Edebiyat öğretmeni Müzeyyen Çelik edebi kişiliği, hayat hikayesi ve eserleri merak ediliyor. Kitap severler arama motorlarında Müzeyyen Çelik hakkında bilgi edinmeye çalışıyor. Müzeyyen Çelik hayatını, kitaplarını, sözlerini ve alıntılarını sizler için hazırladık. İşte Müzeyyen Çelik hayatı, eserleri, sözleri ve alıntıları...

Doğum Tarihi: 1983

Doğum Yeri: Kütahya

Müzeyyen Çelik kimdir?

Edebiyat öğretmeni. Kahramanmaraş'ta yaşıyor. Evli.

--reklam--

Müzeyyen Çelik Kitapları - Eserleri

  • Bütün Ağırlıklarım
  • Omzumda Biri
  • Kamu Baş Rüyacısı

--reklam--

Müzeyyen Çelik Alıntıları - Sözleri

  • Tülay evinin kokusunu özlemişti. Her evin ayrı bir kokusu olur ya onlarınki annesi kokardı. (Kamu Baş Rüyacısı)
  • Hayat diyordu;çokça hayal ve çokça gayret  değil mi? Özünden,  ait olduğun yerden kopmadan da güzel yaşamak mümkün. (Bütün Ağırlıklarım)
  • Gerçeğin ve doğrunun ne olduğunu bilmek, doğru davranabileceğin anlamına gelmiyor ki. (Bütün Ağırlıklarım)
  • Ölülerin önünden hızla geçen bu çok katlı rüzgar Kumruların telaşından bir akşama saplanır kalır (Kamu Baş Rüyacısı)
  • Yokum belki de. Bunların hepsi çok tutarlı bir kurmaca. Bu yorgunluk, bu yokluk, bu taksit taksit ölme,  hayati algılayamama ve git gide büyüyen boşluk. (Bütün Ağırlıklarım)
  • "Gerçeğin ve doğrunun ne olduğunu bilmek, doğru davranabileceğin anlamına gelmiyor ki. Çok zor. Bunun üzerine kafa yormak ve kendi gerçekliğinle aynalarda yüzleşebilmek nasıl ağır, bir bilsen." (Bütün Ağırlıklarım)
  • Hani aşk hani cesaret, mücadele. Yok öyle şeyler gerçek hayatta. Kapı gibi kuralları var insanların. Her yerde yüzümüze kapanıyor işte. (Kamu Baş Rüyacısı)
  • ...en çok annesine layık görüyordu özlemeyi. (Bütün Ağırlıklarım)
  • Eli kalem tutan biri hem ne kadar kötü olabilir ki? (Bütün Ağırlıklarım)
  • Keşke sadece bana yetişseydi annem.beni neden dünyaya getirdin madem. (Bütün Ağırlıklarım)
  • "Onunlayken zaman bambaşka bir düzlemde yaşanırdı sanki ve dünyanın bütün renkleri daha da koyulaşır güzelleşirdi. Güller daha pembe, gökyüzü daha mavi, ağaçlar gür yeşil olurdu. Ayrılma saati yaklaştıkça da dünyanın renkleri ağır ağır solar, ayaklarımın altından akıp giderdi." (Bütün Ağırlıklarım)
  • Toza toprağa karışıyorum yaşıyorum sandıkça. (Bütün Ağırlıklarım)
  • İnsanın yarasının ilacı kendisinde değilse kimsede olmaz. (Bütün Ağırlıklarım)