Kitap Künyesi

Yazar: Hiner Saleem

Çevirmen: Heval Bucak

Orijinal Adı: Le Fusil De Mon Pere

Yayın Evi: Avesta Yayınları

İSBN: 9189152637782

Sayfa Sayısı: 110

--reklam--

Babamın Tüfeği Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

"Kitabın olağandışı kalitesi birkaç unsura bağlı: Betimlenen sahnelerin canlılığı (yazarın aynı zamanda bir yönetmen olduğu ve "kadraja" almaya uygun olaylar konusunda sağlam bir içgüdüye sahip olduğu görülüyor), kitabı dolduran ve güçleriyle olduğu kadar zayıflıkları ve gülünçlükleriyle de oldukları gibi tasvir edilen karakterlerin gerçekliği (yazar söyle diyor: 'Çok acılar çeken bir halk , olmamız, diğerleri gibi insanlar olmamıza engel değildir' ); kitabın, asla sızlanmayan ve korkunçluklara rağmen enerji ve hatta yaşama sevinciyle dolu havası. Hiçbir şeyin asla bu küçük çocuğu yıldırmayacağı hissediliyor (ve hatta ailesinin bile), Kürt davasını savunmak amacı taşıyan birinci derecede bir propaganda kitabı değil. Bundan çok daha insancıl bir şey.

- Librairie Pantoute

(Arka Kapak'tan)

--reklam--

Babamın Tüfeği Alıntıları - Sözleri

  • "Zaman geçtikçe, yürek atışlarım azalıyor sevgilim..." Ve ben, Azad, artık bir çocuk değildim.
  • "Ama en garip olanı, katliamlara rağmen hala burada olmamız. Keldaniler, Babilliler, Sümerler imparatorluklar kurdular, onlardan geriye hiçbir şey kalmadı. Bir şey olmamamıza karşın, biz hala buradayız, dilimizi konuşuyoruz. Boyun eğmeyi reddediyoruz, başkaldırıyoruz ve hala hiçbir şey değiliz ... "
  • "Zaman geçtikçe, yürek atışlarım azalıyor sevgilim..." Ve ben, Azad, artık bir çocuk değildim.
  • Hayır, fedakârlıklarımız boşuna değildi, artık özgürdük.
  • ...ve Kürtlerin dağlar dışında başka dostu olmadığını söylüyorlardı.
  • "Kürtlerin tek bir atasözü vardır: Kêm bijî, kel bijî. (Az yaşa, atik yaşa)"
  • “Kadın toplumun yarısıdır. Tek elle alkış tutulamaz… Kuş, tek kanatla uçamaz..”
  • Eğitimin Kürt­çe yapıldığı okula başladım. Milli marşımızı öğrendim: Ey Reqib, her maye qewme kurd ziman, Naşikê û danayê bi topê zeman...
  • Kafamda yer eden şarkısının sözleriyle çıktım odadan: "Her ku dem derbas dibe, lêdana dilê min hêdî dibe delala min.."
  • Kadın toplumun yarısıdır. Aslan erkek de olsa,dişi de olsa aslandır. Tek elle alkış tutulamaz...
  • Birinci gün dersin tek bir kelimesini anlamadım. Öğretmen Arapça konuşuyordu. Yıkılmıştım...
  • ...Son dükkan, dağlarımızın tanıdık kuşu, halkımız için bir sembol olan keklik tutkunlarının buluşma yeriydi. Kekliğin kendi kendinin düşmanı olabileceğini biliyordum, çünkü avcılar onları başka keklikleri çekmek için yem olarak kullanıyorlardı. Fakat annemin biz Kürtleri neden kekliklere benzettiğini anlamıyordum, çünkü ben hala bir çocuktum.
  • Okulun ön cephesine asılmış bir pankartta şunlar yazıyordu: “Yaşasın Arap-Kürt kardeşliği!”
  • Ve her gün aynı duayı ediyordum: Kürtçe dersler başlayın artık. Ama boşunaydı.

--reklam--

Babamın Tüfeği İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Öncelikle kitabı hayata at gözlükleriyle bakanlar okumasın bence çünkü kitabı begenmemekle kalmayıp etrafa da kötüleyecekler büyük ihtimalle. Kitap Kürtlere yapılan soy kırımın boyutlarını gözler önüne seriyor. Bazı yorumlarda edebi hazzı yok deniyor da zaten bu kitap bir tık belgesel tadında bir kitap yani olan bı olayı bir kişinin gözünden ve yanlış anlaşılmalara sebebiyet vermemek için açıklayıcı bir şekilde anlatılıyor. Kitap gerçekten çok güzel özellikle yargılarını kırmak isteyenlerin çok şey bildiğini sanıp hiç bir şey bilmeyenlerin okuması gereken bir kitap okuyacaklara iyi okumalar diliyorum . (Hüsna Akagündüz)

Kitap 1970-1980 arasında Irak'ta yaşayan bir Kürt çocuğunun gözünden yaşananları anlatıyor. Ama bu cümleme bakıp sürekli acıların anlatıldığını sanmayın. Esasında anlatılanlar güzel şeyler değil fakat bir çocuğun gözünden okuyunca biraz yumuşuyor sanki. Henüz ne olup bittiğini tam olarak anlayamayan bir çocuktan dinliyoruz aslında yaşanılanları bu yüzden sürgünlerin, acıların yanında hep bir yaşama sevinci, hep bir umut da var. Yer yer göz doldurdu, yer yer gülümsetti, yer yer ürpertti. Bu kitabın yeri bende ayrı olacak. Daha fazla anlatmak istemiyorum direkt sizlere öneriyorum. Buyrun siz de okuyun :) (xecê)

Kitap 1961 yılında Güney Kürdistan'da Mela Mustafa Barzani liderliğindeki Kürtler'in Baas rejimine karşı hak mücadellesinin olduğu dönemde Kürt milliyetçi yurtsever bir ailenin o dönemdeki mücadeleye verdikleri emekleri ve yaşadıkları zorlukları aile üyesi Azad'ın gözünden anlatıyor.''O gün ailemizden yedi erkeği kaybettik. Kaçtık. Ben hâlâ bir çocuktum'' Yaşanılan toplumsal olaylara çocukluğundan dolayı başlarda anlam veremeyen Azad ilerde bu mücadeleye ortak olacaktır.Mücadeleleri çoğu kez sonuçsuz kalmıştır.Bu durum Azad babası şero annesi heybet abileri ve diğer mücadele eden Kürtleri ümitsizliğe düşürsede ümitsizliğe haksızlığa zulme diktatörlüğe karşı savaşçı ruhlarını yıldırmadı.Sevdiklerini evlerini topraklarını kaybettiler ama vazgeçmemeleri onlara bir tarih yazdırdı. Ve ben,Azad,artık bir çocuk değilim Tavsiye ederim:) (Rozerin Şahin)

--reklam--

Babamın Tüfeği PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Hiner Saleem - Babamın Tüfeği kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Babamın Tüfeği PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Hiner Saleem Kimdir?

Hüner Salim veya Hiner Salim (d. 9 Mart 1964) Iraklı Kürt yönetmen.

Irak Kürdistanındaki Akrah kasabasında doğan Salim, Irak'ı 17 yaşında terk etmiş, İtalya'da öğrenim görmüş ve üniversitede okumuştur. Daha sonra ise, hâlen yaşamakta olduğu, Fransa'ya taşınmıştır. 1992 yılında, Körfez Savaşı sonrası, Iraklı Kürtlerin yaşam şartlarını çekmiştir ki bu çekimi Venedik Film Festivali'nde gösterilmiştir. 1998 yılında ilk filmi olan Vive la marie ... et la liberation du Kurdistan' tamamlamış, ikinci filmi olan Passeurs de rêves ise 2000 yılında gösterime girmiştir. Üçüncü filmi olan 2003'de gösterilen Votka Limon Venedik Film Festivali'nde San Marco Ödülü'nü almıştır.[1] 2005 yılında dönemin Fransa Kültür Bakanı Renaud Donnedieu de Vabres'den Chevalier des Arts et Lettres unvanını almıştır. Le Fusil de mon père ("Babamın Tüfeği") isimli hatıralarını içeren kitabı ise 2004 yılında Fransızca ve İngilizce olarak basılmıştır.

--reklam--

Hiner Saleem Kitapları - Eserleri

  • Babamın Tüfeği
  • Vahşi Batı Kürdistan Bir Hiner Saleem Senaryosu

--reklam--

Hiner Saleem Alıntıları - Sözleri

  • Eğitimin Kürt­çe yapıldığı okula başladım. Milli marşımızı öğrendim: Ey Reqib, her maye qewme kurd ziman, Naşikê û danayê bi topê zeman... (Babamın Tüfeği)
  • Ve her gün aynı duayı ediyordum: Kürtçe dersler başlayın artık. Ama boşunaydı. (Babamın Tüfeği)
  • "Zaman geçtikçe, yürek atışlarım azalıyor sevgilim..." Ve ben, Azad, artık bir çocuk değildim. (Babamın Tüfeği)
  • Birinci gün dersin tek bir kelimesini anlamadım. Öğretmen Arapça konuşuyordu. Yıkılmıştım... (Babamın Tüfeği)
  • "Zaman geçtikçe, yürek atışlarım azalıyor sevgilim..." Ve ben, Azad, artık bir çocuk değildim. (Babamın Tüfeği)
  • Hayır, fedakârlıklarımız boşuna değildi, artık özgürdük. (Babamın Tüfeği)
  • "Ama en garip olanı, katliamlara rağmen hala burada olmamız. Keldaniler, Babilliler, Sümerler imparatorluklar kurdular, onlardan geriye hiçbir şey kalmadı. Bir şey olmamamıza karşın, biz hala buradayız, dilimizi konuşuyoruz. Boyun eğmeyi reddediyoruz, başkaldırıyoruz ve hala hiçbir şey değiliz ... " (Babamın Tüfeği)
  • Kafamda yer eden şarkısının sözleriyle çıktım odadan: "Her ku dem derbas dibe, lêdana dilê min hêdî dibe delala min.." (Babamın Tüfeği)
  • Kadın toplumun yarısıdır. Aslan erkek de olsa,dişi de olsa aslandır. Tek elle alkış tutulamaz... (Babamın Tüfeği)
  • Okulun ön cephesine asılmış bir pankartta şunlar yazıyordu: “Yaşasın Arap-Kürt kardeşliği!” (Babamın Tüfeği)
  • ...Son dükkan, dağlarımızın tanıdık kuşu, halkımız için bir sembol olan keklik tutkunlarının buluşma yeriydi. Kekliğin kendi kendinin düşmanı olabileceğini biliyordum, çünkü avcılar onları başka keklikleri çekmek için yem olarak kullanıyorlardı. Fakat annemin biz Kürtleri neden kekliklere benzettiğini anlamıyordum, çünkü ben hala bir çocuktum. (Babamın Tüfeği)
  • "Kürtlerin tek bir atasözü vardır: Kêm bijî, kel bijî. (Az yaşa, atik yaşa)" (Babamın Tüfeği)
  • “Kadın toplumun yarısıdır. Tek elle alkış tutulamaz… Kuş, tek kanatla uçamaz..” (Babamın Tüfeği)
  • ...ve Kürtlerin dağlar dışında başka dostu olmadığını söylüyorlardı. (Babamın Tüfeği)