Kitap Künyesi

Yazar: Ryu Murakami

Yayın Evi: Ot Kitap

İSBN: 9786059738033

Sayfa Sayısı: 216

--reklam--

Gecenin Dibi Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Yirmi yaşındaki Kenci, seks adına her şeyin pazarlandığı başkentte yabancı turistlere rehberlik ederek yaşamını kazanan bir Japon gencidir. Televizyonlarda, fahişelik yapan liseli bir genç kızın vahşice öldürüldüğü haberi yayınlandığı gün, Frank adlı garip bir Amerikalı'dan telefon alır. Frank, Kenci'den kendisine rehberlik yapmasını istemektedir... Yeraltı edebiyatının önemli ismi Ryu Murakami'den, gerilim yüklü bir roman. "Yaşama sevincinizin kaynağı olan içinizdeki çocuk, sineklerin kanatlarını koparıp böcekleri yakmayı bıraktı mı? Ryu Murakami'nin sorusu bu."

-Hakan Günday

(Tanıtım Bülteninden)

--reklam--

Gecenin Dibi Alıntıları - Sözleri

  • "Yaşama sevincinizin kaynağı olan içinizdeki çocuk, sineklerin kanatlarını koparıp böcekleri yakmayı bıraktı mı?“
  • "Acaba neden herkes bu kadar yalancı?" diye düşündüm. Sanki yalan söylemezlerse yaşamlarını sürdüremeyeceklermiş gibi davranıyorlardı.
  • "Kendisinde değerli bir şeyler bulunduğuna inanmayan insan yaşayamaz."
  • yavaş yavaş kaybolan çocuk olmaz. bir an dö­nüp bakar ve hiç bilmediği sokaklarda olduğunu görür. artık kayıptır.
  • aşığım sana, anlaşalım, arka, arkadan yapmak istiyorum
  • anababa, öğretmenler ve devlet köle gibi can sıkıcı bir yaşam sürmeyi öğretirler ama normal yaşantının nasıl olduğunu öğretmezler
  • "Beyin hücrelerim bol miktarlarda yenilendiği uyku sorun olmuyor. Sıkıntısız zamanlarda uykuya gerek yok. Uyku vücudu değil, beyni dinlendirmek için gerekli."
  • "Ve öyle bir an gelir ki, cehalet kötülükten daha korkunç sonuçlara yol açar."
  • Kendisinde değerli bir şeyler bulunduğuna inanmayan insan yaşayamaz...
  • Ve öyle bir an gelir ki, cehalet kötülükten daha korkunç sonuçlara yol açar.
  • Değerli bir şey elinizden alındığında, sanki bıçakla kesilip bir parçanız alınır da yerine bir oyuk kalır, işte oradan doğar kötü niyet.
  • Kötü niyet, yalnızlık, keder, kızgınlık gibi olumsuz duygulardan doğar. Değerli bir şey elinizden alındığında, sanki bıçakla kesilip bir parçanız alınır da yerinde bir oyuk kalır, işte oradan doğar kötü niyet.
  • Kan hiçbir şey değil, öyle lezzetli falan da değil, acı da değil. O yüzden bağımlılık yapacak bir tadı yok.

--reklam--

Gecenin Dibi İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Gecenin Dibi çook fazla aradığım ve bulup satın alınca da büyük heyecanla okuduğum bir kitap oldu. Bu kadar arayınca beklentim de çok yükseldi. Başlamadan önce kitabı çok seveceğimi düşündüm çünkü genel olarak Japon Edebiyatı'nı ve yeraltı edebiyatını seviyorum ama maalesef kitap beklentimi karşılamadı. Öncelikli olarak kitabın arka kapağında gerilim yüklü olduğu yazıyor ama bir gıdım bile gerilemedim. Kurgu çok güzel yerlere gidebilecekken inanılmaz derecede tekdüze bir anlatım var. Heyecan, merak unsuru yok. Ayrıca kitapta çok fazla editör hatası var ki tahmin edebileceğiniz gibi bu da okuma zevkini bayağı bir etkiliyor. Sonuç olarak beklentilerimin çokça altında kalan bir kitap oldu. (Ayşenur)

Ryu Murakami'nin dilimize çevrilen 3 kitabından biri olan Yok Yere... bizlere son derece dramatik, trajik, vahşi ve korkutucu bir hikaye sunuyor. Kitabın bizdeki isminin bir hikayesi var, bunu bizzat çevirmeninden dinledim. Kitap en başlarda Çorba Kıvamında Hayatlar ismini almış fakat editörün son dakika golüyle Yok Yere... olmuştur. Yok yere yapılan isim değişikliğini bir kenara bırakırsak okuduğumuzda harbiden yok yere yaşanmış bir yaşam öyküsüyle karşılaşıyoruz. Tokyo'nun arka sokakları olarak bilinen Kabukichou semtinde, gezmeye gelen yabancılara rehberlik eden Kenji adında bir gencin gördüğü hadiseler uç boyutta. Rehberliği kaçak olarak gerçekleştiren Kenji'ye bir gün Frank adında bir Amerikalı geliyor ve olaylar ondan sonra başlıyor. Bu müşteri çok garip bir kişiliğe, vahşi bir geçmişe ve acımasız bir üsluba sahip. Uyuşturucunun kol gezdiği, fuhuşun normal karşılandığı, ölüm ve yaralanmaların pek umursanmadığı bu karanlık semtte Frank korkunç şeyler anlatırken bunları uygulamalı olarak Kenji'ye gösteriyor. Fazla ipucu vermek istemiyorum kendiniz okuyup görmeniz lazım. Yeraltı edebiyatı seviyorsanız bu romanı da çok seveceksiniz. Belki bazılarınıza göre Frank bir idol, bir filozof, bir sembol haline gelecek psikopat bir karakter olacaktır. Eser oldukça kısa ancak dopdolu, okuduktan sonra neler gördüm öyle diye kendinizi sorgulamanız olası. (Yusuf Çorakcı)

İn the miso soup: Japon edebiyatına merak saldığım şu son yıllarda bu kitabı alabilmek için aylarca stok kovaladım. Öyle ki her gün yenilenmiş mi diye kontrol ediyordum. Haliyle kendi kendimi yüksek bir beklentiye sokmuş olabilirim diye düşünüyorum çünkü okuduktan sonra benim için biraz hayal kırıklığı oldu. Yeraltı edebiyatına her zaman ilgim olmuştur, dil kullanımı ve kendilerini ifade ediş şekilleri bana çok etkileyici geliyor. Bu kitap da gerek konusu gerek anlatımı ile etkileyici başladı. Bence büyük de bir potansiyeli vardı ama bunu devam ettirmek konusunda çok da başarılı olamamış. Öncelikle sıkıntının büyük bir kısmı kurgunun sönüklüğü. Sanki yazar konuya ana hatlarıyla karar vermiş ama sonunu nasıl getireceğini bilememiş, en sonda da aman koyver gitsin demiş gibi bir hissiyat oluştu bende. SPOİLER Kenci kitabın yarısı boyunca Frank'in çelişkili konuşmalarından dolayı ondan şüpheleniyor evet zaten Frank da aşırı şüphe uyandırıcı davranıyor, kendisini saklama gereği bile duymuyor. Sonunda da cidden katil kendisi çıkıyor. Yazarın bu tercihi bana çok sıkıcı geldi. Zaten Frank'in bi açık açık ben katilim demediği kalmıştı. Keşke biraz daha okuyucuyu "ya acaba mı?" Diye düşündürecek, muallakta birakacak şekilde yazsaydı da cidden katil çıkınca biraz şaşırsaydık. Tabii bu bir polisiye romanı değil o yüzden okuyucuyu şaşırtmak gibi bir gaye benimsemiyor ama ne olurdu yine de biraz merak duygusu uyandirsaydi? Bir de Kenci'nin soğukkanlılığı bana çok ilginç geldi. Japonlara özgü bir karakteristik ozellik mi yoksa şokta olduğu için mi böyle davrandı pek emin değilim gerçi ama kitabın sonunda bi arkadaş olmadığı kaldı Frank'le. SPOİLER SONU Sanki bu kitap banana fish tarzında bir animeye uyarlansa çok daha güzel olabilirdi. Ayrıca keşke orjinal adı olan "in the miso soup" a bağlı kalınsaymis. İçerik ile bağlantılı ve anlamlı bir tercih olurdu. 7/10 (Sezen Gözde Demirci)

--reklam--

Gecenin Dibi PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Ryu Murakami - Gecenin Dibi kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Gecenin Dibi PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Ryu Murakami Kimdir?

Ryu Murakami, 1952’de Nagasaki’de dünyaya geldi. Musaşino Sanat Okulu’nda öğrenciyken yazar olmayı aklına koydu ve okuldan ayrıldı. İlk romanı "Şeffaf Mavi"yle edebiyat çevrelerinin ilgisini çekmeyi başardı. "Şeffaf Mavi", Akutagava Edebiyat Ödülü’nü kazandı, tüm dünyada iki milyonun üzerinde sattı ve sinemaya uyarlandı. Ryu Murakami, romanlarında gerçekçi ve kara bir üslup benimsedi. Maddiyata dayalı değerler altında ezilen ve hiçlikte sürüklenen savruk, yitik karakterleri anlattı. Senaryosunu yazdığı Audition ve Tokyo Decadence gibi filmler kült oldu.

--reklam--

Ryu Murakami Kitapları - Eserleri

  • Gecenin Dibi
  • Şeffaf Mavi
  • Emanet Dolabı Bebekleri
  • Audition

--reklam--

Ryu Murakami Alıntıları - Sözleri

  • Tembellikle zevke dalıyorsun. (Emanet Dolabı Bebekleri)
  • Hiçbirşey değişmedi. Etrafta yabancılardan oluşan bir kalabalık var ve herkes sana ne yapman gerektiğini öğretiyor. Ve herkes yalan söylüyor. (Emanet Dolabı Bebekleri)
  • "Kendisinde değerli bir şeyler bulunduğuna inanmayan insan yaşayamaz." (Gecenin Dibi)
  • "Kendisini yutan kocaman bir varlığın karnında koşuşturan çocuk masalı kahramanları gibiydim." (Şeffaf Mavi)
  • "Kötü şeylerle karşılaştığında yıldızlara bak. Kendini minnacık hissedersin, için rahatlar." (Emanet Dolabı Bebekleri)
  • Yağmur yağdığında sanki her an bir şey hatırlayacaksın gibi oluyor.. (Emanet Dolabı Bebekleri)
  • Korkutucu dünya hâlâ benim altımda bir yerlerde.. (Şeffaf Mavi)
  • yavaş yavaş kaybolan çocuk olmaz. bir an dö­nüp bakar ve hiç bilmediği sokaklarda olduğunu görür. artık kayıptır. (Gecenin Dibi)
  • "Yaşama sevincinizin kaynağı olan içinizdeki çocuk, sineklerin kanatlarını koparıp böcekleri yakmayı bıraktı mı?“ (Gecenin Dibi)
  • Aslında acı herkeste olur. Belki de o yüzden, ufaktan ufaktan acıyı hissetmeye başlayınca rahatlıyor insan, kendine gelmiş gibi oluyor, huzur buluyor. (Şeffaf Mavi)
  • Kendisinde değerli bir şeyler bulunduğuna inanmayan insan yaşayamaz... (Gecenin Dibi)
  • Değerli bir şey elinizden alındığında, sanki bıçakla kesilip bir parçanız alınır da yerine bir oyuk kalır, işte oradan doğar kötü niyet. (Gecenin Dibi)
  • "Bak işte, dünya hâlâ ayaklarımın altında değil mi? Bu yeryüzünün üstündeyim ben ve aynı yeryüzü üzerinde ağaçlar, otlar, yuvasına şeker taşıyan karıncalar, yuvarlanan topu kovalayan kız çocuğu, koşuşturan köpek de var. Bu yeryüzü sayısız evlerden, dağlardan, ırmaklardan, denizden geçip her yere ulaşıyor. İşte o yeryüzünün üstündeyim. Korkutucu dünya hâlâ benim altımda bir yerlerde." (Şeffaf Mavi)
  • Ciddi kızların cazibesi olmaz. (Emanet Dolabı Bebekleri)
  • Biliyor muydun? Hediye olarak kağıt balonlar verirdi, üfleyerek şişirilenlerden, bilirsin işte. Onlarla çok oynadım küçükken. Şimdi aklıma geldikçe bir türlü anlayamıyorum. Tüm gün öyle bir şeyle nasıl oynuyorduk? Şimdi aynı şeyleri yapmaya kalksam canım sıkılır, ama kesin o zamanlar da canım sıkılıyordu. İyi diyebileceğim bir anım olmadı. (Şeffaf Mavi)
  • ... Son zamanlarda pencereden manzarayı izliyorum. İyice bakıyorum, yağmura, kuşlara, yolda yürüyen insanlara. Ne kadar bakarsam bakayım canım sıkılmıyor, her şeye bakıyorum derken bunu kastetmiştim. Bu günlerde, nedendir bilmem, manzara çok taze geliyor. " Öyle içi geçmiş bunaklar gibi konuşma.. Manzarada tazelik hissetmek, yaşlılık belirtisidir çünkü." (Şeffaf Mavi)
  • Bu dünyaya hükmeden şefkatli bir tanrı değil, suçluların şahı. (Emanet Dolabı Bebekleri)
  • Yara vücudun içinde saklanıp kalabilir ama yarasını kaybeden bir vücut yeni yaralar arar. (Emanet Dolabı Bebekleri)
  • “Aslında acı herkeste olur. Belki de o yüzden, ufaktan ufaktan acıyı hissetmeye başlayınca rahatlıyor insan, kendine gelmiş gibi oluyor, huzur buluyor. Demek ki, içimdeki acı doğduğumdan beri var.” (Şeffaf Mavi)
  • " Sen Kiku musun? Patırtı çıkarmaktan vazgeç. Biz farkına varıp kurtarmasak, yakacaklardı seni. Geberip gitmiştin. Sen sporcuymuşsun, gerçekten mi? Ben hep söylerim, sporculardan nefret ederim diye. Sporculardan nefret ederim. Basit olurlar. Kafalarının içi de beyinle değil, terle dolmuştur. Haydi gayret, ha gayret. Hı, hı, hı diye nefesi kesilene kadar koşanlardan nefret ederim. " (Emanet Dolabı Bebekleri)