Kitap Künyesi

Yazar: Cemil Kavukçu

Yayın Evi: Can Yayınları

İSBN: 9789750725203

Sayfa Sayısı: 112

--reklam--

Başkasının Rüyaları Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Cemil Kavukçu Başkasının Rüyaları’nda nasıl ve neden yazdığının peşine düştüğünü hissettiriyor. Şimdiye kadar olmadığı biçimde kurmaca ile gerçeklik, düş ile gerçek dünya arasındaki hem keskin hem belirsiz sınırda gezinirken, yazarla anlatıcı, anlatıcıyla öykü kahramanı, öykü kahramanıyla yazar birbirine karışıyor, birbirinin içinde eriyor; kimin kim olduğunu unuttuğumuz bir dünyaya çekiliyoruz. Tüm öykülerin içinde gezinen aynı anlatıcı ve kahramanlar sayesinde öyküler, aynı hayatın farklı zamanlarında çekilmiş fotoğraflar gibi bir süreklilik kazanıyor. Rüya ile gerçek arasındaki ince çizgide ustaca dolaşan Cemil Kavukçu, belli ki zarını rüyadan yana atıyor. Belki de bütün hayatımızın, çocukluğun o istemeden içine sürüklendiğimiz ikindi uykularından başlayarak bir rüyadan başka bir şey olmadığını söylemek istiyor.

--reklam--

Başkasının Rüyaları Alıntıları - Sözleri

  • Beni hayata bağlayan ya da hayattan koparan anlaşılabilir bir nedenim yok. Keşke ciddi bir vicdan azabım olsa da ona tutunsam.
  • Ne sabahtı ne akşam; ne gün ortasıydı ne gece. Alacakaranlık bir zamandı. Havada bulut yoktu, yıldız yoktu, güneş yoktu, ay yoktu.
  • Sıkıldıkça bir şeyler yiyor, abur cubur atıştırıyor, farkında değil. Sonra "su içsem yarıyor" zırvaları. Kadın milleti..
  • Benim hiçbir şeyim yok. Beni hayata bağlayan ya da hayattan koparan anlaşılabilir bir nedenim yok. Keşke ciddi bir vicdan azabım olsa da ona tutunsam.
  • Tek başına oturan adam "Saat yok," diyor, "zamanı kaybettik." "Nasıl kaybettik?" "Ben ne bileyim işte," diyor, "kaybettik."
  • Ey uyku, diyorum ey koca manda, geleceğin varsa göreceğin de var. Bütün gece seni bekledim, artık beklemiyorum. Gelsen de sana yenik düşmeyeceğim. Uyumayacağım.
  • "Zor," diyor. "Her şey zor," diyorum. Yine yüzü ellerinin arasında ve dirsekleri masaya dayanmış, ötelere, benim bilmediğim bir yerlere bakıyor.
  • Ama herif harbiden şık bir sefil. Hem o özel biridir, tek zararı kendinedir.
  • Hasta olduğunu anlayamamıştım, oysa ablam başka bir dünyada yaşıyormuş. Orada belki daha mutluydu, bilmiyorum. Kimselere anlatmadığı dertlerini, acılarını da yanında götürmüştü.
  • Konuşacaklarımız tükenmiş, uzayan suskunluklarda sıkılmaya başlamıştık.
  • Konuşacaklarımız tükenmiş, uzayan suskunluklarda sıkılmaya başlamıştık.
  • Hiç olmazsa senin kargaların var Vahit abi. Benim hiçbir şeyim yok. Beni hayata bağlayan ya da hayattan koparan anlaşılabilir bir nedenim yok. Keşke ciddi bir vicdan azabım olsa da ona tutunsam.
  • Millet... Ya da annemin dediği gibi; el âlem. Bütün yaşamlar o görünmeyen güce yaranmak için harcanıyor buralarda.
  • Millet... Ya da annemin dediği gibi; el âlem. Bütün yaşamlar o görünmeyen güce yaranmak için harcanıyor buralarda.
  • ona bakan, kendine hem benzeyen hem de benzemeyen o çirkin yüz, günün kötü geçmesi için elinden geleni yapacaktı.

--reklam--

Başkasının Rüyaları İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Edebiyat büyülü bir dünya. Öyle olmasa her sayfada kelimelerin sihrine kapılıp dünyayla bağımı nasıl koparırdım? Cemil Kavukçu’nun Başkasının Rüyası öykü kitabını okurken kendi rüyalarımın içinde de kayboldum. Öykülerin içinde gezinen aynı anlatıcı ve kahramanlar sayesinde öyküler, aynı hayatın farklı zamanlarında çekilmiş fotoğraflar gibi süreklilik kazanıyor. Etkileyici, farklı, rüya ve gerçeğin arasındaki ince çizgide, kurmaca ve gerçeğin iç içe olduğu keyifli bir kitap. (Armağan Can)

Birbirinden ayrı ama birbiriyle bağlantı hikayelerden oluşan harika bir öykü kitabı. Teşekkürler Kavukçu teşekkürler. "Cemil Kavukçu’nun iki yıllık bir aradan sonra çıkardığı yeni öykü kitabı Başkasının Rüyaları, öyküler arasındaki tuhaf ilişkiyle dikkat çekiyor. Kavukçu, bu kitabında nasıl ve neden yazdığının peşine düştüğünü hissettiriyor, yazarlığının perde arkasını aralıyor. Şimdiye kadar olmadığı biçimde kurmaca ile gerçek, düş ile gerçek dünya arasındaki hem keskin hem belirsiz sınırda gezinirken, yazarla anlatıcı, anlatıcıyla öykü kahramanı, öykü kahramanıyla yazar birbirine karışıyor, birbirinin içinde eriyor; kimin kim olduğunu unuttuğumuz bir dünyaya sokuluyoruz. Tüm öykülerin içinde gezinen aynı anlatıcı ve kahramanlar sayesinde öyküler aynı hayatın farklı zamanlarda çekilmiş fotoğrafları gibi bir süreklilik kazanıyor. Rüya ile gerçek arasındaki ince çizgide ustaca dolaşan Cemil Kavukçu, belli ki zarını rüyadan yana atıyor ve kendini olduğu kadar okurunu da uzun bir rüyanın değişik gecelere, değişik zamanlara bölünmüş labirentlerinde gezdiriyor. Belki de bütün hayatımızın, çocukluğun o istenmeden içine sürüklendiğimiz ikindi uykularından başlayarak bir rüyadan başka bir şey olmadığını söylemek istiyor." (hiperfobik)

Cemil Kavukçu'nun ilk okuduğum kitabı- herkes gibi kitap/yalniz-uyuyanlar-icin--7461 ile başlamayı düşünüyordum okumaya. Ama önüme bu düştü ilk önce- başkalarının sürüklemesindense, rüzgarı tercih ettiğimden başlayıp bitirdim hemen. Başlayıp bitirdim diyorum özellikle; bilen bilir, oldukça tembelimdir özellikle kitap okurken. 6 aydır devam etmediğim kitap var hesabımda. Niye böyle oldu peki, inceleyelim bakalım. Cemil Kavukçu öyküleriyle tanınan bir yazar. Hatta öykücü – 1990, 2000'li yılların önemli isimlerinden biri. Hala okunuyor kitapları, ama ben bilmiyordum fazla- bir kaç incelemede dikkatimi çekmişti gerçi, Metin hoca da tavsiye etmişti sanırım bir ki yazısında. Kitaba başladığımda en başta yazarın sade, sıkmayan üslubu ile karşılaşıyoruz. İlk hikayede kitabın adına uygun olarak bir çocuğun rüyası anlatılıyor daha çok. İyi güzel diyoruz, çok fazla etkilenmesek de beğeniyoruz yazarın dilini. İkinci hikayede ise ablasıyla küçük bir çocuğun bağını görüyoruz, bir şeyler uyanmaya başlıyor içimizde. Üçüncü hikaye “Solgun” ablasını kaybeden orta yaşlı bir adam hakkında- işte burada hikayelerin birbiriyle ilintili olduğunun farkına varıyoruz, acaba yaşanmış mıdır kuşkusu çöküyor içimize. Diğer hikayeler “O Kadın Fatma Girik Değil”, “Fiyasko” ve “Çiçekler”le konudan biraz ayrılıyor gibi göründe de “Başkasının Rüyası”nda her şeyin bir bütün olduğunun farkına yeniden varıyoruz. Her okuduğumuz hikayede biraz daha giriyoruz Kavukçu'nun rüyalarına. Kitabın sonunda bütün bunların başkalarının rüyaları olduğunu söylese de kahramanımız eşine, biz farkındayız her şeyin. Başta söylediğim gibi hikayeler tek başlarına güzeller, ama hepsi birleşince insan ne olduğunu anlamadan bitiyor kitabı ve bütünün parçaların toplamının çok ötesinde olduğunu görüyorsunuz. Genel olarak bir burukluk hakim tüm öykülere. Ama öyle yılışık bir şey değil, Cemil Kavukçu sizi melodramlarla vurmak istemiyor. Zaten hayatın kendisi yetiyor o burukluk için. Öykü seven ya da öykü yazmaya çalışanların okumasının faydalı olacağını düşündüğüm bir kitap “Başkasının Rüyası”. Zaten bir günde bitecek bu kitabı okuyacağınıza pişman olmayacağınızı düşünüyorum. İyi akşamlar. (Erhan)

--reklam--

Başkasının Rüyaları PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Cemil Kavukçu - Başkasının Rüyaları kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Başkasının Rüyaları PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Cemil Kavukçu Kimdir?

1951 yılında İnegöl'de doğdu. İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Jeofizik Mühendisliği Bölümü'nü bitirdi (1976). Öyküleri, 1980 yılından başlayarak çeşitli dergilerde yayınlandı.

Cemil Kavukçu, son yılların en usta öykücülerinden. Küçük insanların dünyasını başarıyla betimlemesini, onların iç dünyalarını olanca derinliğiyle vermesini biliyor. Eleştirmen Fethi Naci, Cemil Kavukçu için 'Elini neye değdirse öykü oluyor, tam bir anlatı ustası' diyor. Gerçekten de Cemil Kavukçu'nun öyküleri, sıradan insanları, sıradan yaşamları, küçük olayları alıp zengin dünyalar yaratıyor. Ayrıntılar ve diyaloglar (özellikle de kişiliklere özgü argo dil), onun öykülerinin vazgeçilmez öğeleri. Temiz, yalın bir Türkçeyle, kendi üslubunu yaratmayı başararak yazıyor Cemil Kavukçu. Bir başka deyişle, tutarlı bir dil ve üslup, bütün öykülerinde açıkça kendini gösteriyor. Okuru, öykünün içine çekip alıyor, sarıp sarmalıyor. Karşıdan değil, içinden okunan öyküler yaratıyor Cemil Kavukçu. Öykülerin bir kısmı da bir yap-boz'un parçaları gibi kırılıp yeniden bir araya geliyor. Son yıllarda tıkanır gibi görünen öykücülüğümüze yeni bir soluk getiren Cemil Kavukçu, 2000'li yıllarda da öykünün yollarında yürümeyi sürdürecek.

ESERLERİ

Patika adlı kitabıyla 1987 yılında Yaşar Nabi Nayır Öykü Ödülü'nü kazandı. Yayınlanmış öykü kitapları: Pazar Güneşi (1983), Patika (1987), Temmuz Suçlu (1990), Uzak Noktalara Doğru (1995), Yalnız Uyuyanlar İçin (1996), Bilinen Bir Kitapta Kaybolmak (1997), Dört Duvar Beş Pencere (1999). İlk romanı Dönüş, 1998 yılında yayınlandı.

--reklam--

Cemil Kavukçu Kitapları - Eserleri

  • Yalnız Uyuyanlar İçin
  • Başkasının Rüyaları
  • Uzak Noktalara Doğru
  • Aynadaki Zaman
  • Yüzünüz Kuşlar Yüzünüz
  • Tasmalı Güvercin
  • Düşkaçıran
  • Üstü Kalsın
  • O Vakıt Son Mimoza
  • Örümcek Kapanı
  • Dört Duvar Beş Pencere
  • Bilinen Bir Sokakta Kaybolmak
  • Balyozla Balık Avı
  • Bir Öykü Yazalım Mı?
  • Maviye Boyanmış Sular
  • Gemiler de Ağlarmış
  • Suda Bulanık Oyunlar
  • Dönüş
  • Gamba
  • Temmuz Suçlu
  • Yolun Başındakiler
  • Pazar Güneşi
  • Nolya
  • Mimoza'da Elli Gram
  • Angelacoma'nın Duvarları
  • Masal Kurma Oyunu
  • Selo'nun Kuşları
  • Özgürlüğe Kaçış
  • Havhav Kardeşliği
  • Radde
  • Patika
  • Perişanız Gecenin Karanlığında
  • Kafeste Bir Topik
  • Nolya
  • Yeşilcik
  • Berk'in Gizli Gücü
  • İlginç Bir Şey Yapmalıyız
  • Three Stories

--reklam--

Cemil Kavukçu Alıntıları - Sözleri

  • Alıştığım bir yokluk vardı, gelip onu bozdun. (Yalnız Uyuyanlar İçin)
  • Geceler gariplerindir (Pazar Güneşi)
  • En güzel yolculuklar, yanına hiçbir şey almadan ve bir plan yapılmadan çıkılan yolculuklardır. (Bilinen Bir Sokakta Kaybolmak)
  • Uyanıyorum. Pencereden sızan ışığa bakılırsa gün ağarmış. Serin, insanın içini ürperten, kısacık kış günlerine hazırlık yapan bir güz sabahı. Puslu ve üşengeç. (Uzak Noktalara Doğru)
  • Otoriteyle sağlanan düzenden değil dostlukla sevgiyle oluşturulan ama otoriteyi de zedelemeyen bir ilişkiden yanaydı Kemal kaptan. (Maviye Boyanmış Sular)
  • Oysa yazmak, düşüncenin yıldır­dığı yerde ("kırıldığı" demek daha doğru belki) güç veri­yor insana; hele doğaçlama yazmak, dökülebilmek, hıçkı­ra hıçkıra ağlayabilmek kağıtlara; (O Vakıt Son Mimoza)
  • Aynama dedim ki, bu rüyanın devamını göster bana. Gösteremem, dedi ayna, rüyaların devamı olmaz. O zaman bununla ilintili ikinci bir rüya göster bana. Bütün rüyalar birbiriyle ilintilidir, dedi. (Balyozla Balık Avı)
  • üç şey söyledin, dedi, parasını, umutlarını ve düşlerini; bence ilk ikisini yitirince ölünmez, ama düşler yitirilince... (Nolya)
  • Yitiren insanların yüzlerinde yaşamın çözülememiş gizlerinden biri oluşuyor;çünkü hızla değişip prizmanın öbür yüzünü görüyorlar. Kişinin kendi olma sınavının en zor basamakları... (Uzak Noktalara Doğru)
  • “… deliysen denizci olursun, denizci olduktan sonra delirmen bir şey ifade etmez …” (Yüzünüz Kuşlar Yüzünüz)
  • Kuraldır; evler ölüme terk edilince önce camları kırılır. (Dönüş)
  • " Yüzü gülen adam gösterin bana,” diye bağırıyorum, “yüzü gülen insan. Işıkları yakın,” diyorum, güneş nerde.. (Temmuz Suçlu)
  • "Yağmuru çok seviyorsun değil mi?" (Yalnız Uyuyanlar İçin)
  • Nereye varacağını bildiğin bir yolda yürümek birçok şeyi görmeden ilerlemektir. (Üstü Kalsın)
  • Eskiden bir kitabı beğensem de beğenmesem de sonuna kadar okurdum. Zaman içinde beğenmediğim bir romanı, öyküyü, şiiri bırakmak gibi hakkım olduğunun farkına vardım... (Örümcek Kapanı)
  • Bir yandan da gerçek duygularımı sesimden, yüz ifademden okumasından korktum. (Aynadaki Zaman)
  • "Hep bir şeyler , hep bir şeyler kahroluyor." (Suda Bulanık Oyunlar)
  • "Yalnızlıklar, iç boşluklar. Herkes, kendini anlayacak birini arıyor. Bulunca da tutunuyor." (Gamba)
  • "İntegral. İntihar gibi bir şey." (Suda Bulanık Oyunlar)
  • Millet... Ya da annemin dediği gibi; el âlem. Bütün yaşamlar o görünmeyen güce yaranmak için harcanıyor buralarda. (Başkasının Rüyaları)