Kitap Künyesi
Yazar: Ali Ayçil
Yayın Evi: Dergah Yayınları
İSBN: 9789759958350
Sayfa Sayısı: 56
Bir Japon Nasıl Ölür Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
“Hem yaralı hem yakını bir yaralının
Kırıldı kuş sesinden direkleri dünyanın kaldım eşikte sübyan
Kaldım cümle ovayla temmuzun köklerinde, yaşlanmış ağaçlara dert oldum.
Kimi görsem dedim işte buradayım iki ince boynumun arasında
Kimi görsem dilim buruk, kelimeler ölümlü, sesim anadan üryan.
Yürüdüm benle birlik ağır bir halk yürüdü
Suya baktı ağırdı, güze düştü ağırdı, yola vurdu ağırdı.
Bir sabah dünya boşken kalkıp sordum kendime: neyin var taşınacak?
Şu kırık dal sesinden, şu tökezleyen ırmak gürültüsünden başka
Neyin var sen gidince aklı sende kalacak!”
Bir Japon Nasıl Ölür Alıntıları - Sözleri
- kırıldı kuş sesinden direkleri dünyanın kaldım eşikte sübyan
- “Bir yağmur kadınları durduk yere ağlatır”
- bana ait çözülmemiş tek düğme benden başka öldürülmüş bahçe yok
- “Bakışlarım hep bir mesafeyi ölçüyordu uzak mı yakın mı kestiremedim”
- Sınırlarım uzadıkça uzuyor bir kıyıda alnımı buluyorum ötekinde alnımın izlerini
- kendimden başka savrulacak bir kır yok tütecek gam yok burda.
- Görüyorsun ya işte Allah'ım konuşacak kimse yok senden başka
- Sesim kendi sesime çarpsın ki durulayım
- Hangi kavşakta dursam çatallı bir acıyım.
- döndüm uzun uzun kırlara baktım, şuramda büyürken hasar
- Dokundukça dağılan bir hatırayım, al ipekte besmele
- Bir sabah dünya boşken kalkıp sordum kendime: neyin var taşınacak? Şu kırık dal sesinden, şu tökezleyen ırmak gürültüsünden başka Neyin var sen gidince aklı sende kalacak!
- Biz düşerken gülden bahseden şairler de vardı.
- “Herkes birbirini üzüyor burada çok üzüyor”
- Benim davudi bir sesim yok Lidyalı kardeşlerim Herkes birbirini üzüyor burada çok üzüyor
Bir Japon Nasıl Ölür İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Bir Japon Nasıl Ölür Ali Ayçil'den; Ceviz Sandıklar ve Para Kasaları, Naz Bitti ve Arastanın Son Çırağı’ndan sonra okuduğum 4. kitap. Bir Japon Nasıl Ölür; toplamda 24 şiirin yer aldığı Hem Yaralı Hem Yakını Bir Yaralının ve Bir Bahisçinin Eve Dönüşü adlı iki bölümden ve 56 sayfadan oluşan çok ince bir kitap... Ali Ayçil, denemelerinin yanı sıra şiirleriyle de özgün bir çizgide ilerliyor. Ayçil’in öykülerini okumadım ama merak etmiyor değilim. Ali Ayçil, şiirleriyle bir eksiği kapatıyormuş hissi uyandırıyor bende. Olmasa da olurmuş ama birçok şey eksik olurmuş gibi bir his, ince bir sızı belki de. Bu kitabında da kelimeleri alışılmışın dışında bir araya getirerek adeta bir kelime denizinde adalar kurma çabasıyla okura seslenen Ayçil, okunmayı hak ediyor. Kitaptan bazı alıntılar; “Bir sabah dünya boşken kalkıp sordum kendime: neyin var taşınacak? Şu kırık dal sesinden, şu tökezleyen ırmak gürültüsünden başka Neyin var sen gidince aklı sende kalacak” (s. 14). “Eğri olan düzelmez, vakitlice noktayı koymak gerek” (s. 37). “Bu bizim dünyadan son gidişimiz Telaşlı bir dünür çiçeğiyiz kırmızı ışıkta Ölüm içimizden taze bir rüzgâr gibi geçer” (s. 46). “Biz düşerken gülden bahseden şairler de vardı” (s. 56). Şiir seviyorsanız mutlaka okuyun. (Mahir)
Üzgünüm ama şairin şiirlerini hiç sevemedim. Bi' farklı geldi nedense. Sanırım alıştığım tarzların dışında olduğu için garipsedim. Fakat her yeni şiirde belki güzeldir diye ümitlensemde maalesef olmadı. Kitabı sipariş etmeden önce içeriğine bir göz atın derim. (Meliz!)
Türkiye Yazarlar Birliği 2018 yılı şiir ödülünü kazanan kitaptır Bir Japon Nasıl Ölür. “bir sabah dünya boşken kalkıp sordum kendime: neyin var taşınacak? şu kırık dal sesinden, şu tökezleyen ırmak gürültüsünden başka neyin var sen gidince aklı sende kalacak!” (Hasan Bozdaş)
Kitabın Yazarı Ali Ayçil Kimdir?
1969 tarihinde Erzincan'da doğdu. İlk ve örta öğrenimini Erzincan'da tamamladı. Erzurum Atatürk Üniversitesi Kâzım Karabekir Eğitim Fakültesi Tarih Bölümünü bitirdi. İstanbul'da gazetecilik ve öğretmenlik yaptı.
Dergâh dergisinde şiirleri, Merdiven dergisinde ve Akit gazetesinde poetik yazıları yayınlandı.
Ali Ayçil Kitapları - Eserleri
- Sur Kenti Hikayeleri
- Kovulmuşların Evi
- Yenilgiden Dönerken
- Ceviz Sandıklar ve Para Kasaları
- Bir Japon Nasıl Ölür
- Usta Konuşmak İstiyor
- Naz Bitti
- Arastanın Son Çırağı
- Arastanın Son Çırağı
Ali Ayçil Alıntıları - Sözleri
- sanıldığı gibi insanı yıkan çektiği acılar değildir. insan, çektiklerini paylaşamadığı için kendi acısıyla söyleşmeye başladığında yıkılır. (Ceviz Sandıklar ve Para Kasaları)
- Benim davudi bir sesim yok Lidyalı kardeşlerim Herkes birbirini üzüyor burada çok üzüyor (Bir Japon Nasıl Ölür)
- döndüm uzun uzun kırlara baktım, şuramda büyürken hasar (Bir Japon Nasıl Ölür)
- “şimdi bana efendim yeni bir hayat gerek göğüs kafesim için Dede’den birkaç nağme eşiğinizde bitti sürdüğüm belirsiz iz teli kopuk bu çalgı ne söylese beyhude...” (Naz Bitti)
- “tıpkı çıktığım yolculuklar gibi, görüştüğüm insanların sayısını da seyrettikçe seyrelttim. kendimle kendim arasında gidip gelen yeni bir yol açtım. günler, niçin uzadığını, niçin kıvrıldığını bilmediğim bir sarmaşık gibi dolanıp durdu boynuma. dünya, bensiz de dünyaydı; darılmadım…” (Yenilgiden Dönerken)
- Unutma ey kurumuş köklerimde diri duran kalleşlik çünkü senle çok eski bir kovukta kardeştik. (Arastanın Son Çırağı)
- kırıldı kuş sesinden direkleri dünyanın kaldım eşikte sübyan (Bir Japon Nasıl Ölür)
- Kalkılması gerektiği için kalkıyor, yenilmesi gerektiği için besleniyor, konuşması gerektiği için bir şeyler söylüyor ve bütün bunları yeni baştan tekrar edebilmek için uyuyup dinleniyor. Bu büyük çöle bir günde gelmedi elbette; bütün dişler bir günde sökülmedi. Belki de bu yüzden nihai çöle vardığını kimse göremedi. İşte bir akşamüzeri daha, telefonundaki rehberi karıştırırken kendi kendine söyleniyor adam: Dünya bende iflas etti, bu da bir zaferdir… (Usta Konuşmak İstiyor)
- Üstelik gizli bir anlaşma var hepimizin arasında: En çok ezmek için eşitiz. (Ceviz Sandıklar ve Para Kasaları)
- Sınırlarım uzadıkça uzuyor bir kıyıda alnımı buluyorum ötekinde alnımın izlerini (Bir Japon Nasıl Ölür)
- “insanları hiç anlamıyorum; yaz geldiğinde sıcaktan, kışa vardıklarında soğuktan yakınıyorlar. oğullarından ve kızlarından, ülkelerinden ve dünyadan yakınıyorlar. yürümekten ve oturmaktan yakınıyorlar. işten ve işsizlikten yakınıyorlar. hiç mi yaşamadılar, hiç mi yaşatılmadılar? yılların bir yerlerine gizlenmiş bir mutluluğu alıp bugüne getirmek çok mu zor? onlar için duvarları şikayet taşlarından örülmüş bir hapishaneye benziyor mevsimler.” (Usta Konuşmak İstiyor)
- "Gündelik hayat", sanki şehrin üzerine serilmiş bol desenli bir telaş kilimidir. (Usta Konuşmak İstiyor)
- Çünkü yalnızlık tedavisi zor bir hastalıktır… (Usta Konuşmak İstiyor)
- Burada bir boşluğa kapı yaptılar beni kansız düşmüş yapraklarla desteklendi eşiğim. Bu kırık buğdayların, bu sararmış otların arasında kıpırdasam hemen anlaşılıyor, kaç uçurum çıktığım ve kaç gökten indiğim. (Naz Bitti)
- Öğretmen, pencereden bakarken gözüne göçmen kuşlar takılan bir öğrencinin hayretini dikkat dağınıklığı saydığı gün kaybetti. (Usta Konuşmak İstiyor)
- Henüz ufak bir çocukken tozlu köy yolunda düşlerime üşümesinler diye sardığım atlasta senin gözlerin ışıldıyor aliya (Arastanın Son Çırağı)
- Kabul edelim ki insan, ölünceye kadar hep içindeki bazı başlıklara çalışan bir psikoloji öğrencisidir… (Usta Konuşmak İstiyor)
- Biliyorum ki insan, kendi cevapsız sorusunun çengelinde asılır, ölünceye kadar kendine mağlup olur. (Kovulmuşların Evi)
- Dokundukça dağılan bir hatırayım, al ipekte besmele (Bir Japon Nasıl Ölür)
- “ruhun rahat uyusun ya kapı açılacak ya kilit kırılacak” (Naz Bitti)
Yorumlar
0 yorum