Kitap Künyesi

Yazar: Ryu Murakami

Çevirmen: Hüseyin Can Erkin

Orijinal Adı: Koinrokka Beibizu

Yayın Evi: Doğan Kitap

İSBN: 9789759916275

Sayfa Sayısı: 485

--reklam--

Emanet Dolabı Bebekleri Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Doğduklarında bir tren garında, bitişik emanet dolaplarına terk edilen iki erkek çocuk. Gençliklerini bir yetimhanede ve yarı ıssız bir adada koruyucu aile yanında geçirirler. Sonunda, onları hayatta reddeden ilk insanları, "anneleri" olan kadınları bulup yok etmek üzere şehrin yolunu tutarlar. Toxitown diye bilinen, kaçık tiplerin ve dolandırıcıların mesken tuttuğu bölge ikisini de kendine çeker: Biri, bu egzotik düşkünler aleminin starı, biseksüel bir rock şarkıcısı olur&;#59; diğeri, beslediği timsah için dairesini tropik bir bataklığa dönüştüren fotomodel sevgilisiyle birlikte intikam peşinde koşmaya devam eden bir sırıkla atlamacı.

Sıcak bir metal dolabın içinden doyum olmaz, vahşi bir doruk noktasına, iki gencin birlikte ve ayrı ayrı yaptıkları bu yolculuk, yirminci yüzyıl sonu Japonyası' nın ürkütücü manzarasında bir korku odası ziyareti.

--reklam--

Emanet Dolabı Bebekleri Alıntıları - Sözleri

  • Yağmur yağdığında sanki her an bir şey hatırlayacaksın gibi oluyor..
  • Hiçbirşey değişmedi. Etrafta yabancılardan oluşan bir kalabalık var ve herkes sana ne yapman gerektiğini öğretiyor. Ve herkes yalan söylüyor.
  • Bünye, çözümü imkansız tehlikelerle karşılaştığında hastalıklara sığınır.
  • Güneş battıktan sonra güneşlenmeye çalışmanın bir anlamı olmaz.
  • Kendinin ne istediğini bilemeyen taş olsun daha iyi.
  • " Sen Kiku musun? Patırtı çıkarmaktan vazgeç. Biz farkına varıp kurtarmasak, yakacaklardı seni. Geberip gitmiştin. Sen sporcuymuşsun, gerçekten mi? Ben hep söylerim, sporculardan nefret ederim diye. Sporculardan nefret ederim. Basit olurlar. Kafalarının içi de beyinle değil, terle dolmuştur. Haydi gayret, ha gayret. Hı, hı, hı diye nefesi kesilene kadar koşanlardan nefret ederim. "
  • Yara vücudun içinde saklanıp kalabilir ama yarasını kaybeden bir vücut yeni yaralar arar.
  • Tembellikle zevke dalıyorsun.
  • Bu dünyaya hükmeden şefkatli bir tanrı değil, suçluların şahı.
  • Ciddi kızların cazibesi olmaz.
  • Yara vücudun içinde saklanıp kalabilir ama yarasını kaybeden bir vücut yeni yaralar arar.
  • Bünye, çözümü im­kansız tehlikelerle karşılaştığında hastalıklara sığınır.
  • "Oh, rüyaymış" deyip de, insan elini, göğsüne koyarak tekrar uyuyabiliyorsa, buna korkulu rüya denmez. Gerçek korkulu rüyalar, uyandığında yatakta derin soluklar aldığında bile akıldan sıyrılıp, odayı bir hayalet gibi kaplar ve sayıları gittikçe artar, mobilyalar ve perdelerin gölgesine saklanarak gözetlemeye başlarlar ve insan bir daha uykuya dalamaz.
  • "Kötü şeylerle karşılaştığında yıldızlara bak. Kendini minnacık hissedersin, için rahatlar."

--reklam--

Emanet Dolabı Bebekleri İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Japonya'da yeraltı edebiyatının öncü isimlerinden Ryu Murakami'nin Emanet Dolabı Bebekleri adlı kitabı, bize bilmediğimiz ve tanık olmak istemeyeceğimiz hayatları yerin dibine sokturana dek hissettiren nadir eserlerden birisi. Üniversite yıllarımda okuduğum kitabı daha önce incelemelerini de yaptığım yazarın Şeffaf Mavi ve Yok Yere... isimli eserlerinden sonra oldukça merak etmiştim. Tam bir roman kalınlığında olan kitap sizi öylesine kendine bağlıyor ki, sayfaların çokluğuna aldırmadan daha sonra ne olacak diye düşünmeden edemiyorsunuz. Ryu Murakami sade anlatımı, verdiği ilginç detaylar ve güzel tasvirleriyle sizi seksenlerin Japonyasında bir yolculuğa çıkarırken, okuduğunuz her karakteri kendinizmişçesine hissettirmeyi başarıyor. Bir tren garının emanet dolaplarına kim olduğu bilinmeyen anneleri tarafından kilitlenen ve ölmekten son anda kurtulan iki yetim çocuğun hayat hikayesinin anlatıldığı eser, baş karakterlerimiz olan bu iki çocuğun yaşadığı oldukça sıradışı olayları bize sanki normal şeylermiş gibi sunuyor. Sıradışı derken hepimizin çekindiği ve asla şahit olmak istemeyeceğimiz hadiseler bunlar. Çin ve Japonya'daki tren garlarının emanet dolaplarında ölüme terkedilen çok bebek olmuştur eski yıllarda ve yazarın bunlardan esinlenerek yazdığı söylenir bu romanı. Yetimhanede birlikte kardeş gibi büyüyen bu iki oğlan çocuğu, evlatlık gittikleri ailede de bu kardeşliklerini hiç bozmadan birbirlerine destek olurlar. İkisinin hayattaki tek amaçları onları ölüme terkeden annelerini bulmaktır ve yıllarca bu nefretle yaşarlar. Bu çocuklardan Haşi büyüdüğünde biseksüel bir rock yıldızı olurken, Kiku ise sırıkla atlamacı olur. Kiku'nun bir de Anemone adında evinin salonunda bildiğimiz boyu 2 metreyi geçen Gulliver isimli bir Afrika timsahı besleyen fotomodel sevgilisi vardır ve o kız da pek normal değildir. Timsahı beslemek için harcadığı parayı siz düşünün, kedi, köpek, papağan vb. kalmamış memlekette sanki gitmiş timsah almış ruh hastası. Haşi çekingen ve kendine zarar vermeyi seven bir kişilikken, Kiku oldukça dobra ve sert bir karakteri barındırıyor. Haşi biseksüel olması yüzünden sırf erkeği andırdığı için meme kanseri nedeniyle göğüslerini kaybeden menajeri Niva ile evlenecek kadar delidir. Kiku bir yandan annesini ararken diğer yandan "datura" adında ne olduğunu bilmediği bir şeyin peşindedir. Romanda cinayet, tecavüz, uyuşturucu, işkence, hırsızlık, tımarhane ve hapishane var çünkü yeraltı. Sonunu söylemeyeceğim elbette ancak belirli bir sonu olduğunu söylemek zor. Hakan Günday favori yazarlarından biri olan Ryu Murakami'nin bu eserini okurlarına tavsiye ediyordu yıllar önce ve etkilendiğini yazmıştı hatta. Ancak bu Doğan Kitap'ın reklam stratejisi olabilir tabi. Kitabın maalesef basımı yok, ikinci eli de çok pahalı. Bu kitabı iyi ki almışım zamanında, okuduğum için gerçekten kendimi şanslı hissediyorum. Eğer fırsatını bulursanız okumanızı şiddetle tavsiye ederim, sonrasında yaşadığınız hayata şükredebilirsiniz. Umarım yazarın diğer kitapları da çevrilip basılır. (Yusuf Çorakcı)

--reklam--

Emanet Dolabı Bebekleri PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Ryu Murakami - Emanet Dolabı Bebekleri kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Emanet Dolabı Bebekleri PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Ryu Murakami Kimdir?

Ryu Murakami, 1952’de Nagasaki’de dünyaya geldi. Musaşino Sanat Okulu’nda öğrenciyken yazar olmayı aklına koydu ve okuldan ayrıldı. İlk romanı "Şeffaf Mavi"yle edebiyat çevrelerinin ilgisini çekmeyi başardı. "Şeffaf Mavi", Akutagava Edebiyat Ödülü’nü kazandı, tüm dünyada iki milyonun üzerinde sattı ve sinemaya uyarlandı. Ryu Murakami, romanlarında gerçekçi ve kara bir üslup benimsedi. Maddiyata dayalı değerler altında ezilen ve hiçlikte sürüklenen savruk, yitik karakterleri anlattı. Senaryosunu yazdığı Audition ve Tokyo Decadence gibi filmler kült oldu.

--reklam--

Ryu Murakami Kitapları - Eserleri

  • Gecenin Dibi
  • Şeffaf Mavi
  • Emanet Dolabı Bebekleri
  • Audition

--reklam--

Ryu Murakami Alıntıları - Sözleri

  • Tembellikle zevke dalıyorsun. (Emanet Dolabı Bebekleri)
  • Hiçbirşey değişmedi. Etrafta yabancılardan oluşan bir kalabalık var ve herkes sana ne yapman gerektiğini öğretiyor. Ve herkes yalan söylüyor. (Emanet Dolabı Bebekleri)
  • "Kendisinde değerli bir şeyler bulunduğuna inanmayan insan yaşayamaz." (Gecenin Dibi)
  • "Kendisini yutan kocaman bir varlığın karnında koşuşturan çocuk masalı kahramanları gibiydim." (Şeffaf Mavi)
  • "Kötü şeylerle karşılaştığında yıldızlara bak. Kendini minnacık hissedersin, için rahatlar." (Emanet Dolabı Bebekleri)
  • Yağmur yağdığında sanki her an bir şey hatırlayacaksın gibi oluyor.. (Emanet Dolabı Bebekleri)
  • Korkutucu dünya hâlâ benim altımda bir yerlerde.. (Şeffaf Mavi)
  • yavaş yavaş kaybolan çocuk olmaz. bir an dö­nüp bakar ve hiç bilmediği sokaklarda olduğunu görür. artık kayıptır. (Gecenin Dibi)
  • "Yaşama sevincinizin kaynağı olan içinizdeki çocuk, sineklerin kanatlarını koparıp böcekleri yakmayı bıraktı mı?“ (Gecenin Dibi)
  • Aslında acı herkeste olur. Belki de o yüzden, ufaktan ufaktan acıyı hissetmeye başlayınca rahatlıyor insan, kendine gelmiş gibi oluyor, huzur buluyor. (Şeffaf Mavi)
  • Kendisinde değerli bir şeyler bulunduğuna inanmayan insan yaşayamaz... (Gecenin Dibi)
  • Değerli bir şey elinizden alındığında, sanki bıçakla kesilip bir parçanız alınır da yerine bir oyuk kalır, işte oradan doğar kötü niyet. (Gecenin Dibi)
  • "Bak işte, dünya hâlâ ayaklarımın altında değil mi? Bu yeryüzünün üstündeyim ben ve aynı yeryüzü üzerinde ağaçlar, otlar, yuvasına şeker taşıyan karıncalar, yuvarlanan topu kovalayan kız çocuğu, koşuşturan köpek de var. Bu yeryüzü sayısız evlerden, dağlardan, ırmaklardan, denizden geçip her yere ulaşıyor. İşte o yeryüzünün üstündeyim. Korkutucu dünya hâlâ benim altımda bir yerlerde." (Şeffaf Mavi)
  • Ciddi kızların cazibesi olmaz. (Emanet Dolabı Bebekleri)
  • Biliyor muydun? Hediye olarak kağıt balonlar verirdi, üfleyerek şişirilenlerden, bilirsin işte. Onlarla çok oynadım küçükken. Şimdi aklıma geldikçe bir türlü anlayamıyorum. Tüm gün öyle bir şeyle nasıl oynuyorduk? Şimdi aynı şeyleri yapmaya kalksam canım sıkılır, ama kesin o zamanlar da canım sıkılıyordu. İyi diyebileceğim bir anım olmadı. (Şeffaf Mavi)
  • ... Son zamanlarda pencereden manzarayı izliyorum. İyice bakıyorum, yağmura, kuşlara, yolda yürüyen insanlara. Ne kadar bakarsam bakayım canım sıkılmıyor, her şeye bakıyorum derken bunu kastetmiştim. Bu günlerde, nedendir bilmem, manzara çok taze geliyor. " Öyle içi geçmiş bunaklar gibi konuşma.. Manzarada tazelik hissetmek, yaşlılık belirtisidir çünkü." (Şeffaf Mavi)
  • Bu dünyaya hükmeden şefkatli bir tanrı değil, suçluların şahı. (Emanet Dolabı Bebekleri)
  • Yara vücudun içinde saklanıp kalabilir ama yarasını kaybeden bir vücut yeni yaralar arar. (Emanet Dolabı Bebekleri)
  • “Aslında acı herkeste olur. Belki de o yüzden, ufaktan ufaktan acıyı hissetmeye başlayınca rahatlıyor insan, kendine gelmiş gibi oluyor, huzur buluyor. Demek ki, içimdeki acı doğduğumdan beri var.” (Şeffaf Mavi)
  • " Sen Kiku musun? Patırtı çıkarmaktan vazgeç. Biz farkına varıp kurtarmasak, yakacaklardı seni. Geberip gitmiştin. Sen sporcuymuşsun, gerçekten mi? Ben hep söylerim, sporculardan nefret ederim diye. Sporculardan nefret ederim. Basit olurlar. Kafalarının içi de beyinle değil, terle dolmuştur. Haydi gayret, ha gayret. Hı, hı, hı diye nefesi kesilene kadar koşanlardan nefret ederim. " (Emanet Dolabı Bebekleri)