Kitap Künyesi
Yazar: Ali Ayçil
Tasarımcı: Ramazan Erkut
Yayın Evi: Şule Yayınları
İSBN: 9789756841426
Sayfa Sayısı: 51
Arastanın Son Çırağı Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Göğsümde koca bir gök taşırdım ben
çerçilerin boncuk sattığı çarşılardan
elimde atıp vurmaz bir sapan
avlanırdım hışmımdan naçar düşmüş dallarda
ustam bazen çok uzak bir yerden gelsin diye
günün dalgın ipini dolardım makaraya
Bir gün devrildi arastaya
kocaman, ağır gölgesi çınarın
benden kaçan onca kuş
meğer dallarına konarmış ustamın
(Arka Kapak)
Arastanın Son Çırağı Alıntıları - Sözleri
- Yüreğinin sadağında bir tek okun kaldı.
- çocukluğunun masal küresinden sökülmüş ülkelerini bir bir geçir madeni ipten ve bu afyonlu çağın mabedinde tesbih çek güle ve aşka veda güle ve aşka veda güle ve aşka veda.
- Ben bu iskelenin süryanisiyim giden gider bana kalır güneşin kızıllığı herkesi uğurlayan o uğurlanmaz hüzün ayırmaz kıyısından içimdeki korsanı
- sen bir bulut götürsün istemişsin gözlerin körelmiş uzaklara bakmaktan.
- “Çekilsin ardımsıra sürgüsü dış kapının zaten köklerim ayrık incinmez ayrılıktan”
- Çaylak! sen misin! tamir edecek dülger ruhundan hasar görmüş bu şehrin hayatını?
- "... canlı güller içinde derin yaralı kaldı."
- Çekilsin ardımsıra sürgüsü dış kapının zaten köklerim ayrık incinmez ayrılıktan
- Sen bir bulut götürsün istemişsin. Gözleri körelmiş uzaklara bakmaktan.
- “beyhûde dolaşır seyyahlar nal dövmesi yollarda gidilmeyen bir yer varsa, o da benim beni büyüten dağlarda.”
- Solan güller çizdi Ve en son seni çizdi.
- Yaprak... Bütün kuşlar uçmuş dallardan O kalmış, gevremiş bir dal hatırına Arı... Kovan yapmış söğüt kovuğunu Beklemiş çürüyen gövdenin içinde balı Sen Bir bulut götürsün istemişsin Gözlerin Körelmiş uzaklara bakmaktan.
- Nereye varsam yönlerden bir çarmıh geriliyor içime gidip geliyorum zamansız bir ölümle tetikte duran ihanet arasında Bu ateşin yalnızlık ülkesinde öyle yoksul ki ruhum; korkuyorum güzün incittiği bir yaprak alıp götürecek sığındığım gölgeyi de.
- “yaprak... bütün kuşlar uçmuş dallardan o kalmış, gevremiş bir dal hatrına sen bir bulut götürsün istemişsin gözlerin körelmiş uzaklara bakmaktan.”
- “Henüz ufak bir çocukken tozlu köy yolunda düşlerime üşümesinler diye sardığım atlasta senin gözlerin ışılıyor aliya”
Arastanın Son Çırağı İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Ali Ayçil kimdir ne yapar bu kitap nedir neyden bahseder hiç bilmeden adını ilginç bulup arkasındaki dizelere bakarak aldım. Zaten insan bir şairi daha başka türlü nasıl keşfeder. Yer ile gök mavi ile yeşilin arasında uçan bir kelebek gibi bu kitap. Narin, kırılgan ve anlamlı. (Courage dear heart)
Arastanın Son Çırağı. Ali Ayçil'den "Ceviz Sandıklar ve Para Kasaları" ve "Naz Bitti"den sonra okuduğum 3. kitap. Arastanın Son Çırağı; toplamda 25 şiirin yer aldığı Kuru Kök ve Taş Sızlanmaları adlı iki bölümden ve 55 sayfadan oluşan çok ince bir kitap... Ali Ayçil, denemelerini sevdiğim müstesna isimlerden biri... Naz Bitti ile şiirlerini tanımaya başladığım şairin Arastanın Son Çırağı ile devam etmem yerinde bir tercih olmuş. Yine seçkin kelimelerle inşa edilmiş, yoğun anlamlı şiirler vasıtasıyla okuru düşünmeye sevk eden Ayçil, bilindik temaları bilinmedik şekillerde işaretleyerek okura bir şiir ziyafeti sunuyor. Kitaptan bazı alıntılar; "Çekilsin ardımsıra sürgüsü dış kapının zaten köklerim ayrık incinmez ayrılıktan" (s. 11). "çocukluğunun masal küresinden sökülmüş ülkelerini bir bir geçir madeni ipten ve bu afyonlu çağın mabedinde tesbih çek güle ve aşka veda güle ve aşka veda güle ve aşka veda" (s. 18). "Yüreğinin sadağında bir tek okun kaldı" (s. 44). Şiir seviyorsanız mutlaka okuyun. (Mahir)
Kitabın Yazarı Ali Ayçil Kimdir?
1969 tarihinde Erzincan'da doğdu. İlk ve örta öğrenimini Erzincan'da tamamladı. Erzurum Atatürk Üniversitesi Kâzım Karabekir Eğitim Fakültesi Tarih Bölümünü bitirdi. İstanbul'da gazetecilik ve öğretmenlik yaptı.
Dergâh dergisinde şiirleri, Merdiven dergisinde ve Akit gazetesinde poetik yazıları yayınlandı.
Ali Ayçil Kitapları - Eserleri
- Sur Kenti Hikayeleri
- Kovulmuşların Evi
- Yenilgiden Dönerken
- Ceviz Sandıklar ve Para Kasaları
- Bir Japon Nasıl Ölür
- Usta Konuşmak İstiyor
- Naz Bitti
- Arastanın Son Çırağı
- Arastanın Son Çırağı
Ali Ayçil Alıntıları - Sözleri
- sanıldığı gibi insanı yıkan çektiği acılar değildir. insan, çektiklerini paylaşamadığı için kendi acısıyla söyleşmeye başladığında yıkılır. (Ceviz Sandıklar ve Para Kasaları)
- Benim davudi bir sesim yok Lidyalı kardeşlerim Herkes birbirini üzüyor burada çok üzüyor (Bir Japon Nasıl Ölür)
- döndüm uzun uzun kırlara baktım, şuramda büyürken hasar (Bir Japon Nasıl Ölür)
- “şimdi bana efendim yeni bir hayat gerek göğüs kafesim için Dede’den birkaç nağme eşiğinizde bitti sürdüğüm belirsiz iz teli kopuk bu çalgı ne söylese beyhude...” (Naz Bitti)
- “tıpkı çıktığım yolculuklar gibi, görüştüğüm insanların sayısını da seyrettikçe seyrelttim. kendimle kendim arasında gidip gelen yeni bir yol açtım. günler, niçin uzadığını, niçin kıvrıldığını bilmediğim bir sarmaşık gibi dolanıp durdu boynuma. dünya, bensiz de dünyaydı; darılmadım…” (Yenilgiden Dönerken)
- Unutma ey kurumuş köklerimde diri duran kalleşlik çünkü senle çok eski bir kovukta kardeştik. (Arastanın Son Çırağı)
- kırıldı kuş sesinden direkleri dünyanın kaldım eşikte sübyan (Bir Japon Nasıl Ölür)
- Kalkılması gerektiği için kalkıyor, yenilmesi gerektiği için besleniyor, konuşması gerektiği için bir şeyler söylüyor ve bütün bunları yeni baştan tekrar edebilmek için uyuyup dinleniyor. Bu büyük çöle bir günde gelmedi elbette; bütün dişler bir günde sökülmedi. Belki de bu yüzden nihai çöle vardığını kimse göremedi. İşte bir akşamüzeri daha, telefonundaki rehberi karıştırırken kendi kendine söyleniyor adam: Dünya bende iflas etti, bu da bir zaferdir… (Usta Konuşmak İstiyor)
- Üstelik gizli bir anlaşma var hepimizin arasında: En çok ezmek için eşitiz. (Ceviz Sandıklar ve Para Kasaları)
- Sınırlarım uzadıkça uzuyor bir kıyıda alnımı buluyorum ötekinde alnımın izlerini (Bir Japon Nasıl Ölür)
- “insanları hiç anlamıyorum; yaz geldiğinde sıcaktan, kışa vardıklarında soğuktan yakınıyorlar. oğullarından ve kızlarından, ülkelerinden ve dünyadan yakınıyorlar. yürümekten ve oturmaktan yakınıyorlar. işten ve işsizlikten yakınıyorlar. hiç mi yaşamadılar, hiç mi yaşatılmadılar? yılların bir yerlerine gizlenmiş bir mutluluğu alıp bugüne getirmek çok mu zor? onlar için duvarları şikayet taşlarından örülmüş bir hapishaneye benziyor mevsimler.” (Usta Konuşmak İstiyor)
- "Gündelik hayat", sanki şehrin üzerine serilmiş bol desenli bir telaş kilimidir. (Usta Konuşmak İstiyor)
- Çünkü yalnızlık tedavisi zor bir hastalıktır… (Usta Konuşmak İstiyor)
- Burada bir boşluğa kapı yaptılar beni kansız düşmüş yapraklarla desteklendi eşiğim. Bu kırık buğdayların, bu sararmış otların arasında kıpırdasam hemen anlaşılıyor, kaç uçurum çıktığım ve kaç gökten indiğim. (Naz Bitti)
- Öğretmen, pencereden bakarken gözüne göçmen kuşlar takılan bir öğrencinin hayretini dikkat dağınıklığı saydığı gün kaybetti. (Usta Konuşmak İstiyor)
- Henüz ufak bir çocukken tozlu köy yolunda düşlerime üşümesinler diye sardığım atlasta senin gözlerin ışıldıyor aliya (Arastanın Son Çırağı)
- Kabul edelim ki insan, ölünceye kadar hep içindeki bazı başlıklara çalışan bir psikoloji öğrencisidir… (Usta Konuşmak İstiyor)
- Biliyorum ki insan, kendi cevapsız sorusunun çengelinde asılır, ölünceye kadar kendine mağlup olur. (Kovulmuşların Evi)
- Dokundukça dağılan bir hatırayım, al ipekte besmele (Bir Japon Nasıl Ölür)
- “ruhun rahat uyusun ya kapı açılacak ya kilit kırılacak” (Naz Bitti)
Yorumlar
0 yorum