Kitap Künyesi

Yazar: Marquis de Sade

Çevirmen: Ayşe Türkmen

Orijinal Adı: Justine ou Les Malheurs de la Vertu

Yayın Evi: Altın Post Yayıncılık

İSBN: 9786055248192

Sayfa Sayısı: 185

Erdemle Kırbaçlanan Kadın Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

"Kuşkusuz şimdiye dek bundan daha beyaz bir ten, daha düzgün kıvrımlı bir vücut görülmemiştir yeryüzünde, ama gördüğüm bu güzellikleri çizmek benim fırçama düşmez tabi. Bu kadar körpe bir vücut, bu kadar saf ve ince bir insan az sonra bu barbarların avı olacaktı. Doğa, genç kıza, sanki sırf onların saldırması için vermişti bunca güzelliği."

Erdemle Kırbaçlanan Kadın Alıntıları - Sözleri

  • "Mutsuz insanın en büyük avuntusudur dua."
  • "Bu kadar acınacak, zavallı bir hayat için doğmaya değer miydi yani!"
  • Acılarımızın en korkuncu geleceğimizin bellisizliğidir
  • "...ama iyileştirebilecek bir hastalık mı ki aşk?!"
  • Mutsuz insanın en büyük avuntusudur dua...
  • İsteklerimizi en iyi şekilde belirleyen ihtiraslar, Tanrı’nın buyruklarına karşı geldiği sürece çekicidirler, ya da en azından bazı budalalar bunun böyle olduğuna inandırmaya çalışırlar bizi, ama bu, temelde, imgesel bir zincirin çeşitli yanıltılarla en güçlüyü esir etme isteğidir aslında.
  • ...demek ki bir felsefe ışını girdi kafana; bu gü­zel başın böyle uzun süre karanlıklarda kal­ması mümkün müydü zaten?
  • Her şeyin bir düşünce ve coğrafya sorunu olduğuna daha başlan­gıçta inanmak gerek.
  • Tatlı yalnızlık, bu insanlardan uzak bölgende kalmayı ne kadar arzuluyorum bir bilsen !
  • Güzelliğin etkisi saygıyı zorunlu kılar, en ahlaksız insan bile elinde olmaksızın bir çeşit tapar ona
  • Hiçbir şey bu yalnızlık kadar kırsal olamazdı.
  • Sizi daha iyi bir dünyada bekleyeceğim, erdemleriniz sizi oraya götürecektir
  • Benim için en büyük acı güveninizi yitirmektir.

Erdemle Kırbaçlanan Kadın İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Yayınlandığında, Marquis De Sade'nin tutuklanıp hapsedilmesine sebep olan kitap. Kitapta, on iki yaşındayken, anne ve babasının ölümüyle, hayatına yapayalnız devam etmek zorunda kalan erdemli, inançlı, hayırsever ve dürüst bir kızın verdiği yaşam mücadelesi anlatılıyor. Zavallı kızın başına o kadar kötülükler geliyor ki , bunları okumak bile insana dayanılmaz derecede acı veriyor. Ama yazar, sanki okuyucunun sabır sınırını zorlarcasına yazıyor da yazıyor. Kızın başına sadece katiller, hırsızlar, sahtekarlar değil, toplumun en üst kademesindeki saygın diye nitelediğimiz doktor,rahip, tüccar, yönetici ve asiller gibi insanların da içinde bulunduğu ne kadar kötülük düşkünü kişi varsa hepsi de sırayla musallat oluyor. Yazar aslında bu kızın hikayesini, esas vermek istediği felsefi mesajlara birer örnek oluşturacak şekilde ayarlayarak anlatıyor. Erdem, erdemsizlik, inanç, inançsızlık, yalan, dürüstlük, iyilik, kötülük, yardımseverlik, bencillik ...vs konularında vermek istediği felsefi ilginç mesajları sık sık karakterlerin ağzından okuyucuya aktararak amacına ulaşıyor. Tabii ki kızın başına her türlü kötülük geldiğinden bahsederken, cinsel içerikli şiddete de maruz kaldığını ifade etmek gerekir. Bu da, kitabın bazı bölümlerinde rahatsız edici bir şekilde müstehcen ve sapkınlık düzeyinde anlatımların bulunmasına neden olmaktadır. Okumayı düşünen kişinin bu durumu da göz önüne alarak karar vermesi gerekir. Kitap muhteşem bir akıcılık ve sürükleyicilikle yazılmış. Öyle ki zaman zaman çok hızlı okumak bile olaylara yetişmeye yetmiyor gibi geliyor. Müthiş bir dram ve ilginç mesajlar içeren bu kitabın okunması hakkında kimseye tavsiye veremem. Ama şunu söyleyebilirim eğer, bazı bölümlerdeki müstehcenlikten rahatsız olacaksanız kesinlikle kitabı elinize almayın. Ama müstehcenliğin çok fazla üzerinde durmayıp kitabı, sadece edebi bir eser olarak görecekseniz elinize çok güçlü bir dram ve felsefe kitabı almış olursunuz. (mehmet temiz)

Üstad "erdem" meselesini yerden yere vuracağım diye edebiyatın ve olay örgüsünün içine iyice bir etmiş. asap bozucu derecede olumsuzluklar, tüm her şeye rağmen "erdemli" kalmaya yeminli aptal Juliette... önemli ölçüde bir zaman kaybı sayılır bu roman ve fakat, Sade her ne yazmış ise bir gözden geçirmeyi adet edindik bir kere. (M.C.Ö)

Kırbacın adı Erdem: Bir kırbacım var, öküz sinirinden. Adı da ‘’Erdem’’. Sade’nin isminin kaynaklık ettiği Sadizm’in konu edildiği bir seks öyküsü olsaydı elbette bu senaryo da güzel olabilirdi: Erdemle Kırbaçlanan Kadın… Ama yok öyle bir şey, edepli olun! Lakin adından da anlaşılacağı üzere erdemli davranışların ödüllendirilmesi bir yana dursun aksine her seferinde erdemin, zarara yol açtığını bıktırırcasına gözümüze sokuyor; üstelik yanımıza verilen zararın yanı sıra tepemizden aşağı işeyerek gülen adaletsizlik duygusunu hissettiriyor Sade. Çünkü her seferinde kazanan, ısrarla kötülüğün hakkını verebilenler oluyor. Sen, ey zavallı, yanına zararınla birlikte aldığın hayal kırıklıklarıyla yollara düşmüş devam ederken kötülüğün yanına kârı kalıyor; o kârdan sıyırdığı hazzı da çilekli kreması oluyor. Hem de sen gözyaşlarını içerken, acılarınla beslenirken… Zavallı Sophie'mize kitaptan bir öğüt: ‘’Herkesin erdemli olduğu bir dünyada sana da erdemi öğütlerdim, çünkü ödüller buna bağlı olduğundan, mutluluk da hiç kuşkusuz onun sayesinde gerçekleşecekti. Tümüyle kokuşmuş bir dünyadaysa sana yalnızca kötülüğü öğütleyeceğim.’’ Anne ve babasını yitirmiş iki kız kardeş, henüz 12 ve 15 yaşlarında, Avrupa'nın karanlık çağında, Fransa’da. Yolarını ayırdılar kendileri; biri ahlaksızlığın meyvelerini yedi, diğeriyse erdemin kırbacını. Hem de her ikisi de defalarca… Dönemin en seçkinleri tarafından; dindar, zengin, parmakla gösterilip yardımsever olduğu düşünülen insanları başta olmak üzere; fakiri, haydudutu da dahil, çeşitli acılara, işkencelere ve hatta aşırısıyla cinsel şiddete maruz bırakılıyor güzel, zavallı, küçük Justine'miz (Sophie'miz): İffetini korudu, cezalandırıldı. Hırsızlığa araç olmayı kabul etmedi, cezalandırıldı. Hırsız çetesine katılmayı kabul etmedi, cezalandırıldı. Cinayete araç olmayı kabul etmedi, cezalandırıldı. Dindarlığını yaşamak istedi, cezalandırıldı, hem de kilisede, en acımasız şekillerde… Yardımseverliği tuttu, cezalandırıldı. Hayat kurtardı, yetmedi kendi canını ortaya koydu çocuk hayatı kurtarmaya çalıştı, cezalandırıldı. Hırsızlığı engelledi ve yine cezalandırıldı... Dindarlığın ve zenginliğin maskeleri de açıkça gösterilmiş. Ne kadar kötü olursa olsun kişi dindarsa, üstelik o inançta belli bir mevkiye sahipse günahları bu dünyada da görmezden gelinir. (-da ekinin altına bakalım lütfen) Takipçileri de yine peşindedir, bu şarlatan olanların. Zenginse de keza öyle: ‘’Erdemle yoksulluğun bağdaşmayacağı kanısı son derece yaygındır. Yargıçlara göre de yoksulluk suçluya karşı kullanılacak en kesin delildir.’’ alıntısının içeriği de sıkça işleniyor ayrıca kitapta. Bir çok erdemli davranışa, dini inanca, iyiliğe, dürüstlüğe bağlı Justine, bu eğilimlerin zıtlarıyla savaş veriyor sanki. Karşı karşıya getirildiği kötü karakterler diye adlandırdığımız zatlar tarafından, bu konularda felsefi anlatılar, analizler ve mesajlar iletiliyor bizlere. (evet, tarafından) Epeyce konuşturmuş Sade bu şahısları. Yoksul bir haydut der ki mesela: ‘’Zenginlerin katılığı, yoksulların namussuzluklarını haklı kılar, yavrucuğum.’’ Bir inançsız der ki mesela: ’’İnanmaya çalış, Sophie, kabullendiğin, yürekten inandığın bu Tanrı bir yandan bilgisizliğin, öbür yandan zorbalığın, baskının meyvesidir.’’ Kimi arsız bir nankör de der ki: ‘’Başkasının sadakalarını kabul eden kimse her zaman aşağılanmamış mıdır, bu hissettiği aşağılanma ötekinin yapmış olduğu hizmetleri fazlasıyla ödemez mi?’’ Sen de diyorsun ki neredeyse: ‘’vay be, ama adam/kadın haklı ya...’’ İyilik kötülük savaşında ne yazık ki, iyiliğin, yani bir erdemin ödülü hep kötülükken, kötülüğün ödülününse bal kaymak olması, Justine'mizi isyanın en son aşamasına kadar getiriyor: ‘’Ey Tanrım, artık adaletinden şüphe etmeme izin verilecek mi, bana zulmeden insanlar gibi her zaman kötülüğe kulluk etmiş olsaydım, daha büyük felaketler altında mı ezilecektim?’’, ‘’Bu kadar acınacak, zavallı bir hayat için doğmaya değer miydi yani?’’ Çocuk yaşta denilecek 12-15 yaşlarında bazı başka kadın karakterlerin kullanılması ve cinsel şiddete maruz kalması ne kadar iğrenç olsa da bu acımasız, adaletsiz dünyanın gerçeğinden bir parça sunuyor olduğu gerçeğini de değiştirmiyor ne yazık ki. Okuyacak kişilerin bu etkenleri de göz önüne almasını da duyuralım. Her ne kadar aslolan konu, ‘’erdemin para etmediği bu dünyada erdemin ısrarla tokatlanmasına öbür dünyaya yatırım için katlanılabilir mi?’’ gibisinden olsa da; son zamanlarda sıkça okuduğum Voltaire’nin, eleştirdiği Leibniz’in ‘’olası dünyaların en iyisi’’ teorisine şiddetle karşı çıktığını görebiliyoruz Sade’in de. Aksine belki de olası dünyaların en kötüsüdür, cehennemdir yaşadığımız, kimbilir… Aslında birçoğumuz Justine gibiyiz, erdemi benimseyip onu araç edinen. Kimisi öbür dünya için katlanır erdemin cefalarına; kimimiz bir karşılık bekler, ki erdemlikten çıkar ve erdemin adı kalır sadece. Burada tanıştığım bir arkadaş demişti ki ‘’erdem iki yüzlülüktür’’, belki de doğrudur. Belki de insanın içerisinde hazırda bekleyen, çağlar öncesinde milyonlarca yıl yaşamış ilkel yaratık, uygar toplumun etik anlayışına ayak uydurmak için sadece birer maske takıyordur. Belki de ya Pollyanna gibi safsındır ya da öbür dünya için veya güzel bir amaç için fırsat kollayan bir sinsisindir erdem maskesi takan. Yine de biz sinsi olalım, bu çağın insanına da, her çağa da erdem yakışır. Kırbacı yatak odasında usulünce ve rızalı kullananlar değil; erdemi, kişinin kendisine karşı kullanılan bir kırbaca dönüştürenler utansın! (Olkan Ogün)

Kitabın Yazarı Marquis de Sade Kimdir?

Donatien Alphonse François le Marquis de Sade (Fransızca okunuşu:maʁki: dəsad) (d. 2 Haziran 1740 - ö. 2 Aralık 1814), Fransız aristokrat ve felsefe yazarı. Erotik edebiyat'ın önemli yazarlarındandır, genellikle sert pornografik yazılar yazardı. Yaklaşık 29 yılını hapishanede, 13 yılını akıl hastanesinde geçirmiştir ve en önemli eseri Sodom'un 120 Günü'nü hapishanede yazmıştır. Bir diğer önemli eseri de Justine'dir. Sadizm'in kökeninin onun yazdıklarına dayandığı bilinir. Yazılarında ahlakı, yasayı, dini öğeleri dikkate almadan aşırı özgürlüğü (hatta ahlaksızlığı) ve en iyinin zevk olduğunu savunuyordu. Sade, 32 yıl farklı hapishanelerde ve akıl hastanesinde hapsedildi; onbir yıl Paris'te (on yılı Bastille'de geçti), bir ay Conciergerie'de, iki yıl kalede, bir yıl Madelonnettes'de, üç yıl Bicêtre'de, bir yıl Sainte-Pélagie'de ve 13 yıl Charenton akıl hastanesinde. Yazılarının çoğunu tutuklu olduğu dönemde yazdı. "Sadizm" kavramı adından türetilmiştir. Sade kitaplarında kişilerarası ilişkilerde insanın insansal yanı bir kez yitirildiğinde, neler olabileceğinin bilgisini verir. Kişilerarası ilişkilerde insanın sahip olduğu onur bir yana bırakıldığında, ortaya çıkan yeni ilke kendi yararını koruma sonuna kadar götürülecek olursa; zorunlu olarak "sadizm"e varılır. Yani insandaki insansal olan tek şey doğaysa, doğrudan doğa nedenselliği insan türünün yapıp etmelerini belirliyorsa, insan olmak cani olmayı da beraberinde doğal olarak taşır. Eserlerinde ahlaksal eylemin belirleyicisi olarak etik değerler değil de, içgüdüler ya da "koşullu buyruklar" eylemin "ilkesi" yapılırsa neler olacağını anlatır.

Marquis de Sade Kitapları - Eserleri

  • Yatak Odasında Felsefe
  • En Çok Kendisine Yabancıdır İnsan
  • Erdemle Kırbaçlanan Kadın
  • Aşkın Suçları
  • Tanrıya Karşı Söylev
  • Sodom

  • Ensest
  • Juliette - Erdemsizliğe Övgü
  • Romanlar Üzerine Düşünceler
  • Dolandırıcılar
  • Can Çekişen Ateist
  • İkinize de Yer Var
  • Aşkın Hazları

  • Cumhuriyetçi Olmak İstiyorsanız Biraz Daha Cesaret
  • Karıma Mektuplar
  • Aşkın Suçları
  • Sade'ın Kayıp Günlüğü
  • Ernestine
  • Kadercilik
  • Çaresizlik

  • İçimdeki Giz
  • Dişi Kartal, Matmazel
  • Tanrıça
  • Sadist
  • Juliette 2: Suç Kardeşliği

Marquis de Sade Alıntıları - Sözleri

  • "Kadınlar... Yapmacık, kıskanç, buyuran, koket ya da sofu... Kocalar... Alçak, sadakat duygusundan uzak, acımasız ya da despot, işte, yeryüzündeki bütün insanların özeti Madam, anka kuşunu bulacağınızı hiç ummayın." (Aşkın Suçları)
  • Ahlaksız olmayı seviyorum, erdemli olmaktan her zaman nefret etmişimdir. (Juliette - Erdemsizliğe Övgü)
  • Ey bahtsız insanlık! Senin o kendini beğenmişliğin seni nasıl bir zırvalama derecesine getirdi! (Tanrıya Karşı Söylev)
  • İsteklerimizi en iyi şekilde belirleyen ihtiraslar, Tanrı’nın buyruklarına karşı geldiği sürece çekicidirler, ya da en azından bazı budalalar bunun böyle olduğuna inandırmaya çalışırlar bizi, ama bu, temelde, imgesel bir zincirin çeşitli yanıltılarla en güçlüyü esir etme isteğidir aslında. (Erdemle Kırbaçlanan Kadın)
  • ahlakın dine değil dinin ahlaka dayanması gerektiğine inanmış olduğumuz bir yüzyılda ahlaka uygun bir din gerek, ahlaklı geliştirebilecek, onun kaçınılmaz devamı olabilecek ve ruhu yücelterek, onun günümüzde tapılan biricik put olan bu değerli özgürlük düzeyinde sürekli kalmasını sağlayabilecek ahlaka sahip bir din gerek (Cumhuriyetçi Olmak İstiyorsanız Biraz Daha Cesaret)
  • XV. Louis nedensiz yere birini öldüren Charolais isimli bir adama, "Sizi affediyorum," demişti, "ama sizi öldürecek kişiyi de affedeceğim." Cinayete karşı çıkartılacak bütün kanunların temelinde bu yüce ilke olmalıdır. (En Çok Kendisine Yabancıdır İnsan)

  • Ölmek, düşünmeyi, hissetmeyi, zevk almayı, acı çekmeyi bırakmaktır: fikirlerin de seninle birlikte yok olacaktır; acıların ve zevklerin mezarda senin peşinden asla gelmez. (Tanrıya Karşı Söylev)
  • insan konuştuğu zaman hiçbir şey öğrenemez, yalnızca dinleyerek kendini yetiştirebilir;işte bu yüzden gevezeler genelde budala olur (Romanlar Üzerine Düşünceler)
  • • “ Bağlanan kadının vay haline! İnsanın tek bir âşığı bile olsa özgürlüğünü kaybeder...” (Yatak Odasında Felsefe)
  • İnsanların hataları bana onu tanımayı öğretiyor. İnsan yasalar ya da doğanın kendisine dayattığı boyunduruklardan ne kadar uzaklaşırsa onunla ilgili araştırma o kadar ilginç oluyor. (Ernestine)
  • Dindir ruhumun fırtınasını, güzelim... Benimkinin şahlandığını göreceksin... Ben bu tutkulu şahlanışta birçok çılgınlığın kaynağını... (Dişi Kartal, Matmazel)
  • Doğa insanın edepli olmasını amaçlasaydı, onu kesinlikle çıplak doğurmazdı… (Cumhuriyetçi Olmak İstiyorsanız Biraz Daha Cesaret)
  • Hiçbir insan yüreği , böylesi bir kötülüğü planlamış olamaz . (Karıma Mektuplar)

  • İyi niyetli bir ateist yoktur. Kibir, dik kafalılık, tutkular işte insanın kalbinde ve aklında durmaksızın yeniden canlanan tanrıyı yok eden silahlar bunlardır. (Aşkın Suçları)
  • Böylesi bir boş vermişlik, cehaletten ileri geliyor olsa gerek. (Dolandırıcılar)
  • Kişilerarası ilişkilerde insanın sahip olduğu onur bir yana bırakıldığında, ortaya çıkan yeni ilke kendi yararını koruma sonuna kadar götürülecek olursa; zorunlu olarak “sadizm”e varılır. Yani insandaki insansal olan tek şey doğaysa, doğrudan doğa nedenselliği insan türünün yapıp etmelerini belirliyorsa, insan olmak cani olmayı da beraberinde doğal olarak taşır. (Ensest)
  • yeniden köle olmaktansa bin kez ölmeyi tercih etmeliyiz (Cumhuriyetçi Olmak İstiyorsanız Biraz Daha Cesaret)
  • Dinler despotizmin beşikleridir. (En Çok Kendisine Yabancıdır İnsan)
  • Ben acı çekmenin ne demek olduğunu iyi bilirim” diye cevapladı düşünür edasıyla, “ve kimsenin desteğine ihtiyaç duymam. (Juliette - Erdemsizliğe Övgü)
  • Bu bana ders olsun , bu hep aşırı sevmekten ... Buna hep çok çabuk boyun eğdiğimiz için sevgililerimizin saygısını yitiriyoruz ... Ah Luxeuil , keşke beni daha çok sevmiş olsaydınız , keşke sizi daha yavaş sevmiş olsaydım . (Dolandırıcılar)