Çok yakınımda bulunan ama ismini vermek istemediğim bir ‘yakınım’, kürt sorunu gerçeğini ilk kez birkaç gün önce TRT’de ‘iki dil tek bavul’ filmini izlerken kabul etti.

Ve bu, en çok beni mutlu etti.

Çünkü daha önce bu yakınım, benim ‘kürt sorunu’ dememden bile rahatsız oluyor, en ileri milliyetçi söylemleri kullanmaktan çekinmiyor, O’nun bu ‘tavizsizliği’ ve benim üzerimde kurduğu psikolojik baskı karşısında, cesaret gösterip düşüncelerimi yeterli açıklıkta anlatamıyordum.

Ne zaman ki; Bir türk öğretmenin, tek kelime dahi Türkçe bilmeyen kürt çocuklarına okuma-yazma öğretirken, ‘Türküm, doğruyum…’ diye başlayan‘andımızı’ ezberletirken, zaman zaman azarlayıcı bir üslup kullandığını gördü, işte o zaman aslında çok yufka yürekli olan bu yakınım, bana dönüp başını salladı.

“Yazık değil mi bu çocuklara” tepkisini verdikten sonra ‘lisan-ı hal’ ile ama benim anlayabileceğim şekilde ‘sen dediklerinde haklıymışsın’ noktasına getirdi işi.

YSK’nın büyük bölümü BDP’nin desteklediği adaylardan oluşan 12 kişinin milletvekili adaylığını iptal ettiği kararını görünce, zaten birkaç gün önce yaşadığım yukarıdaki olay aklıma geldi.

Ve bu kararla ilgili boşu boşuna kimse karşıma geçip ‘ama’ deyip durmasın.

Hükmüm şudur.

Bu, seçmen iradesine konulmuş büyük bir ipotektir ve bu iş BDP ve onlara oy veren kitlelere karşı yapılmış büyük bir haksızlıktır.

YSK’nın veto ettiği isimlerin büyük bölümü, seçilmelerine kesin gözüyle bakılan kişilerden oluşuyordu.

Bazı illerde tek bağımsız aday vardı.

Şimdi bu illerde BDP, milletvekili çıkaramayacak.

Ve bu bazı illerde BDP’ye oy vermek isteyenlerin tercihleri karşılıksız kalacak.


YAZININ DEVAMI İÇİN TIKLAYINIZ >>