İkinci Mardin Bienali’nin başlığının ‘İkinci Bakış’ olarak belirlenmesinin sebebi, sanatla günlük nesneleri bir araya getirerek izleyicide farklı bir algılayış yaratmak. Bunun için de bienal mekânları, Mardinlilerin günlük yaşamda çok sık uğradıkları kıraathane, marangozhane, berber dükkânı, otel odaları gibi yerler olarak belirlenmiş. Sıradan bir günde futbol maçı, izdivaç programları veyahut haberlerin döndüğü kıraathane televizyonunda, şu sıralar Marisa Maza ve Wood and Harrison’ın insan vücudunu inceleyen video çalışmaları gösteriliyor.

Tarihi çarşının labirenti anımsatan sokaklarında dolaşırken, bir yandan yanınızdan hızla koşan eşekler üzerinde yolu açmak için bağrışan delikanlılar geçiyor, o sırada önünden geçtiğiniz bir kapının üzerindeki gözetleme aralığından Manfredi Beninati’nin ‘Ali Kaya’nın yatak odası’ adlı işini fark ediyorsunuz. Açıkçası, şehrin kendisinin de bir sanat eseri olarak algılanabilecek dokusu içinde, yapıtları fark etmek her zaman çok da kolay olmuyor.

Mardin Bienali’nin bu yıl ikincisi düzenleniyor. Ama halkın bienalden pek haberdar olduğu söylenemez. ‘Bienal’ kelimesini duyduklarında çoğunlukla anlamaz gözlerle bakıyorlar. Bienalin direktörü Döne Otyam, “iki sene önce biz ilk bienali yaparken, yerliler ‘bineal’ diyorlardı, en azından artık herkes kelimenin doğrusunu öğrendi” diyor.