Kitap Künyesi

Yazar: Haruki Murakami

Çevirmen: Alfred Birnbaum

Orijinal Adı: Dansu, dansu, dansu

Yayın Evi: Vintage Press

İSBN: 9780099448761

Sayfa Sayısı: 393

--reklam--

Dance, Dance, Dance Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

High-class call girls billed to Mastercard. A psychic 13-year-old dropout with a passion for Talking Heads. A hunky matinee idol doomed to play dentists and teachers. A one-armed beach-combing poet, an uptight hotel clerk and one very bemused narrator caught in the web of advanced capitalist mayhem. Combine this offbeat cast of characters with Murakami's idiosyncratic prose and out comes Dance Dance Dance.

--reklam--

Dance, Dance, Dance Alıntıları - Sözleri

  • Bir şeyi gerçekten görmek istersen, ne kadar karanlık olursa olsun fark etmez, onu görürsün.
  • "Ay'daki bir kadınla evlenip harika Ay çocukları yaparsın" diyor yumuşakça. "En ideali bu."
  • Hiç kimseyle konuşamadığımız şeyleri birbirimize anlatır, sırlarımızı paylaşırız. Ne dersin?İyi olmaz mı sence?
  • Zaman hızlıca geçip gidiyor. Geçmiş çoğalırken gelecek azalıyor. İmkanlar azalırken pişmanlıklar artıyor.
  • Zaman hızlıca geçip gidiyor. Geçmiş çoğalırken gelecek azalıyor. İmkanlar azalırken pişmanlıklar artıyor.
  • Birşeyler hep eksik kalıyor.
  • Hepimiz hayali bir dünyada hayali bir havayı soluyarak yaşıyorduk.
  • “ Seninleyken huzursuz falan değildim. Yalnızca birlikteyken bazen havanın inceldiğini hissediyordum. Ay’daymışım gibi..”
  • İstese de istemese de herkes büyür. Sorunlarıyla birlikte yaşamayı öğrenir ve istemese de bir gün ölür. Bu hep böyle olmuştur ve bundan sonra da hep böyle olacak.
  • Bir şey keşfettik mi onun kalitesinin giderek düşeceğini garanti etmiş oluruz. Bembeyaz bir şey bulunca onu kirletiriz. İnsanlar buna bilgi diyor.
  • “Sen yitirmiş ve yitirilmişsin. Bir yere gideyim istiyorsun ama nereye gideceğini bilmiyorsun. Birçok şeyi yitirmişsin. Birçok bağın kopmuş. Ama onların yerine yenilerini koyamamışsın. Bu yüzden de kafan karışık. Hiçbir yerle bağın kalmadığını hissediyorsun.”
  • “ Kaybetmek için doğmuşum” diyordu Ray Charles, “ şimdi de seni kaybediyorum.” Bu şarkıyı dinleyince gerçekten de üzüldüm. Ağlayacak denli hem de. Bazen oluyor böyle. Ufacık bir şey yüreğimin en yumuşak yerine dokunuyor.
  • “Ne yapacağım ben?” “Büyümekten başka yapacak bir şey yok.” “İstemiyorum.” “Yapacak bir şey yok.” dedim. “İstese de istemese de herkes büyür.”
  • Kimsenin ihtiyacı olmayan şeyler, ihtiyaçmış gibi bir hayal oluşturuluyor.

--reklam--

Dance, Dance, Dance İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Haruki Murakami iyi bir yazar ama iyi olduğunu bildiğimiz her şey ağızda iyi bir tat bırakmıyor sanırım. Uzun süredir Murakami okuyorum, çıkan bir iki kitabı hariç bütün kitaplarını okudum. Sanırım soğuma hissimin sebebi de bu. Bende bir negatif referans oluştuğu için ne yazsam çok da olumlu olmayacak şimdi. Konu ne olursa olsun, anlatımda “popülerlik” filtresini gerçekten hissediyorum. Kitaplarda birbirine benzeyen çok fazla konu, insan, referans, anlatım mevcut. Haruki Murakami’nin birkaç kitabını okuyan bir okur “vay be bu adam bir dahi” diyecektir, daha fazla kitabını okumaya devam edense okunmak için değil satılmak için yazıldığını. Bu da diğer kitapları gibi sonuçsuz bir hikaye. Çok fazla uzatılmış diye düşünüyorum ben, bana göre gereksiz çok fazla ayrıntı vardı. Aslında ilk okuyacak bir kişi için ilgi çekici bile olabilir ama ben okurken “şu kitabında da böyle bir şey vardı” düşüncesini hiç atamadım. (Damla)

Murakami'yi Düşlemek!: Eğri oturup doğru konuşalım. Murakami her sabah uyandığında kafasına gelen ilk fikri ardı arkasına sıralıyormuş gibi yazıyor ve biz de bu kitapları çıkar çıkmaz alıp, bir oturuşta okuyup bitiriyoruz. Ben buna “uydurma özgünlük” adını taktım. Murakami’nin başarısı benim okuma tecrübeme göre bu uydurma özgünlüğe dayanıyor. Özgünlükten o kadar yoksunuz ki, hayal gücünün sınırlarını henüz kapamamış cesur bir bar işletmecisinin bir gün çıkıp bize bir şeyler uydurmasını bekliyormuşuz. Kendini de garantiye almış bu işletmeci. Kimse çıkıp da “Ya o 345. sayfadaki mevzu nasıl bağlandı şimdi?”, “Bir kız kaçırıldıydı, bir inek uçtuydu(ya da bir kız ineğe dönüşürken havada patlayıp yağmur olarak yağdıydı). Ona ne oldu?” diye çıkıp da soramaz. Murakami size taşların yerine oturduğu bir okuma tecrübesi sunmuyor zaten. Rüyalar aleminde pamuk şekerden bulutların üzerinde atlayıp duruyor. Arada düşüyor, ölüyor, ruhlar alemine geçiyor. Sonra bir gizli geçit buluyor yeniden canlanıyor ve bir fare dostu onu sevgiyle kucaklıyor. Murakami bir başarı hikayesidir ve edebiyat ile ilgisi olan herkesin iyi bir eser ortaya koyabileceğinin kanıtıdır. Ben de bu başarı hikayesinin ilerleyişini izlemekten keyif aldığım için sıklıkla elime Murakami kitapları alıyorum. Her ne kadar çok sevdiğimi söyleyemesem de, hatta bazı kitaplarını hiç anlamasam bile (Kadınsız Erkeklerdeki bazı hikayeler, Mesleğim Yazarlık kitabı vs.) uydurma özgünlüğü ile nasıl dünya çapında bir yazar olduğunu tecrübe etmekten zevk alıyorum. Dans Dans Dans özelinde bir şey yazmadım. Çünkü bence Murakami’nin bir kitabı özelinde bir şey yazmak pek mümkün değil, ya da anlamlı değil, ya da ben pek tercih etmiyorum. Ne yazacağım? Kiki ile Koyun Adam’ın arasındaki bağlantıyı mı sorgulayacağım? Size söyleyeyim. Onun kitaplarında olan hiçbir şeyin birbiriyle bir bağlantısı yok! Böyle bir beklentiye girdiğimden, ilk defa bir Murakami okuduğumda çok kızmış, yazarın benimle dalga geçtiğini düşünmüştüm. Fakat bu minvalde yazan bir yazarın dünya çapında isim yapmış olması da beni fazlasıyla etkilemişti. 2018 yılında, !f Bağımsız Filmler Festivali kapsamında gösterilen ve çoğu kimsenin sonradan arayıp da bulamadığını söylediği Murakami’yi Düşlemek (Dreaming Murakami) filmini de analım buradan. İşin doğrusu, bir şeylerin sanki çok büyük laflar edecekmiş edasıyla gizemli bir şekilde ortaya çıkıp, anlamsız bir iki cümle söyleyip ortadan kaybolması bana pek de keyifli bir sinema ya da okuma tecrübesi yaşatmıyor; fakat onun beni bu sefer nasıl bir uydurmaca kurgunun içine çekeceğini tecrübe etmekten de geri duramıyorum. Herkese iyi okumalar diliyorum (Nilda Topraklı)

Dans Dans Dans: Dans Dans Dans bir adamın kendini tekrar geçmişinden kopup gelen bir otelde bulmasıyla başlayan karmaşık olaylar zincirini konu alıyor. Gizemli ve akıcı anlatımıyla kendini okutmakta hiç zorlanmayan bir eser koymuş ortaya Murakami. Aslında fikrimce biraz zihin bulandıran bir kitap, bazı bağlantıları kurmak; bazı şeyleri anlamak bir hayli zor fakat bulanık zihninizle doğru yere baktığınızda kitabın her köşesinde belli belirsiz şeyler şekilleniyor. Karakterlerin birbirlerinden bir hayli farklı fakat bir o kadar da bağlı yazılmış olması özellikle hoşuma gitti! Dans Dans Dans'ın bir tık spiritüel bir havası olduğunu da düşünüyorum aslına bakarsanız, karanlık katın 'ana karakter için yaratılmış bir yer', koyun adamın görevinin 'bağlantı kurmak' olması vs bir ton içsel metafor barındırıyor kitap. Murakami fırsat buldukça kapitalist sistemi, çağımızın yaşam biçimini eleştirmiş fırsat buldukça; iyi de yapmış. yazara göre gereksiz ve süslü tüketime boşa harcamak ve israf gözüyle bakıyor. Ama aynı zamanda kapitalist toplum ve sistemden kaçışın mümkün olmadığını da söylüyor. “Hoşuma gitmiyorsa, Bangladeş ya da Sudan’a gidebilirdim.” Gider mi? Gider miyim? Gider misiniz? Yapabileceği tek şeyin kapitalist sistemin yıkıcı gücüne rağmen yaşamayı başaran duygu, düşünce ve inançlara yoğunlaşmak olduğunu da biliyor. (gülce)

--reklam--

Dance, Dance, Dance PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Haruki Murakami - Dance, Dance, Dance kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Dance, Dance, Dance PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Haruki Murakami Kimdir?

1949 yılında dünyaya geldi, 1975'te Tokyo'daki Vaseda Üniversitesi'nden mezun oldu. 1986-1995 yılları arasında Avrupa ve ABD'de yaşadı. Yazarın ilk ve Gunzou Edebiyat Ödülü'nü alan romanı "Kaze no oto vo kike"dir (1979). Onu "Hitsuci vo meguru Bohken" (1982) isimli romanı izledi. Yazar bu eseriyle Yeni Yazarlar Noma Edebiyat Ödülü'nü aldı. Ardından "Sekai no ovari to hahdo bohrudo" (1985) geldi ve bu kitap da yazara Tanizaki Ödülü'nü kazandırdı. Ama ona asıl ününü kazandıran 16 dile çevrilen "İmkânsızın Şarkısı" (1987) oldu. 1995'te yayımlanan "Zemberekkuşu'nun Güncesi"yle 1996 yılında Yomiuri Edebiyat Ödülü'nü de kazanan Murakami, daha sonra baştan çıkarıcı bir aşk hikâyesi olan "Supuhtoniku no Koibito"yu (2001) yazdı. Yazar ayrıca, "Zoh no şohşitsu" (1993) ve "Kami no Kodomotaçi-va mina adoru" (2002) adı altında öykülerini de kitaplaştırmıştır. Japonya'nın XX. yüzyıldaki en büyük edebiyatçılarından biri olarak kabul edilmesine rağmen, Amerikan kültürünün etkisi altında kaldığı ve aşırı Batıcı olduğu eleştirilerine maruz kalan yazarın edebiyat dışı tek kitabı "Andahguraundo"dur (2001). Murakami'nin son eserleri ise "Kokky no minami, taiyou no nişi" (2003) ve "Dansu dansu dansu"dur (2003).

Ödülleri :

- 1996 Yomiuri Edebiyat Ödülü ("Zemberekkuşu'nun Güncesi"yle

- 1985 Tanizaki Ödülü ("Sekai no ovari to hahdo bohrudo"yla)

- 1982 Yeni Yazarlar Noma Edebiyat Ödülü ("Hitsuci vo meguru Bohken"le)

- 1979 Gunzou Edebiyat Ödülü ("Kaze no oto vo kike"yle)

--reklam--

Haruki Murakami Kitapları - Eserleri

  • 1Q84 (Tek Cilt)
  • Sahilde Kafka
  • Haşlanmış Harikalar Diyarı ve Dünyanın Sonu
  • Zemberekkuşu'nun Güncesi
  • İmkansızın Şarkısı
  • Sınırın Güneyinde, Güneşin Batısında
  • Yaban Koyununun İzinde
  • Koşmasaydım Yazamazdım
  • Renksiz Tsukuru Tazaki'nin Hac Yılları
  • Uyku
  • Kadınsız Erkekler
  • Sputnik Sevgilim
  • Tuhaf Kütüphane
  • 1Q84 - 2. Kitap
  • 1Q84 - 3. Kitap
  • Underground: The Tokyo Gas Attack and the Japanese Psyche
  • Wind/Pinball
  • Blind Willow, Sleeping Woman
  • Karanlıktan Sonra
  • Fırın Saldırısı
  • Rüzgarın Şarkısını Dinle
  • Dance, Dance, Dance
  • Kumandanı Öldürmek
  • Doğum Günü Kızı
  • Mesleğim Yazarlık
  • Efter Skælvet
  • The Elephant Vanishes
  • Pinball 1973
  • First Person Singular
  • Sadece Müzik
  • After Dark
  • Birinci Tekil Şahıs
  • Desire

--reklam--

Haruki Murakami Alıntıları - Sözleri

  • İnsanın yaşamı nasıl oluyor da böylesine değişip, tam tersi bir hal alabiliyor.. (Uyku)
  • Yaş almak ya da alamamak değil konu; doğum günü senin için yılda sadece bir gün, gerçekten de özel bir gün o; ona gereken önemi vermelisin. Ve bu biricik eşitliği kutlamalısın (Doğum Günü Kızı)
  • Ben çok sıradan bir insanım. Ben sadece kitap okumayı seviyorum (1Q84 (Tek Cilt))
  • Ben aslında insanlarla iletişimi iyi olan birisi değilim. Bir yerlerde kendi özüme dönmem gerekiyordu. (Koşmasaydım Yazamazdım)
  • İnsanlar erken, pek erken yaşlanmaya başlarlar. Yaşlılık silinmeyen bir leke gibi, bedenlerinin her yanına yavaş yavaş yayılır. (Yaban Koyununun İzinde)
  • "Ama aralarında belirli bir mesafe bırakarak da insanlar birbirlerine yakın olabilirler, öyle değil mi?" (Karanlıktan Sonra)
  • . Bazen insanların kalbinin derin kuyular gibi olduğunu düşünüyorum. Altta ne olduğunu kimse bilmiyor. Yapabileceğiniz tek şey, arada sırada yüzeye çıkan şeyleri hayal etmek. ... (Blind Willow, Sleeping Woman)
  • Bekleyen hep ben oluyordum (Yaban Koyununun İzinde)
  • Anılar ne kadar canlı olursa olsunlar zamanın gücüne karşı koyamazlar. (Birinci Tekil Şahıs)
  • Fakat ilerleyemiyorum işte. Kayıkta ırmağın akıntısına karşı kürek çekiyormuşum gibi. Bir süre küreklere asıldıktan sonra dinlenip bir şeyler düşünürken, bir de bakıyorum, kayık tekrar eski yerine dönmüş. (1Q84 - 3. Kitap)
  • . Bugünlerde ne demek istediğimi söyleyemiyorum. Yapamam... Ne zaman bir şey söylemeye çalışsam, asıl noktayı kaçırıyor. Ya öyle ya da ben demek istediğimin tersini söylerim. Ne kadar doğru yapmaya çalışırsam, o kadar karışık hale geliyor. Bazen ilk başta ne söylemeye çalıştığımı bile hatırlayamıyorum. Sanki vücudum ikiye bölünmüş ve birim diğerini büyük bir sütunun etrafında kovalıyor. Çevresinde daireler çiziyoruz. Diğer bende doğru sözler var ama onu asla yakalayamam. . (Blind Willow, Sleeping Woman)
  • • Kendimi bazen bir hiç gibi hissediyorum (Kumandanı Öldürmek)
  • Herkesin kendine göre bir savaş alanı vardır. (Karanlıktan Sonra)
  • "Fakat yine de ölene kadar bir şekilde yaşamımı sürdürmekten başka yolum olmadığı gibi, yaşarken de kendimce yöntemlerle yaşamaktan başka yapacak bir şey yok. Pek övünülecek bir şey olmasa bile, benim bundan başka bir yaşam biçimim yok." (1Q84 - 3. Kitap)
  • İki benden birbirinin içinde erimiş, tek beden olmuş gibi, çok güçlü bir sarılmaydı. Bir an bile gevşetmedi kollarını. Bir kez ayrılırsak bu dünyada bir daha asla bir araya gelemezmişiz gibi. (Karanlıktan Sonra)
  • Herkes bir gün ölür. Ama ölene kadar bir şekilde elli yıl falan yaşamak zorundasındır ve bir sürü şeyi düşünerek elli yıl geçirmek, açık konuşayım, hiçbir şey düşünmeden geçireceğin beş bin yıldan çok daha yorucudur. (Rüzgarın Şarkısını Dinle)
  • Güzel olan güzeldir, bu yeterli değil mi? (Uyku)
  • "Hayal dediğin kuş gibi özgür, deniz gibi geniştir. Kimse buna engel olamaz." (Haşlanmış Harikalar Diyarı ve Dünyanın Sonu)
  • Bir bakıma, benim için son durak olacak yere ulaştım. Kendimi, varmam gereken yere gelmişim gibi hissediyorum. (Yaban Koyununun İzinde)
  • "Şarkı bitti. Ama melodisi havada asılı kaldı." (Yaban Koyununun İzinde)