Kitap Künyesi

Yazar: Mustafa Becit

Yayın Evi: Sayfa 6 Yayınları

İSBN: 9789751035899

Sayfa Sayısı: 296

--reklam--

Her Şey Ben Yaşarken Oldu Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

"Geçmişim, geleceğim içerisinde kazılmış derin bir kuyuydu. Bu kuyudan çıkmam için ancak Yusuf olmam gerekiyordu. Bunu başarabilirsem sonsuzluğu da geçebilirdim. Bu andan sonra da imkânsız olarak addedilen ne varsa hepsini mümkün kılabilirdim. Ancak biraz daha ölmemem gerekiyordu. İşte onun ne sınırı, ne de mümkünâtı vardı."

Hangi deney gerçek aşkı yüreğin hafızasından silebilir ki?

Bir kadın, üç adam… dört ayrı yürek. Serap, Celal, Pars ve Doktor. 

Kimi aşk, kimi aşk kisvesi altında intikam, kimiyse akıldışı deneylerin objesi olarak yüreğine yerleştirir Serap'ı. Herkesin bir planı vardır.

Bu romanda iyilerin yüzü kötülüğe, kötülerin yüzü beyaza boyalıdır. Bazıları portakal, bazılarıysa kurumuş kan kokar. Tüm bu intikam planları sadece Serap'ı elde etmek için mi, yoksa Serap sadece bir maşa mı? Peki, Serap bu hikâyenin neresinde? 

Celal, aşkı için hayatını tamamen değiştirmiştir; ama bugünü değiştirse de geçmişi ve geçmişin şekillendireceği geleceği değiştirebilir mi? Ayın karanlık ve aydınlık yüzü gibi tek bedende iki ayrı hayat yaşayan Pars, kişisel hesaplaşmalarında Serap'a hangi yüzünü dönecektir? Sevdiği kadını bir türlü elde edemeyen Doktor, sinsi bir yılan gibi kaç hayatın içine akıtacaktır zehrini? Freud mu haklıydı yoksa Jung mu? Peki Gazali bu romanın neresinde?

Mustafa Becit'ten hayatın içinden karakterlerle kurulmuş bir olay örgüsünün aksiyon, intikam, aşk, felsefe ve hatta biraz delilik dolu, bir solukta okuyacağınız çarpıcı anlatımı…Artık, köpüren hayatın sağanaklarında sancıyan bir namluya şakağınızı uzatma vaktidir…

(Tanıtım Bülteninden)

Her Şey Ben Yaşarken Oldu Alıntıları - Sözleri

  • Aşk, anlatamadığındır. Aşk Allah’tan başka hiç kimsenin sende ne olup bittiğini bilmediği şeydir.
  • Sustum. Susmak insan için en büyük nimettir. Ölene kadar sürekli konuşmak zorunda bırakılsaydık ne olurdu diye düşündüm. Muhtemelen kitaplar yazılamaz, aşklar yaşanamaz ve devletler kurulamazdı. Çünkü herkes birbirini öldürmüş olurdu.
  • “Sınırlarını bil ve hayatını kurmaya başla,”
  • Maddi şeylere karşı soğukluğum, bilincimi çevreleyen başka bir arayışın göstergesiydi. Yalnızdım. öyle yalnızdım ki kutuplar kadar soğumuştum hayata. Maddi şeylerin son kullanma tarihi vardı. Oysa ömürlük olan, aşktı. En nihayetinde aşksızdım. Heyecansızdım. Ölümlüydüm. Yolumu kendim çizmiyordum, kader çizgisinde bir başıma yürüyordum.
  • Aşk, Allahtan başka hiç kimsenin sende ne olup bittiğini bilmediği şeydir.
  • “Kafasını aynı duvara doksan dokuz kez vurup hâlâ yüzünce kez vurmak için çaba gösteren ve dolayısıyla bir başka duvara nankörlük eden insanın iyi olması benim için olanaksızdır.”
  • Eğer anlatırsan o aşk olmaz… Aşk, anlatamadığındır…
  • "Geçmişiniz, geleceğiniz içerisinde kazılmış en derin kuyulardır. Bir kere düştünüz mu oraya, çıkışınız ancak Yusuf olmanızı gerektirir."
  • Sadece bir kadın bütün hayatınızı baştan aşağı değiştirebilir.
  • Azgın kalabalıklar içersinde tekil olmak, tekil susmak …

Her Şey Ben Yaşarken Oldu İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Hepimizin hayatı görünmeyen kordonlarla birbirine bağlıydı. Fark etmeden birbirimizin hayatından geçip, birbirimizi etkilememiz de bundandı. (S:53) kitap böyle seslenıyo okuruna.. Arka kapak bıze ne söylüyor bir bakalım Geçmişim, geleceğim içerisinde kazılmış derin bir kuyuydu. Bu kuyudan çıkmam için ancak Yusuf olmam gerekiyordu. Bunu başarabilirsem sonsuzluğu da geçebilirdim. Bu andan sonra da imkânsız olarak addedilen ne varsa hepsini mümkün kılabilirdim. Ancak biraz daha ölmemem gerekiyordu. İşte onun ne sınırı, ne de mümkünâtı vardı." Hangi deney gerçek aşkı yüreğin hafızasından silebilir ki? Bir kadın, üç adam… dört ayrı yürek. Serap, Celal, Pars ve Doktor.  Kimi aşk, kimi aşk kisvesi altında intikam, kimiyse akıldışı deneylerin objesi olarak yüreğine yerleştirir.. Okumak ve anlmk isteyenler için farklı bir kıtap buyurun efendim (Hande gunkut)

LSD, Toplum ve Hayat Savaşı: YouTube kitap kanalımda Mustafa Becit'in Her Şey Ben Yaşarken Oldu kitabını önerdim: https://youtu.be/o73ZS-Wrw04 Liserjik asit dietilamid. 1947'lerde tedavi olarak kullanılabiliyorken 1960lı yıllarda eğlence amaçlı kullanılmaya başlanması nedeniyle yasaklanan. Tanrısı Albert Hofmann. Psikiyatri. Milattan önce acının icatı henüz tanımlanmadan. Tanrısı Hipokrat. Elçisi İbn-i Sina. Philippe Pinel ve Freud ise sonradan politeistleştiren. Dostoyevski gizli özne. İnsan. Çamurdan hallice. Tanrısı kendisi mi Allah mı? Karakterlerin bir psikiyatri eleğinde kendi acı taşlarından ayıklanarak özlerinin yakalanmak istenmesi halk onayına hizmet eder. İnsan, onaylanmak üzere programlanmış bir denektir. Kendi elinde mi, bir Tanrı'nın elinde mi bu kafataslarının içlerindekine göre değişir. "Değişmeyen tek şey değişimin kendisidir." Mucidi Herakleitos. "Görmem bozuldu, düşüncelerim dağıldı, içimden gülme isteği geliyor, anlamlı konuşmak için büyük çaba sarf ediyorum, görme alanım sanki karşımda, eşyaların biçimi değişiyor, çevremi lunaparklarda olduğu gibi olağanüstü görüyorum. Bir süre sonra bunların hepsi geçti. Bütün bunları hatırlıyorum, baş dönmesi, görme bozuklukları, çevredeki eşyaların acayip gülünç ve kaba şekilleri... Renkli yüzler belirdi. Belirli bir tedirginlik vardı. Aralıklı olarak başımın, ayaklarımın ve bütün gövdemin ağırlığını duyuyorum, sanki madenle doldurulmuş gibi. Ayaklarda kramplar oluyor... Ellerde soğukluk ve sanki eriyip gidiyormuş gibi bir duygu var. Ağzımda maden tadında bir kuruluk, boğazda sıkışma, korku ve endişe, bilinçte bulanıklık..." Hofmann'ın 1943'deki LSD deneyiminin sonuçları. "Her Şey Ben Yaşarken Oldu" kitabı Mustafa Becit adlı yazarın ilk kitabı. Kitaplar ruhu tedavi eder, etmelidir de. Fakat ne zaman eğlence amaçlı kullanılmaya başlanırsalar o zaman kitap olma amacından çıkarlar, ego malzemesi yoluna saparlar. Bu kitap ise insanın kendi alt benlik, benlik ve üst benlik kavramlarına yöneltilen bir tedavi kitabı. Çağdaş Türk Edebiyatı'na karşı görüş açımız, uykudan kalktığımız bir günde gözlerimiz buğulaştığında etrafımıza bakmaya çalışmamızın, düşüncelerini popülerlikle belirtmeye çalışanlar tarafından dağıtıldığımızın, içimizden gülme isteği, anlamlı konuşup birçok derince kitaplar yazma isteğimizin olduğu çağa tekabül etti. Türk Edebiyatı salt bir mit olarak hatırlanmasın diye savaşan rengarenk bir kitap bıraktı. Artısıyla, eksisiyle. Hayat boyunca maruz kaldığımız çeşitli görüntüler vardır. Çok mutlu olduğumuzu düşündüğümüz bir hayatta "Bad Trip" diye adlandırdığımız dönemeçler olur. Normaldir, insanızdır. Köleleştirmek felsefemizdir, iktidar katar. Bu bir "id" istemine yöneltir. Yarattığını yok etmeyi sever insan dediğin. Aşkın nefretle olan madalyonunun iki yüzlülüğü rollerini paylaşması gibi hayat da ölümle bu senaryo için ego adlı ödülü kovalar. Alkışlarız biz de, paralı askerlerizdir kendimiz için çizilen sınırlardan kopamayan. Bir amaç ve içinde bu amaca ulaşma isteği olmadan kimse yaşayamaz dedi Dostoyevski, kitapta da herkesin bir yamacı vardı. Tırmanmak istediler, zirvede süperegoları onlara çelme taktı. Etraf, beslenmemizi dengesizleştiren yan etkiler atar üstümüze. Böylece insanlıktan çıkılır. Bu yarışta özgürce kazanan egonun ta kendisidir. Başlangıçta orada olanı geride bırakmaktır görevi. İnsana olur olan, olmayan ise hiçlik çukurunda bulur kendisini. Böylece hayatımızın sonunda fragmanını bütün bir hayat boyunca izlediğimiz film şeridinde bakmak istemediğimiz görüntülere sırtını çevirir filmi yöneten. Nereden bakarsan bak, insandır insanı insansızlaştıran. Özgürlük ise harcıdır korkuyu her daim ayakta tutanın. Freud, Jung, Gazali konusunda bilgilerim bir elin parmaklarını geçmez. Fakat bu kitap, onlar hakkında okumalar yapmamı perçinleyen. Varlığı ispat edenin sigara olması gereksiz, karakter çözümlemelerindeki yetersizlikler ise ilk kitap olmasının etkisi. (Oğuz Aktürk)

Öncelikle kapağın ve kitabın isminin ilgi çekici olduğunu baştan söylemek istiyorum. İlk bölümü saymazsak genel olarak sevdiğim bir kitap oldu. Çünkü ilk bölüm o kadar boğucuyduki uzun süre ilk bölümü okudum akmayacak sandım ama sonunda aktı ve merakla okumaya devam ettim. En sevdiğim bölüm ise Yusuf'un hikayesiydi, nahif ve samimiydi. Küçüklüğünden itibaren hissettikleri,bocalağı durumlar vs akılda soru bırakmayan bölümdü. Ayrıca okudukça portakal kokusunu burnuma geldi. Bir kitabı okurken ana karakter harici kişilerin de ne düşündüğünü, hayatını merak ettiğim için ayrı bölümlerde kişilerin düşüncelerini kendi dillerinden okumak farklıydı ve güzeldi bence. Son olarak konusuna ayrıntılı bakmamıştım ama bu kadar mafyavari-kanlı bir yönü olduğunu düşünmemiştim. Böyle bir türe bulaşmadan psikolojik yönü olsa ve de her satırda sigara seviciliği olmasaydı kitap daha hoşuma giderdi açıkçası. (Zulmela)

Her Şey Ben Yaşarken Oldu PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Mustafa Becit - Her Şey Ben Yaşarken Oldu kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Her Şey Ben Yaşarken Oldu PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Mustafa Becit Kimdir?

1990 doğumlu Mustafa Becit , İstanbul Üniversitesi psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik mezunu. Eğitimini kitabının içerisinde başarılı bir şekilde harmanlamış yazar. Kendisi ayrıca bazı dizilerin senarist ekibi içerisinde de yer almış.

--reklam--

Mustafa Becit Kitapları - Eserleri

  • Her Şey Ben Yaşarken Oldu
  • İnsan Çürümeye Başladığında

--reklam--

Mustafa Becit Alıntıları - Sözleri

  • “Kafasını aynı duvara doksan dokuz kez vurup hâlâ yüzünce kez vurmak için çaba gösteren ve dolayısıyla bir başka duvara nankörlük eden insanın iyi olması benim için olanaksızdır.” (Her Şey Ben Yaşarken Oldu)
  • Sadece bir kadın bütün hayatınızı baştan aşağı değiştirebilir. (Her Şey Ben Yaşarken Oldu)
  • Bizden geriye ne kaldı? (İnsan Çürümeye Başladığında)
  • " İnsanın kendi gücünün farkında olması, başka bir insana olan muhtaçlığını da bititir." (İnsan Çürümeye Başladığında)
  • İnsanlara laf anlatmak, onların seni anlamasını beklemek çok zor komutanım. (İnsan Çürümeye Başladığında)
  • "Sessizliğin elle tutulabilir, gözle görülebilir bir sureti olmasa da kim inkar edebilir ki var olmadığını?" (İnsan Çürümeye Başladığında)
  • Aşk, Allahtan başka hiç kimsenin sende ne olup bittiğini bilmediği şeydir. (Her Şey Ben Yaşarken Oldu)
  • Adalet... Adalet insana öyle ya da böyle bir bedel ödetir. Ama insan çürümeye başladığında adaletin bir önemi kalmaz. (İnsan Çürümeye Başladığında)
  • Aşk, anlatamadığındır. Aşk Allah’tan başka hiç kimsenin sende ne olup bittiğini bilmediği şeydir. (Her Şey Ben Yaşarken Oldu)
  • Ben varsam, sende varsın. (İnsan Çürümeye Başladığında)
  • Sustum. Susmak insan için en büyük nimettir. Ölene kadar sürekli konuşmak zorunda bırakılsaydık ne olurdu diye düşündüm. Muhtemelen kitaplar yazılamaz, aşklar yaşanamaz ve devletler kurulamazdı. Çünkü herkes birbirini öldürmüş olurdu. (Her Şey Ben Yaşarken Oldu)
  • "Geçmişiniz, geleceğiniz içerisinde kazılmış en derin kuyulardır. Bir kere düştünüz mu oraya, çıkışınız ancak Yusuf olmanızı gerektirir." (Her Şey Ben Yaşarken Oldu)
  • Eğer anlatırsan o aşk olmaz… Aşk, anlatamadığındır… (Her Şey Ben Yaşarken Oldu)
  • Her şey, dedi sonra kuş gibi ağzını açarak, bir adım atmakla ilgili. (İnsan Çürümeye Başladığında)
  • Azgın kalabalıklar içersinde tekil olmak, tekil susmak … (Her Şey Ben Yaşarken Oldu)
  • Bir insan gururunu nerede saklar (İnsan Çürümeye Başladığında)
  • Ne çok hayat ne de çok insan var (İnsan Çürümeye Başladığında)
  • Maddi şeylere karşı soğukluğum, bilincimi çevreleyen başka bir arayışın göstergesiydi. Yalnızdım. öyle yalnızdım ki kutuplar kadar soğumuştum hayata. Maddi şeylerin son kullanma tarihi vardı. Oysa ömürlük olan, aşktı. En nihayetinde aşksızdım. Heyecansızdım. Ölümlüydüm. Yolumu kendim çizmiyordum, kader çizgisinde bir başıma yürüyordum. (Her Şey Ben Yaşarken Oldu)
  • İnsan zifiri bir karanlıktır (İnsan Çürümeye Başladığında)
  • “Sınırlarını bil ve hayatını kurmaya başla,” (Her Şey Ben Yaşarken Oldu)