Genel Olarak Sosyal Sınıflar ve Partiler - Hikmet Kıvılcımlı Kitap özeti, konusu ve incelemesi

Kitap Künyesi

Yazar: Hikmet Kıvılcımlı

Yayın Evi: Sosyal İnsan Yayınları

İSBN: 9789944285155

Sayfa Sayısı: 80

--reklam--

Genel Olarak Sosyal Sınıflar ve Partiler Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

... sosyal sınıflar, başlıca iki karakterle birbirlerinde ayırdedilirler:

O sınıfların Durumları başka başkadır.

O sınıfların Çıkarları başka başkadır.

Modern toplumda İşveren sınıfların durumu: Üst ve Güdücü sınıf olmak;

İşçi sınıfının durumu: Alt ve Güdülen sınıf olmaktır.

Gene modern toplumda, İşveren sınıfının çıkarı: Elinden geldiği kadar çok Artı - Değer koparmak, yani sömürmek; İşçi sınıfının çıkarı ise; elinden geldiği kadar az Artı - Değer koparttırmak, yani Sömürülmemek'tir.

(Arka Kapak) - ... sosyal sınıflar, başlıca iki karakterle birbirlerinde ayırdedilirler:

O sınıfların Durumları başka başkadır.

O sınıfların Çıkarları başka başkadır.

Modern toplumda İşveren sınıfların durumu: Üst ve Güdücü sınıf olmak;

İşçi sınıfının durumu: Alt ve Güdülen sınıf olmaktır.

(Arka Kapak) -

Genel Olarak Sosyal Sınıflar ve Partiler Alıntıları - Sözleri

Kapitalizm için "it de ölürse kârdan, kurtta ölürse kârdandır". Çivi çivi ile sökülür.
Modern sömürücü sınıflar Antika Tarihten çok ders aldılar. İslam Tarihinde Tefeci-Bezirgânlar: halkın benimsediği Müslümanlığı kimseye bırakmamışlar, en ham sofu, koyu Müslüman geçinmişlerdi. Modern çağda İşçi Sınıfının benimsediği akım Sosyalizm’dir. İşveren Sınıfı Antika egemen sınıflar gibi, halkın benimsediği akımı, yani Sosyalizmi ele geçirmenin yollarını aradı ve buldu. İslam Tarihinde Tefeci-Bezirgânlar nasıl Muhammed’in fakir fukara ile ve kölelerle kurmuş olduğu Müslümanlığı savunuyormuş gibi görünerek baltaladılarsa, tıpkı öyle, Modern Tarihin sömürücü İşveren Sınıfı ile Büyük Toprak ve Mülk Sahipleri Sınıfı, fakir fukaranın dört elle sarıldığı son umudu Sosyalizmi savunuyormuş gibi görünerek baltalamanın yollarını buluyorlar. Bugün yeryüzünde Finans-Kapitalist soyguncuları bir avuç Oligarşi’dir. Finans Oligarşi’sinin oynadığı en büyük oyun, İşçi Sınıfını kandırmak için ne yapıp edip herkesten çok İşçi Sınıfından yana görünmek oyunudur. O nedenle, bütün dünyanın ileri geri bütün kapitalist sınıfları başlıca çabalarını hep aynı noktada odaklaştırırlar. Her yerde çarçabuk sahneyi tutan İşçi Partileri yahut Sosyalist Partileri kurdururlar. Amaçları halkın sempatisini kendi ajanlarına kaptırıp ince yollardan sınıf bilincini körletmektir. Bu oyunun en korkunç yanı şudur. Gerçekten İşçi Sınıfı parti-si olan bir örgüt de, sahte İşçi Sınıfı partisi olan bir örgüt de aynı kitap üzerine (tıpkı vaktiyle Müslüman’ın ve münafığın Kur’an üzerinde yaptıkları gibi) yemin edebilirler. Örneğin, Amerika’nın en büyük Sosyalizm düşmanı casus örgütü CIA, dünyanın ileri geri bütün ülkelerinde her türlü gençlik ve işçi örgütlerinin subaşlarını kesmiştir. O subaşlarında gerekince Sosyalist, gerekince Marksist-Leninist, gerekince Komünist, gerekince Troçkist, gerekince Anarşist olur. Fakir halkın özlemlerini ve eğilimlerini dile getirebilecek her ad altında akla gelen en keskin çıkışlı örgütler kurar. Daha feci yanı da vardır. Finans-Kapital casus örgütlerinin kurdurduğu İşçi yahut Sosyalist maskeli örgütler: en gerçek sosyalistin söylediklerini ve yaptıklarını özel öğretimden geçerek papağanca ezberlerler. Daha doğrusu Sosyalist formülleri en yüksek hoparlörlerden yayacak imkânlar ve adamlar Finans-Kapitalin emrindedir. Egemen sınıfların iktidar partileri, gizli açık devlet cihazları, polis ve casus örgütleri, maskeli maskesiz kapitalist veya derebeyi artığı dernek ve kurullar hep o sahte işçi partisi veya sosyalist partisi veya komünist partisi kanallarına binbir maddi ve manevi yardım akıtırlar. Böylece kapitalist sınıfların destekledikleri, çoğu zaman yavuz hırsızın ev sahibini bastırması rolüne çıkarlar. Ansızın çok etken ve parlak kişiler, işitilmemiş propaganda ve tahrikât [ajitasyon] biçimleriyle sahneyi doldururlar. Beklenmedik yıldırım çabukluklarıyla başarılara ulaştırılırlar. Bunun tam tersi de olağandır. Sahneye çıkarılmış sahte işçi veya sosyalist partilerine karşı olmadık güçlükler icat edilir. Kalantor işveren ve ağa partileri, iktidarları ve sınıfları para ile tutulmuş kişiler ve örgütlerle sahte işçi partisini görünüşte baskılara uğratırlar. Kanun adına kışkırtılmış resmi, gizli ve açık şahsiyetler veyahut şebekeler el altından yapma saldırılara geçirtilirler. Halk bu manzara önünde: sahte işçi ve sahte sosyalist partilerinin sahici ve namuslu örgütler olduklarına daha kolayca kanar. Tek sözle Kapitalizm, sahte olmak şartıyla, çarçabuk ün kazandırılan ve göklere çıkarılan sosyalist işçi partilerini de, uzun süre “mağdur”, eziyet çekmiş, baskılara uğramış görünen sözde sosyalist işçi partilerini de, kendi sınıfı egemenliğini daha uzun ömürlü kılabilmek için kullanır. Bu gerçekliğin en klasik örneği bugün İngiltere’de yüzlerce yıllık sosyalist harekete mirasçı olduğunu ilan eden İşçi Partisi’dir. Bu İşçi Partisi olmasa, İngiliz kapitalizminin ayakta durması düşünülemez..
Bir üretim yordamı üzerinde Dolaysızca görevli bulunan sosyal sınıflar başlıca iki karakterle birbirlerinden ayırt edilirler: 1- O sınıfların durumları başka başkadır. 2- O sınıfların çıkarları başka başkadır. Modern toplumda İşveren sınıflarının durumu: Üst ve Güdücü sınıf olmak; İşçi Sınıfının durumu: Alt ve Güdülen Sınıf olmaktır. Gene modern toplumda, İşveren Sınıfının çıkarı: elinden geldiği kadar çok Artıdeğer koparmak, yani sömürmek; İşçi Sınıfının çıkarı ise; elinden geldiği kadar az Artıdeğer koparttırmak, yani sömürülmemektir.
"Mekke vurguncuları İslam dini içinde seçimle iktidara gelen Cumhuriyet sistemini Antika müstebit [zorba] krallığa çevirmek istediler. Ne var ki, Sıffiyn Savaşı’nda vurguncuların başı olan vali Muaviye, askerlerinin yenileceğini gözleriyle gördü. O zaman hükümlerini hiçe saymaya kalkıştığı Kur’an-ı Kerim’i mızraklarının ucuna asan Muaviye askerleri Ali ordusuna karşı durdular. "Vurguncular ordusu “Müslümanız” demek istiyorlardı. Oysa Muaviye partisi daha ilk günden para için Müslüman olmuştu. Şimdi para için isyan etmiş, para için Müslümanlığı pazara çıkarıyordu. Öyle iken, zengin aristokrat sınıfın öz Müslümanlığa düşman olan partisi, asıl fakir fukaranın gönülden benimsedikleri Müslüman partisine karşı daha Müslüman imiş gibi göründü. Bugün için inanılmaz sayılacak bayağı hakemlik, kalleşlikleriyle asıl Müslümanları önce aldattı, sonra öldürdü. Böylelikle Müslümanlığı ilk temiz, insancıl eğiliminden sıyırarak Derebeyleştirdi. "Zamanla, en demokratik cumhuriyet dini olan Müslümanlık, en zalim Halifelerin müstebitliği [zorbalığı] altına girdi. Zengin fakir kavgaları son derece keskinleşti. İktidarı elinde tutan üst sınıflar Müslüman halkı dış savaşlarla oyalayıp, sınıflar arasındaki iç çelişkileri uyuşturmak hinoğluhinliğine başvurdular. Müslümanlıkta savaş ancak kutsal Cihad idi. Cihad din düşmanı Hıristiyanlara karşı açılırdı. Oysa burada o kutsal gaza prensibi yok edildi. "Sahte Müslüman Tefeci-Bezirgân egemen sınıflar, Müslüman fakir halkını ezip harcamak üzere yoktan boğazlaşmalar kışkırttılar. Ve bu oyunlarını kodamanlara mahsus kitaplara Devlet idaresi usulü olarak geçirttiler. "Neticede Müslümanların ve Müslümanlığın ezilip yıkılmasına dek varıldı. Bütün o sömürü ve yıkılış yüzyıllarında Muaviye askerlerinin mızrakları ucunda Kur’an-ı Kerim asıldığı gibi, Müslümanlığı uçuruma götürenlerin bayraklarında da en koyu mutaassıp Müslümanlık yazılıydı. Müslüman düşmanı sınıfın partisi, iktidarını Müslüman halkına karşı savunabilmek için: Dünyada herkesten çok Müslüman görünmek yollarını domuzuna kullanabildi."
Bu üretim ilişkileri ortasında işçi artık makinenin hizmetkarı olmuş otomat bir bostan korkuluğudur. Otomatların daha çok yıpranarak verim sağlamaları için gözeticileri ve uzmanları sayıca artırmak gerekir. Gözeticilerle uzmanların çıkarları artığeder sömürüsünü artırmakta toplanır. Durumları işçi sınıfını kılını kıpırdatamaz hale getirmekte toplanır. Düşünce, duygu ve davranışlarında bunaltılmış İşçi Sınıfına karşı, aristokrat işçi ile uzman aydın kendisini o çıkar ve durum bakımından kapitaliste paralel sayar.
En basit gerçekçi insan dürüstlüğü, kapitalizmin birbirine zıt İşveren-İşçi Sınıflarına dayandığını, bu sınıflar arasındaki çelişkinin ister istemez ardı arası kesilmeyen çatışmalarla dolu olduğunu görmezlikten gelemez. Sınıflar güreşini örtbas etmeye, yani varken yok saymaya yahut yasak etmeye kalkışmak nedir? Sınıflar güreşini insan bilincinden uzak tutmaktır. İnsan sınıfları arasındaki güreşi Hayvanlar arasındaki orman kanunlarıyla gütmeye girişmektir. Tersine, Modern toplumda özel teşebbüsçülüğün egemen olduğu kapitalist üretim yordamı yüzünden doğmuş Sınıflar Dövüşü’nü insanların bilincine çıkarmak: insanlar arasındaki bir sürü hayvanca tepişmeleri, İnsanca yapmak ölçülerini getirir. Buna Sosyalizm denir. Sosyalizm, 7 bin yıldır süregelen ve 6 bin 500 yıl boyuna doğarak sonra batmış Medeniyetlerin örneğinden ders almıştır. İnsanlar arasındaki Hayvanca savaşı insana yaraşır Bilince çıkarmıştır. Sınıflar savaşını Medeniyet kazançlarına ve toplum yaşantısına en az zarar verecek biçimlerde İnsanca Dövüş’e çevirmiştir. Sosyalizm insan topluluğu içinde en son kalıntılarıyla Hayvanlığı kaldırmaktır. O bakımdan, Sosyalizm düşmanlığı insanlık düşmanlığıdır. Sosyalizmi bile bile istememek, kapitalizmin bugünkü durumuyla toplumda Hayvanlığı sürdürmektir.
Modern toplumda İşveren sınıflarının durumu: Üst ve Güdücü sınıf olmak; İşçi Sınıfının durumu: Alt ve Güdülen sınıf olmaktır. Gene modern toplumda, İşveren sınıfının çıkarı: elinden geldiği kadar çok Artıdeğer koparmak, yani Sömürmek; İşçi Sınıfının çıkarı ise: elinden geldiği kadar az Artıdeğer koparttırmak, yani Sömürülmemek'tir. Bu tanımlamaya göre, Modern toplumun başlıca Sosyal Sınıfları: İşveren ve İşçi Sınıflarıdır. İşveren sınıfı Üstte Sömürücü, İşçi Sınıfı Altta Sömürülen sınıflar oldukları için, durumları ve çıkarları bakımından iki zıt kutup olmuşlardır. Sonsuz gibi görülen önüne geçilmez bir savaş içinde bulunurlar. Buna Sınıflar Savaşı yahut Sınıflar Güreşi yahut Sınıflar Dövüşü adları verilir.
20. yüzyıl ile birlikte, Kapitalizmin yapısı tersine döndü. Bu tersine dönüşün konumuzla ilgili önemli olayları şunlar oldu: Serbest Rekabetçi kapitalist sermaye, Tekelci Finans-Kapitale dönünce: Modern kapitalizmde görülen iki ayrı klasik üst EGEMEN SOSYAL SINIF yapı değişikliğine uğradı. Doğrudan doğruya Kapitalistler sınıfı ile Büyük Toprak ve Mülk Sahipleri Sınıfı bütün zümreleriyle ekonomi ve politika sahnesini doldurur olmaktan çıktılar. Her iki sınıftan katma ve karma elemanlar birbirleriyle kaynaştılar. Böylece biricik FİNANS-KAPİTALİSTLER zümresi doğdu ve bu zümre Kapitalizmde her şeye egemen oldu.
Sınıflar dövüşü denilen gerçekliği şu veya bu insanın dileği yahut kaprisi yaratmaz. Kapitalist düzenin ta kendisi sınıflar savaşını gerektirir. Mesele böyle konulunca, Sınıflar Savaşını doğru bulmayanlar yahut istemeyenler varsa, o gibi kimseler ne dediklerine biraz dikkat etmelidirler. Onlar eğer zerrece sözlerinin eri iseler, sınıflar dövüşünü yanlış veya kötü sayarken, belki farkına varmayarak, her şeyden önce Kapitalizmi doğru bulmuyorlar ve istemiyorlar, demektir. Onun için sosyal sınıfların varlığını herkesten önce burjuva düşünürleri görmüşler ve yazmışlardır. Tarihin (Medeniyet Tarihinin) bir Sınıflar Savaşı Tarihi olduğunu, Marks ve Engels'ten çok önceleri, gerçekçi burjuva düşünürleri anlamış ve anlatmışlardır. Öyle ise, sosyal sınıfların varlığını, çelişmelerini bir Sosyalist icadı saymak ve sırf Sosyalistlere mal etmek en kalpazanca bir ne dediğini bilmemek olur. Bir yanda kapitalizm (özel teşebbüs) savunulurken, öte yanda sınıfları ve sınıflar savaşını inkâr etmek ne demektir? Bu inkârı yapan cahil kişi ise, ne dediğini bilmiyordur. Ne dediğini bilenler inkâra, hatta yasaklamaya kalkıyorlarsa, yaptıkları ikiyüzlüce bir sahtekârlıktır.
Finans-Kapitalin gizli açık, silahlı silahsız resmi güçleri büyüktür. Sokaklar dolusu zavallı insanlar yarı aç ve işsiz bırakılmıştır. Bunların içlerinden, maaşı verilince Cehenneme dahi gidecek pek çok insan bulunur. Bu gibiler belli bir kılık ve para ile gizli açık, sivil çeteler halinde teşkilatlandırılır. Öte ki aç ve işsiz kardeşleri üstüne saldırtılır. Emperyalist politikanın bu oyununa adıyla sanıyla FAŞİZM denir.

Genel Olarak Sosyal Sınıflar ve Partiler İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Genel Olarak Sosyal Sınıflar ve Partiler PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Hikmet Kıvılcımlı - Genel Olarak Sosyal Sınıflar ve Partiler kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Genel Olarak Sosyal Sınıflar ve Partiler PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Hikmet Kıvılcımlı Kimdir?

Babası Priştine'de posta telgraf müdürü Hüseyin Bey, annesi Münire Hanım'dır. 17 yaşında gönüllü olarak Kurtuluş Savaşı'na katıldı,Yörük Ali Efe çetesinde Kuvayı Milliye gönüllüsü oldu, Köyceğiz Kuvayı Milliye Askerî Kumandanlığı görevinde bulundu. Liseyi Vefa Lisesi'nde okuduktan sonra sınavla İstanbul Tıp Fakültesi'ne girdi. Öğrencilik süresince direniş faaliyetlerini sürdürdü, Kurtuluş, Aydınlık gibi TKP yayınları yoluyla giderek komünist fikirlerle tanıştı ve 1920'lerin başında Türkiye Komünist Partisi (TKP) üyesi oldu. 1925'de TKP'nin Beşiktaş Akaretler'de gerçekleştirdigi 2. kongrede TKP Merkez Komitesi'ne seçildi. Merkez Komite içerisinde gençlik sorumlusu olarak görev aldı. Aynı yıl Aydınlık gazetesinde ilk yazıları yayınlanmaya başladı. 1925'ten hayatının sonuna kadar kadar sürekli kovuşturmalara, işkencelere maruz kaldı ve toplam 22,5 yıl hapis yattı.

1925 yılında Kürt ayaklanmaları ile çıkan Takrir-i Sükun çıktıktan sonra İstiklal Mahkemesi'nde yargılandı ve 10 yıl kürek cezası aldı. 1 yıl hapis yattıktan sonra çıkan afla serbest kaldı. 1927 yılında Vedat Nedim Tör ve Şevket Süreyya Aydemir'in partiden ayrılması ve parti arşivini polise teslim etmesi ile diğer parti üyeleriyle birlikte tutuklandı. 3 ay tutuklu kaldı.

1929 yılında İsmail Bilen'in (Laz İsmail) İzmir Davası'ndaki provokasyonu nedeniyle 4,5 yıl yeni bir mahkûmiyet aldı 1938 yılındaNazım Hikmet'le birlikte yargılandığı Donanma Davası'nda 15 yıl hapis cezasına çarptırıldı, 12 yıl yattıktan sonra tahliye oldu. 1954 yılında legal Vatan Partisi'ni kurdu. 1965 yılında Tarihsel Maddecilik Yayınları'nı kurdu ve yönetti, Marx, Engels ve Lenin'in eserlerinden birçok çeviriler yaptı ve yayınladı, Das Kapital'in bir bölümünü çevirdi. 1967'de İşsizlik ve Pahalılıkla Savaş Derneği'ni (İPSD) kurdu. İktisattan antropolojiye, Marksist düşüncenin tarihsel ve kuramsal gelişiminin açıklanmasına ve Türkiye'de bir işçi sınıfı devriminin strateji ve taktik sorunlarına kadar çeşitli konularda çok sayıda telif eseri ve Aydınlık, Türk Solu, (kendisinin kurduğu) Sosyalist, Ant gibi dergilerde makaleleri yayınlandı. En önemli eserleri olan Tarih Tezi kitabını 1965, Yol: TKP'nin Eleştirel Tarihi kitabını da 1932 yılında yayınladı.1971 yılında ağır hasta olduğu için yoldaşları tarafından tedavi için yurt dışına çıkarıldı. 11 Ekim 1971'de Belgrad'da öldü.

--reklam--

Hikmet Kıvılcımlı Kitapları - Eserleri

Kısaca Marksizm Düşünüşü
Dinin Türk Toplumuna Etkileri
Diyalektik Materyalizm
Üretim Nedir?
Devrim Nedir?
Türkiye’de Sınıflar ve Politika
Allah Peygamber Kitap
Genel Olarak Sosyal Sınıflar ve Partiler
Finans-Kapital ve Türkiye
Leninizm Nedir?
Devrimci Aydın Nedir?
Tarih Devrim Sosyalizm
Diyalektik Materyalizm Nedir? Nasıl Kullanılır? Ne Değildir?
Emperyalizm Geberen Kapitalizm
Türkiye'de Kapitalizmin Gelişimi
Marks-Engels Hayatları
Eyüp Konuşması
Osmanlı Tarihinin Maddesi Cilt:1
Kadın Sosyal Sınıfımız
Fetih ve Medeniyet
Uyarmak İçin Uyanmalı Uyanmak İçin Uyarmalı
Metafizik Sosyolojiler
Bilimsel Sosyalizmin Doğuşu
Anarşi Yok! Büyük Derleniş!
Oportünizm Nedir - Halk Savaşının Planları - Devrim Zorlaması Demokratik Zorlama
Türkiye Köyü ve Sosyalizm
Karl Marks’ın Özel Dünyası
Hürriyetimiz ve Birinci Emperyalist Evren Savaşı Faciamız
Osmanlı Tarihinin Maddesi Cilt:2
Durum Yargılaması
Soğan Ekmek Kongresi
Dev-Genç Seminerleri
Anayasa
Türkçe’nin Üreme Yolları ve “Dil Devrimciliğimiz”
İkinci Kuvayimilliyeciliğimiz
İlkel Sosyalizmden Kapitalizme Son Geçiş Japonya
Eyüp Sultan Konuşması
Genel Düşünceler - Yol Dizisi 1
Finans Kapital ve Türkiye
Müttefik: Köylü - Yol Dizisi 5c
Türkiye İşçi Sınıfının Sosyal Varlığı
Yol 1
Osmanlı Tarihinin Maddesi
Demokrasi - Türkiye Ekonomi Politikası
Osmanlı Tarihinin Maddesi Cilt: 3
Düşman: Burjuvazi - Yol Dizisi 5b
Strateji Konusu - Yol Dizisi 5a
Yakın Tarihten Birkaç Madde - Yol Dizisi 2
Gençliğe Yazılar
Toplum Biçimlerinin Gelişimi
Yol Anıları
Üç Seminer
Hikmet Kıvılcımlı'nın PDA Eleştirileri
Yedek Güç : Ulus (Doğu)
İlkel Sosyalizmden Kapitalizme: İlk Geçiş İngiltere
Günlük Anılar
27 Mayıs ve Yön Hareketinin Sınıfsal Eleştirisi
Parti ve Fraksiyon - Yol Dizisi 4
Parti'de Konaklar ve Konuklar - Yol Dizisi 3
Marksizm Kalpazanları Kimlerdir?
27 Mayıs ve Yön Hareketi’nin Sınıfsal Eleştirisi
Emperyalizmin Loş Gücü
Ekonomik Mücadele ve Sendikalar Üzerine
Diyalektik Materyalizm Nedir? Ne Değildir?
Hegel ve Felsefe Notları
Oportünizm Nedir?
Yedek Güç: Milliyet (Doğu) - Yol Dizisi 5d
Siyasetimiz
Legaliteyi Kullanma - Yol Dizisi 5e
Fetih ve Medeniyet
Devrimci Aydın Nedir?
Türkçe'nin Üreme Yolları ve Dil Devrimciliğimiz
Komün Gücü
Deccal Kapımızı Nasıl Çalıyor!
Bergsonizm: Göçen Sermaye Dervişliği
Kim Suçlamış
Devrim Zorlaması Demokratik Zortlama
Hapishanenin İç Yüzü
Yol 2
Sayın İ.İ. Paşa'ya Açık Mektup
Edebiyatı Cedide'nin Otopsisi
Türkiye Ekonomi Politikası
Kuvayimilliyeciliğimiz ve 2. Kuvayimilliyeciliğimiz
Karl Marks'ın Özel Dünyası
Durum Yargılaması ve 5 Mart Toplantısı
Halk Savaşının Planları
Vatan Partisi Tüzük ve Programı
Sosyalist Gazetesi Yazıları
Tarihte Büyük Devrimciler
Diyalektik Nedir?
Hürriyetimiz Ve Birinci Cihan Savaşı Faciası
Uyarmak İçin Uyanmalı Uyanmak İçin Uyarmalı
Tip Seminerleri

--reklam--

Hikmet Kıvılcımlı Alıntıları - Sözleri

"Çılgın sevecenlikler besliyen; "Yıldızlı bir şevkle uçan gönlüm için "Sözler büyük bir rahatlık veriyor; "Halbuki ben, henüz konuşmuyorum." (Devrimci Aydın Nedir?)
Diyalektiğe uyarak zihinleri geliştirmek istersek, derhal göz önünde şunları tutmaya mecburuz. Kafamız boş bir çömlek, fikirlerimiz o çömleğe doldurularak saklanan birer mücevher değildirler. Hayatta her yeni olay yeni bir fikir yaratır. Her yeni fikir, eski tez halindeki fikirlerimize karşı çıkan birer antitezdir. Yeni fikirle eskileri arasında, temasla beraber az çok uzun bir "derunî mücadele" [iç savaş] başlar. Biz, çok defa, o mücadelenin bilinçaltımızdaki belli belirsiz, sürekli, her yerde ve şiddette kendini gösteren evrimini açıkça hissedemeyiz. Çünkü, o mücadelenin başlattığı zihnî gelişim, evrim merhalesinde [aşamasında] kaldıkça, fikirlerimiz eski çerçevelerini muhafaza ederler. Fikirlerimizin niteliği, hassası [özelliği] hâlâ eskisi gibidir. Fakat günün birinde, en umulmadık bir vesile üzerine, zihnimizde ani bir şimşek çakar. O şimşeğin aydınlığında birdenbire yepyeni bir hakikat görürüz. Eski fikirlerden yenilerine atlarız. İşte yeni kanaatler edinmek böyle olur. Bizi yeni kanaate getiren şey bazen pek önemsiz bir olaydan çıkar. Ona "bardağı taşıran damla" diyebiliriz. Fakat taşırandır, yoksa dolduran o damla değildir. Kafamızın bardağı içinde anaforlar çeviren niceliksel birikiş aşaması olmasa, bardak dolmasa, o damla ile bir düşünsel devrime taşamazdık. (Diyalektik Materyalizm Nedir? Ne Değildir?)
"Şimdiye kadar maalesef büyük hakikatler daima küçük insanlardan uzak kalmıştır. Uzak bırakılmıştır." (Eyüp Sultan Konuşması)
"Bir toplum gelişiminin doğal yasasını keşfeder etmez -ki bizim amacımız da modern toplumun gelişim yasası üstündeki perdeyi kaldırmaktan başka bir şey değildir- gelişimin doğal aşamalarını ne bilmezlikten gelebilir ne de iradesinin bir vuruşuyla yasak edebilir. O ulusun bütün yapabileceği şey, doğum sancılarını kısaltmak ve ılımlılandırmaktır." - kitap/kapital-1-cilt--118325 (Genel Düşünceler - Yol Dizisi 1)
Türkiye’nin mali tutsaklık tarihi, 1854’te Londra ve Paris’te iki mali gruptan ilk kez aldığı 3 milyon sterlinlik borçla başlar. (Yol 2)
Fakat, bugün genellikle savaş dendi mi, başkalarının toprağında ve ekmeğinde gözü olan emperyalist savaşları muradolunur. Ve bunlar, ancak, silah fabrikatörlerine yarar. Amerika'da, silah ticaretini tetkik eden komisyon, "Harbiye ve Ticaret nezaretlerinin silah fabrikalarının emrinde bulunduklarını" ve Eski Cumhurreisi Hoover'in 1925'te silahları sınırlama anlaşmasına nasıl engel olduğunu meydana çıkarmıştı. (Türkiye Ekonomi Politikası)
Tam 25 yıldır Amerikan filmlerinde, çocuk ağzın sulana sulana, özenle seyrettiğin bütün o "heyecanlı", "cinayet" ve kovboy filmlerinden en sansasyonelinde esrarengiz kahraman faka basmaz, vaktiyle Nat Pingerton'du, şimdi Bophop mu, Ceymis Bond mu, ne istersen ol. Hatta, "-Ne iş yaparsın?" "-Devrimci!" ol. Neden olmayasın? İsteyen nasıl mühendis olur, avukat, doktor, ya mezeci, meyhaneci olursa kendi başına. Olamaz mı? Bir kaç yıl çıraklık, on onbeş yıl okul, beş altı yıl üniversite, dört beş yıl staj mı gerek öteki meslekler için? "Devrimcilik" hepsinden kolay. Nasıl olsa işçi-köylü "atıl kitle". Yerinden kıpırdayamaz ağır baş belası yığın. Onunla ömür boyu uğraşacak kimse, sabır taşı olsa ortasından çatlar. Yüksek öğrenim gençliği ise, kapıkulu olacağım diye, tonla pahalı kitap parası yüzünden kıt kömür aile ocağına incir dikiyor. Gene de Profesörün, Mevzuat Hazretlerinin afur tafurundan sınıfta çaktırılıp duruyor. (Günlük Anılar)
"İstanbul'un Fethini sırf bir Müslümanlık ve Hıristiyanlık savaşına bağlamak, en az beş yüzyıl evvelki kafa ile düşünmek olur." (Fetih ve Medeniyet)
Ölü gözünden yaş çalmakta usta özel sermayeci ecnebi devletler; Türkiye'de işçi yöneticilerinin kara gözleri için balıklara inci atan Osmanlı Padişahı kadar deli, hele işçi hareketine metelik verecek enayi hiç değildirler. Verdikleri paraları çarçur ettiğimizi onlara çaktırmıyoruz sanırsak, kurnazlığımızdan beynimiz ufalmış demektir. Onların Allah'tan istedikleri bir gözdür (işverenlerimiz), ama birkaç milyonla işçilerimizi de yağma hırlaşmasında soysuzlaştırabilirlerse, Allah vermiş olur iki göz! Bu toprakta, ecnebi önünde işverenler gibi başları kel işçi yöneticileri üreyip, türememelidir. (Ekonomik Mücadele ve Sendikalar Üzerine)
"Marx ve Engels adlı ülkücüler, modern işçi sınıfını, proletaryayı keşfettiler. İşçi sınıfı, önüne geçilmez devrimci bir yığındır. Antika tarihi de, modern tarihi de, yığınlar yaratmıştır. Öyleyse proletarya yığın hareketi, kişi kerametlerine kapılamaz. İnsan insandan başka bir şey değildir. Üstinsan ya da insanüstū gösterişleri, hep çalışan namuslu insanları kandırıp kul etmek için uydurulmuştur. En sinsi ve namussuzca yalan dolan, yığının yaptığını kişi kuklalarına mal etmektir. Bu gerçeği Marx-Engels, yıkılamaz maddecil temelleri üzerine oturttular." (Leninizm Nedir?)
Gene de ben: İt gibi yalan söyleyerek baş tacı olmaktansa, parça parça kan pıhtılarıyla kan işeyerek sürünmeyi seçtim. (Kim Suçlamış)
"Neden yüzlerimiz daima solgun? İşsizlikten. Neden herşey ateş pahası? Gene işsizlikten vatandaşlarım. Bu meseleler o kadar at ve deve, müşkül meseleler değil. Eğer bizim fakir fukara halkımız, şu önümde gördüğüm, beni dinlemek zahmetine katılan sevgili vatandaşlarım oylarını kendi menfaatleri için hakkı ile kullanabilseler, oraya kendi içlerinden kasketli çarıklıları gönderebilseler, emin olun ki çarçabuk düzelir. Bu kadar basit. Karışık iş değil." (Eyüp Sultan Konuşması)
Batı Avrupa insanları, Barbarlıktan kurtulup da Antika Medeniyet yıkıntıları üzerinde Modern Kapitalizmi kurdular kuralı; Avrupa'nın coğrafya ve Tarih Üretici Güçleri bakımından belirlendikleri bölgelerde yaşayan (Ekonomi-dil-zihniyet) birlikli kümeleşmelere Millet adını verdiler. Kapitalizmden önceki toplumlarda en geniş birlik Ümmet idi: Hangi Ekonomi - Dil - Zihniyetten olursa olsun, aynı inancı benimseyen toplum insanlarına ümmet deniyordu. Kapitalizm ilk defa Avrupa'da, aynı Hristiyan inancını benimsedikleri halde, Ekonomi - Dil - Zihniyet bakımından farklı toplulukları, ayrı milletlere böldü. Demek, bir ülkede Millet'ten konu açmak; orada Kapitalizmin geliştiğini gösterir. Kapitalizm bulunmayan bir yerde millet aramak saçmalıktır... Gelin görün ki, batı bilginleri, kapitalist bilginleri oldukları ve kafa yapıları millet kavramı ile doygun bulunduğu için, değil dünkü Ortaçağ'da, Medeniyet öncesinde bile "Millet" aramaktan ve bulmaktan hoşlanırlar. Japon Tarihini mi yokluyorlar? Onlar için en önemli konu; Japonya'da hangi milletin bulunduğunu seçmektir. Japon Milletinin 1868 yılından sonra oluştuğunu unuturlar. 1868 yılından önce Japonya'ya has bir millet bulamayınca kalkarlar "Irk" peşine düşerler. Japon Toplumunun yapısını bir yana atıp, hangi ırktan geldiğine saplanırlar. O yüzden her milletin Tarihöncesi gibi, Japonya'nın Tarihöncesi de, bulmacalaşır. (İlkel Sosyalizmden Kapitalizme Son Geçiş Japonya)
"Kadın da erkek kadar insandır" mı? Onu söylediğiniz gün, Türkiye'nin bütün erkekleri, bir merkezden kumanda almışça, tek cepheli olurlar, katır katır direnirlerdi. Bu erkeklerden hiç birisi, -en homoseksüelleri bile- anasız dünyaya gelinemeyeceğini, kızkardeşsiz, eşsiz, kadınsız yaşanmadığını bilirlerdi. Ancak: "Kadın da sokakta gezebilir, ister bastonla, ister pantolonla... size ne oluyor?" diyemezdiniz. Yedisinden yetmişine erkek cinsi daha kundakta iken o çalımla eğitilmişti. (Kadın Sosyal Sınıfımız)
Bu üretim ilişkileri ortasında işçi artık makinenin hizmetkarı olmuş otomat bir bostan korkuluğudur. Otomatların daha çok yıpranarak verim sağlamaları için gözeticileri ve uzmanları sayıca artırmak gerekir. Gözeticilerle uzmanların çıkarları artığeder sömürüsünü artırmakta toplanır. Durumları işçi sınıfını kılını kıpırdatamaz hale getirmekte toplanır. Düşünce, duygu ve davranışlarında bunaltılmış İşçi Sınıfına karşı, aristokrat işçi ile uzman aydın kendisini o çıkar ve durum bakımından kapitaliste paralel sayar. (Genel Olarak Sosyal Sınıflar ve Partiler)
Para oyunu, memleketin en büyük politika oyunudur. Eğer, vatandaşımız bu oyunları hesaba katarak siyasete el koymazsa, yani bu oyundan zarar gören vatandaşlarımız, artık bu oyuna son vermek için, siyasette söz ve tesir sahibi olmazsa, bu gidişin sonu gelmez. (Eyüp Sultan Konuşması)
Türkiye'de, eskiden beri var olan tefeci-bezirgan sermaye ile 19. yy ortasında sokulan modern sermaye birbirine karıştırılmamalıdır. Hepsi ortak SERMAYE adını taşırlar ama tarihsel ve sosyal çağlara göre bambaşka üretim tarzlarına karşılık düşerler. (Gençliğe Yazılar)
Yani, savaş artık milletlerin değil, bir avuç finans kapitalistinin kanlı politikasıdır. (Türkiye Ekonomi Politikası)
-Saray" nedir? -Siyasî iktidar Başını, halkın senli-benliliğinden uzak tutmak bahanesiyle halka düşman etmek için kurulmuş bir şatafatlı tuzaktır. (Osmanlı Tarihinin Maddesi)
“…Şimdi inanılmaz atılganlık gösteren bombalaşmış küçükburjuva, az sonra en küçük başarısızlık önünde çatlayarak en korkunç paniklere uğrayıverir. Bu yüzden ölümü de göze alır da, tutarlı ve sürekli kararlılığı göze alamaz. Olmadık verile ile yanardağlaşır; akla gelmedik bir bahaneyle söner, kül olur gider. 27 Mayıs ihtilalcilerinin sonuna dek kurtulamadıkları kararsızlık ve istikrarsızlıklarına bakıp da, şu veya bu kişinin özel davranışlarını suçlamak yanlıştır. ‘Birbirine düşmek’ diye tanımlanan ve adım başında rastladığımız davranış çaprazlığı, kişileri belirlendiren sosyal sınıf olamamak veya sosyal bir sınıfın oturaklı durumunu bilincine çıkaramamış olmak yüzündendir.” (27 Mayıs ve Yön Hareketi’nin Sınıfsal Eleştirisi)