Doğum Tarihi: 1969
Doğum Yeri: Ankara
Levent Yılmaz kimdir?
Levent Yılmaz, 1969'da Ankara'da doğdu. A.Ü. İletişim Fakültesi'ni bitirdi. Gece Yayınları'nın kuruluşunda yer aldı, 1991 yılına kadar yayın yönetmenliğini yürüttü. Gergedan, Gösteri, Defter gibi dergilerde şiir, çeviri ve yazıları yayımlandı. 17. yüzyıl Avrupa tarihyazımı üzerine doktora çalışmasını 2002 yılında EHESS'te tamamladı. Türkiye'de ve Fransa'da çeşitli yayınevlerinde yayın danışmanlığı, yayın yönetmenliği yaptı, yapıyor. 2002 yılından bu yana İstanbul Bilgi Üniversitesi'nde Avrupa kültür tarihi üzerine dersler vermektedir. Bu alandaki İngilizce metinleri Storia della Storiografia,Intellectual News gibi dergilerde, şiirlerinden İngilizceye yapılan çeviriler ise Grand Street,Raritan gibi dergilerde yayımlanmıştır. 2000'e kadarki tüm şiirlerini bir araya getirenSonülke'den (YKY, 2000; Metis, 2004) bir seçki (Saturn, Selected Poems), Ünal Aytür'ün çevirisiyle 2006 yılında The Sheep Meadow Press (New York) tarafından yayımlandı.Afrika ise 2009 yılında yayımlandı (Metis). 2009 yılında, ayrıca, Santralistanbul'da açılan "Yüksel Arslan Retrospektifi" sergisini düzenledi ve kataloğunu yayıma hazırladı. Kitapları: Gece Şiirleri (1988), Anthologie de la Poésie Turque Contemporaine (J. Pinquié ile, Editions Publisud, 1991), Hayâl ile Fırtına (Gece, 1991), 1945 Sonrası Fransız Şiiri Antolojisi (YKY, 1993), Kayıp Ruhlar İsimsiz Adalar (YKY, 1993), Kaplan Zamanı ve Geçiş(Altıkırkbeş, 1997). Ayrıca, Yves Bonnefoy'nın Mitolojiler Sözlüğü'nün Türkçe baskısını yayıma hazırlamış (2 cilt, Dost Kitabevi, 2000) ve bir söyleşi kitabıyla (Düşünen Söyleşiler, İBÜ, 2005), bir derleme (Giambattista Vico ve Yeni Bilim'in Temel Kavramları, İBÜ, 2007) yayımlamıştır.
--reklam--
Levent Yılmaz Kitapları - Eserleri
- 1945 Sonrası Fransız Şiiri Antolojisi
- Modern Zamanın Tarihi
- Ada ile Brunik
- Afrika
- Kayıp Ruhlar İsimsiz Adalar
- Paralel Hayatlar
- Sonülke
--reklam--
Levent Yılmaz Alıntıları - Sözleri
- Ruhum, beni unuttun Kıymet nedir bilmez oldun Yer kayıyor, gök kayıyor Kayıyorum kendimden Bir tek tasvirini görebilsem. (Kayıp Ruhlar İsimsiz Adalar)
- yıkıntılar arasında yeni yıkılışlar duyar uyanırdınız "çocuğum oyna" derdi onlar Oynardınız (Kayıp Ruhlar İsimsiz Adalar)
- Burada, gözleri bulutlu biri var mandalina kokan bir gök altında yabanmersinleri ve cevizlerin üzerinden bir bulut geçiyor,kar bulutu sanki dünya yeni iklimine hazırlanıyor kim dersi geri dönecek buzul çağı ve geyikler böğürtlenler tükenecek, dudaklarımız mor bir mağaraya sığınacağız birbirimizin kulaklarına dualar, masallar ışık azalınca, hızlanan nefes, kısık iniltiler içimizden çıkan vahşi hayvanlar insan olmayı yeni baştan öğrenmek üzere yaşlanacağız geyiklerin peşinde, sevişmelerine hayran. (Ada ile Brunik)
- Hava mı ağırdı, gece mi karanlık? Sorular günlere işledi... (Sonülke)
- Güzellik yoksa yalnızca Bir düş müydü, Işığın gözleri kapalı Yüzü müydü? (1945 Sonrası Fransız Şiiri Antolojisi)
- Dehlize kısılan ruh, hayatın canı mıydı? (Sonülke)
- Her ölüm olasıdır. Şimdi dinlen. Sus. (Sonülke)
- İçindeki dünya dünyanın kendisi oluyor. (Sonülke)
- Gök yeşile dönmede, sudaki hilâl mai, güneş mi ardım, ölüm sedef mi? (Sonülke)
- Kuş uçmaz kervan geçmez yolda zaman ve sonsuz kokan dükkanında gölgesine gülen yaşlı attar hâlâ "bir yol bulmayı satardı". (Sonülke)
- "Kitap labirenttir. Çıkıyorum sanırsın, daha da gömülürsün içine." (1945 Sonrası Fransız Şiiri Antolojisi)
- İnsan yüreği zıvanadan çıktı, bir serpiştirin gibi gökte fır döndü. öyle görünüyor ki hepimiz öleceğiz! (1945 Sonrası Fransız Şiiri Antolojisi)
- Başka bir karanlığın yüreğinden geliyordu. (Sonülke)
- Öylesine yorgunurn ki hoşuma gidiyor azizeler. (1945 Sonrası Fransız Şiiri Antolojisi)
- Şarkının ta kendisiydi. Kimi zaman kesilen, Ayağı olmayan bir dayanağı ararken, sonra yeniden başlayan, Ve sanki, uzaklaşan bir kayığın önünde Söyleşen iki ses gibi. Işığın, oyun oynayan, hiçbir şey istemeyen, hayâl kuran Ya da şarkı söyleyen bir çocuk olduğu söylenir. Eğer bize gelirse canı oyun istediği içindir, Dalgın dalgın ayağını yere bastığında, şafak söker. (1945 Sonrası Fransız Şiiri Antolojisi)
- "Şiir sözün simyasıdır. " (1945 Sonrası Fransız Şiiri Antolojisi)
- Sen hâyal et, her şey olur, her şey unutulur... (Afrika)
- Aşkı aşktan da çok sevdi. (Sonülke)
- (xii) karolar ve altınla almaşan sessizlikler pencereler, koşullu kaçışlar, gece, ama eğer geceyse, hangi günün? dünya söylemiyor bana, bunu: kuru, yaprakları kesilmiş, özsuyu az, neredeyse fazla ayrık bir daldan ya da içi boşaltılmış bir atardamardan dışarı doğru itilmiş bir dünya bu, atıyor hâlâ, zayıf. benzeşme halindeki ışık yanları, her biri yalnız, çok yalnız, kalay ağız nerede olursam olayım, uyumama izin vermeyi kararlaştıramayacak gece içinde. (1945 Sonrası Fransız Şiiri Antolojisi)
- Gittikçe içine doğru düşün (bir taştan ötekine, korkarak atlayarak) (Sonülke)
Yorumlar
0 yorum