Kitap Künyesi
Yazar: Grazia Deledda
Çevirmen: Leyla Tonguç Basmacı
Editör: Müge Karahan
Editör: Mert Tanaydın
Tasarımcı: Deniz Akkol
Yayın Evi: Kolektif Kitap
İSBN: 9786052205037
Sayfa Sayısı: 130
--reklam--
Cosima Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Eğitim şansının ve dünyevi imkânların kısıtlı olduğu, doğanınsa kendini sınırsızca sunduğu bir coğrafyada geçirilen çocukluğun hayal gücünde ve dilde yarattığı tüm etkiler Nobelli yazar Grazia Deledda’nın bu otobiyografik romanında masal diliyle karşımıza çıkıyor.
“Sanatçının bir genç kız olarak portresi benzersiz ve son derece tatminkâr.”
-Belles Lettres -
“Nuoro’daki büyük bir aileden gelen asi genç kadın Grazia Deledda hassas gözlem gücü ve dikkat çekecek derecede duru üslubuyla Sardinya’da ilgi uyandırmıştı. Adada olay yaratan yazar bu arada Nobel’i de aldı. Deledda’nın toplu eserleri gerçek bir keşif: Balzac’ın Fransa’ya yaptığını, o Sardinya’ya yapıyor.”
- Paul Chutkow, The New York Times -
(Tanıtım Bülteninden)
--reklam--
Cosima Alıntıları - Sözleri
- "Neden oluyor bütün bunlar? Mücadeleler, acılar, boşu boşuna eziyet; rüzgârın gücü nafile, her şey nafile ve boş ama mücadele etmek lazım, çünkü Tanrı böyle istiyor".
- "Hayatı onu yaşamaktan zevk alanlar yaşar."
- O yıllarda öğrenci kelimesi zaten üstün biri demekti. Öğrenciler, yeryüzünün en yüce ve güçlü kaderlerine sahipti...
- Sonuçta çok da önemli değildi. Kendine güveniyordu, hırslıydı. Tanrının kendisine çizdiği yolda dosdoğru yürümek için kendi gücü dışında başka bir güce ihtiyacı yoktu.
- Ama küçük öğrencimizin ilgisini en çok çeken şey Signor Carlino' nun kitapçısıydı, çünkü orada defter, mürekkep ve kalem uçları, yani kelimelerin, kelimelerden de çok insanın düşüncelerinin işaretlere dönüştürülmesine izin veren bütün o büyülü şeyler satılırdı.
- Ama üzerinde nerdeyse fiziksel bir etki yaratan, onu en derinden etkileyen şey, masalın gizemiydi. Görkemli ve korkunç şeylerle yüklü o nihai sessizlikti, doğaüstü bir adaletin efsanesiydi; insanın ıstırabının, korkunun ve cezalandırmanın ezeli hikâyesiydi.
- Hayali bir aşkın anısıyla yaşayan çok kadın vardır, onlar için gerçek aşk Tanrı gibi büyük ve erişilmez bir sırdır.
- Kaç defa aydınlık ve ılık sabahlarda Bekledim onu O ise hâlâ yatağında, Sabahın rüyalarına gülüyordu. Barberini meydanı üzerinde Açılıyor safir mavisi, berrak gökyüzü. Bernini’nin Triton’u Fışkırtıyor duru suyunu. Gabriele D’Annunzio
- Tanrı savaşta askeri Unuturmuş derler. Benimse bedenim, Yedi karış toprak altına Gömüldükten sonra geri döner.
- Ona göre, bir insan her şeyiyle, gözleriyle bile yalan söyleyebilir ama sesi ne kadar değiştirmeye çalışırsa çalışsın yalanını ele verirdi.
- Hayat durmaksızın akan bir nehir gibidir: Sular bazen sakin akar bazen de bulanıktır ve bundan korunmaya imkan yoktur.
- Tanrı'nın kendisi için çizdiği yolda dosdoğru yürümek için kendi gücü dışında başka bir güce ihtiyacı yoktu.
- Gül demetini ona muzip gözlerle bakan çırağın elinden almaya karar verdiğinde keskin bir diken eline batmıştı. Bu ona, hayatın en güzel ve en zengin şeylerin altında bile acımasız dikenler sakladığını hatırlattı.
- Hayali bir aşkın anısıyla yaşayan çok kadın vardır, onlar için gerçek aşk Tanrı gibi büyük ve erişilmez bir sırdır.
- Her şey unutulmuş gibiydi ama olayın gölgesi ailenin üzerinden gitmedi çünkü baba ile oğul birbirlerini korkunun ve ölümün ışığında görmüştü.
--reklam--
Cosima İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Grazia Cosima Deledda'nın on dokuzuncu yüzyılın sonlarında, Avrupa'nın ayrıcalıksız bir ucunda, orta sınıfın keşmekeşinde kendi sesini yaratma cesareti ile yazmaya tutkuyla sarılan ve 1936 yılında Nobel Edebiyat Ödülü'ne uzanan ikinci kadın yazar olmasının hikâyesi, dün olduğu gibi bugün de edebiyat tarihinde hak etmediği bir şekilde satır arasına hapsolmaya devam ediyor. Zola'nın Germinal'i açarken ya da Hardy'nin Jude ile Arabella'yı karşılaştırdığı sırada yaptığı o sihirli mayaya benzer bir etkileyicilikten damıttığı mürekkebiyle "kanlı canlı" dünyalar yaratan Deledda, ikinci cinsiyet olmanın kaçınılmaz mahkumiyetine hapsolmanın bataklıklarında, ona kulaklarını tıkamayan okurlara uzanmaktan vazgeçmiyor. Bu inatçı ve kelimenin tam anlamıyla nefes alan kelimelerin yazarı Deledda, Cosima'sıyla otokurmacanın öncül metinlerinden birine imza atıyor. Sicilya'nın mit ve folkloründen kaynaklanan dişil tohumlardan filizlenen Cosima'nın hikâyesinde Deledda bize, dünyanın gerçekliğini kendi renklerine bulamadan tatmin olamayan çocukluğunu takdim edip, her şeye olağanüstü gözlerle bakmakla başladığı yolculuğunun ilk günlerine davet ediyor. Sosyokültürel uzlaşmalar ve toplumsal baskılardan, "kahramanın kendisi, dünyanın efendisi" olduğu evrenler devşiren Cosima, her şeye rağmen kendi olma/kalma iddiasından vazgeçmeyen bir kadının büyüme hikâyesi aslında. Sınıfsal ayrıcalıklardan uzak bir dünyanın çitlerinde kalmayı reddeden Cosima'nın, "eleştirmen"lerce "örgü örmeye, büyümeye ve iyi bir koca beklemeye" davet edildiği bir gerçekliğe çekiyor bizi Deledda. Ne istediğini tam olarak bilmeyen bir kadının, hızlandırılmış bir bildungsromanı bu. Tek başına kalmak, yolda ve yaşamda unutulmak üzerine düşünmeye çağırıyor uzaklardan bizi. Kendini bir Amazon gibi hisseden, ardından yatakları toplayıp odaları temizlemeye mahkum edilen zihninin zincirlerini kırarken bir devrimci olmaya çalışmıyor Cosima. Belki de tam da bu yüzden, tarihe takamıyor pençelerini, gözlerden ırak kalıyor. Deledda, Cosima'sıyla bize "boğucu eve" geri dönmek istemeyen hakikatini sunuyor: Arafta kalmak ve yalnızca beklemek isteyen, inatçı gözlerini gökyüzüne diken bir kadının zamansız gerçekliği. (Kubilay)
Grazia Deledda; 19. Yüzyılın muhafazakar, gelişmeye kapalı, dedikoduyu tek iletişim yolu olarak benimseyen insanların yaşadığı oysa bugünün tatil cenneti Sardunya Adası’ nın Nuoro şehrinde 1871 yılında doğmuş. Aşk evliliği yapmamış çok çocuklu ailenin kızlarından biri olarak dünyaya gelmiş. Anne ve babası da toplumun onlara biçtiği rolleri kusursuz olarak yerine getiren ebeveynler. Cosima’ ya biçilen görevde farklı olamazdı yaşadığı toplumda. Ev işlerini, terziliği öğrenecek iyi bir evlilik yapacak, çocuk doğuracaktı. Bu nedenle de sadece üç yıl süren eğitim hayatından sonra 11 yaşında okul günleri sona erdi. Ninesinden dinlediği öykülerle ve efsanelerle büyüdü. Yaşadığı yer pırlan ağaçlarıyla çevrili, doğanın sesini duyabildiği, gözlem yapabildiği fakat nesiller boyu ahlak kuralları ve dini baskıların kıskacında kalmış, herkesin ebeveynlerinin yaşamlarının devamı olan hayatlar yaşadığı, başka türlü yaşamak istemenin bile düşünülemeyeceği bir yerdi. Oysa Cosima farklıydı. Yaşıtlarının ilgilendiği şeyler onun dikkatini çekmiyordu. Cosima’ nın en mutlu olduğu yer kasabada ki Signor Carlino’ nun kitapçısıydı. Doğayı inceledi, insanları gözlemledi ve yazdı. Ne yazdığının çok ta farkında olmadan yazdı. Büyürken dinlediği efsaneleri ve ahlak kurallarının arasında sıkışıp kalmış ama hayallerinde özgür hatta fütursuz olan insanların öykülerini yazdı bu öyküleri yazarken de kah platonik kah gerçek sandığı aşklar yaşadı. Öykülerini bir moda dergisine gönderdi. Öykülerini çok beğenen moda dergisi editörleri, yazım hatalarını düzeltmesi için geri gönderdiğinde, ne yapması gerektiğini anlamayıp uzun süre öyküsünün yayınlanmayacağını sandı Cosima. O kadar eğitimsiz, edebiyat dünyası hakkında o kadar bilinçsizdi. Ama yazar olmak için gereken en son şeylerdi belki de bunlar. İlk öyküleri yayınlandığında yaşadığı yerde okuma dahi bilmeyen ama romanları yasaklı olarak kabul eden kadınlar (kadınların en büyük düşmanı yine kadınlar maalesef) tarafından ahlaksızlıkla suçlandı. Ara ara küskünlükler yaşadı ama yılmadı. Yazdı, yazdı. Bu dönemde en büyük destekçisi ilginçtir ki aslında kumar ve kadınlar yüzünden ailenin mirasını neredeyse tüketen ağabeyi Andrea oldu. Ehh bir erkek korumaya alınca Cosima’ da biraz huzur buldu. Cosima isimli roman yazarın otobiyografisi. 30 yaşına kadar yaşadığı Nuoro’ da ki hayatını anlatıyor. Grazia Deledda ile tanışmam doğa ile ilgili kitapları arka arkaya okumam ile başladı. Kitabın arka kapağında yazan tanıtım cümlesi en büyük etkendir kitabı alıp okumamda. Kolektif yayınlarının Leyla Tonguç Basmacının çevirisiyle yayınladığı kitabın arka kapağından bir cümle.‘’ Eğitim şansının ve dünyevi imkânların kısıtlı olduğu, doğanınsa kendini sınırsızca sunduğu bir coğrafyada geçirilen çocukluğun hayal gücünde ve dilde yarattığı tüm etkiler Nobelli yazar Grazia Deledda’nın bu otobiyografik romanında masal diliyle karşımıza çıkıyor.’’ Evet doğa kendini sınırsızca sunuyor, evet hayal gücü sayesinde yazıyor ama masalsı bir dil, yazarın bu otobiyografik romanında yok. Kitapla ilgili tek hayal kırıklığım bu oldu. Ama doğal, sade anlaşılır, kolay okunur güçlü felsefesi olan bir dil kullandığı kitabından etkilendiğimi söyleyebilirim. Yazarın daha önce hiçbir kitabını okumadığım için (Sitede de hemen hemen hiç okunmamış yazarın kitapları) yazım diliyle ilgili eleştiri yapma hakkını da kendimde görmüyorum. Ancak Natüralist bir yazar olduğunu söyleyebilirim Deledda’ nın. Ama bence ilk eserlerini yazarken natüralizm hakkında en ufak bir bilgisi yoktu. O sadece yazdı. İçinden geldiği gibi. Doğadaki olayları olduğu gibi inceledi, gözlemledi. Gerçeğin çirkin yönünü ele alıp insanın sefaletini yazdı. Duygu ve düşüncelerini, içinde yetiştiği toplumun etkisiyle yani soya çekimle çevre koşullarını birleştirip karakterini oluşturan insanı yazdı. Böylece natüralist bir yazar oldu. İnternette yaptığım araştırmalar sonucunda yazar hakkında çok sınırlı bilgilere ulaşabildim. Bulabildiklerim bunlar; yazarı eleştirmenler bir yazar olarak sınıflandırmakta zorlanmışlar ve edebiyatta ki konumu bu nedenle tam olarak belirlenememiş. Bazı eleştirmenler romantik bazı eleştirmenler de dekadans bir yazar olduğunu söylemiş ama en çok natüralist olarak tanımlanmış (Sade bir okur olarak bana göre de natüralist). Marksist eleştirmenler ise Sardunya yaşamının sert gerçeklerini yeterince gösteremediği için kendisini başarısız olarak nitelendirmişler. Yazar hakkında daha gerçekçi yorumlar yapabilmek için diğer eserlerini de okumak gerektiğini düşünüyorum. Sardinya Efsaneleri, Ağıt, Sevgi Yuvası ve Rüzgarda Kamışlar yazarın Türkçeye çevrilmiş kitapları. İçinde yaşadığınız toplum ne derse desin, farklı olmaktan vazgeçmeyin ve yapmak istediğiniz şeyi yapın. Cosima gibi…. (İlknur Demir)
Cosima, 1926 yılında Nobel Edebiyat Ödülü kazanan Grazia Deledda’nın otobiyografik özellikler taşıyan kitabı. Sardinya’da doğan Grazia Deledda’nın eserlerinde Sardinya ve Sardinya insanı geniş yer tutar. Büyük bir ailede doğan Cosima, dönemin yerleşik değer yargılarının dışında bir yol seçer kendine.Etrafını gözlemlemekten, anlamaya çalışmaktan vazgeçmeyen küçük Cosima yazma tutkusu ile doludur. Kitabı benim için ilginç kılan otobiyografik özellikleri oldu. (Özlem Akbaş)
--reklam--
Cosima PDF indirme linki var mı?
--reklam--
Grazia Deledda - Cosima kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Cosima PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.
Kitabın Yazarı Grazia Deledda Kimdir?
Grazia Deledda (d. 27 Eylül 1871 Nuoro (Sardunya) ö. 15 Ağustos 1936 Roma) İtalyan yazar. Doğalcılık akımının önde gelen isimleri arasında kabul edilir. Eserlerinde Sardunya'daki zorlu yaşam koşullarını tasvir eder. 1926'da edebiyat dalında Nobel Ödülüne layık görüldü.
--reklam--
Grazia Deledda Kitapları - Eserleri
- Sardinya Efsaneleri
- Cosima
- Üç Erkek Kardeş
- Sevgi Yuvası
- Rüzgârlı Kasaba
- Ağıt
- Rüzgarda Kamışlar
- Elias Portolu
--reklam--
Grazia Deledda Alıntıları - Sözleri
- Sonuçta çok da önemli değildi. Kendine güveniyordu, hırslıydı. Tanrının kendisine çizdiği yolda dosdoğru yürümek için kendi gücü dışında başka bir güce ihtiyacı yoktu. (Cosima)
- Kim kuş olmak istemez ki? Ama kuşlar ve bize mutlu görünen bütün hayvanlar bile belki bizden daha çok acı çekiyordur. insan güçlü olduğuna, kaderini çizdiğine kendini inandırırken onlar sürekli korku ve tehlike hissediyor. Mutluluksa yokluktan ortaya çıkar, yokluğa geri döner ve bizim onu yaratma gücümüz yoktur. (Rüzgârlı Kasaba)
- "Aşk ile evlenme Tanrı'nın istediği evlenmedir. Para için olan evlenme şeytan işidir." (Sevgi Yuvası)
- Hayali bir aşkın anısıyla yaşayan çok kadın vardır, onlar için gerçek aşk Tanrı gibi büyük ve erişilmez bir sırdır. (Cosima)
- İçimizde hiç ölmeyen veya en azından nefesimiz bitene dek yaşayan veya yaşıyor gibi görünen bir kısım var. (Rüzgârlı Kasaba)
- Denize doğru aşağı inmektense dağa çıkıyormuşum gibi bir yorgunluk hissediyorum. (Rüzgârlı Kasaba)
- Ona göre, bir insan her şeyiyle, gözleriyle bile yalan söyleyebilir ama sesi ne kadar değiştirmeye çalışırsa çalışsın yalanını ele verirdi. (Cosima)
- "Neden oluyor bütün bunlar? Mücadeleler, acılar, boşu boşuna eziyet; rüzgârın gücü nafile, her şey nafile ve boş ama mücadele etmek lazım, çünkü Tanrı böyle istiyor". (Cosima)
- Sahilde dur ve kum tanelerini saymaya başla, bunları tamamıyla saymış olduğunu sandığın zaman bil ki bunların sayısı sonsuzluğun senelerine nispetle hiçtir. Bizim yaşadığımız seneler, bu dünyada geçirebileceğimiz senelerin hepsi küçük bir çocuğun avucuna sığabilen tanelerden daha çok azdır. (Sevgi Yuvası)
- "Sahilde dur ve kum tanelerini saymaya başla, bunları tamamıyla saymış olduğunu sandığın zaman bil ki bunların sayısı sonsuzluğun senelerine nispetle hiçtir. Bizim yaşadığımız seneler, bu dünyada geçirebileceğimiz senelerin hepsi küçük bir çocuğun avucuna sığabilen tanelerden daha çok azdır. " (Sevgi Yuvası)
- Elinden bir çiçek alıp Meryem’in eline koymak için geldim. (Üç Erkek Kardeş)
- "Her hazinenin kapısında lanet bekler sizi." (Sardinya Efsaneleri)
- "Sen zengin bir kadın aramamalısın. Allah evlenmeyi erkek ile kadının mukaddes bir bağı olarak meydana koymuştur ; yoksa zengin bir erkek ile zengin bir kadının, fakir bir erkek ile fakir bir kadının birliği olmak üzere değil." (Sevgi Yuvası)
- Ama üzerinde nerdeyse fiziksel bir etki yaratan, onu en derinden etkileyen şey, masalın gizemiydi. Görkemli ve korkunç şeylerle yüklü o nihai sessizlikti, doğaüstü bir adaletin efsanesiydi; insanın ıstırabının, korkunun ve cezalandırmanın ezeli hikâyesiydi. (Cosima)
- Allah, ''Yalnız üç şey insan için kıymetlidir, hoş muhabbet, şefkat, alçak gönüllülük.'' der. (Sevgi Yuvası)
- Tanrı'nın kendisi için çizdiği yolda dosdoğru yürümek için kendi gücü dışında başka bir güce ihtiyacı yoktu. (Cosima)
- Dünyadaki en değerli şey temiz bir vicdan. (Sevgi Yuvası)
- Böylece zaman boşa akıp geçiyordu. (Üç Erkek Kardeş)
- Hayali bir aşkın anısıyla yaşayan çok kadın vardır, onlar için gerçek aşk Tanrı gibi büyük ve erişilmez bir sırdır. (Cosima)
- Sarışınmış ve sonsuz bir hüznün acısına boğulmuş donuk ve buğulu iri gözleriyle hoş bir çehresi varmış. (Sardinya Efsaneleri)
Yorumlar
0 yorum