Zembelcilik (sepetçilik) de dahil olmak üzere el sanatları bakımından zengin bir geçmişe sahip olan Mardin, üzüm ürünleri bakımından önemli bir bölgedir. Bağ-bahçeden sebze meyva taşıma işlemi oldukça çeşitlilik gösterir ve taşıma işi en çok bu yöresel sepet türleriyle yapılır. Buzdolabının olmadığı zamanlarda etlerin saklanması, balık yakalama, çakıl taşları toplama ve özellikle üzümleri taşımak için kullanılmışlardır. Bölgede “Zembil, Salık, Denik, Mekep, Tebek, Cambak, Ka’tuf, Şibrik, ve Gerzel” gibi çeşitli yöresel isimlerle bilinen sepetler, bu isimleri şekil ve fonksiyonlarına göre isim alırlar. Sepet ustaları ise “Zembilci, Zembilkar veya Zembilfiroş” isimleriyle bilinir.
Zembelcilik el sanatında bitkilerden sepetlerin nasıl yapıldığı ve işlendiğini araştıran Prof.Dr. Akan, bölgede 6 bitki türünün sepet yapımında kullanıldığını tespit etmiştir. Bu bitkiler; hos, spinder, Hinar, teav, şırtık ve genim’dır.
Bölgede, sepetlerin yöresel isimleri, ağaçların nasıl işlendiği, bitkilerin bilimsel ve yöresel isimleri, nereden temin edildikleri araştırılmış ve çalışma boyunca çekilen fotoğraflar da makalede belirtilmiştir.
Gelişen teknolojinin sağladığı imkanlar nedeniyle yerel halk tarafından artık meslek olarak tercih edilmeyen bu çok eski sanat günden güne yok olmaya yüz tutmaktadır.