anekdotuyla, onu sürekli halk sanatının “doğru” yoluna çağırmış olan “Büyük Önder” Stalin imgesi ve daha nice çarpıcı öğeyle örülü olan metin, okura eşsiz bir okuma tadı sunuyor.

Dimitri Şostakoviç’in saptamasını öyleyse kendimize bir kez daha soralım: Gerçekten de, “Zamanın gürültüsü üzerinde duyulan Tarih’in fısıltısı mıdır Sanat?” Eğer böyleyse, “Zamanın gürültüsüne karşı ne çıkarılabilir?”

--reklam--

Zamanın Gürültüsü Alıntıları - Sözleri

  • Sanat, zamanın gürültüsü üzerinde duyulan tarihin fısıltısıdır.
  • Ona göre, kabalık ve tiranlık yakından bağlantılıydı.
  • Ve üç yüz altmış beşinci gün, kadehini kaldırıp, en ağırbaşlı sesiyle: “Buna içelim, her şeyin daha iyi olmamasına!” diyecekti.
  • Biri dinleyecek, biri anımsayacak ve biri de içecek.
  • Şairin söylediği gibi, insanın yazgısından kaçması diye bir şey yoktur.
  • "Şairin söylediği gibi; insanın yazgısından kaçması diye bir şey yoktur."
  • "Ruh üç yoldan biriyle yıkıma uğratılabilir: Başkalarının size yaptıklarıyla, başkalarının kendinize karşı yaptırttıklarıyla ve üçüncüsü, kendinize bile isteye yaptıklarınızla. Tutulacak herhangi bir yol yeterliydi; gerçi eğer üçü birden bir araya gelirse, sonuç karşı konulmaz olurdu"
  • Dünya gırtlağına kadar kan ve tezeğe batmış olsa bile, sizden yüzünüzdeki gülümsemeyi korumanız bekleniyordu.
  • "Eğer bizi kuşatan dünya kontrolden çıkarsa, koruyabileceğimiz alanları kontrol etmeye çalışmalıyız. Ne denli küçük olursa olsunlar"
  • Yazgı. Hakkında hiçbir şey yapamadığımız bir şey için kullandığınız tumturaklı bir sözcüktü yalnızca. Hayat size "ve böyle" dediğinde, başınızla onaylıyor ve buna yazgı diyordunuz.
  • ... Sanat herkese aittir ve hiç kimseye ait değildir. Sanat bütün zamanlara aittir ve hiçbir zamana ait değildir. Sanat onu yaratanlara ve onu tadanlara aittir... Sanat, zamanın gürültüsü üzerinde duyulan tarihin fısıltısıdır. Sanat sanat için değil halk içindir. Ama hangi halk ve o halkı kim tanımlar...

--reklam--

Zamanın Gürültüsü İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Herkese merhaba! Zaman Barnes ile tanışma zamanı dedim ve elime ismi sebebiyle bu kitabı aldım, başladım okumaya... Konumuz sanat. Sanat nedir? Sanatı yönlendiren koşullar nedir? Sanatta zamanın etkisi nedir? Sanat zamansal bir izlekte nerede konumlanır? Veya bir yerde konumlanmak zorunda mıdır? Sanat bir şeyin aracı veya ortamı olabilir mi? Sanat yoluyla kitlelere hükmedilebilir mi? Değişen rejim, toplumsal koşullar ve zaman. Ve de müzik. Bütün bunların kesişim noktası nedir? Veya bir kesişme mümkün müdür? Koşullar bizi nereye savurur? Koşullara ayak uydurmak mı doğrudur, zamana direnmek mi? Zamanın gürültüsü giderek artarken doğru nedir? "Zamanın gürültüsü üzerinde duyulan Tarih'in fısıltısı mıdır Sanat?" "Zamanını gürültüsüne karşı ne çıkabilir?" Keyifle okuduğum, çokça satırını işaretlediğim, okurken üzerine düşünüp bunca zamana karşın değişmeyen şeyleri yine yeniden şaşırarak fark ettiğim bir eser. Tavsiyemdir. Kitaplarla kalın! (Özgürlük Kurdu)

"Bütün bildiği bunun en kötü zaman olduğuydu. Civinin çiviyi sökmesi gibi, bir korku diğerini ortadan kaldırır. Bu yüzden, tırmanan uçak, sert hava katmanla rina çarpıyormuş gibi görünürken, o anki korku üzerin de yoğunlaştı: yok olma, parçalanma, ansızın unutulma korkusu. Korku normalde diğer bütün heyecanları da ortadan kaldırır; ama utancı kaldıramaz. Korku ve utanç midesinde bir arada mutlu bir şekilde çalkalanıyordu." " Ama insanın yazgisindan kaçması diye bir şey yoktu ve görünüşe bakılırsa onun yazgısı şimdilik yaşamaktı, Yaşamak ve çalışmak." " Dünyada delilikten başka bir şey yok." " Geleceğin ne karar vereceğine gelecek karar verecekti." "Belki de hayat Gogol'ün kaleminden çıkma kısa bir hiciv hikayesiydi." Barnes'in muzip, akıcı ve keyifli kalemiyle hiç tanışmadıysanız, harika bir tanışma fırsatı bu kitap. Esasen bir biyografik kurgu hikayesi olan kitap üç bölümden oluşuyor. Her bir bölümde Sostakovic 'in aile, sürgünleri, siyasi hayatı ve tabii ki mük dünyası ile yansımalarını okuyoruz. Çok akıcı, çok keyifli ve bilgilendirici bir okuma yapayım derseniz buyrunuz. Keyifli okumalar #readingismycardio #aslihanneokudu #okudumbitti #bookstagram #okumakiptiladır #kimneokudu #kitaplaryolda #okugönder #okuryorumu #çevirikitaplar #yazarlarkitaplar #kitaptavsiyesi #julianbarnes #zamanıngürültüsü #ayrıntıyayınları (Aslıhan tufan)

--reklam--

Zamanın Gürültüsü PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Julian Barnes - Zamanın Gürültüsü kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Zamanın Gürültüsü PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Julian Barnes Kimdir?

Julian Patrick Barnes (d. 19 Ocak 1946,-), Man Booker Ödülü sahibi, çağdaş İngiliz roman yazarı. Dan Kavanagh takma ismiyle polisiye romanlar da yazan Barnes, Fransa'da da popüler olan İngiliz yazarlardan biridir. Sanatçı bu ülkede aralarında Médicis Ödülü ve Prix Femina'nın da bulunduğu bir çok ödül kazandı.

City of London School ve Oxford'taki Magdalen Koleji'nde eğitim gören Barnes, eğitimini tamamladıktan sonra Oxford İngilizce Sözlükleri'nde sözlük düzenleyicisi olarak çalışmaya başladı. Daha sonraları edebiyat ve sinema eleştirmenliği yaptı. Uzun bir zamandır sadece yazmaktadır. Erkek kardeşi, Jonathan Barnes antik felsefe dalında uzman bir filozoftur.

Uzun yıllar yazar temsilciliği yapmakta olan eşi Pat Kavanagh ile birlikte Londra'da yaşadı. Pat Kavanagh'ı, 20 Ekim 2008'de beyin tümörü sebebiyle kaybetti

--reklam--

Julian Barnes Kitapları - Eserleri

  • Bir Son Duygusu
  • 10,5 Bölümde Dünya Tarihi
  • Biricik Hikâye
  • Seni Sevmiyorum
  • Flaubert'in Papağanı
  • Benimle Tanışmadan Önce
  • Zamanın Gürültüsü
  • Hayat Düzeyleri
  • Oklukirpi
  • Metroland
  • Aşk Vesaire
  • Arthur ve George
  • Korkulacak Bir Şey Yok
  • Gündoğumuna Yolculuk
  • İngiltere İngiltere'ye Karşı
  • Limon Masası
  • Bendeniz Duffy
  • Tekmeyi Yapıştırmak
  • Çulsuzlar
  • Kırmızı Giysili Adam
  • Yalan Dolan Kenti
  • Manş Ötesi
  • Nabız
  • Mutfaktaki Tarifbaz
  • Gözünü Açık Tutmak
  • Penceremden
  • Bir Çift Söz

--reklam--

Julian Barnes Alıntıları - Sözleri

  • “zayıfın tiranlığı” diye müthiş bir cümle kurmuştu. (Benimle Tanışmadan Önce)
  • Her geçen gün daha çok zihninin içinde yaşadı ve orada olmaktan hoşnuttu. Hatıralar vardı, bir dolu hatıra; (Gündoğumuna Yolculuk)
  • " Zamanı hazmetmemizin en iyi yolu müziktir." (Korkulacak Bir Şey Yok)
  • Evliliğin üzerinden birkaç yıl geçtikten sonra daha önce yapmadığınız bir şeyi yapmanıza izin yok. Evet, biliyorum, seks hayatınızı nasıl canlandırabileceğiniz hakkındaki, onun size özel iç çamaşırları almasını sağlamak hakkındaki, bazen mum ışığında baş başa romantik bir akşam yemeği yemek ya da birlikte olmanın o keyifli vaktini yaşamak hakkındaki bütün şu makaleleri ve tavsiye sütunlarını okudum ama bunlara gülüp geçiyorum, çünkü hayat böyle değil (Aşk Vesaire)
  • Insan,ölüm tarafından düzeltilen bir yazı hatasıdır yalnızca. (Manş Ötesi)
  • Sadece belli zamanlarda belli sayıda şeyin cevabını bilmeye muktedirizdir. (Gündoğumuna Yolculuk)
  • Eğer insanların söylediklerinize dikkat etmesini istiyorsanız, sesinizi yükseltmeniz değil de alçaltmanız gerekir; gerçekte asıl dikkat çeken şey budur. (Bir Son Duygusu)
  • Hayatınız denen şeyin baş tanığı şimdi susmuş oluyor ve geriye yönelik kuşku da kaçınılmazlaşıyor. (Hayat Düzeyleri)
  • Her zaman tehlike vaktidir. (Seni Sevmiyorum)
  • Hekimlik eğitimi sırasında, ölülerin yüzlerinde, sanki yaşamanın sıkıntısı ve gerginliği yerini daha büyük bir huzura bırakmış gibi, çok daha büyük vaatler olduğunu fark etmeye başlamıştı çoğu kez. Bunun bilimsel açıklaması ölüm sonrası kasların gevşemesiydi; ama kafasının bir yerinde bunun gerçek açıklama olup olmadığını merak ediyordu. (Arthur ve George)
  • Biz hepimiz güvenli bir yer arıyoruz sadece. Eğer bu yeri bulamazsan, o zaman zaman geçirmeyi öğrenmek gerekir. (Biricik Hikâye)
  • O zamanlar otuz sekiz yaşındaydı: on beş yıldır evliydi; on yıldır aynı işteydi; esnek ödemeli bir konut kredisi borcunu yarılamıştı. Yaşamını da yarıladığını düşünüyordu; ve yokuş aşağı inişi artık hissedebiliyordu. (Benimle Tanışmadan Önce)
  • ya beyniniz sizin düşmanınız olursa, ne olurdu? (Benimle Tanışmadan Önce)
  • Bir başkasını aramamızın sebebi de bu. Tamamlanmak için. (Hayat Düzeyleri)
  • ...insan yarı isteyen, yarı razı olan, yarı seçilen bir yaratıktan başka nedir ki ? (Metroland)
  • "Eski günlerin çarpıcı yanı ,"dedi Vic feylesofça bir edayla,"o zamanlar hiç de eski günler gibi görünmemeleri." (Çulsuzlar)
  • Ölüm gibi keder de sıradan ve biriciktir. (Hayat Düzeyleri)
  • İlk anısının, mutfak döşemesinde oturmak olduğunu söylüyordu; döşeme, üzerinde delikler bulunan, gevşek dokunmuş bir rafyayla kaplıydı; içine kaşık sokup deliklerini daha da büyütebileceği ve bu yüzden de dayak yiyebileceği türden bir şeydi -ama o kendini güvende hissediyordu, çünkü annesi arkada bir yerde, kendi kendine şarkı söylüyordu -annesi yemek pişirdiğinde, başka zamanlar dinlemekten hoşlandığı şarkıları değil, hep eski şarkıları söylerdi- ve bugün bile Martha, radyoyu açıp da “You’re the Top” veya “We’ll All Gather at the River” yahut “Night and Day” gibi bir şarkıyı işittiğinde, ansızın burnunda, ısırgan çorbası ya da kavrulan soğan kokusu duyardı. En tuhaf şey de bu değil miydi? -ve sonra “Love Is the Strangest Thing” diye bir şarkı daha vardı ki, bu onun için her zaman, ansızın kesilivermiş bir portakalın suyunun sıkılması anlamına gelirdi. Ve orada, döşemenin üzerine yayılmış olarak, İngiltere Bölgeleri yapboz oyunu olurdu. Anneciği, daha oyunun başında, bütün dış kenarları ve denizi yaparak ona yardım etmeye karar vermişti ve kendi önünde de, ülkenin ana çizgileri, döşemenin bu komik şekilli rafya parçası kalmıştı. Bu şekil biraz da plajda bacaklarım açarak oturmuş, göbekli ve yaşlı bir hanımefendiyi andırıyordu -bacaklar Cornwall oluyordu, gerçi tabii o zamanlar bunu düşünmemişti, Cornwall sözcüğünü ya da parçanın hangi renkte olduğunu bile bilmiyordu, hem çocukların yapboz parçalarıyla nasıl oynadıklarım bilirsiniz, bir parçayı ellerine alırlar ve onu bir deliğe öylece sokmaya uğraşırlar, herhalde kendisi de, Lancashire’ı almış ve onu Cornwall’un yerine sokmaya çabalamıştı. (İngiltere İngiltere'ye Karşı)
  • Fitzgerald'da, bir romancının (ve çekingen bir kişinin) sıkıcı bir biçimde didaktik olma korkusu vardı: "Okurun her zaman kendisine çok fazla şey anlatılmasından fena halde hakarete uğradığını hissediyorum" diyordu. (Penceremden)
  • "Madem ki bir erkeği Ay'a gönderebiliyorlar, öyleyse neden hepsini birden oraya göndermiyorlar?" (Gündoğumuna Yolculuk)